KORUMA ALTINDAKİ ÇOCUKLARIN AİLE VE DEVLET ALGISI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

KORUMA ALTINDAKİ ÇOCUKLARIN AİLE VE DEVLET ALGISI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

1980 sonrasında uygulamaya konulan liberal politikalar, sosyal refah devleti olgusunu önemli ölçüde sınırlamıştır. Serbest piyasa odaklı politikaların uygulamaya konulması ile birlikte devletin başta eğitim ve sağlık olmak üzere sosyal harcamalarında önemli kısıtlamalara gidilmiştir. Devletin üzerinde mali açıdan yük olarak görülen sosyal harcamaların azaltılması ile birlikte bireyler, kendilerini sosyal ve ekonomik açıdan daha güvencesiz bir konumda bulmuşlardır. Liberal politikalar özellikle alt gelir grubundaki bireylerin aile yapılarını parçalamış ve buna bağlı olarak bakıma muhtaç durumdaki insanların sayılarının artmasına neden olmuştur. Sosyal ve ekonomik açıdan kendilerini güvencesiz konumda bulan bireyler devletin sosyal korumasına ve bakımına çok daha muhtaç hale gelmişlerdir. Özellikle parçalanmış ailelerin çocukları geleneksel sosyal dayanışma ağlarının da zayıflaması ile birlikte tam bir dışlanmışlık ve terk edilmişlik riski ile karşı karşıya kalmıştır. Bu çalışmada, çoğunluğu yoksulluk sebebiyle parçalanmış ailelerden gelen ve yetiştirme yurtlarında kalan yoksul, aile içi şiddete maruz kalmış, yardıma muhtaç, kimsesiz kız ve erkek çocukların, aileye, devlete ve sosyal alana ilişkin algıları, kendilerini toplumun neresinde konumlandırdıkları, kurumda bulunmasından kimi sorumlu tuttukları, bu kurumdan ve devletten beklentileri sosyolojik bir bakış açısıyla ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal hizmet, sosyal politika, kimsesiz çocuklar, sosyal dışlanma, aile

Kaynakça

1. AKILLIOĞLU,T. (2004), Avrupa Sosyal Şartı Üzerine Bazı Gözlemler, www.idare.gen.tr/akillioglu- sosyalsart.htm (09.01.2008).
2. ADAMAN, Fikret/KEYDER, Çağlar (2006), “Türkiye’de Büyük Kentlerin Gecekondu ve Çöküntü Mahallelerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma,” ec.europa.eu/ employment_social/social_inclusion/docs/2006/study_turkey_tr.pdf.
3. AGLIETTA, M. (1979), A Theory of Capitalist Regulation (London: Verso Books)
4. BUĞRA, Ayşe/ KEYDER, Çağlar (2003), “New poverty and the changing welfare regime in Turkey,” United Nations Development Programme için hazırlanan Rapor (Ankara: UNDP), ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/2006/study_turkey_en.pdf (14.07.2009).
5. BORATAV, Korkut (1982), “Sunuş,” ERDOST, Cevdet (ed.), IMF, İstikrar Politikaları ve Türkiye (Ankara: Savaş Yayınları): 1- 18.
6. CILGA, İ. (1994), Gençlik ve Yaşam Niteliği (Ankara: T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü).
7. DANSUK, E. (1997), “Türkiye’de Yoksulluğun Ölçülmesi ve Sosyo Ekonomik Yapılarla İlişkisi,” www.dpt.gov.tr/DocObjects/Download/3091/yoksullu.pdf (12.02.2008).
8. ERDOĞAN, G. (2008), “Avrupa Sosyal Şartı ve Gözden Geçirilmiş Avrupa Sosyal Şartı,” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 78: 123-165.

9. ERDOĞDU, S. (2004), “Sosyal Politikada Avrupalı Bir Kavram: Sosyal Dışlanma,” Çalışma Ortamı Dergisi, 75.
10. ERKAN, G. (1995), Korunmaya Muhtaç Çocuklar: Çocuk Yuvalarında Bir Araştırma (Ankara).
11. FOUCAULT, M. (2006), Hapishanenin Doğuşu (Ankara: İmge Yayınevi, 3.Baskı) (Çev.: M. A. Kılıçbay).
12. GÖKBAYRAK, Ş. (2001), “Sosyal Devletin Gelişimi Üzerine Güncel Tartışmalar: Ele Verir Talkını, Kendi Yutar Salkımı,” Çalışma Ortamı Dergisi, 59.
13. IŞIK, Oğuz/PINARCIOĞLU, M. Melih (2003), Nöbetleşe Yoksulluk, Sultanbeyli Örneği (İstanbul: