Views of Assessment and Evaluation Experts on Assessment and Evaluation Units in Schools

Abstract

In this study, it was aimed to reveal the views of Assessment and Evaluation Experts on Assessment and Evaluation Units in schools. The presence of the Assessment and Evaluation Unit was taken as a criterion in the selection of participants. In this context, seven Assessment and Evaluation Experts were selected from schools where the unit existed as participants. In order to seek answers to the research problems, expert opinions were obtained through a semi-structured interview form and by interview technique. According to the results of the research, Assessment and Evaluation Experts stated that traditional and complementary assessment and evaluation approaches are mostly used together in schools. According to another result, it was stated that an Assessment and Evaluation Unit affected the behaviors of teachers, administrators and parents positively. In teacher-administrator and teacher-parent relations, that this department provides objective data with unbiased evaluation provides an objective perspective on transferring shortcomings. In addition, it was concluded that the coordinated and harmonious relationship of this unit with other departments (such as the curriculum development unit and counseling unit) positively affects the school climate as it increases the quality of the school education policy and ensures that all educational activities are carried out systematically. In line with the results of the research, it is recommended that Assessment and Evaluation Units be established in schools to coordinate with Assessment and Evaluation Centers.

Keywords

• Assessment and Evaluation Unit
• Support Units in Schools
• School Climate

Okullarda Ölçme ve Değerlendirme Biriminin Bulunmasına Yönelik Ölçme ve Değerlendirme Uzman Görüşleri

Öz

Bu çalışmada, okullarda Ölçme ve Değerlendirme Biriminin Bulunması ile ilgili Ölçme ve Değerlendirme Uzmanlarının Görüşlerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Katılımcıları oluşturmada Ölçme ve Değerlendirme Biriminin bulunması bir ölçüt olarak ele alınmış ve bu okullar arasından seçim yapılmıştır. Bu doğrultuda yedi ölçme ve değerlendirme uzmanı katılımcıları oluşturmaktadır. Araştırma problemlerine yanıt aramak üzere yarı yapılandırılmış bir görüşme formu ile görüşme tekniğiyle uzman görüşleri alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, Ölçme ve Değerlendirme Uzmanları okullarda çoğunlukla geleneksel ve tamamlayıcı ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarını bir arada kullanıldığını ifade etmişlerdir. Bir diğer sonuca göre, Ölçme ve Değerlendirme Biriminin bulunmasının öğretmen, yönetici ve veli davranışlarını genellikle olumlu yönde etkilediği ifade edilmiştir. Öğretmen-yönetici ve öğretmen-veli ilişkilerinde bu birimin tarafsız değerlendirme ile objektif bir veri sağlaması, eksikliklerin aktarılması konusunda nesnel bir bakış açısı sağlamaktadır. Ayrıca Ölçme ve Değerlendirme Biriminin diğer birimlerle (Program Geliştirme Birimi, Rehberlik Birimi gibi) ilişkisinin koordineli ve uyumlu olması; okul eğitim politikasının niteliğini arttırdığı ve tüm eğitsel faaliyetlerin sistematik bir şekilde gerçekleşmesini sağladığı için okul iklimini olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçları doğrultusunda Ölçme ve Değerlendirme Merkezleri ile koordineli olarak çalışacak Ölçme ve Değerlendirme Birimlerinin okullarda bulunması konusunda adımlar atılması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• ölçme ve değerlendirme birimi
• okullarda bulunan destek birimler
• okul iklimi

Kaynakça

1. Acar, M., & Anıl, D. (2009). Classroom teacher evaluation methods to use in the performance assessment process qualification of able, they comparison problems and solution proposals. TUBAV Bilim Dergisi, 2(3), 354-363. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/799616
2. Anıl, D., & Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 44-61. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/146332
3. Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve psikolojide ölçme: klasik test teorisi ve uygulaması (4. Baskı). ÖSYM.
4. Baykul, Y. (2011). Türklerde eğitimde ölçme ve değerlendirme. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi. Özel Sayı, 1-32. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/65977
5. Bıçak, B., & Çakan, M. (2004). Lise öğretmenlerinin sınıf içi ölçme ve değerlendirme uygulamalarına dönük görüşleri. Millî Eğitim Bakanlığı, Orta Öğretimde Yeniden Yapılanma Sempozyumu, Ankara.
6. Creswell, J. W. (2002). Educational research: Planning, conducting and evaluating quantitaive and qualitative research. Merrill/Prentice Hall.
7. Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: ilk ve ortaöğretim Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(2), 99–114. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/509196
8. Çetin, İ., & Göçebe Yüceer, E. (2023). Teachers in Math lessons in the digital age: the real face of distance education. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(3), 1489-1514. https://doi.org/10.38151/akef.2023.123

9. Çoruhlu, T. Ş., Nas, S. E., & Çepni, S. (2009). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin alternatif ölçme-değerlendirme tekniklerini kullanmada karşılaştıkları problemler: Trabzon örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 122-141. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/146298
10. Gerek, Ö. (2006). Sınıf öğretmenlerinin yeni ilköğretim programı hakkındaki görüş değerlendirme ve yeterlilikleri üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
11. Gelbal, S., & Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/87640
12. Gözütok, D., Ergün, E.Ö. & Karacaoğlu, C. Ö. (2005). İlköğretim programlarının öğretmen yeterlikleri açısından değerlendirilmesi. Eğitimde Yeni Yansımalar VIII, Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu, 17-40, Sim Matbaası.
13. İşman, A. (1999). Eğitim Teknolojisinin Kuramsal Boyutu: Yapısalcı Yaklaşımın Eğitim Öğretim Ortamlarına Etkisi. Öğretmen Eğitiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi, İzmir.
14. Kabapınar, Y., & Ataman, M. (2010). İlköğretim sosyal bilgiler (4-5. sınıf) programlarındaki ölçme ve değerlendirme yöntemlerine ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 9(2), 776-791. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/90777
15. Kılıç, M. Y. (2020). Öğretmenlerin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerini kullanımına yönelik yeterlik algılarının incelenmesi. Uluslararası Dil, Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Güncel Yaklaşımlar Dergisi (CALESS), 2(2), 483-508. DOI: 10.35452/caless.2020.26
16. Kilmen, S., & Çıkrıkçı Demirtaşlı, N. (2009). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme ilkelerini uygulama düzeylerine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 27-55. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000001175
17. Kuran, K., & Kanatlı, F. (2009). Alternatif ölçme değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12), 209-234. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/183111
18. Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education. Jossey-Bass. Millî Eğitim Bakanlığı-MEB. (2017). Ölçme değerlendirme uygulamalarını izleme, araştırma ve geliştirme projesi faaliyet raporu. http://odm.meb.gov.tr/dosyalar
19. Nartgün, Z. (2008). Öğretmen adayları için ölçme ve değerlendirme genel yeterlik algısı ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 85-94. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/16653
20. Öğülmüş, S., Karaman, N., Ceylan, E., Yalçın, S ve Özdoğan Özbal, E. (2022). Eğitim bilimleri bakış açısıyla COVID19'un eğitime yansımaları, Ankara: A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını.
21. Özalp, M. T., & Kaymakcı, S. (2022). Türkiye’de eğitim bilimleri alanında geri bildirim üzerine yapılmış lisansüstü tezlerin analizi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 468-483. DOI:10.38151/akef.2022.28
22. Özar, M. (2013). Okullarda destek birimlerinin önemi ve görevleri: Türkiye’de mevcut durum. Turkish Journal of Education, 2(2), 25-43. https://doi.org/10.19128/turje.181058
23. Patton, M. Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods (2nd ed.). Sage.
24. Peker, B., & Acar, S. (2024). Opinions of mathematics teachers on measurement and evaluation. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 58-79. https://doi.org/10.38151/akef.2024.130
25. Sabancı, O., & Yazıcı, K. (2017). Öğretmen adaylarının ölçme ve değerlendirmeye yönelik yeterlik algılarının incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 128-153. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/361029
26. Şaşmaz-Ören. F., & Tatar, N. (2007). İlköğretim sınıf öğretmenlerinin alternatif değerlendirme yaklaşımlarına ilişkin görüşleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 15-27. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/234931
27. Tan, Ş. (2012). Öğretimde ölçme ve değerlendirme KPSS el kitabı (7. Baskı). Pegem.
28. Tuncer, M., & Yılmaz, Ö. (2012). Kıdem değişkeni açısından ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarının kullanımı üzerine bir araştırma. Journal of Research in Education and Teaching, 1(4), 41-48. http://www.jret.org/FileUpload/ks281142/File/05a.tuncer.pdf
29. Turgut, M. F., & Baykul, Y. (2012). Eğitimde ölçme ve değerlendirme (4. Baskı). Pegem Akademi.
30. Wainer, H. (Ed.). (2000). Computerized adaptive testing: A primer (2nd ed.). Lawrence Erlbaum.
31. Yanpar, T. (1992). Ankara ilkokullarındaki ikinci devre öğretmenlerinin öğretmenlik mesleği ve konu alanlarıyla ilgili eğitim ihtiyaçları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
32. Yapıcı, M., & Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204-212. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/91008
33. Yaşar, Ş., Gültekin, M., Türkan, B., Yıldız, N., & Girmen, P. (2005). Yeni ilköğretim programlarının uygulanmasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin hazır bulunuşluk düzeylerinin ve eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi. Eğitimde Yeni Yansımalar VIII, Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu, 51-63, Sim Matbaası.
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Seçkin.
35. Yıldırım Suna, Z., Güzel, A. & Benzer, A. (2023). Türkçe Öğretmenlerinin Çoktan Seçmeli Soru Hazırlamaya İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Asya Studies-Academic Social Studies / Akademik Sosyal Araştırmalar, 7(Special Issue / Özel Sayı 3), 1-14 https://doi.org/10.31455/asya.1201939
36. Yıldız, D. (2021). PISA’daki Okuma Becerilerine Yönelik Soru Hazırlama Süreci. İçinde Aydın ve Yahşi (Eds.), PISA ve Okuma Kültürü (s. 235-253). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.