2017 İlkokul Birinci Sınıf Türkçe Dersi Öğretim Programı İlk Okuma Yazma Bölümü’nün Değerlendirilmesi
Öz
Öğretim programlarının ihtiyaçlara dayalı olarak geliştirilmesi kadar, geliştirilen programların ihtiyaca cevap verip veremediğinin değerlendirilmesi konusu da oldukça önemlidir. Bu araştırma, 2017-2018 eğitim yılında uygulanmaya başlanan yeni ilkokul birinci sınıf Türkçe ilk okuma yazma dersi öğretim programını değerlendirilmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, program değerlendirme modellerinden Eısner’ın Uzmanlık ve Eğitsel Eleştiri Modeli hareket noktası olarak alınmıştır. İlk okuma yazma öğretim programının uygulama boyutunu derinlemesine analiz edebilmek için nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Örneklem seçiminde amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik yöntemi kullanılarak, programın uygulanma süreci değerlendirilmeye çalışılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formları, video kayıtları ve fotoğrafların analizinden elde edilmiştir. Sonuç olarak ilkokul Türkçe dersi (ilk okuma yazma) öğretiminde program taslaklarının öğretmenler tarafından incelendiği ve sürece yönelik olarak öğretmenler tarafından bazı iyileştirici önlemlerin alındığı görülmüştür. Yeni programın yazma bölümü, yazma öğretim yaklaşımında tercihin (dik temel harflerle ya da bitişik eğik el yazısı ile) sınıf öğretmenine bırakılması önemli bir gelişme olarak değerlendirilirken; harf gruplarının sırasının öğretimde sıkıntı oluşturması, kazanım sayısının fazla oluşu, okulların fiziki koşullarının elverişsizliği, bölgeler arasında okuma yazmaya geçiş sürecindeki farklılıklar, araç-gereç tedarik etmenin güçlüğü, değerlendirme araçlarının yetersiz oluşu, öğretmen kılavuz kitaplarının olmaması programa yönelik olumsuzluklar olarak ön plana çıkmıştır. Bulgulara dayalı olarak öğretimdeki harf gruplarının gözden geçirilmesi, araç-gereç ve materyal için e portal hazırlanması, ilk okuma yazma öğretiminin bağımsız disiplin olması vb. önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akman, E., ve Aşkın, İ. (2012). Ses temelli cümle yöntemine eleştirel bir bakış. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(1).
- Akyol, H., ve Temur, T. (2008). Ses temelli cümle yöntemi ve cümle yöntemi ile okuma yazma öğrenen öğrencilerin okuma becerilerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9).
- Alperen, N. (2001). Türkçe okuma ve yazma eğitimi rehberi, Ankara: Alperen.
- Arı, A. (2014). İlkokul birinci sınıfa başlama yaşına ilişkin öğretmen görüşleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 1031-1047.
- Arı, A. ve G, Keskin, H . (2016). Türkçe dersi (1-8. Sınıflar) öğretim programı okuma öğrenme alanındaki kazanımlarla ilgili eleştirel bir değerlendirme. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 0 (32), 144-169.
- Arslan, M. (2000). Cumhuriyet döneminde ilköğretim programları ve belli başlı özellikleri. Milli Eğitim Dergisi. 146, 10.01.2018 tarihinde https://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/ Milli_Egitim_Dergisi/144/arslan.htm adresinden edinilmiştir.
- Arslantaş, H. İ., ve Cinoğlu, M. (2010). İlkokuma yazma öğretiminde ses temelli cümle yöntemiyle çözümleme yönteminin karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1).
- Atik, S. ve N. Aykaç (2017). 2009 ve 2015 Türkçe öğretim programlarının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi. KEFAD, 18(3), 586-608.
- Başar, M. (2013). Okuma yazma öğrenerek ilkokula başlayan çocukların karşılaştıkları sorunların değerlendirilmesi. Ekev Akademi Dergisi, 56(56), 275-294.
- Bayat, S. (2015). İlkokuma yazma öğretiminde 60-66 aylık çocuklar ile ilgili yaşanan güçlüklere ilişkin öğretmen görüşleri. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4, 172-185.