Analysis of Traditional Academic Tourism Education Search Conferences in Türkiye

Abstract

Increasing need for knowledge production in tourism; mode 1 and mode 2 require cooperation between the stakeholders of knowledge production, namely academia, the private sector and policy makers. In this sense, search conferences are accepted as one of the important mode 2 knowledge production platforms that bring the stakeholders together. The aim of this study is to analyze the traditional Academic Tourism Education Search Conferences series aiming to reveal common sense with the participants selected from academia and the private sector, and to put forward suggestions that allow it to play a more active role in knowledge production. Research data were obtained by using semi-structured interviews and participant observation techniques applied to stakeholders who took different responsibilities in these search conferences. As a result of the analyzes made, among the suggestions that allow it to play an active role in the production of information; It has emerged that a control mechanism should be developed for the conference event to become continuous, to share the outputs with all stakeholders and to monitor the conference results.

Keywords

• Tourism knowledge production
• Mod 1 knowledge
• Mod 2 knowledge
• Traditional academictourism education search conferences

Türkiye’deki Geleneksel Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferanslarının Analizi

Öz

Turizmde bilgi üretimi ihtiyacının artması; mod 1 ve mod 2 bilgi üretiminin paydaşları olan akademi, özel sektör ve politika yapıcılar arasında iş birliğini gerektirmektedir. Bu anlamda arama konferansları, paydaşları bir araya getiren ve önemli mod 2 bilgi üretim platformlarından biri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, akademi ve özel sektörden seçilen katılımcılarla ortak aklı ortaya koymayı amaçlayan geleneksel Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferansları dizilerini analiz etmek ve bilgi üretiminde daha etkin bir rol oynayabilmesine imkân veren öneriler ortaya koymaktır. Araştırma verileri söz konusu konferanslarda farklı sorumluluk alan paydaşlara uygulanan yarı yapılandırılmış görüşmeler ve katılımcı gözlem tekniklerinden faydalanılarak elde edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda bilgi üretiminde etkin bir rol oynayabilmesine imkân veren öneriler arasında; konferans etkinliği için devamlı hale gelmesi, çıktıların bütün paydaşlar ile paylaşılması ve konferans sonuçlarının izlenmesi için bir kontrol mekanizmasının geliştirilmesi gerektiği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turizmde bilgi üretimi
• Mod 1 bilgi
• Mod 2 bilgi
• Arama konferansı
• Gelenekselakademik turizm eğitimi aramakonferansları

Kaynakça

1. Ackoff, R. L. ve Emery, F. (2006). On Purposeful Systems: An Interdisciplinary Analysis of Individual and Social Behavior as a System of Purposeful Events (İkinci Basım). Chicago: AldineAtherton, Inc.
2. Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferansı Sonuç Raporu (2009). https: //anatoliajournal.com/aramak, Erişim tarihi: 10 Mart 2022.
3. Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferansı Sonuç Raporu (2016). https: //anatoliajournal.com/aramak, Erişim tarihi: 10 Mart 2022.
4. Gibbons, M., Limoges, C., Nowotny, H., Schwartsman, S., Scott, P. ve Trow, M. (1994). The New Production of Knowledge. Londra: Sage.
5. Goeldner, C. R., (1988). The Evaluation of Tourism as an In- dustry and a Discipline. Paper presented to, International Conference for Tourism Educators. Guildford, University of Surrey.
6. Graburn, N. ve Jafari, J. (1991). Tourism Social Science, Annals of Tourism Research, 18 (1): 1-11.
7. Gunn, C. A. (1994). A Perspective on the Purpose and Nature of Tourism Research Methods. İçinde Ritchie, J. R. B. ve Goeldner, C. R. (Editörler), Travel, Tourism and Hospi- tality Research (ss. 3-11). Toronto: John Whey and Sons.
8. Gülcan, B. (2009). Turizmin Disipliner Evrimi, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (1): 186-206.

9. Gülcan, B. (2009). Türkiye’deki Turizm Akademisyenleri Turizmi Ayrı Bir Bilim Dalı Olarak Kabul Ediyorlar Mı?, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (2): 1-23.
10. Gülcan, B. (2010). Turizmin Disipliner Gelişimini Tamamlaması Yolunda Disiplinlerarası Çalışmaların Önemi, I. Disiplinlerarası Turizm Araştırmaları Kongresi (ss. 129- 141). Türkiye: Nevşehir.
11. Gülcan, B. (2011). Turizmde Doçentlik Unvanı: Kapalı Kariyer Yolu ve Etkileri, İşletme Araştırmaları Dergisi, 3 (1): 3-32.
12. Hall, M., Williams, A. ve Lew, A. (2004). Tourism: Conceptualizations, Institutions, and Issues. İçinde Lew, A., Hall, M., ve Williams, A. (Editörler), A Companion to Tourism (ss. 3-21). Malden: Blackwell.
13. Hollinshead, K. ve Ivanova, M. (2013). Tourism Studies and The Imperative for Postdisciplinary Knowing. İçinde Smith, M. K. ve Richards, G. (Editörler.), The Routledge Handbook of Cultural Tourism (ss. 53-62). Routledge.
14. Jafari, J. ve Ritchie, J. R. B. (1981). Toward a Framework for Tourism Education: Problems and Prospects, Annals of Tourism Research, 8 (1): 13-34.
15. Jamal, T. ve Hollinshead, K. (2001). Tourism and the Forbidden Zone: The underserved power of Qualitative Inquiry, Tourism Management, 22 (1): 63-82.
16. Jasanoff, S. (2004). The Idiom of Co-production. İçinde Jasanoff, S. (Editör), States of Knowledge: the Co-Production of Science and the Social Order (ss. 1-12). London: Routledge.
17. Jovicic, Z. (1988). A Plea for Tourismological Theory and Methodology, Revue de Tourisme, 43 (3): 2-5.
18. Kellert, S. H. (2008). Borrowed Knowledge: Chaos Theory and The Challenge Learning Across Disciplines. Chicago: University of Chicago Press.
19. Keskin, H. K. ve Akyol, H. (2014). Yapılandırılmış Okuma Yönteminin Okuma Hızı, Doğru Okuma ve Sesli Okuma Prozodisi Üzerindeki Etkisi, Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(4): 107-119.
20. Kozak, M. A. (2009). Akademik Turizm Eğitimi Üzerine Bir Durum Analizi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensti tüsü Dergisi, 22 (1): 1-20.
21. Kunwar, R. R. (2018). Tourism Education, Curriculum Spaces, Knowledge Production, and Disciplinary Pluralism, The Gaze: Journal of Tourism and Hospitality, 9 (1): 83-155.
22. Lincoln, Y. S. ve Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. CA: Sage, Newbury Park.
23. Mapp, T. (2008). Understanding Phenomenology: The Lived Experience, British Journal of Midwifery, 16 (5): 308-311.
24. Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research: A Guide to Design and Implementation. New Jersey: Jossey Bass Publications.
25. Merton, R. K. (1996). The Ethos of Science. İçinde, Sztompka, P. (Editör), On Social Structure and Science (ss. 267-276). Chicago: University of Chicago Press.
26. Kozak, M. (2009). 1.Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferansı Sonuç Raporu, https: //anatoliajournal.com/aramak, Erişim tarihi: 10 Mart 2022.
27. Kozak, N., Edgü, S. ve Kozak, M. (2016). 11. Akademik Turizm Eğitimi Arama Konferansı Sonuç Raporu, https: //anatolia- journal.com/aramak, Erişim tarihi: 10 Mart 2022.
28. Patton, M. Q. (2014). Qualitative Research & Evaluation Methods: Integrating Theory and Practice (Dördüncü Basım). London: SAGE Publications.
29. Platenkamp, V. C. J. M. (2007). Contexts in Tourism and Leisure Studies: A Cross- Cultural Contribution to the Production of Knowledge, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Hollanda: Wageningen Üniversitesi.
30. Sismondo, S. (2008). Science and Technology Studies and an Engaged Program. İçinde Hackett, E. J., Amsterdamska, O., Lynch, M. ve Wajcman, J. (Editörler), The handbook of Science and Technology Studies (ss. 13-32). Camb- ridge: The MIT Press.
31. Styhre, A. ve Lind, F. (2010). The Softening Bureaucracy: Accommodating New Research Opportunities in the Entrepreneurial University, Scandinavian Journal of Management, 26 (2): 107-120.
32. Taylor, S. J., Bogdan, R. ve DeVault, M. (2016). Introduction to Qualitative Research Methods: A Guidebook and Resource (İkinci Basım). Los Angeles: Wiley.
33. Tribe, J. (1997). The Indiscipline of Tourism, Annals of Tourism Research, 24 (3): 638-457.
34. Uzuner, Y. (1999). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. İçinde Şimşek, A. (Editör), Niteliksel Araştırma Yaklaşımı (ss. 173-193). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
35. Weaver, K. ve McGann, J. (2017). Think Tanks and Civil Societies in a Time of Change. İçinde, McGann, J. ve Weaver, K. (Editörler), Think Tanks and Civil Societies (ss. 1-35). London: Routledge.
36. Ziman, J. (2000). Postacademic Science: Constructing Knowledge with Networks and Norms. İçinde, Segerstråle, U. (Editör), Beyond the Science Wars: The Missing Discourse about Science and Society (ss. 135-154). ABD: State University of New York Press.