Self-Efficacy, Learning Strategies and Learning Styles of Teacher Candidates: Anadolu University Example

Öz

The general aim of this study is to analyze the self-efficacy and learning styles and strategies of the prospective teachers, who are studying at Anadolu University, in terms of various variables. The singular research designs will be applied in order to describe the existing situation. The singular research design will be used to define self-efficacy perceptions and learning styles that student teachers have and the    learning strategies they use. The research population of the study consists of the student teachers who were assigned by “convenience sampling” among the student teachers studying at different teacher education programs and levels at Anadolu University Faculty of Education. Three different assessment tool will be benefited for data collection. “Teacher Self-Efficacy Scale” will be used in order to assess the self-efficacy perceptions of student teachers. “Kolb Learning Styles Inventory III” will be applied to define the learning styles of the student teachers. And to define the learning strategies of the student teachers Learning Strategies Scale will be used. For the analysis of the data collected during the study statistical analysis and techniques such as frequency and percentage, arithmetic mean, standard deviation, independent samples t-test, one-way analysis of variance will be operated. The research found that teacher candidates' self-efficacy levels are "somewhat adequate", and that they use the strategies of understanding, emotional and emotional monitoring more often, they use organizational and repetition strategies less often and have the most discriminating learning style.

Anahtar Kelimeler

• Self efficacy,Learning styles,Learning strategies

Öğretmen Adaylarının Özyeterlik Algıları, Öğrenme Stilleri ve Öğrenme Stratejilerinin İncelenmesi: Anadolu Üniversitesi Örneği

Öz

Bu araştırmanın genel amacı Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğretmen adaylarının özyeterlik algılarının sahip oldukları öğrenme stilleri ve kullandıkları öğrenme stratejilerini çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada var olan durumu betimlemek amacıyla tekil tarama modeli kullanılmıştır. Tekil tarama modelinden öğretmen adaylarının sahip oldukları özyeterlik algıları, öğrenme stilleri ve kullandıkları öğrenme stratejilerinin belirlenmesine yönelik olarak yararlanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesinde farklı öğretmenlik bölümlerinde okuyan ve farklı sınıf düzeylerine devam eden öğretmen adaylarından “oranlı küme örnekleme” yöntemi ile belirlenen öğretmen adayları oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin toplanmasında 3 değişik ölçme aracından yararlanılmıştır. Öğretmen adaylarının öz-yeterlik algılarını ölçmek amacıyla “Öğretmen Öz-yeterlik Ölçeği’, öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin belirlenmesi amacıyla “Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri III” ve öğretmen adaylarının kullandıkları öğrenme stratejilerinin belirlenmesi amacıyla da Öğrenme Stratejileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin çözümlenmesinde, frekans ve yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar için t testi, tek yönlü varyans analizi gibi istatistiksel tekniklerden yararlanılmıştır. Araştırmada, öğretmen adaylarının öğretmen adaylarının özyeterlik düzeylerinin “biraz yeterli” olduğu,  anlamlandırma, duyuşsal ve anlamayı izleme stratejilerini daha çok kullanırken, örgütleme ve yineleme stratejilerini daha az kullanıldığı ve en çok ayırt edici öğrenme stiline sahip oldukları bulgusuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Özyeterlik,Öğrenme stili,Öğrenme stratejisi

Kaynakça

1. Açıkgöz, K.Ü. (1998). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası. İzmir.
2. Ağgül Yalçın, F. (2011). Fen bilgisi öğretmen adaylarının bazı değişkenlere göre öz yeterlik inançlarının incelenmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 3(3), 1046-1063.
3. Akkoyunlu, B., ve Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki iliski. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3).
4. Ames, P. C. (2003). Gender and learning style interactions in students' computer attitudes. Journal of Educational Computing Research, 28(3), 231-244.
5. Arends, Richard I (1997). Classroom instruction and management. New York: The Mc – Graw – Hill.
6. Arsal, Z. (2005). Öğretmen adaylarının öğrenme ve motivasyon stratejileri. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri (s.547–561). Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
7. Arsal, Z. ve Özen, R. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stratejileri ve öğrenme biçimi tercihlerinin incelenmesi. AİBÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (2), 151-164.
8. Arslan, B. ve Babadoğan, C. (2005). İlköğretim 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin akademik başarı düzeyi, cinsiyet ve yaş ile ilişkisi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 21, 35-48.

9. Atay, D. (2007). Beginning teacher efficacy and the practicum in an EFL context. Teacher Development, 1(2), 203-219.
10. Ateş, A. ve Altun, E. (2008). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi öğrencilerinin öğrenme biçemleri ve öğrenme tercihleri. Eğitim Araştırmaları (Eurasian Journal of Educational Research, 30, 1-16.
11. Aşkar, P ve Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
12. Azar, A. (2010). In-service and pre-service secondary science teachers’ self-efficacy beliefs about science teaching. Educational Research and Reviews. 5(4), 175-188.
13. Bahar, H. H., Özen, Y. ve Gülaçtı, F. (2007). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Cinsiyet ve Kayıtlı Olunan Programa Göre Akademik Başarı Durumlarının ve Öğrenme Stillerinin İncelenmesi. XVI. Eğitim Bilimleri Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
14. Bahar, H. H., ve Sülün, A. (2011). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğrenme stilleri, cinsiyet öğrenme stili ilişkisi ve öğrenme stiline göre akademik başarı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 379-386.
15. Baltaoğlu, M. G., Sucuoğlu, H. ve Yurdabakan, I. (2015). Self-efficacy perceptions and success/failure attributions of prospective teachers: a longitudinal study. Elementary Education Online, 14(3), 803-814.
16. Bandura, A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal of Social and Clinical Psychology, 4(3), 359-373.
17. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman and Company, New York.
18. Bekleyen, N. (2006). İngilizce öğretmen adaylarının dil öğrenme stratejileri kullanımı. Ankara Üniversitesi TÖMER Dil Dergisi, 132, 49-66.
19. Biggs, J. (2001). Enhancing Learning: A Matter of Style or Approach. In R. J. Sternberg & L. – F. Zhang (Eds.), Perspectives on Thinking, Learning and Cognitive Styles (pp. 73-102). Mahwah: Lawrance Erlbaum Associates.
20. Bilgin, İ. Ve Durmuş, S. (2003). Öğrenme stilleri ve öğrenci başarısı arasındaki ilişki üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3(2), 381-400.
21. Butler, K. A.(1987b). Learning styles –Personal exploration and practical applications. Columbia: The Learner’s Dimension.
22. Bümen, N. T. (2009). Possible effects of professional development on Turkish teachers’ self‐efficacy and classroom practice. Professional Development in Education, 35(2), 261-278.
23. Bümen, N. T. ve Özaydın, T. E. (2013). Adaylıktan göreve öğretmen özyeterliği ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlardaki değişimler. Eğitim ve Bilim, 38 (169), 109-125
24. Cesur, M. O. (2008). Üniversite hazırlık sınıfı öğrencilerinin yabancı dil öğrenme stratejileri, öğrenme stili tercihi ve yabancı dil akademik başarısı arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkiler örüntüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
25. Clift, R. T., ve Brady, P. (2005). Research on methods courses and field experiences. In M. Cochran-Smith, ve K. M. Zeichner (Eds.), Studying teacher education: The report of the AERA panel on research and teacher education, 309–424.
26. Collison, E. (2000). A survey of elementary students learning style preferences and academic success. Contemporary Education, 71, 42-49.
27. Corkett, J., Halt, B., Benevides, T. (2011). Student and teacher self-efficacy and the connection to reading and writing. Canadian Journal of Education, 34(1), 65-98.
28. Cornet, C.E. (1983). What you should know about teaching and learning styles, Phi Delta Kappan.:Fastback 191. (ERIC No: ED228235)
29. Çakıroğlu, E. (2008). The teaching efficacy beliefs of pre‐service teachers in the USA and Turkey, Journal of Education for Teaching: International research and pedagogy, 34(1), 33-44.
30. Çakıroğlu, J., Çakıroğlu, E., Bone, W. J. (2005). Pre-service teacher self-efficacy beliefs regarding science teaching: A comparison of pre-service teachers in Turkey and the USA. Science Educator, 14 (1), 31-40.
31. Çelenk, S. ve Karakış Ö. (2007). Bazı Yükseköğretim Kurumlarında Öğrenim Gören Öğrencilerin Farklı Öğrenme Stillerine Sahip Olma Düzeyleri. 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Tokat.
32. Çelikkaya, Ş. (2012). Almanca öğretmeni adaylarının sözcük öğreniminde kullandıkları öğrenme stratejileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 71-76.
33. Çubukçu, Z. ve Girmen, P. (2007). Öğretmen adaylarının sosyal öz yeterlik algılarının belirlenmesi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (1), 1-18.
34. Demir, T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algısı ilişkisi üzerine bir çalışma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 2(1).
35. Demir, T. (2008). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin öğrenme stilleri ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişkisi (Gazi Üniversitesi Örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1 (4), 129-148.
36. Demirtaş, H., Cömert, M., ve Özer, N. (2011). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Eğitim ve Bilim, 36 (159).
37. Deniz, S. (2013). An investigation of the learning styles and teacher self-efficacy levels of perception of pre-service teachers according to various variables. International Online Journal of Educational Sciences, 5(3), 667-684.
38. Efe, N., Sağırlı, M., Ünlü, İ. ve Kaşkaya, A. (2009). Öğrenme stratejilerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 227-238.
39. Ekici, G. (2005). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik öz-yeterlik inançlarını etkileyen faktörler. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli.
40. Ekici, G. (2008). Sınıf yönetimi dersini öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 98-110.
41. Ekinci Vural, D. ve Hamurcu, H. (2008). Okul öncesi öğretmen adaylarının fen öğretimi dersine yönelik öz-yeterlik inançları ve görüşleri. İlköğretim Online, 7(2), 456-467.
42. Elkatmış M., Demirbaş M. ve Ertuğrul N. (2013). Eğitim fakültesi öğrencileri ile formasyon eğitimi alan fen edebiyat fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik öz yeterlik inançları”. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3 (3), 41-50.
43. Elstad, E., ve Christophersen, K. A. (2017). Perceptions of digital competency among student teachers: Contributing to the development of student teachers’ instructional self-efficacy in technology-rich classrooms.Education Sciences, 7(1), 27.
44. Eroğlu, G. (2012). Mesleki ve teknik eğitim fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin öğrenme stratejilerinin incelenmesi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 25-45.
45. Felder, R. M. (1996). Matters of style. ASEE Prism, 6 (4), 18-23.
46. Felder, R. M. ve Brent, R. (2005). Understanding student differences. Journal of Engineering Education, 94 (1), 57 –72.
47. Gencel İ., Köse A., (2011). Relationship between the prospective science teachers' learning styles, learning and study strategies and self-efficacy beliefs in science teaching, Journal of Theory and Practice in Education, 7, 311-333.
48. Gencer, A.S.ve Cakıroğlu, J. (2007). Turkish preservice science teachers’ efficacy beliefs regarding science teaching and their beliefs about classroom management. Teaching and Teacher Education, 23 (5), 664-675.
49. Gençtürk, A., ve Memiş, A. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve iş doyumlarının demografik faktörler açısından incelenmesi. İlköğretim Online, 9(3).
50. Gibson, A., Dembo, M. (1984). Teacher efficacy: a construct validation. Journal of Educational Psychology, 76 (4), 569–582.
51. Gökdağ, (2004). Sosyal bilgiler öğretiminde işbirlikli öğrenme, öğrenme stilleri, akademik başarı ve cinsiyet ilişkiler. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
52. Gündoğmuş, N. (2013). Öğretmen adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgileri ile öğrenme stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
53. Güven, M. (2004). Öğrenme stilleri ile öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
54. Güvenç, H. (2011). Sınıf öğretmenlerinin özerklik destekleri ve mesleki özyeterlik algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 17 (1), 99-116.
55. Hamurcu, H. (2002). Okulöncesi öğretmen adaylarının kullandıkları öğrenme stratejileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 2(23). 127–134
56. Hoy, W. K., Woolfolk, A. E. (1993). Teachers’ sense of efficacy and the organizational healthy of schools. The Elementary School Journal, 93, 356-372.
57. Isıksal, M., ve E. Cakıroglu. (2005). Teacher efficacy and academic performance. Academic Exchange Quarterly, 9 (4), 28–32.
58. Kaçar, N. (1999). Gaziantep Üniversitesi’nde öğrenme stratejileri kullanımının öğrenci başarısına etkileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
59. Kaf Hasırcı, Ö.(2006). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin öğrenme stilleri: Çukurova üniversitesi örneği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 2(1),15-25.
60. Kahyaoğlu, M. (2011). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile çevre eğitimi öz‐yeterlikleri arasındaki ilişki. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 67-82.
61. Karademir, E. ve Tezel, Ö. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stillerinin demografik değişkenler açısından incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (2), 129-145.
62. Karadeniz-Bayrak, B. ve Altun, S. (2009). Is there any difference between learning styles of student science teachers in relation to both their grade and gender. Procedia Social And Behavioral Sciences, 1, 765-770.
63. Karakış, Ö. (2006). Bazı yükseköğrenim kurumlarında farklı öğrenme stillerine sahip olan öğrencilerin genel öğrenme stratejilerini kullanma düzeyleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
64. Karasar, N. (1994). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler. Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd.
65. Kavrayıcı, C., ve Bayrak, C. (2016). Öğretmen adaylarının özyeterlik algıları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 622-657.
66. Kılıç, E. (2002). Baskın öğrenme stilinin öğrenme etkinlikleri tercihi ve akademik başarıya etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1 (1), 1-15.
67. Kocabaş, A. (2005). Müzik öğretimi dersi alan öğrencilerin kullandıkları müziği öğrenme stratejileri ve çoklu zekâ alanları ile ilişkisi. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri (s.618–630). Pamukkale Üniversitesi: Denizli.
68. Kolb, D. A., (1984). Experiential learning. Englewood Cliffs, Prentice-Hall Inc., NJ.
69. Kolb, D. A., (1985). Learning style ınventory: experiences as the source of learning and development. Prentice-Hall. Inc., NJ.
70. Kolb, D. , Boyatzis, R. E. and Mainemelis, C. (2001). Experiental learning theory: Previous research and new directions. R. J. Sternberg & L. F. Zang (Ed.), Perspectives on thinking, learning and cognitive styles (ss. 227-248). Mahwah: Lawrance Erlbaum Associates.
71. Kuzu, S. ., Balaman, Ö., ve Canpolat, M.(2014). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stratejilerinin belirlenerek bölümlere göre karşılaştırılması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 257-264.
72. Lancaster, L. Bain, A. (2010). The design of pre-service inclusive education courses and their effects on self-efficacy: a comparative study, Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 38 (2), 117-128.
73. Lynch, D. J. (2006). Motivational factors, learning strategies and resource management as predictors of course grades. College Student Journal, 40 (2), 423–428.
74. Jones, C., Reichard, C. and Mokhtari, K. (2003). Are students’ learning styles discipline specific, Community College Journal of Research and Practice, 27, 363–375.
75. Mahiroğlu, A. (1999). G. Ü. Teknik Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğrenme stilleri. 4.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
76. Mathews, D. B. (1996). An investigation of learning styles and perceived academic achievement for high school students. Clearing House, 69, 249-255.
77. Merter, F. (2009). Cumhuriyet-Dicle-İnönü üniversitesi eğitim fakültesi ilköğretim bölümü öğrencilerinin öğrenme stilleri ve öğrenme stillerini farklılaştıran sosyo-ekonomik faktörler. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 78-96.
78. Mutlu, M. (2008). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stilleri. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (17).
79. Nisbet, J., Sucksmith, J. (1986). Learning strategies. London: Routledge and Kegan Paul.
80. Oğuz, A. (2009). Öğretmen adaylarının sözlü ve yazılı anlatım becerilerine ilişkin öz yeterlik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 18-42.
81. Oğuz, A. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik inançları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2 (2), 15-28.
82. Oluk, S., Sambur, E. ve Can Ş. (2007). Farklı Alanlarda Öğrenim Gören Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Belirlenmesi ve Karşılaştırılması. 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Tokat.
83. Özbek, Ö. (2007). İlköğretim Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin İncelenmesi. 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Tokat.
84. Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin özyeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54, 277-306.
85. Özden, Y. (1998). Öğrenme ve öğretme. İkinci basım. Ankara: PEGEM Yayınları.
86. Peker, M. (2003). Öğrenme stilleri ve 4 MAT yönteminin öğrencilerin matematik tutum ve başarılarına etkisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Ankara.
87. Perry, C. and Ball, I. (2004). Teacher subject specialisms and their relationships to learning styles, psychological typesand multiple intelligences: implications for course development. Teacher Devolopment, 8 (1), 9-28.
88. Riding, R. and Rayner, S. (2005). Cognitive styles and learning strategies – understanding style differences in learning and behavior. London: David Fulton Publishers.
89. Şahin, H.ve Çakar, E. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stratejileri ve akademik güdüleme düzeylerinin akademik başarılarına etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9 (3), 519-540.
90. Santrock,J.W. (2004). Educational psychology, (2nd ed). New York: McGraw-Hill.
91. Saracaloğlu, A., S.; Karasakaloğlu, N.; Gencel, İ., E. (2010). Türkçe öğretmenlerinin özyeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 33, 265-283.
92. Scales, A. Y. (2000). The Effect of Learning Style, Major and Gender on Learning Computer-aided Drawing in an Introductory Engineering/Technical Graphics Course. Unpublished PhD Thesis, North Carolina State University.
93. Shahid, J., and Thompson, D. (2001). Teacher Efficacy: A Research Synthesis. ERIC.
94. Soodak, L. C., and Podell, D. M. (1993). Teacher efficacy: Toward the understanding of multi-faceted construct. Teaching and Teacher Education, 12, 401–411.
95. Tekkaya, C., J. Cakiroglu, and O. Ozkan. (2004). Turkish pre-service science teachers’ understanding of science, and their confidence in teaching science. Journal of Education for Teaching, 30, 57–66.
96. Tschannen-Moran, M., Woolfolk Hoy, A., (2001). Teacher efficacy: capturing an elusive construct. Teaching and Teacher Education, 17, 783–805.
97. Uysal, İ., ve Kösemen, S. (2013). Öğretmen adaylarının genel öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 217-226.
98. Uzun, A., Özkılıç, R., Şentürk, A. (2010). A case study: Analysis of teacher self-efficacy of pre-service teacher. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 5018-5021.
99. Uzuntiryaki, E., Bilgin, İ ve Geban, Ö. (2002). The Effect of Learning Styles on High School Students’ Achievement and Attitudes in Chemistry. Paper presented at the Annual Meeting of the National Association for Research in Science Teaching, Philadelphia, PA, (ERIC Document Reproduction Service No. ED 475 483).
100. Ünal, K.., Alkan, G., Özdemir, F. B., & Çakır, Ö. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stil ve stratejilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Mersin Üniversitesi Örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (3).
101. Weinstein, C.E. ve R.E. Mayer. (1986). The teaching of learning strategies, Handbook of research on teaching. 3nd Edition. New York: Macmillan Company, 315-327.
102. Weinstein, C. E., Ridley, D. S., Dahl, T. ve Weber, E. S. (1989). Helping students develop strategies for effective learning. Educational Leadership. 46(4), 17 -19.
103. Woolfolk, A. E. (1998). Educational psychology (7th ed.). Allyn and Bacon.
104. Wheatley, K. F. (2005). The case for reconceptualizing teacher efficacy research. Teaching and Teacher Education, 21, 747–766.
105. Vural, L. (2011). Öğretmen Adaylarının Çalışmalarında Yaşadıkları Öğrenme Sorunları Ve Kullandıkları Öğrenme Stratejileri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi , 46-65.
106. Yaman, S., Cansüngü, Ö. ve Altunçekiç, A. (2004). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öz-yeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(3), 355-364.
107. Yenice, N. (2012). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik düzeyleri ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 39(39).
108. Yesilyurt, E. (2013). Öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 88-104.
109. Yılmaz, M., Gürçay, D. ve Ekici, G. (2007) Akademik öz-yeterlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.
110. Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek, C. & Soran H. (2006). Hacettepe üniversitesi biyoloji öğretmen adaylarının bilgisayarla ilgili özyeterlik inançlarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 278–287.
111. Zee M., Koomen H. M. Y. (2016). Teacher self-efficacy and its effects on classroom processes, student academic adjustment, and teacher well-being: A synthesis of 40 years of research. Review of Educational Research, 86 (4), 981–1015.