Bazı Serin İklim Tahıl Türlerinde Farklı Biçim Zamanlarının Yem Kalitesi Değerleri Üzerine Etkisi
Öz
Amaç: Bu çalışma, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Araştırma ve Uygulama Arazisi’nde 2020-21 ürün sezonunda yürütülmüştür. Materyal olarak seçilen dört serin iklim tahılı türünün (buğday, arpa, yulaf ve tritikale) iki farklı biçim zamanına göre (Çiçeklenme dönemi ve normal hasat) yem kalitesi değerlerindeki değişimlerin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
Materyal ve Yöntem: Araştırmada kullanılan türlere ait çeşitler arpada Ibaiona, buğdayda Balkoni, tritikalede Ayşe hanım ve yulafta ise Kahraman çeşitleridir. Deneme tesadüf blokları deneme deseninde bölünmüş parseller dizaynına göre 3 tekerrürlü kurulmuştur. Araştırma sonucunda toplanan verilerin varyans analizi işlemi JMP istatistiki programında yapılmıştır. Ortalamalarının çoklu karşılaştırılması için Tukey Post Hoc testi kullanılarak gruplandırmaları yapılmıştır.
Araştırma Bulguları: Bulgulara göre, biçim zamanı ve tahıl türlerinin incelenen özellikler üzerinde istatistiki anlamda etkisinin önemli olduğu, biçim zamanı x tür interaksiyonunun ise sadece ham protein oranı, NDF, kuru madde alım değeri ve nispi yem değeri özellikleri üzerinde etkisinin önemli olduğu tespit edilmiştir. Biçim zamanı uygulamasında çiçeklenme dönemindeki biçim zamanının samana göre NDF değeri hariç diğer özellikler açısından daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir.
Sonuç: Tahıl türleri arasında arpanın diğer üç türe göre daha iyi kalite değerlerine sahip olduğu belirlenmiştir. Biçim zamanı x tür interaksiyonu bakımından ise çiçeklenme dönemi x arpa interaksiyonunun NDF ve ADF özellikleri hariç diğer özellikler bakımından daha yüksek değerlere sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak, yem değerleri bakımından çiçeklenme döneminde hasat edilen arpa Kahramanmaraş ekolojik koşullarında en uygun tür olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Çalışmamız için Etik Kurul Belgesi'ne ihtiyaç yoktur.
Teşekkür
Makalenin arazi çalışması Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Ziraat Fakültesi’nin Tarla Bitkileri Araştırma ve Uygulama Arazisi’nde, laboratuvar çalışması ise Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Ziraat Fakültesi’nin Tarla Bitkileri Endüstri Laboratuvarında yapılmıştır.
Kaynakça
- Adebowale, T.O., Yao, K., & Oso, A.O. (2019). Major cereal carbohydrates in relation to intestinal health of monogastric animals: A review. Animal Nutrition, 5(2019), 331-339.
- Akkoyun, S., Oluk, A., Aykanat, S., & Kür, A.B. (2021). Çukurova koşullarında bazı altı sıralı arpa çeşitlerinde farklı azot dozlarının dane kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi. Kadirli Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 20-35.
- Anonim (2020). Toprak analizleri, KSU Ziraat Fakültesi Toprak Laboratuvarı.
- Anonim (2021). Kahramanmaraş Meteoroloji İl Müdürlüğü.
- AOAC. (1990). Official Method of Analysis (15th. Ed.). Association of Official Analytical Chemist, Washington, DC., USA.
- Biel, W., Jaroszewska, A., Stankowski, S., Sobolewska, M., & Kepinska-Pacelik, J. (2021). Comparison of yield, chemical composition and farinograph properties of common and ancient wheat grains. European Food Research and Technology, 247, 1525-1538.
- Canbolat, Ö. (2012). Bazı buğdaygil kaba yemlerinin in vitro gaz üretimi, sindirilebilir organik madde, nispi yem değeri ve metabolik enerji içeriklerinin karşılaştırılması. Kafkas Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi Dergisi, 18(4), 571-577.
- Çaçan, E., & Kökten, K. (2023). Comparison of different cool season cereal species and cultivars in terms of straw yield and quality. Harran Tarım Ve Gıda Bilimleri Dergisi, 27(3), 306-315.
- Çeri, S., & Acar, R. (2019). Serin İklim Tahıllarının Hayvan Beslemede Yeşil ve Kuru Ot Olarak Kullanımı. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 8(1), 178-194.
- Desai, M. S., Seekatz, A. M., Koropatkin, N. M., Kamada, N., Hickey, C. A., Wolter, M., Pudlo, N. A., Kitamoto, S., Terrapon, N., Muller, A., Young, V. B., Henrissat, B., Wilmes, P., Stappenbeck, T. S., Núñez, G., & Martens, E. C. (2016). A dietary fiber-deprived gut microbiota degrades the colonic mucus barrier and enhances pathogen susceptibility. Cell, 167(5), 1339-1353.