Öğretmen Adaylarının Test Yönergesinde Aradıkları Bilgilerin Sıralama Yargıları Yöntemi ile Ölçeklenmesi

Öz

Bu araştırmada, eğitim fakültesinde öğrenim görmekte olan öğretmen adaylarının test yönergesindeki bilgilerden hangisini daha önemli gördüklerinin sıralama yargıları yöntemi ile ölçeklenmesi amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde yürütülmüştür. Ölçeklendirme sürecinde araştırmacılar tarafından geliştirilen “Test Yönergesi Bilgilerini Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Sınav süresinin belirlenmesi ve test direktifindeki sorulara göre ayarlanması, öğrencilerin cevap davranışlarını etkilemektedir. Öğrenciler, test yönergelerinde bulunan bilgileri önem sırasına göre en çoktan en aza doğru sıraladığında, “sınav süresi “ hakkındaki bilginin ilk sırada yer aldığı görülmektedir. Bu bilgiyi “puanlama, “şans başarısına yönelik önlem alınıp alınmayacağı”, “soru sayısı” hakkındaki bilgiler takip etmektedir. Cinsiyete göre öğrencilerin test yönergelerinde bulunan bilgilerinden en önemli gördükleri bilgilerin sıralaması incelendiğinde kadın ve erkek öğrenciler için de “puanlama”, “sınav süresi”, “şans başarısına yönelik önlem alınıp alınmayacağı” bilgilerini daha çok önemsedikleri görülmektedir. Sınıf düzeyine göre bilgilerin sıralaması incelendiğinde üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri için de “puanlama”, “sınav süresi”, “şans başarısına yönelik önlem alınıp alınmayacağı” bilgilerinin ilk sıralarda yer aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, test direktifiyle ilgili seminerler düzenlenebilir ve eğiticilerin sınavların nasıl hazırlanacağı konusundaki eksiklikleri giderilebilir ve sorunları çözülebilir. 

Anahtar Kelimeler

• öğretmen adayı,yönerge,ölçekleme

Scaling the Information Sought by the Pre-service Teachers in the Test Directive Through Method of Sorting Judgments

Öz

In this study, it is aimed to scale the information sought by the students studying at the faculty of education in the test directive through the method of sorting judgments. The study has been conducted in screening model. The Test Directive Information Evaluation Form developed by the researchers has been used for the scaling process. The research was carried out in different departments of the Faculty of Education of a public university [Primary School Teaching (PST), Social Studies Teaching (SST), Science and Technology Teaching (STT), Turkish Language Teaching (TLT)] with 252 students who are attending the third and fourth grade. Specifying the exam duration and adjusting it according to the questions in the test directive affect the response behaviors of the students. The information in the test directives have been sorted by the students from most important to the least important as duration of the exam, scoring, whether the measures are taken against success by chance and the number of questions. When sorting based on the gender examined, it is seen that the information of scoring, duration of exam and whether the measures are taken against success by chance for both female and male students rank near the top and they pay more attention to this information than others. According to the grade level, the information of scoring, duration of exam and whether the measures are taken against success by chance rank near the top for the 3rd and 4th grade students. In conclusion, seminars related to the test directive could be organized and the deficiencies of the instructors about how to prepare the tests could be eliminated and their problems could be solved.

Anahtar Kelimeler

• Scaling,rank-order judgments,directive,test instruction

Kaynakça

1. Avila, C. ve Torrubia, R. (2004). Personality, expectations, and response strategies in multiple‐choice question examinations in university students: A test of Gray's hypotheses. European Journal of Personality, 18(1), 45-59.
2. Brown, T. C. ve Peterson, G. L. (2009). An Enquiry Into The Method of Paired Comparison: Reliability, Scaling, And Thurstone’s Law of Comparative Judgment. Gen Tech.
3. Büyüköztürk,Ş., Çakmak, E., Akgün,Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel,F.(2010)Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 7. Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
4. Crocker, L. ve Algina, J. (1986). Introduction to Classical and Modern Test Theory. N. Y.: Holt. Rinehart and Winston.
5. Cronbach, L. J. (1960). Essentials of psychological testing. (2nd Edition). New York: Harper and Brothers,Publishers.
6. Çelen, Ü. ve DemirtaĢlı, N. Ç. (2006). Düzeltme yönergesinin testin psikometrik özelliklerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2006), 82-91.
7. Ebel, R. L. (1965). Measuring educational achievement. New Jersey: Prentice-Hall.
8. Espinosa, M. P. and Gardeazabal, J. (2010). Optimal correction for guessing in multiple-choice tests. Journal of Mathematical Psychology, 54(5), 415-425.

9. Frary, R. (1980). The Effect of Misinformation, Partial Information and Guessing on Expected Multiple-Choice Test Item Scores. Applied Psychological Measurement, 4 (1), 79-90.
10. Guilford, J. P. (1954). Psychometrics Methods. New York: Mc Graw-Hill Book Co.
11. Kadıoğlu, B. (2002). Çoktan Seçmeli Testlerde Test Maddelerini Cevaplama Davranışlarının Madde ve Öğrenci Özelliklerine Göre Nasıl Bir Değişim Gösterdiğinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
12. Kan, A. (2006). Ölçme Araçlarında Bulunması Gereken Nitelikler. H. Atılgan. (Ed.). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Karasar, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi (18. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
14. Koçak, D. (2013). Farklı Yönergelerle Verilen Çoktan Seçmeli Testlerde Yanıtlama Davranışlarının İncelenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Anakara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. Özçelik, D. A. (1989). Test Hazırlama Kılavuzu. Ankara: ÖSYM Yayınları.
16. Özçelik, D. A. (1998). Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: ÖSYM Yayınları.
17. Tekin , H. (2010). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Yargı Yayınları, Ankara.
18. Torgerson, W. S. (1958). Theory And Methods Of Scaling. Newyork: John Wiley and Sons Inc.
19. Turgut, F. (1971). Şans Başarısının Test Puanlarına Etkisi. Ankara: ODTÜ Yayınları.
20. Turgut, M. F., Baykul, Y. (1993). Ölçekleme Teknikleri. Ankara: ÖSYM Yayınları.
21. Umay, A. (1998). Seçmeli derslerde yanıtlayıcı davranışları ve şans başarısının elimine edilmesi işlemlerine ilişkin bazı öneriler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(14).