Mapping the Place of Turkish Universities in International University Ranking Institutions: A Case for Times Higher Education (THE)

Öz

The present study was conducted to present a clear-cut picture of Turkish universities based on Times Higher Education (THE) statistics from 2010-2020, as well as to provide practical information to the stakeholders. The systematic review design, one of the qualitative research methods, was used in the study. THE Higher Education Institution released 11 reports between 2010 and 2020, which comprised the research data. The document analysis method was used to collect the research data, which were examined using the content analysis method. The data analysis revealed that the number of Turkish universities in the relevant rankings has steadily increased over the years. However, it was found that most of the universities ranked in recent years were in the last step of the ranking. The analysis results also indicated that Turkish universities drew a graphic below the world averages in teaching, research, and international outlook categories in terms of overall scores and individual averages of public and private universities over the ten-year period. In terms of citations, public university averages generally remained below the world averages, while private university averages were above the world averages except for the last three years. In terms of industrial income, public universities outperformed the world averages after the first two years, and this trend continued throughout the process. A similar trend occurred in this category for private universities. The average of private universities, which stayed below the world average between 2010 and 2014, surpassed the world average as of 2015 and this success continued in the subsequent years.

Anahtar Kelimeler

• Council of higher education
• Higher education
• Ranking institutions
• Times Higher Education
• Turkish universities

Uluslararası Üniversite Derecelendirme Kuruluşlarında Türk Üniversitelerinin Yeri: Times Yükseköğretim (THE) Örneği

Öz

Bu çalışmada, üniversite derecelendirme kuruluşları arasında yer alan Times Yükseköğretim Kuruluşunun (THE) 2010-2020 yılları arasındaki verileri dikkate alınarak Türk üniversitelerinin durumunu ortaya konması ve konu ile ilgili paydaşlara faydalı bilgiler sunarak mevcut durumun betimsel bir haritası hazırlaması amaçlanmıştır. Nitel araştırma desenlerinden sistematik inceleme deseni kullanılarak yürütülen çalışmanın veri kaynakları THE Yükseköğretim Kuruluşunun 2010-2020 yılları arasında yayımlamış olduğu 11 rapordan oluşmaktadır. Araştırma verileri doküman analizi yöntemi ile toplanmış ve içerik analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Verilerin analizi sonucunda Türk üniversitelerinin ilgili sıralamalardaki sayısının yıllar içinde sürekli bir artış gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak son yıllarda sıralamada yer alan üniversitelerin büyük bir bölümünün sıralamanın son basamağında yer aldığı bulunmuştur. Analiz sonuçları ayrıca gerek Türk üniversitelerinin on yıllık süreçteki genel ortalamalarının gerekse vakıf ve devlet üniversitelerinin ayrı ayrı ortalamalarının öğretim, araştırma ve uluslararası görünüm kategorilerinde dünya ortalamalarının altında bir grafik çizdiğini göstermiştir. Atıf kategorisinde, devlet üniversitelerinin ortalamaları genel anlamda dünya ortalamalarının altında kalırken vakıf üniversitelerinin ortalamaları son üç yıl dışında dünya ortalamalarının üstünde olmuştur. Endüstriyel gelir kategorisinde ise devlet üniversiteleri ilk iki yıllık sürecin ardından dünya ortalamalarının üstüne çıkmıştır. Bu durum sürecinin bütününde süreklilik kazanmıştır. Bu kategoride benzer durum vakıf üniversiteleri için de ortaya çıkmış, 2010-2014 yılları arasında dünya ortalamasının altında kalan vakıf üniversitelerinin ortalamaları 2015 yılı itibariyle ortalamanın üstüne çıkmış ve geri kalan yıllarda da bu başarı devam etmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Derecelendirme kuruluşları
• Times Yükseköğretim
• Türk üniversiteleri
• Yükseköğretim
• Yükseköğretim kurumu

Kaynakça

1. Ağıralioğlu, N. (2012). Türkiye’de üniversitelerin kalitesini belirlemek için bir yaklaşım. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3). 147-165. https://dx.doi.org/10.5961/jhes.2012.046 adresinden 08.02.2020 tarihinde erişilmiştir.
2. Akademik Teşvik Ödeneği Yönetmeliği (2015/8305 Karar Sayılı). https://www.mevzuat.gov.tr/anasayfa/MevzuatFihristDetayIframe?MevzuatTur=21&MevzuatNo=201811834&MevzuatTertip=5 adresinden 01.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
3. Akçakanat, T. Çarıkçı, İ. ve Dulupçu, M. A. (2010). Üniversite öğrencilerinin bulundukları il merkezine ekonomik katkıları ve harcama eğilimleri: Isparta 2003–2009 yılları örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(22), 165-178. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sufesosbil/issue/11415/136345 adresinden 12.01.2020 tarihinde erişilmiştir.
4. Altınok, V. (2008). Yükseköğretimde ilke ve yönelimler neler olmalı?. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19). 41-52. http://dergisosyalbil.selcuk.edu.tr/susbed/article/view/402 adresinden 15.07.2020 tarihinde erişilmiştir.
5. Antalyalı, Ö. L. (2008). Tarihsel süreç içerisinde üniversite misyonlarının oluşumu. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (6), 25-40. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sbe/issue/23199/247811 adresinden 01.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
6. Arkalı Olcay, G. ve Bulu, M. (2016). Uluslararası üniversite sıralama endekslerinde Türk üniversitelerinin yeri. Yükseköğretim Dergisi, 6(2), 95–103. https://dx.doi.org/doi:10.2399/yod.16.003 adresinden 20.03.2020 tarihinde erişilmiştir.
7. Arslan, M. (2005). Cumhuriyet dönemi üniversite reformları bağlamında üniversitelerimizde demokratiklik tartışmaları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(18), 23-49. https://dergipark.org.tr/tr/pub/erusosbilder/issue/23751/253048 adresinden 19.04.2021 tarihinde erişilmiştir.
8. Aydın, M. S. ve Kaya, H. (2017). Dünya yükseköğretim sıralama sistemleri ve Türkiye’deki yükseköğretim kuruluşlarının bu sıralama sistemleri içerisindeki mevcut durumu. Sosyal Bilimler Dergisi, 4(12), 506-525. http://dx.doi.org/10.16990/SOBIDER.3485 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.

9. Barrows, L. C. (1990). Higher education in Turkey. Monographs on higher education. CEPES UNESCO. https://eric.ed.gov/?id=ED371647 adresinden 07.05.2021 tarihinde erişilmiştir.
10. Baskan, G. A. (2001). Türkiye’de yükseköğretimin gelişimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 21-32. http://www.gefad.gazi.edu.tr/tr/pub/issue/6769/91090 adresinden 15.04.2021 tarihinde erişilmiştir.
11. Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (1992). Qualitative research for education to theory and methods. Allyn and Bacon A Division of Simon & Schuster Inc.
12. Bougnol, M. L., & Dula, J. H. (2015). Technical pitfalls in university rankings. Higher Education, 69(5), 859-866. https://dx.doi.org/doi:10.1007/s10734-014-9809-y adresinden 08.02.2020 tarihinde erişilmiştir.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
14. Ceyhan, M. S. ve Güney, G. (2011). Bartın Üniversitesi’nin Bartın ilinin ekonomik gelişimine 20 yıllık projeksiyonda katkılarının değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(2). 183-207. https://dergipark.org.tr/tr/pub/firatsbed/issue/45186/565804 adresinden 26.07.2020 tarihinde erişilmiştir.
15. Çelik, Z. ve Gür, B. S. (2014). Yükseköğretim sistemlerinin yönetimi ve üniversite özerkliği: Küresel eğilimler ve Türkiye örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 4(1), 18-27. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2014.085 adresinden 13.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
16. Dill, D. D. (2000). Capacity building as an instrument of institutional reform: Improving the quality of higher education through academic audits in the UK, New Zealand, Sweden, and Hong Kong. Journal of Comparative Policy Analysis Research and Practice, 2(2), 211–234. https://dx.doi.org/doi:10.1023/A:1026544818684 adresinden 08.02.2021 tarihinde erişilmiştir.
17. Dill, D. D. (2009). Convergence and diversity: The role and influence of university ranking. In B. M. Kehm & B. Stensaker (Eds.), University rankings, diversity, and the new landscape of higher education (pp. 97–116). Sense Publishers.
18. Erdem, A. R. (2006). Dünyadaki yükseköğretimin değişimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15), 299-314. http://dergisosyalbil.selcuk.edu.tr/susbed/article/view/579 adresinden 21.12.2020 tarihinde erişilmiştir.
19. Erdem, A. R. (2013). Bilgi toplumunda üniversitenin değişen rolleri ve görevleri. Yükseköğretim Dergisi, 3(2), 109-120. https://dx.doi.org/doi:doi:10.2399/yod.13.013 adresinden 10.02.2021 tarihinde erişilmiştir.
20. Etzkowitz, H., & Leydesdorff, L. (2000) The dynamics of innovation: from National Systems and “Mode 2” to a triple helix of university–industry–government relations. Research Policy, 29(2), 109-123.
21. Günay, D. ve Günay, A. (2011). 1933’ten günümüze Türk yükseköğretiminde niceliksel gelişmeler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 1-22. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2011.001 adresinden 28.01.2020 tarihinde erişilmiştir.
22. Günay, D. ve Günay, A. (2017). Türkiye’de yükseköğretimin tarihsel gelişimi ve mevcut durumu. Yükseköğretim Dergisi, 7(3), 156–178. https://dx.doi.org/doi:10.2399/yod.17.024 adresinden 28.01.2020 tarihinde erişilmiştir.
23. Harvey, L. (2008). Rankings of higher education institutions: A critical review. Quality in Higher Education, 14(3), 187-207. https://dx.doi.org/doi:10.1080/13538320802507711 adresinden 29.08.2020 tarihinde erişilmiştir.
24. Heffernan, T. A., & Heffernan, A. (2018). Language games: University responses to ranking metrics. Higher Education Quarterly, 72(1), 29-39. https://doi.org/10.1111/hequ.12139 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.
25. Johnes, J. (2018). University rankings: What do they really show? Scientometrics, 115(1), 585-606. https://dx.doi.org/doi:10.1007/s11192-018-2666-1 adresinden 16.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
26. Kalkınma Araştırmaları Merkezi. (2015). Yükseköğretimin uluslararasılaşması çerçevesinde Türk üniversitelerinin uluslararası öğrenciler için çekim merkezi haline getirilmesi. http://www.sbb.gov.tr/wpcontent/uploads/2018/11/Yuksekogretimin_Uluslararai%C4%B1lasmasi_Cercevesinde_Turk_Universitelerinin_Uluslararasi_Ogrenciler_Icin_Cekim_Merkezi_Haline_Getirilmesi_Arastirma_Projesi_Raporu.pdf adresinden 03.10.2020 tarihinde erişilmiştir.
27. Kaplan, P. (2019). THE 2020 dünya sıralaması: Türk üniversiteleri ne durumda? http://www.pervinkaplan.com/detay/the-2020-dunya-siralamasi-turk-universiteleri-ne-durumda/8592 adresinden 02.02.2020 tarihinde erişilmiştir.
28. Karaçam Z. (2013). Sistematik derleme metodolojisi: Sistematik derleme hazırlamak için bir rehber. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(1), 26-33. https://dergipark.org.tr/tr/pub/deuhfed/issue/46815/587078 adresinden 23.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
29. Kehm, B. M. (2014). Global university rankings—Impacts and unintended side effects. European Journal of Education, 49(1), 102-112. https://doi.org/10.1111/ejed.12064 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.
30. Kılıç, R. (1999). Türkiye'de yükseköğretimin kapsamı ve tarihsel gelişimi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (3), 289-310. https://dergipark.org.tr/tr/pub/dpusbe/issue/4745/65122 adresinden 16.02.2021 tarihinde erişilmiştir.
31. Konan, N. ve Yılmaz, S. (2017). Üniversitelerin sıralanma ölçütleri ve Türkiye üniversiteleri için öneriler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 200-210. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2017.199 adresinden 27.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
32. Kurt, Ü. ve Yavuz, M. (2013). Üniversite-sanayi iş birliği: Dünü, bugünü ve geleceği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 17(1), 50-57. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sdufenbed/issue/20800/222071 adresinden 10.08.2020 tarihinde erişilmiştir.
33. Levent, F. ve Karaevli, Ö. (2013) Uluslararası öğrencilerin eğitimine yönelik politikalar ve Türkiye için öneriler. Eğitim Bilimleri Dergisi, (38), 97-117. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2211 adresinden 07.07.2020 tarihinde erişilmiştir.
34. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Qualitative inquiry. Thousand Oaks, CA: SAGE.
35. Lukman, R., Krajnc, D., & Glavič, P. (2010). University ranking using research, educational and environmental indicators. Journal of Cleaner Production, 18(7), 619-628. https://dx.doi.org/doi:10.1016/j.jclepro.2009.09.015 adresinden 26.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
36. Marginson, S. (2007) Global university rankings: Implications in general and for Australia. Journal of Higher Education Policy and Management, 29(2), 131-142. https://dx.doi.org/doi:10.1080/13600800701351660 adresinden 21.06.2020 tarihinde erişilmiştir.
37. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Mutlu çocuklar güçlü Türkiye 2023 eğitim vizyonu. https://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf adresinden 02.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
38. Namal, Y. ve Karakök, T. (2011). Atatürk ve üniversite reformu (1933). Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 27-35. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2011.003 adresinden 10.01.2021 tarihinde erişilmiştir.
39. Öncel, M. (2017). Üniversitelerin başarı sıralamalarında metodolojik problemler: Metodolojik eleştirilere yönelik bir literatür taraması. Alanya Akademik Bakış, 1(1), 14-26. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.310980 adresinden 12.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
40. Özer, M., Gür, B. S. ve Küçükcan, T. (2011). Kalite güvencesi: Türkiye yükseköğretimi için stratejik tercihler. Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 59-65. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2011.009 adresinden 26.01.2021 tarihinde erişilmiştir.
41. Pusser, B., & Marginson, S. (2013). University rankings in critical perspective. Journal of Higher Education, 84, 544–568. https://doi.org/10.1353/jhe.2013.0022 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.
42. Reed, D. (2004). Universities and the promotion of corporate responsibility: Reinterpreting the liberal arts tradition. Journal of Academic Ethics 2(1), 2004, 3-41. https://dx.doi.org/doi:10.1023/B:JAET.0000039006.33143.02 adresinden 09.08.2020 tarihinde erişilmiştir.
43. Saka, Y. ve Yaman, S. (2011). Üniversite sıralama sistemleri; kriterler ve yapılan eleştiriler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 72-79. https://dx.doi.org/doi:10.5961/jhes.2011.012 adresinden 16.02.2020 tarihinde erişilmiştir.
44. Sakar, C. (2021). Temel alanlar kapsamında Türk yükseköğretim kurumlarının dünya sıralamasındaki yerleri üzerine bir değerlendirme. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 137-155. https://dergipark.org.tr/tr/pub/egitim/issue/58093/854902 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.
45. Shin, J. C., & Toutkoushian, R. K. (2011). The past, present, and future of university rankings. In Shin, J. C., R. K. Toutkoushian, and U. Teichler (Eds.), University rankings: Theoretical basis, methodology and impacts on global higher education. The changing academy: The changing academic profession in international comparative perspective (pp. 1–16). Springer Science.
46. Soh, K. (2013). Misleading university rankings: Cause and cure for discrepancies between nominal and attained weights. Journal of Higher Education Policy and Management, 35(2), 206-214. https://dx.doi.org/doi:10.1080/1360080X.2013.775929 adresinden 10.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
47. Sutz, J. (1997). The new role of the university in the productive sector', in H Etzkowitz & L. Leydesdorff (eds), Universities and the global knowledge economy: A triple helix of university-industry-government relations (pp.11-20). Pinter.
48. Sürmeli, F. (2008). Anadolu Üniversitesinin Eskişehir’e etkileri ve şehrin üniversiteyi algılayışı. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
49. Study in Turkey (2020). 10 reasons to study in Turkey. http://www.studyinturkey.gov.tr/StudyinTurkey/ShowDetail?rID=OByHvYrcPvo=&&cId=PE4Nr0mMoY4= adresinden 09.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
50. Şirin, S. (2020). Okullar, yetenekler ve öğrenme: COVID 19’un eğitime etkisi (Keynote). 7. International Eurasian Educational Research (EJER) kongresinde yapılan konuşma. Anadolu Üniversitesi.
51. Tamtekin Aydın, O. (2017). A review on the major global university ranking systems and the Turkish universities’ overall position in rankings. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23(2), 305-330. https://dx.doi.org/doi:10.14527/kuey.2017.011 adresinden 11.11.2020 tarihinde erişilmiştir.
52. Tezsürücü, D. ve Bursalıoğlu, S. (2013). Yükseköğretimde değişim: Kalite arayışları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 97-108. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ksusbd/issue/10273/126042 adresinden 07.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
53. Times Higher Education (THE). (2020a). About. https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/about-the-times-higher-education-world-university-rankings adresinden 08.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
54. THE. (2020b). World university rankings 2021. https://www.timeshighereducation.com/world-university-rankings/2021/world-ranking#!/page/0/length/25/sort_by/rank/sort_order/asc/cols/stats adresinden 08.05.2020 tarihinde erişilmiştir.
55. Tobolowsky, B. F. (2003). College rankings. Encyclopedia of education. https://www.encyclopedia.com/education/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/college-rankings adresinden 03.02.2020 tarihinde erişilmiştir.
56. Toylan, N. V. ve Göktepe, E. A. (2010). Öğrenen organizasyon olarak üniversiteler: Türkiye’deki bir devlet üniversitesinde durum analizi. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 2(1), 61-68. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sobiadsbd/issue/11349/135620 adresinden 11.04.2020 tarihinde erişilmiştir.
57. Uslu B., (2018). Dünya üniversiteler sıralaması: Genişletilen gösterge setine göre sıralamada oluşan farklılıklar. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 8(3), 457-470. https://doi.org/10.5961/jhes.2018.287 adresinden 18.10.2021 tarihinde erişilmiştir.
58. Uslu, B. (2020). A path for ranking success: What does the expanded indicator-set of international university rankings suggest?. Higher Education, 80(5), 949–972. (00181560), 80(5). https://doi.org/10.1007/s10734-020-00527-0 adresinden 18.09.2021 tarihinde erişilmiştir.
59. van der Wende, M. C., & Westerheijden, D. F. (2009). Rankings and classifications: The need for a multidimensional approach. In F. A. van Vught (Ed), Mapping the higher education landscape. Towards a European classification of higher education. Higher education dynamics (Vol. 28, pp. 71–86). Springer.
60. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
61. Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) (2020a). YÖK “Üniversite izleme ve değerlendirme genel raporu 2019"u kamuoyu ile paylaştı. https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/universite-izleme-ve-degerlendirme-raporu-2019.aspx adresinden18.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
62. YÖK (2020b). Bölgesel kalkınma odaklı misyon farklılaşması ve ihtisaslaşma programı. https://bolgeselkalkinma.yok.gov.tr/ana-sayfa adresinden 19.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
63. YÖK (2020c). Araştırma ve aday araştırma üniversitelerinin iki yıllık performansları açıklandı. https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2019/arastirma-universiteleri-degerlendirme-toplantisi.aspx adresinden 19.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
64. YÖK (2020d). 100/2000 YÖK doktora bursları. https://yuzikibinbursu.yok.gov.tr/ana-sayfa adresinden19.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
65. YÖK (2020e). Geleceğin bilim insanları için “YÖK-Gelecek Projesi". https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/yok-gelecek-projesi.aspx adresinden 29.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
66. YÖK (2021a). Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden15.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
67. YÖK (2021b). https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2021/universite-sanayi-isbirliginin-gelistirilmesi-eylem-plani.pdf adresinden 02.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
68. Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı (2021). Uluslararası öğrenci hareketliliği. https://www.ytb.gov.tr/uluslararasi-ogrenciler/uluslararasi-ogrenci-hareketliligi adresinden 02.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
69. Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK) (2020). Hakkımızda. https://yokak.gov.tr/hakkinda adresinden 15.09.2020 tarihinde erişilmiştir.
70. YÖKAK (2021a). Akredite olan kurumlar. https://yokak.gov.tr/raporlar/akredite-olan-kurumlar?termYear=2019 adresinden 01.12.2021 tarihinde erişilmiştir.
71. YÖKAK (2021b). Kurumsal akreditasyon programı nedir?. https://yokak.gov.tr/degerlendirme-sureci/kurumsal-akreditasyon-programi-nedir adresinden 15.12.2021 tarihinde erişilmiştir.