Yapısal Değişim Ekseninde Kamuda Örgütsel Bağlılık: Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında Ampirik Bir Analiz
Öz
Örgütler bireyler tarafından oluşturulmuş en eski ve en köklü sosyal yapılardır. En
az iki bireyden oluşan örgütler için insan vazgeçilmez bir unsurdur. İnsanın bulunduğu her ortam
ve yapıda psikolojik ve soyut kavramlar önem kazanmaktadır. Nitekim emek mekanik veya
finansal bir meta değildir. Yönetim süreçlerinde davranışsal yaklaşımın gündeme gelmesiyle
önem kazanan kavramlardan biri olan örgütsel bağlılık, çalışanların kurumlarına karşı aidiyet
duygularını ve tutumlarını ifade etmektedir. Çalışanların bağlılıklarının güçlü ve gelişmiş olması
arzu edilen bir durumdur. Böylelikle çalışanlar kendilerini örgütleriyle adeta özdeştirecek ve
örgütlerine adayacaklardır. Ülkemiz kamu sektöründe daha önce fazla önemsenmeyen ve
değerlendirilmeyen örgütsel bağlılık konusunun, son yıllarda önem kazandığı görülmektedir.
Kamu kurumları için son yıllarda yoğunlaşan etkinlik ve verimlilik tartışmalarının bunda önemli
bir rolü bulunmaktadır. Bu kapsamda, bu çalışmada 15 08 2017 tarih ve 694 sayı ile yeniden
yapılandırılan Sağlık Bakanlığı'nda acil sağlık hizmetleri çalışanlarının örgütsel bağlılıklarının
hangi seviyede geliştiğinin analizi hedeflenmektedir. Bu amaçla Meyer ve Allen tarafından
geliştirilen örgütsel bağlılık anketi, Bartın Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonları evreninde görev
yapan kamu çalışanlarına uygulanmaktadır. Gerçekleştirilen anket uygulaması sonucunda Acil
Sağlık Hizmetleri İstasyonlarında görev yapan çalışanlarda örgütsel bağlılık, duygusal bağlılık alt
boyutunda 3,52, devam bağlılığı boyutunda 3,61, normatif bağlılık boyutunda ise 3,24
seviyesinde gerçekleşmiştir
Anahtar Kelimeler
Örgütsel Bağlılık,Kamu Sağlık Sektörü,Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonları
Kaynakça
- Allen, N.J. ve Meyer, J.P. (1990), “The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance and Normative Commitment to the Organization”, Journal of Occupational Psychology, Vol.63, 1-18.
- Balay, R. (2000), Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
- Brown, B.B. (2003), Employees’ Organizational Commitment and Their Perception of Supervisors’ Relations-Oriented and Task-Oriented Leadership Behaviors, Unpublished Dissertation, Falls Church, Virginia.
- İnce ve Gül (2005), Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık, Birinci Baskı, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya.
- Mathieu, J. E. ve ZAJAC, D.M. (1990), “A Review And Meta- Analysis Of The Antecedents, Correlates, And Consequences Of Organizational Commitment”, Psychological Bulletin, Vol.108, No.2, pp. 171-194.
- Meyer, J. P. and Allen, N.J. (1991), “A Three Component Conceptualization of Organizational Commitment”, Human Resources Management Review, Vol.1, pp. 61-89.
- Meyer, J.P. ve Allen N.J. (1997), Commitment in the Workplace; Theory, Research, and Application, Sage, Thousand Oaks, Ca.
- Mowday, R.T., Porter L.W. ve Steers R.M. (1982), Employee Organization Linkages, Academic Press, ss.365, New York.
- O’Reilly, C. ve Chatman, J. (1986), “Organizational Commitment and Psychological Attachment: The Effect of Compliance, Identification and Internalization on Prosocial Behavior”, Journal of Applied Psycholog, Vol. 71, No. 3, ss. 492-499.
- Steers, R. (1977), “Antece De Nts And Outcomes Of Organizational Commitment”, Administrative Science Quarterly, Vol. 22, pp. 46-56.


