MAIN ELEMENTS OF NEW ADMINISTRATION; LOCALIZATION, DEMOCRATISATION AND SPECIAL PROVINCIAL ADMINISTRATION

Abstract

Localization discourses coming to the fore after the eighties gained power with the demands of international organization and had coverage in the legal basis with European Charter of Local Self Government in the nineties. The agreement in which our country made reservation for some of its articles due to our unitary structure seems quite far away from realizing its objectives under the adopted form. Although it was attempted to make arrangements specific to autonomy with various local government reforms in 2000s, it resulted in cancellation by the judiciary.
Special Provincial Administration Law No 5302 released in 2005; comprises similar localization cores in respect of followed judicial process and directions of changes made. Some changes in the relationship between provincial general council and governor body draw attention; the head of provincial general council, centralized control method that can be made against the decisions of the head, duration and frequency of assembly etc. evolving situation of provincial general council which is a body established after election will outline the scope of the study. As the origin of decision is based on a body elected its position in historical process of localization will be analyzed.

Keywords

• New Administration, localization, democratization, special provincial administration

YENİ YÖNETİMİN ANA UNSURLARI: YERELLEŞME, DEMOKRATİKLEŞME VE İL ÖZEL İDARESİ

Öz

Seksenli yıllardan sonra gündeme gelen yerelleşme söylemleri, uluslararası örgütlerin talepleriyle güç kazanmış, doksanlı yıllarda Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ile yasal zeminde yer bulmuştur. Ülkemizin üniter yapısı itibariyle çeşitli maddelerine çekince koyduğu anlaşma, kabul edilen haliyle maksadını gerçekleştirmekten hayli uzak görülmektedir. İkibinli yıllarda ise çeşitli yerel yönetim reformlarıyla özerkliğe özgü düzenlemeler yapılmaya çalışılsada yargı tarafından iptaliyle sonuçlanmıştır. 2005 yılında çıkan 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu; izlenilen yargı süreci ve yapılan değişikliklerin yönü itibariyle benzer yerelleşme nüveleri içermektedir. İl genel meclisi ile valilik organı arasındaki ilişkide bazı değişiklikler dikkat çekmektedir; il genel meclisi başkanının kim olduğu, kararlarına karşı yapılabilecek merkezi denetim şekli, toplanma süresi ve sıklığı gibi. Seçimle gelen bir organ olan il genel meclisinin evrilen durumu çalışmanın kapsamını çizecektir. Kararın menşeinin seçimle gelen bir organa dayanması itibariyle, yerelleşmenin tarihsel sürecindeki yeri analiz edilmeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Yeni Yönetim, yerelleşme, demokratikleşme, il özel idaresi

Kaynakça

1. kitap için kaynakça;
2. Bilgiç, V.(1998), Yerel Yönetimler, 1. Baskı, Ankara: 21. Yüzyıl Yayınları.
3. Bozlağan, R.(1998), “Türk Anayasalarında İdareye İlişkin Düzenlemeler”, Türkiye’de
4. Yönetim Geleneği, Davut Dursun ve Hamza Al (Ed.), 1. Baskı, İstanbul: İlke Yayın- cılık. Coşkun, B. ve T. UZUN(2005), “İl Özel İdaresi’nde Yeniden Yapılanma”, Yerel Yönetim
5. ler Üzerine Güncel Yazılar I: Reform, Hüseyin ÖZGÜR ve Muhammed KÖSECİK
6. (Ed.), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Dönmez, M.(2009), İl Genel Meclisi Üyesinin El Kitabı, Ankara: Mahalli İdareler Der
7. neği Yayını, Yayın No:70. Eryılmaz, B.(2000), Kamu Yönetimi, İstanbul: Erkam Matbaası. Evin, H.(1996), Türkiye’de İl Özel Yönetimleri(Yapısı, Sorunları Yeniden Yapılandırılma
8. sı), Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Edirne. Giritli, İ., Pertev B. ve Tayfun A.(2001), İdare Hukuku, İstanbul: DER Yayınları, 12. Baskı. Güngör, H.(2007), İl Özel İdaresi Mevzuatı, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontro

9. lörleri Derneği Yayınları, Ankara: Özyurt Matbaacılık. Derdiman, R. C.(2005), Yeni Düzenlemelere Göre Yerel Yönetimler, Bursa: Alfa Akademi
10. Basım Yayım Dağıtım, 1. Baskı. Günal, B.(1993), Açıklamalı İl Özel İdaresi Mevzuatı, İstanbul: Damla Ajans, 1. Baskı. Günal, B.(2005), Açıklamalı Mahalli İdareler Yeni Mevzuatı, Kahramanmaraş: Halim
11. mesi”, ss. 105-139, 11.02.2005 tarihli Danıştay ve İdari Yargı Günü Sempozyumunda
12. Sunulan Bildiri, http://www.danistay.gov.tr/upload/yayinlar/12_03_2014_105144.
13. pdf, erişim tarihi:13.11.2014. Versan, V.(1986), Kamu Yönetimi, İstanbul: Der Yayınları, Der Yayınları. Yıldırım, R.(2005), İdare Hukuku Dersleri I, Konya: Mimoza Basım, Yayım ve Dağıtım, 1. Basım. Yıldırım, T.(2000), Mahalli İdarelerin Seçilmiş Organlarının Organlık Sıfatlarını Kay
14. betmeleri, İstanbul: Alkım Yayınevi, 1. Basım.
15. makale kaynakları için kaynakça;
16. Bayraktar, U. ve H. Kurt(2010), Reform Sonrası Bir İl Genel Meclisi: Arzuhalci İle Noter
17. Arası Siyasal Bir Organın Doğuşu, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, C. 65 S. 1, ss. 31-56. Coşkun, B. ve T. Uzun(2004), “İl Özel İdaresi Reformuna İlişkin Bazı Değerlendirme
18. ler”, Yerel Yönetimler Kongresi Dünden Bugüne Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapı
19. lanma Bildiriler Kitabı, ss. 67-77. Sobacı, M. Z.(2005), “Yeni İl Özel İdaresi Kanununun Öngörüleri”, Yerel Yönetim ve
20. Denetim Dergisi, C. 10 S. 5, ss. 44-49. Şahin, A.(1999), “İl Özel İdarelerinin Tarihsel Gelişimi”, Belediye Dergisi, C. 5 S. 6, ss. 28-33. Ulusoy, A.(2004), “Kamu Yönetimi Reformu Hakkında Bir Değerlendirme”, Hukuk ve
21. Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Mahalli İdareler ve Yerinden Yönetim Bilim Dalı,
22. http://tez2.yok.gov.tr/, (erişim tarihi:04.04.2011) Toprak, Z., Türkiye’de Yerel Yönetimler-Yapılanma Merkez-Yerel Yönetim İlişkileri,
23. http://kisi.deu.edu.tr/zerrin.toprak/, (erişim tarihi:05.05.2011). Harman, E.(2006), 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu Uyarınca Türkiye’de İl Özel İda
24. resi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Hukuku Anabilim Dalı,
25. http://tez2.yok.gov.tr/, (erişim tarihi: 04.04.2011. Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası, http://www.anayasa.gov.tr/index.php?l
26. =manage_karar &ref=show&action=karar&id=2499&content=, (erişim tari- hi:15.04.2011) Diğer Kaynaklar;
27. 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu
28. 3360 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu