Ankara İli Kuduz Aşı Merkezlerinde Hizmet Sunan Sağlık Çalışanlarının Kuduz Hastalığıyla İlgili Bilgi Düzeyleri
Öz
Amaç:
Araştırmanın amacı Ankara İli kuduz aşı merkezlerinde görev
yapan sağlık personelinin kuduz hastalığıyla ilgili bilgilerinin ve bu konuda
verilen eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesidir.
Materyal
ve Metot: Araştırma tanımlayıcı tipte bir
çalışmadır. Ekim 2018’de Ankara İl Sağlık Müdürlüğü Halk Sağlığı
Hizmetleri Başkanlığı tarafından 2 tur halinde yapılan “Kuduz Hastalığında
Proflaksi” eğitimine katılan, Ankara’da hizmet veren çeşitli sağlık
kuruluşlarında, konu ile ilgili birimlerde görev yapan 154 sağlık personeli ile
yapılmıştır. Çalışmada kuduz hastalığı konusunda katılımcıların bilgi düzeyini
ölçmeye yönelik 10 temel sorudan oluşan anket kullanılmıştır. Eğitimden önce ve
eğitim sonrasında aynı anket kullanılmıştır. Sayımla elde edilen verilerde sayı
ve yüzde ölçüm ile ifade edilmiştir. Ölçüm ile elde edilen verilerde normal
dağılıma uygunluk gösterenlerde ortalama, standart sapma, normal dağılıma uygun
olmayanlarda ise ortanca ile 1. ve 3. çeyrek değerleri kullanılmıştır.
Bulgular: Araştırmaya
katılanların %78,57’si (n=121) kadın, %21,42’si (n=33) erkek; yaş ortalamaları
38,32±8,19’dur.
Katılımcıların %22,08’i (n=34) uzman hekim, %18,18’i (n=28) hekim ve %59,74’ü
(n=92) yardımcı sağlık personelidir. Katılımcıların eğitim öncesi testten
aldıkları puan ortancası 50 (30-60) eğitim sonrasında ise 70 (60-80)
saptanmıştır (p<0,001). Ön test ve son test puanları uzman hekimlerde 60
(40-60), 70 (60-80) (p<0,001); pratisyen hekimlerde 60 (50-70), 65 (50-80)
(p=0,006), yardımcı sağlık personellerinde ise 45 (30-60), 70 (60-80)
(p<0,001) saptanmıştır. Test toplam
puanına göre eğitim öncesi katılımcıların %18,18’i yeterli bilgi düzeyine
sahipken eğitim sonrasında bu oran %61,04 olarak saptanmıştır (p<0,001).
Sonuç: Çalışmaya katılan sağlık personelinin kuduz hastalığı ile ilgili bilgi düzeyi düşük
bulunmuştur. Sağlık çalışanlarının eğitimi ile ilgili kurumların bu konu
üzerinde durması ve mezuniyet sonrasında kuduz hastalığına önem verilerek gerekli
hizmet içi eğitimlerin periyodik olarak verilmesi önerilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Hampson K, Coudeville L, Lembo, T, Sambo M, Kieffer A, Attlan M, et al. Global Alliance for Rabies Control Partners for Rabies Prevention. Estimating the global burden of endemic canine rabies. PLoS Negl Trop Dis, 2015; 9(4), e0003709.
- WHO. WHO Expert Consultation on Rabies, third report: WHO Technical Series Report No. 1012. Geneva; 2018. ISBN 978-92-4-121021-8.
- The WHO position on rabies immunization-2018 updates. Vaccine. O'Brien, K. L., Nolan, T., & SAGE, W. (2018). https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0264410X18313665?via%3Dihub (Erişim Tarihi: 04.04.2019)
- World Health Organization (WHO) Secretariat September 22, 2017.
- T.C. Sağlık Bakanlığı, Kuduz Profilaksi Rehberi. 2019. https://dosyaism.saglik.gov.tr/Eklenti/64260,kuduz-pofilaksi-rehberipdf.pdf?0 (Erişim Tarihi: 05.04.2019)
- Ankara İl Sağlık Müdürlüğü Halk Sağlığı Hizmetleri Başkanlığı Bulaşıcı Hastalıklar Birimi Temel Sağlık İstatistikleri Modülü (TSİM).
- Gönen İ. Türkiye’deki Hekimlerin Kuduz Hastalığıyla ilgili Bilgi ve Tutumlarının Değerlendirilmesi, Uzmanlık Tezi, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2010.
- Hassam Shah FS, Jawed M, Nouruddin S, et al. Knowledge and practices among the general practitioners of Karachi regarding dog bite management, J Pak Med Assoc 2009;59:861.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
28 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
1 Ekim 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 19 Sayı: 2