An overview of the political dimensions of e-participation activities in the digital age

Öz

Dijital çağda e-katılım aktivitelerinin siyasi boyutlarına genel bir bakış

Öz

Basitçe ifade etmek gerekirse, “dijital çağ” kavramı, daha fazla bilginin kullanılabileceği ve daha fazla insanın bu bilgiye en üst düzeyde, özellikle bilgisayar (elektronik beyin) teknolojisi aracılığıyla erişebileceği bir zaman çizelgesi olarak tanımlanmaktadır. Yirminci yüzyılın son perdelerine doğru damgasını vuran ve yaygın olarak kullanılmaya başlanan ‘internet’ başta olmak üzere bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) alanındaki gelişmeler, toplumdaki bireylerin ekonomik, kültürel ve sosyal yaşamının yanı sıra siyasal alanı da geniş ölçüde etkilemektedir. Bu makalede, öncelikle “dijital çağ” kavramının ne anlama geldiğini anlamak için literatürdeki bir dizi tanımlara yer verilecek ve hemen ardından söz konusu kavramın tarihsel takvim çizelgesi irdelenecektir. Daha sonra, dijital çağın siyasi katılım yaratma potansiyeli üzerindeki etkisi ile bu kapsamda yer, zaman, gaye ve gereksinime göre oluşturulan e- katılım aktiviteleri ana hatlarıyla ele alınıp analiz edilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital çağ,
• siyasal katıtılm
• e-katılım aktivitileri

Kaynakça

1. Abu-Shanab, E.A. (2015). E-democracy: the fruit of e-government. Int. J. Technology and Globalisation, 8(1), 15-28.
2. Agarwal, H. ve Agarwal, R. (2017). First Industrial Revolution and Second Industrial Revolution: Technological Differences and the Differences in Banking and Financing of the Firms. Saudi Journal of Humanities and Social Sciences, 2(11-A), 1062-1066. DOI: 10.21276/sjhss.2017.2.11.7
3. Afşar, A. (2019). Nitelikli Demokrasi Bağlamında Demokrasi ve E-Demokrasi İlişkisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15(4), 1101-1118.
4. Akgül, H., Akgül, B. ve Ayer, Z. (2018). Sanayi 4.0 Sürecinde Gazetecilik Sektöründe Çalışacak Personelin Mesleki Yetenek ve Yeterliliğine Yönelik Değerlendirme ve Öngörüler. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 5(8), 198-205.
5. Akın, M. (2006). Elektronik Oy Verme Sistemlerinde Güvenlik: Deneyimler ve Türkiye İçin Öneriler. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi, (3), 32-47.
6. Albrecht, S. (2006). Whose Voıce Is Heard In Onlıne Delıberatıon? A study of participation and representation in political debates on the Internet. Information, Communication & Society, 9(1), 62 –82 ISSN 1369-118X print/ISSN 1468-4462 online # 2006 Taylor & Francis http://www.tandf.co.uk/journals DOI: 10.1080/13691180500519548
7. Baştan, S ve Gökbunar, R. (2004). Kamu Hizmetlerinin Sunumunda E-Devletle İlgili Yeni Gelişmeler: Tümleşik E-Devlet Sistemlerine Doğru. D.E.Ü.İ.İ.B.F.Dergisi, 19(1), 71-89
8. Brunt, L. (2006). Rediscovering Risk: Country Banks as Venture Capital Firms in the First Industrial Revolution. İktisadi Tarih Dergisi, 66(01), 74-102. DOI: 10.1017/S0022050706000039

9. Büyükdüvenci, S. (1990). Demokrasi, Eğitim ve Türkiye. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi (AÜEBFD), 23(2) 583 – 597. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/785474 Erişim tarihi: 21.10.2021
10. Council of Europe (2010). E-voting handbook. Council of Europe Publishing F-67075 Strasbourg Cedex http://book.coe.int ISBN 978-92-871-6948-8
11. Curran, T. VE Singh, R. (2011). E-democracy as the future face of democracy: a case study of the 2011 Irish elections. European View, 10, 25–31
12. Çelik, K., Güleryüz, S. ve Özköse, H.(2018). 4. Endüstri Devrimine Kuramsal Bakış. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 5(9), 86-95.
13. Dalton, R.J., Shin, D.J. ve Jou, W. (2007). Understanding Democracy: Data from Unlikely Places. Journal of Democracy, 18(4), 142-156.
14. Deschouwer, K., Ferrın, M. Ve Tanasescu, M. (2010). Your Democracy Or Mıne? Polıtıcal Sophıstıcatıon And Defınıtıons Of Democracy. Paper prepared for presentation at the EJPR Joint Sessions of Workshops Workshop on The Dilemma of Political Sophistication and Political Equality’ Münster, 22-27 March 2010
15. Ersöz, S. (2005). İnternet ve Demokrasinin Geleceği. Selçuk İletişim, 3(4), 122-129.
16. Gordon, R.J. (2012). Is US economic growth over? Faltering innovation confronts the six headwinds. Centre For Economic Policy Research, Policy İnsight No: 63 DOI: 10.3386/w18315
17. Gökçe, F., Özdemirci, İ. ve Ceylan, İ.H. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Siyasal Katılım Seviyesi: Kilis 7 Aralık Üniversitesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 2017/2, (27), 289-319
18. Gritzalis, D. (2002). Secure Electronic Voting New trends, new threats... Computer Security Incidents Response Teams Workshop Syros, Greece, September 2002
19. Gül, H. (2018). Dijitalleşmenin Kamu Yönetimi ve Politikaları ile Bu Alanlardaki Araştırmalara Etkileri. Yasama Dergisi, 36, 5-26.
20. Güler, T. Ve Şahnagil, S. (2017). Dijital Demokrasi ve Yönetişim İlişkisi Çerçevesinde E-Demokrasi/E-Devlet Uygulamaları. JOEEP | Journal of Emerging Economies and Policy, 2(2), 16-29.
21. Günay, D. (2002). Sanayi ve Sanayi Tarihi. Mimar ve Mühendis Dergisi, (31), 8-14.
22. Gündoğdu, H.G. (2014). Yönetime Katılmada Etkinlik İçin Bilgi İletişim Teknolojilerinin Kullanılması: E-Katılım ve E-Demokrasi Bağlamında Konya Büyükşehir Belediyesi Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
23. Güngör, S. (2017). Siyasetin @ Hali: Dijital Çağda Siyasal Katılım. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22, Kayfor15 Özel Sayısı, 2259-2273.
24. Hanschitz, G. (2017). Digitalization of Politics and Elections. Springer International Publishing AG 2017 E.G. Carayannis et al. (eds.), Handbook of Cyber-Development, Cyber-Democracy, and Cyber-Defense, DOI 10.1007/978-3-319-06091-0_3-1
25. Howard, P.N. (2005). Deep Democracy, Thin Citizenship: The Impact of Digital Media in Political Campaign Strategy. ANNALS, AAPSS, 597, 153-170
26. Inuwa, I. ve Oye, N.D. (2015). The Impact of E-Voting in Developing Countries: Focus on Nigeria. International Journal of Pure and Applied Sciences and Technology, 30(2),43-53. ISSN 2229 - 6107
27. Kaplan, K. ve Ertürk, E. (2012). Dijital Çağ ve Bireyin İdeolojik Aygıtları. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication – TOJDAC, 2(4), 7-12.
28. Karasoy, A. (2009). E-Devlet Uygulamalarının Hizmet Kalitesine Etkileri, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 12(1-2), 279-294 . https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/116698 Erişim tarihi: 15.12.2021
29. Kaya, Ş.M. (2019). E-Demokrasi: Türkiye Birin Model. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/871407 Erişim tarihi: 21.11.2021
30. Kayan, A. (2019). Dijital Çağda Kent Yönetimi İçin Ortaya Çıkan Fırsatlar. Sayıştay Dergisi, (114), 53-73.
31. Kenzhekanova, K.K. (2015). Linguistic Features of Political Discourse. Mediterranean Journal of Social Sciences MCSER Publishing, Rome-Italy, ISSN 2039-2117 (online) ISSN 2039-9340 (print) Doi:10.5901/mjss.2015.v6n6s2p192
32. King, J. (2006). Democracy in the Information Age. Australian Journal of Public Administration, 65(2), 16-32.
33. Kutlu, A. (2018). Dönüşen Medya Çağında Siyasal Katılım: İstanbul’da Yaşayan 18-22 Yaş Seçmen Örneği. Erciyes İletişim Dergisi Akademia, 5(3), 90-106. ISSN:1308-3198
34. Küçükkalay, A.M. (1997). Endüstri Devrimi ve Ekonomik Sonuçların Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İdari ve İktisadi Bilimler Fakültesi Dergisi, (2), 51-68.
35. Lau, L. J. (2003). Economic Growth in the Digital Era. Symposium on “Welcoming the Challenge of the Digital Era”, Retrieved 13 Oct. 2016, from, Stanford University, Stanford. http://web.stanford.edu/~ljlau/Presentations/Presentations/031129.pdf Erişim tarihi: 08.10.2021.
36. Layne, K. ve Lee, J. (2001). Developing fully functional E-government: A four stage model. Government Information Quarterly 18 (2001) 122–136.
37. Le Blanc, D. (2020). E-participation: a quick overview of recent qualitative trends. DESA WORKING PAPER NO. 163, UNITED NATIONS Department of Economic and Social Affairs UN Secretariat, 405 East 42nd Street New York, N.Y. 10017, USA
38. Longley, R. (2021). What Is Political Participation? Definition and Examples. https://www.thoughtco.com/political-participation-definition-examples-5198236 Erişim Tarihi: 27.03.2022.
39. Maraş, G. (2011). Kamu Yönetimlerinde E-Devlet ve E-Demokrasi İlişkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (37), Ocak-Haziran 2011, 121-144
40. Mecek, M. (2017). E-Devlet ve E-Belediye Terimlerinin Kavramsal Analizi İle Türkiye'de Belediye Web Siteleriyle İlgili Yapılan Çalışmaların Literatür Taraması. 359-362. Kayfor15 Özetler Kitabı, Isparta, 1-4 Kasım (November), 2017 ISBN: 978-605-9454-12-4
41. Meriç, Ö. (2014). Dijital Demokrasi: Türkiye’de Yeni Medya ve Siyasal Katılım. Doktora Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
42. Mohajan, H. K. (2019). The First Industrial Revolution: Creation of a New Global Human Era. Journal of Social Sciences and Humanities, 5(4), 377-387. ISSN: 2381-7763 (Print); ISSN: 2381-7771.
43. Mohajan, H. K. (2020). The Second Industrial Revolution has Brought Modern Social and Economic Developments. Journal of Social Sciences and Humanities, 6(1), 1-14 ISSN: 2381-7763 (Print); ISSN: 2381-7771 (Online)
44. Mokyr, J. (1999). The Second Industrial Revolution, 1870-1914. In Valerio Castronovo, ed., Storia dell'economia Mondiale. Rome: Laterza publishing, 219-245
45. Misra, D.C. (2007). Select Aspects of Conceptual Foundations of E-government: Clearing the Fog for a Better Vision. https://www.csi-sigegov.org/1/3_333.pdf Erişim tarihi: 08.10.2021.
46. Örselli, E., Bayrakçı, E. ve Karabulut, N. (2018). E-Demokrasiyi E-Katılım Üzerinden Okumak: Kavramsal Bir Analiz. AVRASYA Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6(14), 1-19.
47. Pe´rez, C.C., Bolivar, M.P.R. ve Herna´ndez, A.M.P. (2008). e-Government process and incentives for online public financial information. Online Information Review, 32(3), 379-400 DOI 10.1108/14684520810889682
48. Ratheeswari, K. (2018). Information Communication Technology in Education. Journal of Applied and Advanced Research, 3(1), 4547 ISSN 2519-9412
49. Sadiku, M.N.O., Shadare, A.E. ve Musa, S.M. (2017). Electronic Voting. International Journals of Advanced Research in Computer Science and Software Engineering, 7(8), ISSN: 2277-128X
50. Sæbø, Ø., Rose, J. ve Flak, L.S. (2008). The shape of eParticipation: Characterizing an emerging research area. Government Information Quarterly, 25, 400–428.
51. Schwab, K. (2016). The Fourth Industrial Revolution. World Economic Forum 91–93 route de la Capite CH-1223 Cologny/Geneva Switzerland ISBN-13: 978-1-944835-01-9 ISBN-10: 1944835016 REF: 231215
52. Sıvakumar, N., Tamılselvan, N. Ve .Sevukan, R. (2012). Informatıon And Communıcatıons Technologıes (ICT). International Journal of Library and Information Science (IJLIS), 1(1), 15-28, ISSN: 2277 – 3533 (Print) ISSN: 2277 – 3584 (Online)
53. Simon, J., Bass, T., Boelman, V. ve Mulgan, G. (2017). Digital Democracy The tools transforming political engagement. NESTA.
54. Singh, V. (2015). The Technologies & Machines That Powered the Industrial Revolution. Quest Journals Journal of Research in Humanities and Social Science, 3(4), 27-29. ISSN(Online) : 2321-9467
55. Şahin, A. Temizel, H. ve Temizel, M. (2004). Türkiye’de Demokrasiden E-Demokrasiye Geçiş Süreci ve Karşılaşılan Sorunlar. Eskişehir: 3. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, 253-262.
56. Venture, J.ve Voth, H.J. (2015). Debt into Growth: How Sovereign Debt Accelerated the First Industrial Revolution. ECON - Working Papers 194, Department of Economics - University of Zurich, ISSN 1664-7041 (print) ISSN 1664-705X (online), DOI: 10.5167/uzh-110970
57. Vural, Z.B.A. ve Bat, M. (2009). Siyasal Seçim Kampanyalarında Yeni İletişim Teknolojileri ve Blog Kullanımı: 2008 Amerika Başkanlık Seçimlerine Yönelik Karşılaştırmalı Bir Analiz. Journal of Yasar University, 4(16), 2745-2778
58. Yıldız, M. (2002). Bir Kamu Politikası Aracı Olarak İnternet Kafeler. Amme idaresi Dergisi, 35(2) Haziran 2002, 77-92.
59. Yılmazer, M. (2017). Türkiye’de Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı Kapsamında E-Devlet ve E-Demokrasi Uygulamaları. The Journal of International Scientific Researches, 2(8), 54-61.
60. Yiğitol, B., Güleş, H.K. ve Sarı, T. (2020). Endüstri 4.0 Dönüşüm Sürecinde, KOBİ’lerin Teknoloji Seviyelerinin Belirlenmesi: Konya İmalat Sanayi Örneği. Int. J. Adv. Eng. Pure Sci. 32(3): 320-332 DOI: 10.7240/jeps.665375