SURİYE VE IRAK’TA YAĞMALANAN ESERLERİN TARİHİ, SOSYOLOJİK BOYUTU

Öz

 

Eser kavramı başlı başına bir değer ifade etmektedir. Tarihi eser ise döneme mal olmuş ve toplumları ilgilendirdiği için daha geniş kitleler tarafından korunması gereken unsurlar olarak öne çıkmaktadır. Üretim biçimi olmasının yanında topluma ait değerleri içinde barındırması nedeniyle önemlidir. Devletler arasında meydana gelen anlaşmazlıklar neticesinde çıkan savaşlar, insan onurunu, can güvenliğini tehdit ettiği gibi, tarihi eserleri de tehdit etmektedir. Toplulukların millet olmasının teminatı olan tarihi eserler, geleceğinin de teminatıdır.

            Günümüzde Türkiye’nin doğusunda yer alan devletlerin gerek iç savaşlar gerek dış müdahaleler neticesinde bozulan istikrarı, tarihi eserler için risk teşkil etmektedir. Güvensizlik ortamı neticesinde normal zamanlarda olmadığı kadar tarihi eser yer değiştirmektedir. Yağmalanan müzeler, kütüphaneler, koleksiyonlar, milletlerin tarihlerinde yeri doldurulamayacak derin boşluklar açmaktadır. Irak ve Suriye gibi ülkelerden yağmalanan sadece eserler değil, taşıdıkları değerler nedeniyle bu milletlerin geleceğidir.

Anahtar Kelimeler

• Tarih,Tarihi eser,Suriye,Irak,Yağmalama

Kaynakça

1. Ahızkalı, H. (2011, 12 Kasım). Irak’ın yağmalanan kütüphaneleri. Dünya Bülteni. Erişim adresi: http://www.dunyabulteni.net/tarihten-olaylar/183094/irakin-yagmalanan-kutuphaneleri
2. Akın, N. (1992). Osman Hamdi Bey, Asâr-ı Atîka Nizamnamesi ve dönemin koruma anlayışı üzerine. Osman Hamdi Bey ve Dönemi Sempozyumu Bildiri Kitabı içinde. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
3. Atagök, T. (1997). Müzecilik. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi Cilt II içinde. İstanbul: YEM yayın.
4. Bardakçı, M. (2016, 4 Eylül). Cerablus kraliçesi Gertrude Bell. Habertürk. Erişim adresi: http://www.haberturk.com/gundem/haber/1291959-cerablus-kralicesi-gertrude-bell
5. Campbell, J. (1995). Batı mitolojisi. Kudret Emiroğlu (Çev.). Ankara: İmge Kitapevi.
6. Can, Y., Gün, R. (2012). Türk İslam sanatları ve estetiği. İstanbul: Kayıhan Yayıncılık.
7. Cotterell, A., Storm, R. (2011). Büyük Dünya mitoloji ansiklopedisi. Emel Lakşe (Çev.). İstanbul: Alfa Yayınları
8. Darke, D. (2014, 11 Temmuz). Suriye’nin yok olan tarihi eserleri. Bbc. Erişim adresi: http://www.bbc.com/turkce/haberler/2014/07/140710_suriye_tarihi_eserler Erbil, Ö. (2016, 24 Mayıs). Suriye’nin tarihi eserleri için kırmızı liste. Aktüel. Erişim adresi: http://www.aktuelarkeoloji.com.tr/suriyenin-tarih-eserleri-icin-kirmizi-liste

9. Gombrich, E. H. (1992). Sanatın öyküsü. Bedrettin Cömert (Çev.). İstanbul: Remzi Kitapevi.
10. Kozanoğlu, M. T. (1994). Yunan mitolojisi. İstanbul: Düşünen Adam Yayınları.
11. Meydan Larousse, (1997). “Arsenium Museum” maddesi, C. 10, s.370.
12. Nağış, M. (Ed.). (2015). “Aktüel Arkeoloji”, s. 47, (Eylül-Ekim 2015), İstanbul.
13. Özer, M. (2015, 5 Mart). Irak’ta tarihi eserleri ve kütüphaneleri kim yok etti?. Haksöz Haber. Erişim adresi: http://www.haksozhaber.net/irakta-tarihi-eserleri-ve-kutuphaneleri-kim-yok-etti-28880yy.htm
14. Pulhan, G. (2005). Körfez savaşları ve Irak’taki Assur eserleri. Atlas Arkeo, 4, 144-153.
15. Tulay, A. S. (2007). Eski eser yağması. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
16. Yılmaz, Y. (2015). Anadolu’nun gözyaşları-yurt dışına götürülmüş tarihi eserlerimiz. İstanbul: Yem Yayınları.
17. Zorlu, B. (2015, 14 Mart). Suriye’nin savaşta yok olan kültür mirası. Bianet. Erişim adresi: https://m.bianet.org/biamag/toplum/163014-suriye-nin-savasta-yok-olan-kulturel-mirasi