Araştırma Makalesi

MEVLÂNÂ'NIN ADALET ANLAYIŞI

Sayı: 20 31 Mayıs 2022
PDF İndir
EN TR

MEVLÂNÂ'NIN ADALET ANLAYIŞI

Öz

Bu çalışma, Mevlânâ’nın adalet anlayışını anlamaya çalışmaktadır. Klasik kaynaklarda adalet, devletin sahip olduğu mal ve şereflerin yurttaşlar arasında eşit miktarda dağıtılması olarak tanımlanır ve denkleştirici, dağıtıcı ve oranlayıcı adalet olarak üç başlık altında ele alınır. Her yurttaştan eşit miktarda vergi alınması denkleştirici adalet örneğidir. Kazanç miktarlarına göre vergi miktarının oranlanması dağıtıcı adalete örnektir. Yurttaşların kendilerine özgü ekonomik koşullarının dikkate alınarak daha detaylı bir düzenleme yapılması ise oranlayıcı veya analojik adaletin bir örneğidir. Mevlânâ, bu üç tür adalet arasından daha çok analojik veya oranlayıcı adalet türüne yakın durmaktadır. Analojik adalet, hakkaniyet ilkesi olarak da adlandırılır ve hakkın, hak sahibine verilmesini ifade eden hak kavramıyla yakından ilgilidir. Eşitlik ve eşitleyici olmak anlamlarını içeren adalet ise, Mevlânâ’ya göre her insanda ortak olarak bulunan bir duygudur. Bu duygu, Allâh’ın insanı yaratması sürecinde kendisinden bir parça olarak insan ruhuna üflenmiştir. Böylece insan adaletli olanı adaletsiz olandan veya haklıyı haksızdan bir anda, içsel olarak ve aracısız bir biçimde ayırma niteliğine sahiptir. İnsanın doğuştan sahip olduğu bu içsel kaynak, aynı zamanda denetlemeye açıktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aristoteles (2019). Fizik. Saffet Babür (çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
  2. Bircan, H. H. (2001). İslâm felsefesinde mutluluk. İstanbul: İz Yayıncılık
  3. Corbin, H. (2001). İslâm felsefesi tarihi. Başlangıçtan İbn Rüşd’ün ölümüne. Hüseyin Hatemi (çev.). İstanbul: İletişim Yayınevi Çalışkan, İ. (2003). Siyasal tefsirin oluşum süreci. Ankara: Ankara Okulu Yayınları
  4. Çelebi, N. (1991). Fihi Mafih’i okumak. 2. Milletlerarası Mevlânâ Kongresi, 3-5 Mayıs 1990, Konya, Türkiye Esin, E. (1976). Belh’in kültür ve sanat tarihçesi. Uluslararası İkinci Mevlânâ Semineri, 15-17 Aralık 1976, Konya, Türkiye
  5. Fahri, M. (2004). İslâm ahlâk teorileri. Muammer İskenderoğlu ve Atilla Arkan (çev.). İstanbul: Litera Yayıncılık
  6. Fârâbî (1997). İdeal devlet. Ahmet Arslan (çev.). Ankara: Vadi Yayınları
  7. Fârâbî (1999). Mutluluğun kazanılması. Ahmet Arslan (çev.). Ankara: Vadi Yayınları
  8. Fürûzanfer, B. (1997). Mevlânâ Celaleddin. Feridun Nafiz Uzluk (çev.). İstanbul: M.E.B. Yayınları. 2. B

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Mayıs 2022

Gönderilme Tarihi

23 Nisan 2022

Kabul Tarihi

21 Mayıs 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Sayı: 20

Kaynak Göster

APA
Erten, M. (2022). MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI. Anasay, 20, 123-151. https://doi.org/10.33404/anasay.1108051
AMA
1.Erten M. MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI. Anasay. 2022;(20):123-151. doi:10.33404/anasay.1108051
Chicago
Erten, Murat. 2022. “MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI”. Anasay, sy 20: 123-51. https://doi.org/10.33404/anasay.1108051.
EndNote
Erten M (01 Mayıs 2022) MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI. Anasay 20 123–151.
IEEE
[1]M. Erten, “MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI”, Anasay, sy 20, ss. 123–151, May. 2022, doi: 10.33404/anasay.1108051.
ISNAD
Erten, Murat. “MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI”. Anasay. 20 (01 Mayıs 2022): 123-151. https://doi.org/10.33404/anasay.1108051.
JAMA
1.Erten M. MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI. Anasay. 2022;:123–151.
MLA
Erten, Murat. “MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI”. Anasay, sy 20, Mayıs 2022, ss. 123-51, doi:10.33404/anasay.1108051.
Vancouver
1.Murat Erten. MEVLÂNÂ’NIN ADALET ANLAYIŞI. Anasay. 01 Mayıs 2022;(20):123-51. doi:10.33404/anasay.1108051

Cited By

      Creative Commons Attribution-NonCommercial (CC BY-NC) 4.0 International Licens