Araştırma Makalesi

Fındık zarı ve okside nişasta ilavesinin hamur reolojisi üzerine etkileri

Cilt: 8 Sayı: Özel Sayı 31 Aralık 2019
PDF İndir
TR

Fındık zarı ve okside nişasta ilavesinin hamur reolojisi üzerine etkileri

Öz

Bu çalışmada besinsel lif kaynağı olan fındık zarının (FZ) ve modifiye nişasta çeşidi olan okside nişastanın (ON) hamur reolojisi üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla buğday ununa % 10 FZ, % 5 ON ve % 10 FZ + % 5 ON ilave edilerek un karışımları elde edilmiş ve bu unlar ile yapılan hamur özellikleri belirlenmiştir. Bu örneklere ait farinograf, uzamaya karşı direnç, uzama kabiliyeti ve gaz üretim kapasitesi değerleri ölçülmüştür. Kontrol unu stabilite değeri FZ ilavesiyle önemli ölçüde değişim göstererek (P<0.05) 8.00 dk’ den 15.17 dk’ ye yükselmiştir. Ancak FZ ilavesinin gelişme süresi, yumuşama derecesi ve yoğurma toleransı değerlerini önemli ölçüde azalttığı gözlenmiştir (P<0.05). FZ’ nin kullanımı ile birlikte uzama direncinin 502.36 mN’ den 936.00 mN’ ye yükseldiği ve uzama kabiliyetinin 62.12 mm’ den 25.75 mm’ ye azaldığı görülmüştür. ON’ nin tek başına kullanılması ile yüksek gaz üretim kapasitesine ulaşılırken stabilite, gelişme süresi, yumuşama derecesi, yoğurma toleransı ve yumuşama süresinde kontrol ununa göre önemli farklılıklar gözlenmemiştir (P>0.05). Okside nişasta kullanımı ile kontrol ununa benzer hamur özellikleri görülürken yüksek gaz üretim kapasitesi oluşturması ekmek hacmi bakımından tercih edilebileceğini göstermiştir. FZ ve ON’ nin birlikte kullanımı ile en yüksek gaz üretim kapasitesine ulaşılmıştır ve FZ’ nin tek başına kullanılması ile elde edilen farinograf değerlerine benzer sonuçlar elde edilmiştir. Buna göre yeterli fermantasyon süresi uygulandığında FZ+ON’ nin hamur reolojisi bakımından çok uygun olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. AACC. 1990. Approved Methods of the American Association of Cereal Chemists. 8th Ed. AACC, St. Paul, 21 pp.
  2. AACC. 2001. The definition of dietary fibre, AACC Report. Cereal Food World, 46(3): 112-126 pp.
  3. Acar, J.,Gökmen, V. 1998. Fenolik Bileşikler ve Doğal Renk Maddeleri, 435-452. Gıda Kimyası (Eds: İ. Saldamlı), Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara, 673 s.
  4. Ak, K. (2005). Asit Modifiye Nişasta Üretimi ve Karakterizasyonu. Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış), Yüksek lisans Tezi, Ankara, 53 s. Akgün, F. B. (2007). Ekşi Hamur Tozu Eldesi ve Ekmek Üretiminde Kullanılabilme Olanakları. Pamukkale Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış), Yüksek lisans Tezi, 59 s,
  5. Alasalvar, C., Karamac, M., Kosinska, A., Rybarczyk, A., Shahidi, F.,Amarowicz, R. 2009. Antioxidant activity of hazelnut skin phenolics. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 57(11): 4645-4650.
  6. Amarowicz, R., Troszyńska, A., Baryłko‐Pikielna, N.,Shahidi, F. 2004. Polyphenolics extracts from legume seeds: correlations between total antioxidant activity, total phenolics content, tannins content and astringency. Journal of Food Lipids, 11(4): 278-286.
  7. Andreu, P., Collar, C.,Martínez-Anaya, M. A. 1999. Thermal properties of doughs formulated with enzymes and starters. European Food Research and Technology, 209(3): 286-293.
  8. Anil, M. 2007. Using of hazelnut testa as a source of dietary fiber in breadmaking. Journal of Food Engineering, 80(1): 61-67.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

3 Mayıs 2019

Kabul Tarihi

20 Haziran 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 8 Sayı: Özel Sayı

Kaynak Göster

APA
Durmuş, Y., Anıl, M., & Şimşek, Ş. (2019). Fındık zarı ve okside nişasta ilavesinin hamur reolojisi üzerine etkileri. Akademik Ziraat Dergisi, 8(Özel Sayı), 91-98. https://doi.org/10.29278/azd.560298

Cited By