The objective of this study is to examine the relationship between university students' digital well-being levels and their cyberloafing behaviours, and to determine the predictive effect of digital well-being on cyberloafing. The study was conducted using quantitative research approach and was designed as a correlational survey model. The study employed a range of analytical methods, including descriptive statistics, t-tests, analysis of variance, correlation, and multiple linear regression analyses. The findings indicate that students demonstrate medium to high levels of digital well-being, while their levels of cyberloafing are classified as medium. In contrast to prevailing assumptions, an escalating level of digital well-being has been observed to coincide with a corresponding rise in the prevalence of cyberloafing. Female students' digital well-being and cyberloafing scores were lower than those of male students, and cyberloafing behaviours increased with grade level. Increased daily internet use reduces digital well-being while increasing cyberloafing. The findings of this study indicated that digital satisfaction, a component of digital well-being, functions as a substantial predictor of cyberloafing. The findings indicate that the development of strategies to support digital well-being may play an important role in reducing cyberloafing behaviours.
Digital well-being cyberloafing university students digital satisfaction digital behaviors
Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin dijital iyi oluş düzeyleri ile siber aylaklık davranışları arasındaki ilişkiyi incelemek ve dijital iyi oluşun siber aylaklık üzerindeki yordayıcı etkisini belirlemektir. Nicel araştırma yaklaşımıyla yürütülen çalışma, ilişkisel tarama modeliyle desenlenmiştir. Araştırmada betimleyici istatistikler, t-testi, varyans analizi, korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular, öğrencilerin dijital iyi oluş düzeylerinin orta-üst düzeyde, siber aylaklık eğilimlerinin ise orta seviyede olduğunu göstermektedir. Dijital iyi oluş düzeyi arttıkça siber aylaklık eğiliminin de artması beklenenin tersine bir sonuç olarak dikkat çekmektedir. Cinsiyet değişkeni açısından kadın öğrencilerin dijital iyi oluş ve siber aylaklık puanlarının erkeklerden düşük olduğu; sınıf düzeyi arttıkça siber aylaklık davranışlarının arttığı saptanmıştır. Günlük internet kullanım süresinin artması dijital iyi oluşu azaltırken siber aylaklık eğilimini yükseltmektedir. Dijital iyi oluşun alt boyutlarından dijital memnuniyetin siber aylaklık üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu belirlenmiştir. Bulgular, dijital iyi oluşu destekleyen stratejilerin geliştirilmesinin siber aylaklık davranışlarını azaltmada önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir.
Dijital iyi oluş siber aylaklık üniversite öğrencileri dijital memnuniyet dijital davranışlar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Medya Okuryazarlığı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 21 Ocak 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.18037/ausbd.1804240 |
| IZ | https://izlik.org/JA74EP63SJ |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 26 Sayı: 1 |
Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.