Drama Yönteminin Türkçe Öğretiminde Kullanımının Başarı ve Kalıcılık Üzerine Etkisi
Öz
Araştırma, drama yönteminin Türkçe dersinde temel dil becerileri ile dil bilgisi öğretiminde başarı ve kalıcılık üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada deneysel modellerden “ön test – son test kontrol gruplu” desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Erzurum Yakutiye merkez ilçesinde bulunan bir ilköğretim okulundan seçilen 63 6. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Çalışma grubundaki öğrenciler karne notu ve ön test başarı ortalamaları açısından eşitlenerek deney ve kontrol gruplarına ayrılmıştır. Uygulama 6. sınıf Türkçe dersi ‘Sevgi’ teması kazanımları ile sınırlandırılmıştır. Drama etkinlikleri ‘Sevgi’ teması kazanımları dikkate alınarak hazırlanmıştır. Araştırmada verilerin toplanmasında, 6. sınıf Türkçe ders kitabındaki “Sevgi” teması kazanımları ve Türkçe Dersi Öğretim Programı dikkate alınarak çoktan seçmeli testler, gözlem formları, serbest yazma çalışması değerlendirme formu kullanılmıştır. Uygulamadan elde edilen verilerin analizinde frekans, t testi, Anova istatistik teknikleri kullanılmış; ölçme araçlarının geliştirilmesinde geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır.
Araştırma sonucunda drama yönteminin uygulandığı deney grubunun temel dil becerileri (okuma, dinleme/izleme, konuşma, yazma) ve dil bilgisi ön test, son test ve kalıcılık testi başarı ortalamalarının geleneksel öğretim yönteminin uygulandığı kontrol grubundan daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bulgulardan hareketle drama yönteminin temel dil becerileri ve dil bilgisi öğretiminde geleneksel öğretime göre başarı ve hatırda tutma üzerinde daha etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akar, R. (2000). Temel eğitimin ikinci aşamasında drama yöntemi ile Türkçe öğretimi: Dorothy Heathcote’un “Uzman Rolü Yaklaşımı”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Akoğuz, M. (2002). İletişim becerilerinin geliştirilmesinde yaratıcı dramanın etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ankara.
- Akyel, A. ve Yalçın, E. (1990). Literature in the EFL class: A study of goal-achievement incongruence. ELT Journal, 44(3), 74-80.
- Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N. (1995). Eğitim teknolojisine giriş. Ankara: Önder Matbaacılık.
- Anderson, R. C. (1990). A cross-cultural perspective on reading comprehension. Reading Research Quarterly, 15, 10 – 29.
- Arı, R. (2005). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
- Arıkan, F. (2005). Araştırma teknikleri ve rapor hazırlama. Ankara: Asil Yay.
- Ballman, T. L. (2006). Speak or not to speak?: Drama techniques, Narration and Other Real-Life Activities, Hispania 89.
- Ballou, K. J. (2000). The effects of a drama intervention on communication skills and learning attitudes of at-risk sixth grade students,A Dissertation Degree Of Doctor Philosophy, Clemson University.
- Baraldi, S. M. (2009). Drama and theatre practices in elementary classroom that create conducive environment for non-english speakers’ English language acquisition, A Dissertation Degree Doctor of Philosophy, Arizona State University.