Öğretmen ve Anne-Baba Tutumlarının Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Problem Çözme Becerilerine Etkisi
Öz
Bu çalışmada, öğretmen ve ebeveyn tutumlarının okul öncesi dönem çocuklarının problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evreni Karabük İli Safranbolu İlçesindeki resmi okul öncesi kurumlarına devam eden 5-6 yaş grubundaki çocuklar ve bu çocukların anne baba ve öğretmenlerinden oluşmaktadır. Çalışma grubunu okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60 kız 60 erkek olmak üzere toplam 120 çocuk, bu çocukların anne babaları ve okul öncesi öğretmenleri (n=15) oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında “Problem Çözme Becerileri Ölçeği (4-7 yaş)”, “Öğretmen Tutum Envanteri” ve "Ebeveyn Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; Çocukların problem çözme becerilerinin çocukların cinsiyeti, kardeş sayısı, aile yapısı ve okula devam süresi değişkenlerinden etkilenmediği (p>.05), ilk ve son sırada doğan çocukların problem çözme becerilerinin ortanca çocuklardan daha düşük olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin otoriter tutumları arttıkça çocukların problem hakkında soru sorma becerilerinin ve nesneleri bilinenden farklı kullanma becerilerinin arttığı, öğretmenlerin demokratik tutumları arttıkça çocukların bir takım eylemlerin sonucunu tahmin etme ve genel olarak problem çözme becerilerinin azaldığı belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Anne baba tutumu,Okul öncesi; Problem çözme; Öğretmen tutumu
Kaynakça
- Adair, J. (2000). Karar Verme ve Problem Çözme. Çeviren: Kalaycı, N, Ankara: Gazi Kitapevi.
- Alisinanoğlu, F. (2003). Çocukların Denetim Odağı ile Algıladıkları Anne Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Çocukların denetim odağı ile anne tutumları). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-14.
- Altınkök, M. (2006). Temel motor hareketlerin geliştirilmesini içeren özel beden eğitimi program tasarısının 5-6 yaş çocukların temel motor hareketlerinin gelişimine etkisinin araştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Enstitüsü. Üniversitesi Eğitim Bilimleri
- Altınköprü, T. (2000). Çocuğun Başarısı Nasıl Sağlanır? İstanbul: Hayat Yayıncılık.
- Altun, M. Dönmez, N. İnan, H. Taner, M. & Özdilek, Z. (2001). Altı yaş grubu çocukların problem çözme stratejileri ve bunlarla ilgili öğretmen ve müfettiş algıları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 211-230.
- Anlıak, Ş. & Dinçer, Ç. (2005). Farklı eğitim yaklaşımları uygulayan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların kişiler arası problem çözme becerilerinin değerlendirilmesi, Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 38(1), 149-166.
- Arabacı, N. (2011). Anne Baba Çocuk İletişimini Değerlendirme Aracı’nın (ABÇİDA) geliştirilmesi ve anne baba çocuk iletişiminin bazı değişkenler açısından incelenmesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
- Attili, G. Vermigli, P. & Roazzi, A. (2011). Rearing styles, parents’attachment mental state, and children’s social abilities the link to peer acceptance, Child Development Research, http://www.hindawi.com/journals/cdr/2011/267186/, Haziran 10, 2014]. ID 267186, [Retrieved:
- Aydın, O. (1993). Sınıf öğretmeni adaylarının psikolojik ihtiyaçları ile öğretmenlik tutumları arasındaki ilişki, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Aydoğan Ertuğrul, Y. (2004). İlköğretim ikinci ve dördüncü sınıf öğrencilerine genel problem çözme becerilerinin kazandırılmasında Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. etkisinin incelenmesi.