OPINIONS OF NURSING DEPARTMENT STUDENTS AND GUIDE NURSES ABOUT NURSING SKILL TRAINING

Öz

With this research, we aim determining effectiveness of Health Professions High School students’ internship at hospitals to increase knowledge, skill and experience with the name of “Skill Training” and making recommendations for possible problems. In this context, in Sakarya Province, in 2013 – 2014 Education year, students at Anatolian Health Professions High School’s Nurse Department and nurses who take part at public hospitals form this research sampling. In this research, with the help of “Skills Training Effectiveness Survey” which is developed according to opinions of experts, students’ and nurse’s opinions have been taken. Students are generally of the opinion that “Skill Training” is more effective. Also, students think nurses aren’t willing to guidance. The internship students don’t have enough information especially at first aid and emergency response and when emergencies experienced, internship students may have important problems. At Health Professions High Schools, lack of practice and equipment is very important and so it can be suggested that increasing credits of the lessons on this field. Also, it is understood that students have negative opinions about they can’t see training teachers at training field.

Anahtar Kelimeler

• Health Professions High School
• Skill Training
• Student
• Nurse
• Effectiveness

HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ STAJ UYGULAMALARININ ETKİLİLİK DÜZEYİNE İLİŞKİN ÖĞRENCİ VE REHBER HEMŞİRELERİN GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu araştırma ile Sağlık Meslek Liseleri’nde eğitim öğretim gören öğrencilerin bilgi, beceri ve deneyimlerini arttırmak amacıyla gerçekleştirdikleri “Beceri Eğitimi” programı olan hastanelerdeki staj uygulamalarının etkililik düzeyini belirlemeyi ve olası sorunlara çözüm önerileri getirmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, Sakarya’da 2013-2014 eğitim öğretim yılında Anadolu Sağlık Meslek Liseleri’nin Hemşirelik bölümünde eğitim gören öğrenciler ve kamu hastanelerinde görev yapan hemşireler araştırma örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada, uzman görüşüne dayalı olarak geliştirilen “Staj Etkililiği Anketi” öğrenci ve hemşirelerin görüşleri alınmıştır. Öğrenciler, genel olarak uygulama eğitimi olan staj etkinliğinin yararlı olduğu görüşündedirler. Öğrenciler, hemşirelerin rehberlik konusunda yeteri düzeyde istekli olmadıkları düşünmektedirler. Staja gelen öğrencilerin özellikle ilkyardım ve acil müdahale hususlarında yeteri düzeyde bilgi sahibi olmadıkları, acil vakalarla karşılaşıldığında öğrencilerin önemli sorunlar ortaya yaşayabileceği sonucuna varılmıştır. Sağlık Meslek Liseleri’nde uygulama, araç-gereç eksikliklerinin önemli olduğu ve ders saatlerinin kredisinin arttırılması gerektiği öne sürülebilir. Ayrıca uygulama sahasında uygulama öğretmenlerini de yeterince görmeme hususunda olumsuz görüşleri olduğu anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Meslek Lisesi
• Staj uygulamaları
• Öğrenci
• Hemşire
• Etkililik

Kaynakça

1. Akdeniz, S. (2004). Hemşirelik uygulama alanları ve araştırma. II. Ulusal Hemşirelikte Araştırma Sempozyumu Araştırma Kültürü ve Hemşirelikte Neredeyiz? Ankara. HEMAR-G Derneği: Odak Ofset, 95-97.
2. Alkan, C., Doğan, H. ve Sezgin, İ. (1996). Meslekî ve teknik eğitimin esasları: kavramlar, gelişmeler, uy gulamalar, yönelmeler. Ankara: Gazi Büro Kitabevi.
3. Akyüz, A.,Tosun, N., Yıldız, D. ve Kılıç, A. (2007). Klinik öğretimde hemşirelerin, kendi sorumluluklarına ve hemşirelik öğrencilerinin çalışma sistemine ilişkin görüşleri. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 6, 459-464.
4. Çam, O. (1994). Eğitimci hemşirelerin kariyer düzeylerine göre değişim gösteren özellikler. Ege Üniversitesi H.Y.O. Dergisi, 10,1-11.
5. Çavuşoğlu, H.(1991). Klinik öğretim. I. Türk Hemşireler Dergisi, 41, 21-24.
6. Çalışkan, T. ve Akgöz S.(2005).Sağlık meslek yüksek okulu öğrencilerini mesleki yaşama hazırlamada yıl içi ve yaz stajlarının katkısı. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 31 (1),9-13.
7. Chan, D.S.K. (2002). Association between student learning outcomes from their clinical placement and their perceptions of the social climate of the clinical learning environment. International Journal of Nursing Studies, 39, 517-524.
8. Donaldson J.H. & Carter C. (2005). The value of role modelling: Perceptions of student learning in clinical nursing education: Perceptions of the relationship between assessment and learning. Nurse Education in Practice; 25,299-308.

9. Erhan, S. (1977). Hemşirelik Tarihi. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi.
10. Grealish, L. & Carroll. G. (1998). Beyond pre- ceptorship and supervision: a third clinical teaching model emerges for australian nursing education. Australian Journal of Advanced Nursing, 15 ,3 -11.
11. Hart, G. & Rotem, A. (1995). The clinical learning environment: nurses’ perceptions of professional development in clinical settings. Nurse Education Today, 15,3- 10.
12. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
13. Karaöz, S. (2003). Hemşirelikte klinik öğretime genel bir bakış ve etkin klinik öğretim için öneriler. Hemşirelikte Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 5(1),5-21.
14. Mannix J., Faga P., Beale B. & Jockson D. (2006). Towards sustainable models for clinical education in nursing:an on-going conversation. Nurse Education in Practice, 6, 3-11.
15. Mcmillan, J. H. & Schumacher, S. (2001). Research in education: a conceptual ıntroduction (5th edition). Don Mills, New York: Longman.
16. MEB (2000). Milli eğitim bakanlığı anadolu mesleki ve teknik ortaöğretim kurumları yönetmeliği. Sayı 2516.
17. MEB (2006). Mesleki yeterlilikler kurumu kanunu (Kanun no: 5544). Yayımlandığı Resmi Gazete tarih ve sayısı: 07.10.2006, 26312.
18. Morgan, J., Knox, J.E. (1987). Characteristics of “best” and “worst” clinical teachers as perceived by university nursing faculty and students. Journal of Advanced Nursing, 12, 331-337.
19. Özkan, Ö. (1990). Sağlık meslek tarihi ve ahlakı. İstanbul: Gökhan Matbaacılık.
20. Salvage, J. (1995). Hemşirelikte etkinliğe doğru eylem.Ankara,:Aydoğdu Ofset.
21. Sibson L. & Machen I. (2003). Practice nurses as mentors for student nurses: An untapped educational resource? Nurse Education in Practice, 3,144-154.
22. Şentürk, S.E. (1977). Hemşirelik tarihi. İstanbul: Medikal Kitapevi.
23. Şentürk, S.E.(1993). Meslek tarihi ve ahlakı. Ankara: Özkan Matbaacılık.
24. Titrek, O., Kocaman, N., Ateşoğlu, Ö. G. ve Göktekin, M. (2013). 3+1 Eğitim Modeli’nin öğrenci üzerindeki etkililiği. VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu, Bildiriler Kitabı II Eğitim Bilimleri ve Öğretmenlik Alan Eğitimi. Sakarya Üniversitesi Yayınları No: 95.
25. Thorell-Ekstrand I. & Bjorvellm, H. (1995). Nursing students’ experience of care planning activities in clinical education. Nursing Education Today, 15,196- 203.
26. Uyer,G. (1990). Günümüz gereksinimlerine uygun hemşirelerin yetiştirilmesinde eğitimcilere düşen sorumluluklar. II.Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri Kitabı. Ege Üniversitesi H.Y.O., 267-271.
27. Velioğlu, P. (1994). Hemşire öğretim elemanları ve hemşire öğrencilerin uygulamalı eğitimi algılamaları. İstanbul: Alaş Ofset Matbaası.
28. Vural G., Kutlutürkan S.,Dal Ü. ve Şentürk, A. (2008). Hemşirelik dördüncü sınıf öğrencilerinin ve hemşirelerin intörnlük uygulamasına ilişkin görüşleri. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 12,16-25.