Algorithmic Governmentality: The Rationality of Power in the Digital Age

Öz

This study explores the concept of algorithmic governmentality, which refers to the government of human behavior and social life through digital data. Based on the principles of calculability, correlation, and predictability, this mode of governmentality reduces individuals to profiles and, in conjunction with neoliberal rationality, aims to predict and guide behavior in an automated and invisible manner. The study argues that algorithms are not merely data-driven technical tools, but also function as a form of power that shapes subjectivity, freedom, and meaning-making. By transferring modern ideals of instrumental rationality and certainty into the digital realm, this approach suppresses fundamental human capacities such as contingency, error, and creative thinking. As a result, algorithmic governmentality produces a digital dystopia that weakens both freedom and subjectivity. Yet, possibilities for individual and collective transformation persist precisely in that which cannot be measured or predicted.

Anahtar Kelimeler

• Algorithmic governmentality
• big data
• digitalization
• information
• modernity

Algoritmik Yönetimsellik: Dijital Çağda İktidar Rasyonalitesi

Öz

Bu çalışma, insan davranışlarının ve toplumsal yaşamın dijital veriler aracılığıyla yönetimini ifade eden algoritmik yönetimsellik kavramını ele almaktadır. Hesaplanabilirlik, korelasyon ve öngörülebilirlik ilkelerine dayanan bu yönetim biçimi, bireyleri profillere indirgerken, neoliberal rasyonaliteyle birleşerek davranışları otomatik ve görünmez biçimde öngörmekte ve yönlendirmektedir. Çalışmada algoritmaların sadece veriye dayalı teknik araçlar değil, aynı zamanda öznellik, özgürlük ve anlam üretimi üzerinde etkili bir iktidar biçimi olduğu savunulmaktadır. Modern dönemde ortaya çıkan araçsal rasyonalite ve kesinlik ideallerini dijital düzleme taşıyan bu yaklaşım, bireylerin rastlantısallık, hata yapma ve yaratıcı düşünme gibi temel kapasitelerini baskılamaktadır. Sonuç olarak, algoritmik yönetimsellik, özgürlük ve öznelliği zayıflatan dijital bir distopya üretmektedir. Bireysel ve toplumsal dönüşüm olanakları ise ölçülemeyen ve öngörülemeyen ihtimallerde varlık bulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Algoritmik yönetimsellik
• büyük veri
• dijitalleşme
• enformasyon
• modernite

Kaynakça

1. Alexander, J. C. (2013). The dark side of modernity. John Wiley & Sons.
2. Anderson, C. (2016, Kasım 17). Teorilerin sonu: Veri tufanı, bilimsel yöntemlere yepyeni bir bakış açısı sunuyor! Evrim Ağacı. Erişim adresi: https://evrimagaci.org/teorilerin-sonu-veri-tufani-bilimsel-yontemlere-yepyeni-bir-bakis-acisi-sunuyor-4695?srsltid=AfmBOor-cwJYJnDq2M2GdXqP2zgUsmy0A4MZcwOnBfjdmgW0H_HZOQAa#google_vignette
3. Barry, L. (2019). The rationality of the digital governmentality. Journal for Cultural Research, 23(4), 365-380. https://doi.org/10.1080/14797585.2020.1714878
4. Berns, T. (2018). Not individuals, relations: What transparency is really about. A theory of algorithmic governmentality . E. Alloa ve D. Thomä (Ed.), Transparency, society, subjectivity içinde (ss. 243-258). Cham: Palgrave Macmillan.
5. Brubaker, R. (2017). Rasyonalitenin sınırları Max Weber'in sosyal ve ahlaki düşüncesi üzerine bir deneme. Ankara: Phoenix.
6. Dardot, P., & Laval, C. (2014). The new way of the world: On neoliberal society. Verso Books.
7. Dean, J. (2014). Communicative capitalism and class struggle. Spheres: Journal for Digital Cultures, 1., 1-16. https://doi.org/10.25969/mediarep/3818.
8. Foucault, M. (2016). Güvenlik, toprak, nüfus. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

9. Foucault, M. (1982). The subject and power. Critical Inquiry 8.4, 777-795. https://doi.org/10.1086/448181
10. Fuchs, C. (2017). Günther Anders’ undiscovered critical theory of technology in the age of big data capitalism. tripleC: Communication, Capitalism & Critique. Open Access Journal for a Global Sustainable Information Society, 15(2), 582-611. https://doi.org/10.31269/triplec.v15i2.898
11. Gitelman, L. ve Jackson, V. (2013). Introduction. L. Gitelman (Ed.) , "Raw data" is an oxymoron içinde (ss. 1-14). The MIT Press.
12. Han, B. C. (2018). Enfokrasi dijitalleşme ve demokrasinin krizi. İstanbul: Ketebe Yayınları.
13. Han, B. C. (2024). Anlatının krizi. İstanbul: Ketebe Yayınları.
14. Kant, I. (2000). Aydınlanma nedir? Sorusuna yanıt. Seçilmiş yazılar içinde. İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. Lemke, T. (2002). Foucault, governmentality, and critique. Rethinking Marxism 14.3, 49-64. https://doi.org/10.4324/9781315634609
16. Luhmann , N. ve Behnke, K. (1994). The modernity of science. New German Critique , Winter, No. 61, Duke University Press, 9-23. https://doi.org/10.2307/488618
17. Lyotard, J. (2000). Postmodern durum. Ankara: Vadi Yayınları.
18. Mayer-Schönberger, V. ve Cukier, K. (2013). Big data: A revolution that will transform how we live, work, and think. Houghton Mifflin Harcourt.
19. Muellerleile, C. ve Robertson, S. (2018). Digital weberianism: Bureaucracy, information, and the techno-rationality of neoliberal capitalism. Indiana Journal of Global Legal Studies, 25(1), 187-216. https://doi.org/10.2979/indjglolegstu.25.1.0187
20. Räsänen, M. ve Nyce, J. (2013). The raw is cooked: Data in intelligence practice. Science, Technology, & Human Values, 38(5), 655-677. https://soi.org/10.1177/0162243913480049
21. Rose, N. ve Miller, P. (1992). Political power beyond the state: Problematics of government. The British Journal of Sociology, Vol. 43, No. 2., 173-205. https://doi.org/10.1111/j.1468-4446.2009.01247.x
22. Rosenberg, D. (2013). Data before the fact. L. Gitelman (Ed.), "Raw data" is an oxymoron içinde (ss. 15-40). The MIT Press.
23. Rouvroy, A. (2020, Mart 27). Algorithmic governmentality and the death of politics. Green European Journal. Erişim adresi:
25. Rouvroy, A. (2016). Algorithmic governmentality: Radicalisation and immune strategy of capitalism and neoliberalism? La Deleuziana (3)1, s. 30-36.
26. Rouvroy, A. (2011). Technology, virtuality and utopia: Governmentality in an age of autonomic computing. M. Hildebrandt ve A. Rouvroy, Law, human agency and autonomic computing içinde (s. 119-140). Routledge.
27. Rouvroy, A., Berns, T., ve Carey-Libbrecht, L. (2013). Algorithmic governmentality and prospects of emancipation. Réseaux 177.1, 163-196. https://doi.org/10.3917/res.177.0163
28. Rouvroy, A. ve Stiegler, B. (2016). The digital regime of truth: From the algorithmic governmentality to a new rule of law. La Deleuziana, (3), 6-29.
29. Soylu, F. E. (2023). Yeni davranışsal iktisat, metodolojik bireycilik ve toplumsalın reddi. Fiscaoeconomia, 7(3), 1856-1886. https://doi.org/10.25295/fsecon.1265694
30. Şan, E. (2022). Bernard Stiegler’in teknoloji felsefesi problemleri: Algoritmik yönetimsellik ve bilişsel proleterleşme. ViraVerita E-Dergi, (15), 105-135. https://doi.org/10.47124/viraverita.1103061
31. Van Dijck, J. (2014). Datafication, dataism and dataveillance: Big data between scientific paradigm and ideology. Surveillance & society, 12(2), 197-208. https://doi.org/10.24908/SS.V12I2.4776
32. Weber, M. (2012). Ekonomi ve toplum cilt 2. İstanbul: Yarın Yayınları.
33. Weber, M. (1999). Protestan ahlakı ve kapitalizmin ruhu. Ayraç Yayınları.
34. Wood, E. M. (2016). Özgürlük ve mülkiyet: Rönenas'tan Aydınlanma'ya Batı siyasal düşüncesinin toplumsal tarihi. İstanbul: Yordam Kitap.
35. Zuboff, S. (2021). Gözetleme kapitalizmi çağı: Gücün yeni sınırında insan geleceği için savaş. İstanbul: Okuyan Us Yayınevi.