Araştırma Makalesi

YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ

Cilt: 17 19 Haziran 2026
PDF İndir
TR EN

YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ

Öz

Bu araştırma, örgütlerde çevresel sürdürülebilirliği destekleyen çalışan davranışlarının hangi örgütsel ve bireysel faktörlerle güçlendiğini incelemektedir. Literatürde çevresel örgütsel vatandaşlık davranışının, örgütsel iklim ve bireysel psikolojinin giderek önem kazandığı görülmektedir. Bu bağlamda çalışmanın temel sorunsalı, yeşil örgüt iklimi ile çevresel örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide yeşil öz yeterliliğin aracı rolünü araştırmaktır. Çalışma nicel ve kesitsel bir tasarımla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini, Balıkesir ilinde yer alan ve yenilenebilir enerji alanında faaliyet gösteren özel bir firmada görev yapan 414 çalışan oluşturmaktadır. Analizlerde SPSS ve AMOS programları ile PROCESS Macro Model 4 tercih edilmiştir. Araştırma sonuçları; yeşil örgüt ikliminin çevresel örgütsel vatandaşlık davranışında olumlu ve anlamlı bir etkiye sahip olduğunu, yeşil örgüt ikliminin çalışanların yeşil öz yeterlilik düzeylerini artırarak dolaylı yoldan çevresel örgütsel vatandaşlık davranışını güçlendirdiğini göstermektedir. Böylece yeşil öz yeterliliğin, yeşil örgüt iklimi ile çevresel örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkide kısmi aracı değişken olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, örgütlerde sürdürülebilirlik politikalarının yalnızca yapısal düzenlemelerle değil, çalışanların çevreci öz yeterliliklerini destekleyen uygulamalarla da başarıya ulaşacağı tespit edilmiştir. Bu yönüyle araştırma, çevresel örgütsel vatandaşlık davranışının kuramsal ve pratik temellerinin anlaşılmasına katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Yeşil örgüt iklimi, Yeşil öz yeterlilik, Çevresel örgütsel vatandaşlık davranışı, Çevre dostu davranışlar

Etik Beyan

Bu çalışma, ilgili etik kurul onayı alınarak yürütülmüş olup araştırma sürecinde bilimsel etik ilkelere uygun hareket edilmiştir.

Kaynakça

  1. Ahmad, S., Quraishi, A. A. M., & Younus, S. (2025). Impact of green transformational leadership and green transactional leadership on green organizational citizenship behaviour by mediating role of green self-efficacy. The Critical Review of Social Sciences Studies, 3(3), 956-979.
  2. Anadolu Ajansı. (2025, Ocak 28). Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Bayraktar: Petrol ve doğal gazda tarihimizin en yüksek üretim seviyelerine ulaştık. AA. https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/enerji-ve-tabii-kaynaklar-bakani-bayraktar-petrolve-dogal-gazda-tarihimizin-en-yuksek-uretim-seviyelerine-ulastik/3737541
  3. Aydın, S., & Tufan, F. (2018). Sürdürülebilirlik ve yeşil kavramları bağlamında y kuşağının satın alma davranışları. Selçuk İletişim, 11(2), 397-420.
  4. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215. https://doi.org/10.1037//0033-295x.84.2.191
  5. Bandura, A. (1992). Exercise of personal agency through the self-efficacy mechanism. In R. Schwarzer (Ed.), Self-efficacy: Thought control of action (pp. 3-38). Hemisphere.
  6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
  7. Baron, R. M., ve Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of personality and social psychology, 51(6), 1173-1182. https://doi.org/10.1037//0022-3514.51.6.1173
  8. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. New York: Wiley.
  9. Boiral, O. (2009). Greening the corporation through organizational citizenship behaviors. Journal of Business Ethics, 87(2), 221-236. https://doi.org/10.1007/s10551-008-9881-2
  10. Boiral, O., & Paillé, P. (2012). Organizational citizenship behaviour for the environment: Measurement and validation. Journal of Business Ethics, 109(4), 431-445. https://doi.org/10.1007/s10551-011-1138-9

Kaynak Göster

APA
Yılmaz, G., & Batmantaş, H. (2026). YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ. Journal of Academic Approaches, 17, 1-23. https://doi.org/10.54688/ayd.1872306
AMA
1.Yılmaz G, Batmantaş H. YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ. Journal of Academic Approaches. 2026;17:1-23. doi:10.54688/ayd.1872306
Chicago
Yılmaz, Güray, ve Hatice Batmantaş. 2026. “YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ”. Journal of Academic Approaches 17 (Haziran): 1-23. https://doi.org/10.54688/ayd.1872306.
EndNote
Yılmaz G, Batmantaş H (01 Haziran 2026) YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ. Journal of Academic Approaches 17 1–23.
IEEE
[1]G. Yılmaz ve H. Batmantaş, “YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ”, Journal of Academic Approaches, c. 17, ss. 1–23, Haz. 2026, doi: 10.54688/ayd.1872306.
ISNAD
Yılmaz, Güray - Batmantaş, Hatice. “YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ”. Journal of Academic Approaches 17 (01 Haziran 2026): 1-23. https://doi.org/10.54688/ayd.1872306.
JAMA
1.Yılmaz G, Batmantaş H. YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ. Journal of Academic Approaches. 2026;17:1–23.
MLA
Yılmaz, Güray, ve Hatice Batmantaş. “YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ”. Journal of Academic Approaches, c. 17, Haziran 2026, ss. 1-23, doi:10.54688/ayd.1872306.
Vancouver
1.Güray Yılmaz, Hatice Batmantaş. YEŞİL ÖRGÜT İKLİMİ ALGISI İLE ÇEVRESEL ÖRGÜTSEL VATANDAŞLIK DAVRANIŞI ARASINDAKİ İLİŞKİDE YEŞİL ÖZ YETERLİLİĞİN ROLÜ. Journal of Academic Approaches. 01 Haziran 2026;17:1-23. doi:10.54688/ayd.1872306