SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ

Eylem Dayı; Gökhan Açıkgöz; Ayşe Nur Elçi

doi:10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622

SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ

Öz

Bu çalışmada sınıf içi ve ev ödevi uygulamaları ile geribildirimin özel eğitim bölümü ikinci sınıf öğretmen adaylarının anekdot ve öncül-davranış-sonuç (ÖDS) kaydı tutma becerisi üzerindeki etkisini ortaya koyma amaçlanmıştır. Araştırmada, nitel ve nicel tekniklerin birlikte kullanıldığı karma yöntemlerden “Açımlayıcı Desen” kullanılmıştır. Araştırmanın nicel aşamasında deneme öncesi desenlerden tek grup öntest-sontest modelinden, nitel aşamasında ise nitel araştırma modellerinden durum çalışmasından yararlanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 öğretim yılında bir üniversitenin özel eğitim bölümü ikinci sınıf Uygulamalı Davranış Analizi (UDA) dersine kayıtlı 46 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel verileri, Anekdot Kaydı Kontrol Listesi (AKL) ve ÖDS Kaydı Kontrol Listesi (ÖKL) ile nitel verileri ise Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu ile toplanmıştır. Araştırmanın nicel aşamasında elde edilen veriler, parametrik olmayan testlerden Wilcoxon testi ile nitel aşaması için yapılan görüşmeler sonucunda toplanan veriler ise içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma sonunda elde edilen nicel bulgular, sınıf içi ve ev ödevi uygulamaları ile geribildirimin öğretmen adaylarının anekdot ve ÖDS kaydı tutma becerilerini anlamlı düzeyde artırdığını ortaya koymaktadır. Çalışmaya katılan 10 öğretmen adayıyla ile yapılan görüşmelerden elde edilen nitel bulgular ise nicel bulguları destekler niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

Anekdot kaydı,ÖDS kaydı,geribildirim verme,hizmet öncesi öğretmen eğitimi,uygulamalı davranış analizi

Kaynakça

Akalın, S. (2005). Öğretmen adaylarının okullardaki öğretmenlik uygulamaları sırasında geleneksel öğretmenlik uygulamasıyla mikro öğretim uygulamasının karşılaştırılması. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 20, 1-13.
Alberto, P. A., ve Troutman, A. C. (2013). Applied Behavior Analysis for Teachers. (9th ed.) USA: Pearson.
Amobi, F. A. (2005). Preservice teachers’ reflectivity on the sequence and consequences of teaching actions in a microteaching experience. Teacher Education Quarterly, 32(1), 115-130.
Aypay, A. (2009). Teachers' evaluation of their pre-service teacher training. Educational Sciences: Theory and Practice, 9(3), 1113-1123. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ858921.pdf adresinden erişilmiştir.
Baker, P. H. (2005). Managing student behaviour: How ready are teachers to meet the challenge? American Secondary Education, 33(3), 51-64.Baki, A., ve Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21.
Beşoluk, Ş., ve Horzum, M. B. (2011). Öğretmen adaylarının meslek bilgisi, alan bilgisi dersleri ve öğretmen olma isteğine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(1), 17-49. doi:10.1501/Egifak_0000001214
Bitchener, J., Young, S., & Cameron, D. (2005). The effect of different types of corrective feedback on ESL student writing. Journal of Second Language Writing, 14(3), 191-205. https://doi.org/10.1016/j.jslw.2005.08.001 adresinden erişilmiştir.
Bude, L., Imbos, T., Van De Wiel, M., & Berger, M. (2011). The effect of distributed practice on students’ conceptual understanding of statistics. The Journal of Higher Education, 62, 69-79. doi: 10.1007/s10734-010-9366-y

Butler, A., ve Monda-Amaya, L. (2016). Preservice teachers’ perceptions of challenging behavior. Teacher Education and Special Education, 39(4), 276-292. doi: 10.1177/0888406416654212
Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (22. baskı). Ankara: Pegem Akademi. Ceyhun, I., & Karagölge, Z. (2005). Chemistry students’ misconceptions in electrochemistry. Australian Journal of Education in Chemistry, 65, 24-28.
Chan, J. C., & Lam, S. F. (2010). Effects of different evaluative feedback on students’ self-efficacy in learning. Instructional Science, 38(1), 37-58.
Coulter, G. A., & Grossen, B. (1997). The effectiveness of in-class instructive feedback versus after-class instructive feedback for teachers learning direct instruction teaching behaviors. Effective School Practices, 16(4), 21-35.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd ed.). London: Sage Publications Ltd.
Creswell, J. (2003). Researchdesign: Qualitative, quantitative and mixed methods approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Çabakçor, B., Akşan, E., Öztürk, T., & Çimer, S. O. (2011). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının matematik derslerinden aldığı ve tercih ettikleri geribildirim türleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 2(1).
Devrim Dayı, E. (2009). Öğretmen adaylarının öğretme becerilerini edinmelerinde, ipucu ve dönüt verilerek yapılan öğretim ile sadece dönüt verilerek yapılan öğretimin etkililiği, verimliliği, sürekliliğe ve genellemeye olan etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Ekşi, G. (2012). Implementing an observation and feedback form for more effective feedback in microteaching. Education and Science, 37 (164), 267-282.
Erbaş, D. & Yücesoy, Ş. (2002). Özel eğitim öğretmenliği programlarında yer alan uygulama derslerini yürütürken kullanılan iki farklı dönüt verme yönteminin karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 109-120. http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423869771.pdf adresinden erişilmiştir.
Eret-Orhan, E. (2017). Türkiye’de öğretmen adayları aldıkları öğretmen eğitimi hakkında ne düşünüyor? Nitel bir araştırma. Eğitim ve Bilim, 42(189), 197-216. doi: http://dx.doi.org/10.15390/EB.2017.4661
Eret, E. & Ok, A. (2010). Prospective English teachers’ views on the physical environment, human resources, and program of their departments. Asia Pacific Education Review, 11(4), 533-540. doi:10.1007/s12564-010-9100-6
Ergül, C., Baydık, B., & Demir, Ş. (2013). Özel eğitim öğretmen adaylarının ve öğretmenlerinin zihin engelliler öğretmenliği lisans programı yeterliklerine ilişkin görüşleri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 499-522.
Erökten, S. & Durkan, N. (2009). Micro teaching applications in the teaching methodology course. The First International Congress of Educational Research. University of Çanakkale Onsekiz Mart. 1-3 May 2009. Çanakkale.
Gall, M. D., Borg, W.R., 6 Gall, J. P. (1996). Educational research an introduction (6th ed.). USA: Longman Publisher.
Gleason, M. M., & Hall, T. E. (1991). Focusing on instructional design to implement a performance-based teacher training program: The University of Oregon Model. Education & Treatment of Children, 14(4),316- 332. https://www.jstor.org/stable/pdf/42899230.pdf?refreqid=excelsior%3A1cb9cfe84328b0b487c6752f40f8cbf adresinden erişilmiştir.
Görgen, İ. (2003). Mikro öğretim uygulamasının öğretmen adaylarının sınıfta ders anlatımına ilişkin görüşleri üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 56-63.
Güney, K. & Ersoy, M. (2010). Mikro öğretim yönteminin ilköğretim bölümü öğretmen adaylarının “öğretim ilke ve yöntemleri” dersinde gösterdikleri ders içi performansa etkisi. 9. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. Fırat Üniversitesi. 20- 22 Mayıs 2010 [9. International Primary Teacher Education Symposium, Fırat University. 20-22 May 2010]. Elazığ.
Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. Baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
Ismail, S. A. A. (2011). Student teachers’ microteaching experiences in a pre-service English teacher education program. Journal of Language Teaching and Research, 2 (5), 1043-1051.
Kaufman, D., & Moss, D. M. (2010). A new look at preservıce teachers'conceptıons of classroom management and organızatıon: Uncoverıng complexıty and dıssonance. The Teacher Educator, 45(2), 118-136. doi.org/10.1080/08878731003623669
Kılıç, A. (2007). Sınıf öğretmeni yetiştirme programında yer alan derslerin öğrenilme düzeyleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19), 136-145. file:///C:/Users/Ben/Desktop/5000068051-5000087584-1-PB.pdf adresinden erişilmiştir.
Kozikoğlu, İ., & Senemoğlu, N. (2018). Öğretmenlik mesleğine adanmışlık ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 15(4), 2614-2625.
Kpanja, E. (2001). A study of the effects of video tape recording in microteaching training. British Journal of Educational Technology, 32 (4), 483-486.Kuran, K. (2009). Mikro öğretimin öğretmenlik meslek bilgi ve becerilerinin kazanılmasına etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 384-401. http://sbed.mku.edu.tr/article/view/1038000479/1038000273 adresinden erişilmiştir.
Küçükoğlu, A., Köse, E., Taşgın, A., Yılmaz, B. Y., & Karademir, Ş. (2012). Mikro öğretim uygulamasının öğretim becerilerine etkisine ilişkin öğretmen adayı görüşleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi [Journal of Educational Sciences Research], 2(2), 19-32. http://ebad jesr.com/images/MAKALE_ARSIV/C2_S2makaleler/2%20(2)%20-%2002.pdf adresinden erişilmiştir.
Külahçı, S. G. (1994). Mikro-öğretimde Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi deneyimi II. değerlendirme. Eğitim ve Bilim, 18(92), 36-44. file:///C:/Users/Ben/Desktop/5896-35092-1-PB.pdf adresinden erişilmiştir.
McMillan, J. H. (2000). Educational research Fundamentals for the consumer. USA: Longman.
Mıller, S. P., Harrıs, C. & Watanabe, A. (1991). Professional coaching. amethod for increasing effective and decreasing ıneffective teacher behaviors. Teacher Education and Special Education, 14(3), 183-191. http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/088840649101400305 adresinden erişilmiştir.
Ogeyik, M. C. (2009). Attitudes of the student teachers in English language teaching programs towards microteaching technique. English Language Teaching, 2 (3), 205-212.
O’reilly, M. F. (1992). An analysis of supervision procedures to teach systematic ınstruction competencies to special education student teachers. Unpublished doctoral dissertation, University of Illinois at Urbana Champaign, USA.
O’reilly, M. F., Renzaglia, A., Koterba-Buss, L., Clayton, M., Halle, J. W., & Izen, C. (1992). Teaching systematic ınstruction competencies to special education student teachers; an applied behavioral supervision model. The Association for Persons with Severe Handicaps, 17(2), 104-111. http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/154079699201700205 adresinden erişilmiştir.
O’reilly, M. F. (1993). An analysis of behavioral supervision for teaching systematic instruction skills to preservice teachers in practicum settings. The Irish Journal of Psychology, 14(2), 233-252. doi.org/10.1080/03033910.1993.10557928
O’reilly, M. F., Renzaglia, A., & Lee, S. (1994). An analysis of acquisition, generalization and maintenance of systematic ınstruction competencies by preservice teachers using behavioral supervision techniques. Education and Training in Mental Retardation and Developmental Disabilities, March, 22-33. https://www.jstor.org/stable/pdf/23879183.pdf?refreqid=excelsior%3A940634e40fbdcee0e7de2aefe714b683 adresinden erişilmiştir.
Özyürek, M. (2008). Nitelikli öğretmen yetiştirmede sorunlar ve çözümler: Özel eğitim örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 189-226. http://dergipark.gov.tr/download/article-file/256317 adresinden erişilmiştir.
Patton, M. Q. (2002). Qualitative, research & evaluation methods. Thousand Oaks, California: Sage publications Inc
Peck, W. D., & Williams, B. F. (1997). The effects of simulation and feedback on preservice teachers and their acquisition of specific direct instruction teaching skills. Effective School Practice,16(4).
Peker, M. (2009). Genişletilmiş mikro öğretim yaşantıları hakkında matematik öğretmeni adaylarının görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Dergisi, 7 (2), 353-376.
Rathel, J. M., Drasgow, E., & Christle, C. C. (2008). Effects of supervisor performance feedback on increasing preservice teachers’ positive communication behaviors with students with emotional and behavioral disorders. Journal Emotional an Behavioral Disorders, 16(2), 67-77. http://journals.sagepub.com/doi/pdf/10.1177/1063426607312537 adresinden erişilmiştir.
Sarı, Y., Sakal, M. & Deniz, S. (2005). Okul öncesi öğretmen yetiştirmede mikro öğretim yönteminin etkililiği. Gaziantep Üniversitesi Akademik Bilişim 2005 Konferansı. Gaziantep Üniversitesi. 02-04 Şubat 2005. Gaziantep. ss. 112-113.
Sayeski, K. L., Earle, G. A., Eslinger, R. P., & Whitenton, J. N. (2017). Teacher candidates’ mastery of phoneme-grapheme correspondence: Massed versus distributed practice in teacher education. Annals of Dyslexia, 67, 26-41. doi: 10.1007/s11881-016-0126-2
Sayeski, K. L., Hamilton-Jones, B., Cutler, G., Earle, G. A., & Husney, L. (2019). The role of practice and feedback for developing teacher candidate’s opportunities to respond expertise. Teacher Education and Special Education, 42(1), 18-35. doi: 10.1177/0888406417735876.
Scheeler, M. C., Rulh, K. L., & Mcafee, J. K. (2004). Providing performance feedback to teachers: A review. Teacher Education and Special Education, 27(4), 396-407. http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/088840640402700407 adresinden erişilmiştir.
Senemoğlu, N. (2013). Gelişim öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Ankara: Yargı yayınevi.
Stoughton, E. H. (2007). “How will I get them to behave?”: pre service teachers reflect on classroom management. Teaching and Teacher Education, 23(7), 1024e1037. https://doi.org/10.1016/j.tate.2006.05.001 adresinden erişilmiştir.
Şafak, P., Yılmaz, H. C., Demiryürek, P., & Doğuş, M. (2016). The Effect of Performance Feedback Provided to Student-Teachers Working with Multiple Disabilities. European Journal of Educational Research, 5(3), 109-123.
Şen, A. İ. (2010). Akran‐mikro öğretimin öğretmen yetiştirme programındaki etkisinin araştırılması. Eğitim ve Bilim, 34(151).
Toro-Zambrana, W. (1996). An evaluation of supervision in a field-based practicum experience in severe disabilities. Unpublished doctoral thesis. Purdue University, USA.
Westling, D. L. (2010). Teachers and challenging behavior: Knowledge, views, and practices. Remedial and Special Education, 31(1), 48-63. http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/0741932508327466 adresinden erişilmiştir.
Wilkinson, K. M. (2007). The effect of ‘missing’information on retention of fast mapped labels by individuals with receptive vocabulary limitations associated with intellectual disability. American Journal on Mental Retardation, 11(2), 40-53.
Yıldırım, A. & Şimşek, H., (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. ANKARA: Seçkin
Yin R. K. (1984). Case study research: Design and methods. Newbury Park, CA: Sage.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Eylem Dayı ^*
0000-0003-1020-5846
Türkiye

Gökhan Açıkgöz
0000-0002-8548-4360
Türkiye

Ayşe Nur Elçi
0000-0002-8153-4105
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

6 Mart 2020

Gönderilme Tarihi

10 Haziran 2019

Kabul Tarihi

25 Şubat 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 20 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622

IZ

https://izlik.org/JA59KR25KN

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Dayı, E., Açıkgöz, G., & Elçi, A. N. (2020). SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 316-334. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622

AMA

1.Dayı E, Açıkgöz G, Elçi AN. SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ. BAİBÜEFD. 2020;20(1):316-334. doi:10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622

Chicago

Dayı, Eylem, Gökhan Açıkgöz, ve Ayşe Nur Elçi. 2020. “SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 20 (1): 316-34. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622.

EndNote

Dayı E, Açıkgöz G, Elçi AN (01 Mart 2020) SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 20 1 316–334.

IEEE

[1]E. Dayı, G. Açıkgöz, ve A. N. Elçi, “SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ”, BAİBÜEFD, c. 20, sy 1, ss. 316–334, Mar. 2020, doi: 10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622.

ISNAD

Dayı, Eylem - Açıkgöz, Gökhan - Elçi, Ayşe Nur. “SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 20/1 (01 Mart 2020): 316-334. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622.

JAMA

1.Dayı E, Açıkgöz G, Elçi AN. SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ. BAİBÜEFD. 2020;20:316–334.

MLA

Dayı, Eylem, vd. “SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 20, sy 1, Mart 2020, ss. 316-34, doi:10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622.

Vancouver

1.Eylem Dayı, Gökhan Açıkgöz, Ayşe Nur Elçi. SINIF İÇİ VE EV ÖDEVİ UYGULAMALARI İLE GERİBİLDİRİMİN ÖĞRETMEN ADAYLARININ ANEKDOT/ ÖDS KAYDI TUTMA BECERİSİNE ETKİSİ. BAİBÜEFD. 01 Mart 2020;20(1):316-34. doi:10.17240/aibuefd.2020.20.52925-574622