The Examination of the Single Parenting Experiences of Household-Responsible Single Fathers

Öz

In today’s late-modern society, families consisting of single fathers and their children are becoming increasingly common, representing a family type that is relatively less studied in social sciences compared to single mothers. This research aims to understand the experi-ences of single fathers in the Bitlis province, who have taken on the responsibility of head-ing their households for various reasons (such as the death of a spouse, divorce, or aban-donment). The study involved in-depth interviews with 12 single fathers using a semi-structured interview technique, and the data collected were analyzed using a phenomeno-logical approach. The analysis highlighted themes such as the reasons for becoming a sin-gle father and emotional reflections, challenges faced and coping methods, responsibilities as heads of the household, and the environmental support received. Additionally, changes in social relationships and feelings of exclusion, the strengthening of father-child bonds, and thoughts on remarriage emerged as other significant themes. Single fathers strive to meet their children's needs and build deep connections with them, managing various chal-lenges despite social norms and limited support, demonstrating considerable resilience. The findings indicate that single fathers require more support in areas such as psychological services, economic aid, educational resources, and flexible working hours.

Anahtar Kelimeler

• Single fathers
• Lone fathers
• Single parenting
• Household responsibility
• Gender roles

Hanehalkı Sorumlusu Bekâr Babaların Tek Ebeveynlik Deneyimlerinin İncelenmesi

Öz

Günümüz geç modern toplumunda görülme oranı giderek artan bekâr baba ve çocuklar-dan oluşan aile yapıları, sosyal bilimlerde yalnız annelere kıyasla görece daha az incelen-miş bir aile tipini temsil etmektedir. Bu araştırma, Bitlis ilinde yaşayan, çeşitli sebeplerle (eşin ölümü, boşanma veya terk edilme) bekâr baba olarak hanehalkı sorumluluğunu üstlenen babaların deneyimlerini anlamayı amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında, yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle 12 bekâr baba ile derinlemesine görüşmeler gerçekleşti-rilmiş ve elde edilen veriler fenomenolojik bir yaklaşımla analiz edilmiştir. Görüşme anali-zinde; bekâr baba olma sürecine dair nedenler ve duygusal yansımalar, karşılaşılan zor-luklar ve mücadele yöntemleri, hanehalkı sorumlusu olarak üstlenilen görevler ve çevre desteği gibi temalar öne çıkmıştır. Ayrıca, sosyal ilişkilerdeki değişimler ve dışlanmışlık hisleri, baba-çocuk ilişkilerinin güçlenmesi ve yeniden evlenme konusundaki düşünceler de dikkat çeken diğer temalar arasında yer almıştır. Bekâr babalar, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak ve onlarla derin bağlar kurmak adına sosyal normlara rağmen zorluklarla başa çıkmakta ve destek eksikliğine rağmen güçlü bir dayanıklılık sergilemektedir. Araştırma-nın bulguları, bekâr babaların psikolojik destek, ekonomik yardımlar, eğitim desteği ve esnek çalışma saatleri gibi alanlarda daha fazla desteğe ihtiyaç duyduğunu ortaya koy-maktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bekâr babalar
• Yalnız babalar
• Tek ebeveynlik
• Hanehalkı sorumluluğu
• Toplumsal cinsi-yet rolleri

Kaynakça

1. Aktaş, Ç. (2018). Boşanmanın erkekler üzerindeki etkisi: İstanbul örneği. İmgelem, 2, 25-54.
2. Amato, P. R. (2005). The impact of family formation change on the cognitive, social, and emotional well-being of the next generation. The Future of Children, 15(2), 75-96.
3. Arıkan, H., & Kaplan, B. (2022). Boşanmanın erkekler üzerindeki sosyal-kültürel ve ekonomik etkilerinin değerlendirilmesi. Topkapı Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 101-116.
4. Atila Demir, S., & Genç Çelebi, Ş. (2017). Tek ebeveynli ailelerin sorunları: Nitel bir araştırma. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13), 111-128.
5. Brown, B. V. (2000). The single-father family: Demographic, economic, and public transfer use characteristics. Marriage & Family Review, 29(2-3), 203-220.
6. Calegari, E., Fabrizi, E., & Mussida, C. (2024). State dependence in material and social deprivation in european single-parent households. Social Indicators Research, 172(2), 481-498.
7. Cansel, E. (1969). Sosyal devlet ve aile. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 26(3), 11-21.
8. Capacio, L. J., Mier, K. J. B., Superales, J. R. A., Falcon, E. B., Miñoza, J., Dayundunan, I. M., Siacor, J., & Omandam, M. J. (2024). Understanding the silent struggles: The lived experiences of single fathers. Edukasiana: Jurnal Inovasi Pendidikan, 3(4), 465-478. https://doi.org/10.56916/ejip.v3i4.905

9. Carlson, M. J., & Corcoran, M. E. (2001). Family structure and children's behavioral and cognitive outcomes. Journal of Marriage and Family, 63(3), 779-792.
10. Carone, N., Baiocco, R., & Lingiardi, V. (2017). Single fathers by choice using surrogacy: Why men decide to have a child as a single parent. Human Reproduction, 32(9), 1871-1879. https://doi.org/10.1093/humrep/dex245
11. Chavda, K., & Nisarga, V. (2023). Single parenting: Impact on child’s development. Journal of Indian Association for Child and Adolescent Mental Health, 19(1), 14-20.
12. Chiu, M., Rahman, F., Vigod, S., Lau, C., Cairney, J., & Kurdyak, P. (2018). Mortality in single fathers compared with single mothers and partnered parents: a population-based cohort study. The Lancet Public Health, 3(3), 115-123.
13. Coles, R. L. (2015). Single‐father families: A review of the literature. Journal of Family Theory & Review, 7(2), 144-166. https://doi.org/10.1111/jftr.12069
14. Coşan, B. (2018). Dünya’da ve Türkiye’de sosyo-ekonomik bir problem olarak tek ebeveynli aile olgusunun çok boyutlu değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18 (41), 259-294.
15. de Lange, M., Dronkers, J., & Wolbers, MHJ (2013). Tek ebeveynli aile biçimleri ve çocukların eğitim performansı karşılaştırmalı bir perspektifte: okulun tek ebeveynli ailelerdeki payının etkileri. Okul Etkinliği ve Okul İyileştirme, 25 (3), 329-350. https://doi.org/10.1080/09243453.2013.809773
16. Demirel, R. (2019). Toplumsal cinsiyet bağlamında erkeklerin boşanma deneyimlerine ilişkin nitel bir araştırma.Çizgi Kitapevi.
17. Dhungel, B., Kato, T., Kachi, Y., Ochi, M., Gilmour, S., & Takehara, K. (2023). Prevalence and associated factors of psychological distress among single fathers in Japan. Journal of epidemiology, 33(6), 294-302.
18. Eggebeen, D. J., Snyder, A. R., & Manning, W. D. (1996). Children in single-father families in demographic perspective. Journal of Family Issues, 17(4), 441-465. https://doi.org/10.1177/019251396017004002
19. Eyce, B. (2014). Tarihten günümüze Türk aile yapısı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(4), 223-244.
20. Feyzioğlu, S., & Kuşçuoğlu, C. (2011). Tek ebeveynli aileler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 26(26), 97-110.
21. Garasky, S., & Meyer, D. R. (1996). Reconsidering the increase in father-only families. Demography, 33(3), 385-393.
22. Glesne, C. (2013). Nitel Araştırmaya Giriş. A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu (Çev. Eds.), (3.baskı). Anı Yayıncılık.
23. Güngör, A. (2023). Tek ebeveynli aileler: Sosyal psikolojik bir değerlendirme. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(58), 129-155.
24. Iztayeva, A. (2022). Single fathers and work–family conflict in white- and blue-collar jobs. Community, Work & Family, 1-16. https://doi.org/10.1080/13668803.2022.2144136
25. Künteci, N. (2024). Tek ebeveyn olan anne ve babaların ebeveynlik ve cinsiyet rolleri üzerinden yaşadığı temel sorunlar: Nitel bir çalışma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
26. McKeown, K. (2001). Families and single fathers in Ireland. Administration, 49(1), 3-24.
27. Merriam, S. B. (1995). What can you tell from an Nof 1?: Issues of validity and reliability in qualitative research. PAACE Journal of Lifelong Learning, 4. 51-60.
28. Neuman, W. L. (2016). Toplumsal araştırma yöntemleri: nitel ve nicelik yaklaşımlar. S. Özge (Çev.). Yayın Odası Yayınları.
29. Öztop, H., Bıçakçı, M., Soylu, N., Oğurtan, S. G., Nadir, U., Taşoluk, E., ... & Tok, S. (2018). Tek ebeveynli aileler. T.C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı.
30. Shorey, S., & Pereira, T. L. B. (2023). Parenting experiences of single fathers: A meta‐synthesis. Family process, 62(3), 1093-1113.
31. Shorey, S., & Pereira, T. L.-B. (2022). Parenting experiences of single fathers: A meta-synthesis. Family Process. https://doi.org/10.1111/famp.12830
32. Tire, O. (2020). Geçmişten günümüze aile ve evlilik. Aile ve Sosyoloji içinde (ss: 7-30). Konya: Eğitim.
33. URL 1, https://data.tuik.gov.tr/, Erişim tarihi: 25.09.2024
34. Yıldırım, A., & Simsek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık