Mobbingin İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisinde Depresyonun Aracı Rolünün İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, mobbingin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde depresyonun aracı rolünü incelemektir. Ayrıca çalışanların mobbing, işten ayrılma niyeti ve depresyon düzeylerinin demografik özelliklere (cinsiyet, çalışılan sektör, medeni hal, yaş grupları, eğitim durumu ve toplam kıdem) göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek de araştırmanın amaçlarındandır. Araştırmaya, İstanbul’da kamu ve özel sektörde istihdam edilen 238 çalışan katılmıştır. Araştırma verileri anket yöntemiyle toplanmıştır. Araştırma sonucunda, mobbingin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde depresyonun kısmi aracı rolü olduğu bulunmuştur. Çalışanların mobbinge maruz kalma düzeyleri hiçbir demografik değişken açısından farklılaşmamaktadır. Depresyon; çalışılan sektör, medeni hal, yaş ve toplam kıdeme göre farklılaşırken; işten ayrılma niyeti de cinsiyet hariç tüm demografik değişkenler açısından farklılık göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mobbing
• Psikolojik Taciz
• Yıldırma
• Depresyon
• İşten Ayrılma Niyeti

An Investigation of the Mediating Role of Depression in the Relationship Between Mobbing And Intention To Leave

Öz

The purpose of the study is to investigate the mediating role of depression in the relationship between mobbing and intention to leave. In addition, the purpose of the study is to determine whether employees' mobbing, intention to leave, and depression levels differ according to demographic characteristics (gender, sector, marital status, age groups, education level and total seniority). 238 public and private sector employees in Istanbul participated in the study. Research data were collected by questionnaire method. As a result of the study, it was found that depression had a partial mediator role in the relationship between mobbing and intention to leave. Employees' exposure to mobbing does not differ in terms of any demographic variables. Depression levels of employees vary according to the working sector, marital status, age and total seniority. The intention to leave also differs in all demographic variables except gender.

Anahtar Kelimeler

• Mobbing
• Depression
• Intention To Leave (Quit)
• Turnover Intention

Kaynakça

1. Ainsworth, P. (2000). Understanding Depression, University Press of Mississippi, ProQuest Ebook Central, https://ebookcentral.proquest.com/lib/gelisim/detail.action?docID=515556.
2. Akbolat, M., Yılmazer, A., ve Tutar, H. (2014). Konaklama İşletmeleri Çalışanlarının Algıladıkları Mobbingin İş Tatmini ve İşte Ayrılma Niyetine Etkisi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3), 1-17.
3. Akgül A. ve Çevik, O. (2005). İstatistiksel Analiz Teknikleri: SPSS'te İşletme Yönetimi Uygulamaları, 2. Basım, Ankara: Emek Ofset.
4. Akıncı, Z., & Güven, M. (2014). A study on investigation of the relationship between mobbing and depression according to genders of high school students. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 27, 115-25.
5. Akkoca, A. N., Akkoca, V., & Arıca, S. G. (2014), Üniversite Öğrencilerinin Mobbinge Maruz Kalma Düzeyi ve Depresyon: Çalışma Hayatındaki Öğrenciler Üzerine Yapılmış Kesitsel Bir Çalışma Level of Mobbing Exposure of University Students and Depression: A Cross-sectional Study on Students in Working Life. Smyrna Tıp Dergisi, (1), 1-4.
6. Akyüz, İ. (2015). Hemşirelerin tükenmişlik ve depresyon düzeylerinin çalışma koşulları ve demografik özellikler açısından incelenmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(1), 21-34.
7. Alkış, F. K. (2019). İşten ayrılma niyetinin tükenmişlik, mobbing, duygu düzenleme değişkenleri tarafından yordanması (Master's thesis, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
8. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5. edisyon). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.

9. Aslan, H. (2006). Çalışanların iş doyumu düzeylerine göre depresyon, benlik saygısı ve denetim odağı algısı değişkenlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
10. Ayan, S. (2011). Üniversite Araştırma Görevlilerine Yönelik Psikolojik Taciz: Gazi, Kocaeli ve Cumhuriyet Üniversitesi Örneği. Akademik Bakış Dergisi, 27, 1-18.
11. Aylan, S. ve Koç, H. (2016). Relationship Between Mobbing and Intention to Leave in Hotel Industry. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 14, 20.
12. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The Moderator-Mediator Variable Distinc-tionin Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, And Statisti-cal Considerations, Journal of Personality and Social Psychology, 51 (6), 1173-1182.
13. Burns, D. Çevirenler: Tuncer, E., Mestçioğlu, Ö., Atak, İ.E., Acar, G. (2016). İyi Hissetmek, İstanbul: Psikonet Yayınları.
14. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, 7.Bs, Ankara: Pegema Yayıncılık.
15. Campbell, D.J. ve Campbell, K.M. (2003). Global Versus Facet Predictors of Intention to Quit: Differences in a Sample of Male and Female Singaporean Managers and NonManagers. International Journal of Human Resource Management, 14(7): 1152-1177.
16. Candaş, T. M. (2012). İşyerinde psikolojik taciz ve havacılık sektöründe bir uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
17. Cayvarlı, P. E., & Şahin, S. (2015). Akademisyen Algılarına Göre Üniversitelerde Psikolojik Yıldırma: Dokuz Eylül Üniversitesi Örneği. Yükseköğretim Dergisi, 5(1), 9-25.
18. Cesur, A. (1998). İşgörenlerin Çalışma Hayatına İlişkin Sorunlarının İş Tatmini Yönünden İncelenmesi. Yüksek lisans tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
19. Chiang, Y. M., & Chang, Y. (2012). Stress, depression, and intention to leave among nurses in different medical units: Implications for healthcare management/nursing practice. Health Policy, 108(2-3), 149-157.
20. Cotton, J.L. ve Tuttle, J.M. (1986). Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research. The Academy of Management Review, 11(1): 55-70
21. Çakıroğlu, E., & Tengilimoğlu, D. (2014). Mobbing (yıldırma) davranışlarının tıbbi sekreterlerin tükenmişliği üzerine etkisi. Ejovoc (electronic journal of vocational colleges), 4(3), 167-188.
22. Çalışkan, O., & Tepeci, M. (2008). Otel işletmelerinde ortaya çıkan yıldırma davranışlarının iş tatmini ve işte kalma niyetlerine etkileri. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 19(2), 135-148.
23. Çarhoğlu, M. (2016). Örgütsel Sessizlik Ve İşten Ayrılma Niyeti Etkileşimi: Bir Gruba Ait Özel Hastanelerde Sağlık Çalışanlarına Yapılan Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
24. Çisem, İ. (2009), Ev kadınlarında sosyokültürel özelliklere bağlı olarak depresyon düzeyi ve kişilik özellikleri arası ilişkilerin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
25. Çögenli, M.Z. (2013). Üniversitelerde mobbing’in incelenmesi ve akademisyenler üzerine bir uygulama. Doktora tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
26. Dangaç, G. (2007). Örgütlerde psikolojik yıldırma (mobbing) ve bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
27. Davenport, N. Schwartz, R.D., Elliot, G.P. (2003). Mobbing İşyerinde Duygusal Taciz, Çev: Cem Önertoy, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
28. Demirci, O. (2014). Okul yöneticilerinin mobbinge uğrama düzeylerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
29. Demirel, E. T. (2013). Mesleki Stresin İş Tatminine Etkisi: Örgütsel Desteğin Aracılık Rolü, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt: 6(1), 220-241.
30. Demirpençe, N. (2016). Bir tıp fakültesi uzmanlık öğrencilerinde yıldırının depresyon belirti sıklığına etkisi, Tıpta Uzmanlık Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Tıp Fakültesi, İzmir.
31. Demirpençe, N. (2019). Bir tıp fakültesi uzmanlık öğrencilerinde yıldırının depresyon belirti insidansına etkisi: Bir kohort çalışması, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, İzmir.
32. Dikmetaş, E., Top, M., & Ergin, G. (2011). Asistan hekimlerin tükenmişlik ve mobbing düzeylerinin incelenmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 22(3), 137-149.
33. Djurkovic, N., McCormack, D., Casimir, G. (2004). The Physical and Psychological Effects of Workplace Bull-ying and Their Relationship to Intention to Leave: A Test of the Psychosomatic and Disability Hypot-heses, International Journal of Organization Theory and Behavior, 7(4), 469-497.
34. Elçi, M, Erdilek, Karabay, M . (2016). İşletmelerde yıldırmaya maruz kalma algısının çalışanların işten ayrılma niyetine ve örgütsel sessizlik davranışlarına etkisi: hizmet sektörü üzerine bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14 (1), 125-149. Retrieved from http://dergipark.org.tr/yead/issue/21831/234681
35. Elmas, S. (2012). İşyerinde mobbing ve çalışanların işten ayrılma niyeti üzerine etkilerine ilişkin bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
36. Engin, G. (2012). Mobbing (Duygusal Taciz)’in işten ayrılma ve örgütsel bağlılığa olan etkisi: Konu ile ilgili bir araştırma, Yüksek lisans tezi. Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
37. Engin, G., Oğuzhan, A., & Ünsar, S. (2015). Duygusal tacizin işten ayrılma ve örgütsel bağlılığa olan etkisi: konu ile ilgili bir araştırma. Verimlilik Dergisi, (4), 65-76.
38. Erbil, S. (2013). Otel işletmelerinde çalışanların örgütsel sinizm algılarının işten ayrılma niyetine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
39. Erdirençelebi, M., & Filizöz, B. (2016). Mobbingin etik iklim ve çalışanların işten ayrılma niyeti üzerine etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), 127-139.
40. Gaur, A. S. ve Gaur, S. S., (2009). Statistical Methods for Practice and Research: A Guide to Data Analysis Using SPSS, Second Edition, New Delhi: Response Books, SAGE Publications Inc.
41. Gullander, M., Hogh, A., Hansen, Å. M., Persson, R., Rugulies, R., Kolstad, H. A., ... & Bonde, J. P. (2014). Exposure to workplace bullying and risk of depression. Journal of occupational and environmental medicine, 56(12), 1258-1265.
42. Gürbüz, S., Bekmezci, M . (2012). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının bilgi işçilerinin işten ayrılma niyetine etkisinde duygusal bağlılığın aracılık ve düzenleyicilik rolü. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 41 (2), 189-213.
43. Gürpınar, G. (2006). Örgütsel Adalet, Örgütsel Bağlılık, Lider-Üye Mübadele İlişkisi Ve Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkiler Üzerine Ampirik Bir Çalışma. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstnabul.
44. Halim, H. A. M., Halim, F. W., & Khairuddin, R. (2018). Does Personality Influence Workplace Bullying and Lead to Depression Among Nurses?. Jurnal Pengurusan (UKM Journal of Management), (53), 85-100.
45. Hamitoğlu, E. (2019). Örgütsel Güven ile İşten Ayrılma Niyeti arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
46. Hirigoyen, M. F. (1998). Manevi Taciz Günümüzde Sapkın Şiddet, Güncel Yayınları, Çev: Heval Bucak, İstanbul: Araştırma Kitaplığı Dizisi.
47. Hsieh, Y. H., Wang, H. H., & Ma, S. C. (2019). The mediating role of self-efficacy in the relationship between workplace bullying, mental health and an intention to leave among nurses in Taiwan. International journal of occupational medicine and environmental health, 32(2), 245-254.
48. Hughes, L. W., Avey, J. B., & Nixon, D. R. (2010). Relationships between leadership and followers’ quitting intentions and job search behaviors. Journal of Leadership & Organizational Studies, 17(4), 351-362.
49. Husain, W., Gulzar, A., Aqeel, M., & Rana, A. U. R. (2016). The mediating role of depression, anxiety and stress between job strain and turnover intentions among male and female teachers. FWU Journal of Social Sciences, 10(1), 48-57.
50. İbicioğlu, H., Çiftçi, M., & Derya, S. (2009). Örgütlerde Yildirma (Mobbing): Kamu Sektöründe Bir Inceleme. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 25-38.
51. Kalay, F., Oğrak, A., & Nişancı, Z. N. (2014). Mobbing, örgütsel sessizlik ve örgütsel sinizm ilişkisi: Örnek bir uygulama. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 127-143.
52. Kalaycı, Ş. vd. (2005). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
53. Karcioğlu, F., & Çelik, Ü. (2012). Mobbing (yıldırma) ve örgütsel bağlılığa etkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26(1), 59-75.
54. Kaya, N. (2007). Depresyon Panik ve Takıntılarımız. Ankara: Nesil Yayınları.
55. Kement, Ü., & Batga, B. (2016). Mobbing’in Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Eğlence ve İkram Amaçlı Hizmet Veren Rekreasyon İşletmelerinde Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8(4), 400-420.
56. Kılıç, T., Çiftçi, F., & Şener, Ş. (2016). Sağlık çalışanlarında mobbing ve ilişkili faktörler. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(2), 65-72.
57. Kivimäki, M., Virtanen, M., Vartia, M., Elovainio, M., Vahtera, J., & Keltikangas-Järvinen, L. (2003). Workplace bullying and the risk of cardiovascular disease and depression. Occupational and environmental medicine, 60(10), 779-783.
58. Ko, Y. Y., Liu, Y., Wang, C. J., Liao, H. Y., Liao, Y. M., & Chen, H. M. (2020). Determinants of Workplace Bullying Types and Their Relationship With Depression Among Female Nurses. The Journal of Nursing Research: JNR, 1-7.
59. Koç, F., Kaya, N., Özbek, V. ve Akkılıç, E. (2013). Algılanan Fiyat ile Tüketici Güveni Arasında Algılanan Hizmet Kalitesinin Aracı (Mediator) Etkisi: Bankacılık ve GSM Sektörlerinin Karşılaştırılmasına Yönelik Bir Araştırma, 18. Ulusal Pazarlama Kongresi, Kafkas Üniversitesi, p. 404419.
60. Korkmaz, S., Soylu, E., Gök, Z. B., Yiğit, G., Kocalmış, A., Harputlugil, N., Önalan, E. (2016). Çalışan Bireylerde Mobbing Sıklığı ve Depresyonla Olan İlişkisi. Fırat Tıp Dergisi, 21(2), 191-195.
61. Kulualp, H. G. (2019). Psikolojik Yıldırma İle İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide Örgütsel Sinizmin. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2990-3005
62. Kunduracı, D. (2019). Örgütsel Sinizmin İşten Ayrılma Niyetine Etkisi ve Cam İmalat Şirketinde Uygulanması. Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
63. Küey, L. ve Küey, Y. (1988). Depresyon ve kadın: bir gözden geçirme çalışması. 24. Ulusal Psikiyatri ve Nörolojik Bilim Kongresi, Ankara.
64. Lambert, E.G., Lynne Hogan, N., Barton, S.M. (2001). The Impact of Job Satisfaction on Turnover Intent: A Test of a Structural Measurement Model Using a National Sample of Workers. The Social Science Journal, 38, 233-250. http://dx.doi.org/10.1016/S0362-3319(01)00110-0
65. Leymann, H. (1996). The Content and Development of Mobbing at Work, European Journal of Work and Organizational Psychology, C:5, No:2, ss.165-184.
66. Lo Presti, A., Pappone, P., & Landolfi, A. (2019). The Associations Between Workplace Bullying and Physical or Psychological Negative Symptoms: Anxiety and Depression as Mediators. Europe's Journal of Psychology, 15(4), 808-822.
67. Luthans, F., Avolio, B. J., Avey, J. B., & Norman, S. M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology. 60, 541-572.
68. Mete, H. E. (2008). Kronik hastalık ve depresyon. Klinik Psikiyatri, 11, 3-18.
69. Neidhammer, I., David, S., Degionanni, S. (2006). Association Between Workplace Bullying And Depressive Symptoms in The French Working Population, Journal Of Psychosomatic Research 251-259.
70. Ökten, S. S. (2008). Güçlendirmenin İş Tatmini Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Kalite Kültürünün Ara Değişken Olarak İncelenmesi Yüksek Lisans Tezi. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Gebze.
71. Öztürk, M., & Şahbudak, E. (2017). İşyerinde psikolojik taciz (mobbıng) ve iş doyumu: cumhuriyet üniversitesindeki araştırma görevlileri üzerine bir çalışma. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 20(2), 200-228.
72. Palaz, S., Özkan, S., Necla, S. A. R. I., Fehim, G. Ö. Z. E., Şahin, N., & Akkurt, Ö. (2008). İş Yerinde Psikolojik Taciz (mobbing) Davranışları Üzerine bir Araştırma: Bandırma Örneği. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 10(4), 41-58.
73. Quinn, B. Çeviren: Danacı, A. E. (2002). Herkes için depresyon el kitabı. Ankara: HYB Yayıncılık.
74. Reçica, L. (2017). Örgüte Güven, İş Tatmini Ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkiyi İncelemeye Yönelik Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstisüsü, İstanbul.
75. Sağır, M. (2015). Öğretmenlerin örgütsel depresyon ve mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişki. Turkish Journal of Education, 4(3), 29-42.
76. Salin, D. (2001). "Prevalence and Forms of Bullying Among Business Professionals: A Comparison of Two Different Strategies for Measuring Bullying". European Journal of Work and Organizational Psychology, 10 (4), 425-441.
77. Savaş, A. C., Erol, F. (2017). Eğitim personellerinde iş stresinin işten ayrılma niyetine etkisinde depresyon düzeylerinin aracılık etkisi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 1(2), 115-123.
78. Serçeoğlu, N., Işık, Z. ve Çetinkaya, M. Y. (2016). İşyeri Zorbalığının İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Ko-naklama İşletmelerinde Çalışan Personel Üzerine Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 45(9), 1099-1109.
79. Simons, S. (2008). Workplace bullying experienced by Massachusetts registered nurses and the relationship to intention to leave the organization. Advances in Nursing Science, 31(2), 48-59.
80. Sine, B. (2013). The relationship between mobbing and corporate culture an application on construction industry. Yüksek Lisans Tezi. Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
81. Sipahi, B., Yurtkoru, E. S. ve Çinko, M. (2008). Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi, 2. Baskı, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
82. Sökmen, A., Mete, E . (2015). Bezdirinin iş performansı, iş tatmini ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi: ankara’da bir araştırma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (3), 271-295. Retrieved from http://dergipark.org.tr/gaziuiibfd/issue/28305/300789
83. Şahbudak, E. ve Öztürk, M. (2015). İş Yerinde Psikolojik Taciz: Cumhuriyet Üniversitesinde Çalışan Akademisyenler Üzerine Bir Çalışma. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(15), 146-160.
84. Şahin, F. (2011). Lider-üye etkileşimi ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki üzerinde cinsiyetin etkisi. Ege Akademik Bakış, 11(2), 277-288.
85. Takase, M., Teraoka, S., & Yabase, K. (2016). Retaining the nursing workforce: Factors contributing to the reduction of nurses' turnover intention in Japan. Journal of nursing management, 24(1), 21-29.
86. Tanhan, F. (2014). Öğretmenlerde İrrasyonel İnançlar İle Cinsiyet ve Depresyon İlişkisinin İncelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), 55-73.
87. Tanrıverdi, H., Koçaslan, G., Taştan, N. O. (2018). Psikolojik şiddet algısı, tükenmişlik sendromu ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: Banka çalışanları üzerinde bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 25(1), 113-131.
88. Taycan, O., Kutlu, L., Çimen, S., & Aydın, N. (2006). Bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerde depresyon ve tükenmişlik düzeyinin sosyodemografik özelliklerle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 7(2), 100-108.
89. Telman, N., Önen, K., Özgeldi, M. (2015). Psikolojide İş Sağlığı İş Güvenliği. Ankara: Nobel Yayıncılık.
90. Tett, R.P. ve Meyer, J.P. (1993). Job satisfaction, organizational commitment, turnover intention and turnover: Path analyses based on meta-analytic findings. Personnel Psychology.
91. Tınaz, P., Bayram, F., Ergin, H., (2008). Çalışma Psikolojisi ve Hukuki Boyutlarıyla İşyerinde Psikolojik Taciz (mobbing). İstanbul: Beta Yayıncılık.
92. Tutar, H. (2014). Örgütsel Psikoloji, Endüstri ve Örgüt Psikolojisine Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Detay Yayıncılık.
93. Ünal, İ. (2018). Psikologların mobbing algısı ve depresyon, anksiyete ve tükenmişlik sendromuyla ilişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
94. Varol, F. (2010). Örgütsel Bağlılık ve İş Tatminin İşten Ayrılma Niyetine Olan Etkisi: Konya İli İlaç Sektörü Çalışanları Üzerine Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, , Konya.
95. Vevoda, J., Lastovkova, A. (2018). Mobbing, Psychologıcal Safety And Intention To Leave: A Pilot Study In Healthcare. 5th International Multidisciplinary Scientific Conference on Social Sciences & Arts SGEM, (5), 413-420
96. Yavuzer, Y., & Civilidag, A. (2014). Mediator role of depression on the relationship between mobbing and life satisfaction of health professionals. Dusunen Adam, 27(2), 115.
97. Yıldırım, C. (2018). Depresyon ve mesleki doyumun işten ayrılma niyetine etkisi: Turist rehberleri üzerinde bir araştırma (Master's thesis, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
98. Yıldız, S., & Yıldız, S. E. (2009). Bullying ve depresyon arasindaki ilişki: Kars ilindeki sağlik çalişanlarinda bir araştirma. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 133-150.
99. Yılmaz, Z. (2014). Sağlık Çalışanlarının Tükenmişlik, Depresyon ve İş Doyumu Düzeylerinin İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
100. Yumuşak, S., & Boz, H. (2013). Konaklama işletmelerinde çalışanların mevsimsel duygudurum düzeylerinin etkisi. International Journal of Economic & Social Research, 9(2), 371-394.
101. Zengin, L., Gümüş, F. (2019). Hemşirelerde Anksiyete, Depresif Belirti ve İlişkili Faktörler, Hemşirelik Akademik Araştırma Dergisi.