ISPARTA İLİNDE EV DIŞI GIDA TÜKETİM TERCİHLERİ: SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNE BİR UYGULAMA

Hızlı tüketim endüstrisi ve pazarlama faaliyetleri teknolojik gelişmelerle birlikte Türkiye’de özellikle eve sipariş alışkanlıkları açısından son 20 senedir belirgin şekilde değişmiştir. Özellikle Sanayi Devrimi sonrasında küreselleşmeye bağlı olarak ortaya çıkan zaman kısıtı, gelişen üretim teknolojileriyle beraber toplumsal yapıda da değişikliklere sebebiyet vermiştir. Uluslararası rekabete bağlı ortaya çıkan daha fazla üretim çabası, kadının toplam işgücünde daha fazla yer alması, insanların yeme-içme süresini kısaltan çalışma süresi, toplumu daha pratik ve daha hızlı alternatifler bulmaya yöneltmiştir. Bu çalışmada insanların fast food alışkanlıkları ve ev dışı gıda tüketiminin altında yatan sosyo-ekonomik faktörlerin belirlenebilmesi amacıyla, Süleyman Demirel Üniversitesinde 359 öğrenciyle yüz yüze görüşülerek anket yöntemi uygulanmış ve yatay kesit verileri oluşturularak Logit modeliyle tahmin edilmiştir. Oluşturulan modelde yer alan eve gıda sipariĢi bağımlı değiĢken; cinsiyet, kaçıncı öğretimde okuduğu, fast food tercih durumu, öğrencinin aylık gıda harcaması, vücut kitle endeksi, ev dışı gıda tüketimine yönelik kampanyalar ve evde yapamadığı yiyecekleri dışarıdan sipariş etme imkânı ile ailesinin yaygın olarak ikamet ettiği yer ise açıklayıcı değişkenler olmuştur. Anket çalışması sonuçlarının analizine göre, ankete katılan öğrencilerin ortalama toplam geliri 1082,41 TL, ortalama gıda harcaması 408.42 TL ve ortalama eve gıda sipariş harcaması 56.03 TL’dir. Ayrıca gıda harcamasını toplam gelirdeki payı %38 iken, eve gıda siparişi harcamasının ortalama gıda harcaması içindeki payı %14 olmuştur. Gıda harcamasının gelirdeki payının, düşük gelir grubundan yüksek gelir grubuna doğru azalmakta olduğu bulgusu beklentilerimizle uyumludur.