Examining the Impact of Blended Learning-Based Practices on Attitudes With The Mixed-Meta Method

Abstract

This study aimed to determine the impact of blended learning-based applications on attitudes using the mixed-meta method. The research evaluated studies from 2011 to 2021, examining both national and international studies for quantitative data, while only national studies were considered for qualitative data. Eight studies were included in the meta-analysis process, and the data obtained were analyzed using MetaWin and CMA programs. As a result, it was determined that blended learning has a moderately positive effect on attitudes (ES= .44). Seven studies were included in the meta-thematic analysis process, and the analysis conducted using the Maxqda program revealed that blended learning provides various affective benefits to individuals. These benefits include increased enthusiasm for the course, reduced stress, enhanced self-confidence, and positively influenced motivation. The study also offers recommendations that are expected to guide future research.

Keywords

• Blended learning
• the effect of blended learning on attitude
• the effectiveness of blended learning.

Harmanlanmış Öğrenmeye Dayalı Uygulamaların Tutuma Etkisinin Karma-Meta Yöntem ile İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, harmanlanmış öğrenmeye dayalı uygulamaların tutum üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla karma-meta yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 2011-2021 yılları arasındaki çalışmaları değerlendiren araştırmada, nicel veriler için ulusal ve uluslararası, nitel veriler için ise sadece ulusal çalışmalar incelenmiştir. Meta-analiz sürecine 8 çalışma dahil edilmiş ve elde edilen veriler MetaWin ve CMA programlarıyla çözümlenmiştir. Sonuç olarak, harmanlanmış öğrenmenin tutum üzerinde orta düzeyde olumlu etkiler bıraktığı (ES= .44) belirlenmiştir. Meta-tematik analiz sürecine 7 çalışma dahil edilmiş ve Maxqda programı kullanılarak yapılan analizde, harmanlanmış öğrenmenin bireylere duyuşsal boyutta çeşitli katkılar sağladığı görülmüştür. Bu katkılar arasında derse karşı istek, stresin azalması, özgüven artışı ve motivasyonun olumlu etkilenmesi gibi faktörler yer almaktadır. Araştırma, gelecekteki çalışmalara ışık tutacak öneriler de sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Harmanlanmış öğrenme
• harmanlanmış öğrenme ve tutum
• karma-meta yöntem
• meta-analiz
• meta-tematik analiz.

Kaynakça

1. Akgündüz, D. (2013). Fen eğitiminde harmanlanmış öğrenme ve sosyal medya destekli öğrenmenin öğrencilerin başarı, motivasyon, tutum ve kendi kendine öğrenme becerilerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
2. Akgündüz, D. Ve Akınoğlu, O. (2017). Fen eğitiminde harmanlanmış öğrenme ve sosyal medya destekli öğrenmenin öğrencilerin akademik başarılarına ve motivasyonlarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 42(191), 69-90, DOI: 10.15390/EB.2017.6444
3. Aydemir, S. (2012). Harmanlanmış öğrenme ortamının fen bilgisi öğretmen adaylarının bilimin doğası ve bilimsel araştırmayı anlamaları üzerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
4. Bakioğlu, A. Ve Göktaş, E. (2018). Bir eğitim politikası belirleme yöntemi: meta-analiz. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 35-54.
5. Batdı, V. (2019). Meta-tematik Analiz Örnek Uygulamalar. Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Batdı, V. (2020). İlköğretim ikinci kademede matematik dersinde oyunsa uygulamaların karma-meta ile analizi. 4. Asia Pacific International Modern Sciences Congress’te Sunulan Sözlü Bildiri. (12-13 December). Collage of Subic Montessori, Subic Bay Freeport Zone, Philippines.
7. Batdı, V. (2021). Yabancılara dil öğretiminde teknoloji kullanımı: bir karma-meta yöntemi. Milli Eğitim Dergisi, 50(1), 1213-1244.
8. Bay, E. Ve Kahramanoğlu, R. (2020). Etkili Öğretim Stratejileri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T. ve Rothstein, H. R. (2009). Introduction to meta-analysis. West Sussex, UK: John Wiley.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2019). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
11. Cooper, H., Hedges, L. V. Ve Valentine, J. C. (2009). The handbook of research synthesis and metaanalysis (2nd edition). New York: Russell Sage Publication.
12. Çağıltay, K. Ve Göktaş, Y. (2016). Öğretim teknolojilerinin temelleri: teoriler, araştırmalar, eğilimler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
13. Çardak, Ç. S. (2012). Harmanlanmış öğrenme sürecinde öğrencilerin etkileşimlerinin ve öğrenme düzeylerinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
14. Çiftçi, B. Ve Dönmez, C. (2015). T.C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinde harmanlanmış öğrenme yönteminin akademik başarı ve tutuma etkisi. International Periodical for the Languages and History of Turkish or Turkic, 10(15), 235-254, DOI: 10.7827/TurkishStudies.8814
15. Dağ, F. (2011). Harmanlanmış (karma) öğrenme ortamları ve tasarımına ilişkin öneriler. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 73-97.
16. Demirkol, M. (2012). Ortaöğretim kurumlarında harmanlanmış öğrenme ortamının akademik başarıya ve öğrenci tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
17. Demirer, V. (2009). Eğitim materyali geliştirilmesinde karma öğrenme yaklaşımının akademik başarı, bilgi transferi, tutum ve öz-yeterlik algısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
18. Develi Topal, A. (2013). Tıp fakültesi öğrencileri için harmanlanmış öğrenme ortamı ile hazırlanan anatomi dersinin öğrencilerin güdülenmeleri ve akademik başarıları üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Dikmen, C. H. Ve Ocak, M. A. (2020). Harmanlanmış öğrenme ortamında mobil programlama eğitimine katılan öğrencilerin görüşlerinin incelenmesi. SDU International Journal of Educational Studies, 7(1), 147-166. DOI: 10.33710/sduijes.664026
20. Dikmenli, Y. Ve Ünaldı, Ü. E. (2013). Harmanlanmış öğrenme ve sanal sınıfa dönük öğrenci görüşleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 326-347.
21. Döş, B. (2014). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı dersinde harmanlanmış öğrenme modelinin uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
22. Erdem, A. Ve Erdem, M. (2015). Yapılandırmacı karma öğrenme ortamlarının dinleme ve konuşma becerilerine etkisi. İlköğretim Online, 14(3), 1130-1148, DOI: 10.17051/io.2015.27258
23. Göçmen, G. (2004). Meta-analizin genel bir değerlendirmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 186-192.
24. Güler, B. Ve Şahin, M. (2015). Karma-meta öğrenme yönteminin ilköğretim fen bilgisi öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarına, öz-düzenleme ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9(1), 108-127, DOI: 10.17522/nefefmed.17511
25. Hebebci, M. T. Ve Usta, E. (2015). Türkiye’de harmanlanmış öğrenme eğilimleri: bir literatür çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 195-219.
26. Kışla, T., Karaoğlan, B., Bozok Algin, G. Ve Candemir, C. (2014). Harmanlanmış öğrenme ortamında moodle platformunun kullanılması ile ilgili paydaş görüşlerinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 154-167.
27. Marangoz, M. (2016). Harmanlanmış öğrenme ortamlarına ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri. The Journal of Academic Social Science, 4(31), 277-287.
28. Meşe, C. (2016). Harmanlanmış öğrenme ortamlarında oyunlaştırma bileşenlerinin etkililiği. Yayımlanmamış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
29. Öğretir Özçelik, A. D. Ve Tuğluk, M. N. (2020). Eğitimde ve endüstride 21. yüzyıl becerileri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
30. Oral, B. Ve Çoban, A. (2021). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
31. Özkan, U. B. (2021). Eğitim Bilimleri Araştırmaları İçin Doküman İnceleme Yöntemi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
32. Pesen, A. Ve Oral, B. (2016). Harmanlanmış öğrenme yaklaşımının öğretmen adaylarının akademik başarısına ve güdülenme düzeyine etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(58), 799-821.
33. Sarıtepeci, M. Ve Çakır, H. (2014). Harmanlanmış öğrenmenin öğrencilerin sosyal bilgiler dersine yönelik motivasyon ve tutumlarına etkisinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 115-129.
34. Sungur Alhan, (2020). Harmanlanmış öğrenme ortamına yönelik fen bilimleri öğretmen adaylarının görüşleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 397-414. DOI: 10.17556/erziefd.633189
35. Thalheimer W. ve Cook, S. (2002). How to calculate effect sizes from published research articles: A simple methodology.
36. Türk, M. (2012). Harmanlanmış öğrenme ortamının meslek yüksekokulu öğrencilerinin derse katılımlarına ve akademik başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. Usta, E. Ve Mahiroğlu, A. (2008). Harmanlanmış öğrenme ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının akademik başarı ve doyuma etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 1-15.
38. Ünsal, H. (2010). Yeni bir öğrenme yaklaşımı: harmanlanmış öğrenme. Milli Eğitim Dergisi, 40 (185), 130-137. Yapıcı, İ. Ü. Ve Akbayın H. (2012). Harmanlanmış öğrenme yönteminin lise öğrencilerinin biyoloji dersine yönelik tutumlarına etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 56-68.
39. Yıldırım, İ. ve Vural, Ö. F. (2016). Matematik Öğretimine Entegre Edilmiş Harmanlanmış Öğrenme Süreci Hakkındaki Öğrenci Görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 1-15.
40. Zhang, J., Zou, L., Miao, J., Zhang, Y. Hwang, G. Ve Zhu, Y. (2019). An individualized intervention approach to improving university students’ learning performance and interactive behaviors in a blended learning environment. Interactive Learning Environments, 1-15, DOI: 10.1080/10494820.2019.1636078