The Effect of Quantum Learning Model Used in Water Analysis Course on Student Participation and Academic Success

Öz

In the study, a single group pretest-posttest weak experimental design was used to examine the effect of the quantum learning model on student participation and academic achievement in the water analysis course. The data of the study were collected with the help of two data collection tools. The first of these is the “Student Participation Scale” and the other is the “Water Analysis Academic Achievement Test”. During the research process, students were taught using the quantum learning model in the water analysis course. The pretest was conducted at the beginning of the study to determine the current knowledge levels of the students, and the posttest was conducted at the end of the study to measure the effect of the quantum learning model. As a result of the analyses, it was determined that the application of the quantum learning model increased both the academic success of the students and their participation in the course. These findings reveal that the quantum learning model can be used effectively in educational processes and can enable students to learn more actively. Considering the research results, it can be suggested that innovative methods be adopted and implemented in education. In this context, it is thought that the study will contribute to the literature.

Anahtar Kelimeler

• Academic Achievement
• Quantum Learning Model
• Student Engagement

Su Analizleri Dersinde Kullanılan Kuantum Öğrenme Modelinin Öğrenci Katılımı ve Akademik Başarı Üzerine Etkisi

Öz

Araştırmada, su analizleri dersinde kuantum öğrenme modelinin öğrenci katılımı ve akademik başarı üzerindeki etkisini incelemek için tek grup öntest-sontest zayıf deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın verileri iki veri toplama aracı yardımıyla toplanmıştır. Bunlardan birincisi, “Öğrenci Katılım Ölçeği” diğeri ise “Su Analizleri Akademik Başarı Testi”dir. Araştırma sürecinde, öğrencilere su analizleri dersinde kuantum öğrenme modeli kullanılarak öğretim yapılmıştır. Ön test, araştırmanın başlangıcında öğrencilerin mevcut bilgi seviyelerini belirlemek için yapılmış, son test ise kuantum öğrenme modelinin etkisini ölçmek amacıyla araştırmanın sonunda gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, kuantum öğrenme modelinin uygulanmasının öğrencilerin hem akademik başarısını hem de derse katılımlarını artırdığı saptanmıştır. Bu bulgular, kuantum öğrenme modelinin eğitim süreçlerinde etkili bir şekilde kullanılabileceğini ve öğrencilerin daha aktif bir şekilde öğrenmelerine katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Araştırma sonuçları dikkate alınarak, eğitimde yenilikçi yöntemlerin benimsenmesi ve uygulanması önerilebilir. Bu bağlamda çalışmanın alan yazına katkı sağlayacağını düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Akademik başarı
• Kuantum öğrenme modeli
• Öğrenci katılımı

Kaynakça

1. Abraham, M.R., Grzybowski, E. B., Renner, J.W., & Marek, E. A. (1992). Understanding and misunderstanding of eight graders of five chemistry concepts found in textbook. Journal of Research in Science Teaching, 29(2), 105-120. https://doi.org/10.1002/tea.3660290203
2. Akduman, S., Demirbağ, M., & Sivri, N. (2020). Türkiye’de bakteriyolojik su kalitesi konusunda yapılan bilimsel araştırmaların bibliyometrik analizi (1999-2019). Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 5(3), 425-432.
3. Alaca, Ö. (2014). Kuantum öğrenme modeline dayalı fen bilimleri öğretiminin ortaokul öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve öğrenmenin kalıcılığı üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
4. Ay, Y. (2010). Kuantum öğrenme modeline dayalı fen ve teknoloji eğitiminin ı̇lköğretim öğrencilerinin akademik başarı, derse yönelik tutum ve kendi kendine öğrenme becerileri üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
5. Ayvaz Tuncel, Z. (2010). Kuantum öğrenme. Ö. Demirel (Ed.). Eğitimde yeni yönelimler, 4. Baskı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
6. Bakır, B. (2017). Ortaokul 7. sınıf matematik dersinde kuantum öğrenme modelinin öğrencilerin biliş ötesi öğrenme stratejilerine ve problem çözme becerilerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Siirt Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Siirt.
7. Balım, A., & Mutlu, M. (2005) İlköğretim fen ve teknoloji sınıflarında öğrenme öğretme yaklaşımları, İlköğretim fen ve teknoloji öğretimi. Aydoğdu, M. ve Kesercioğlu, T.(Eds.), Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Benn, W. (2003). Evaluation study of quantum learning's impact on achievement in multiple settings. Unpublished Master Dissertation, Department of Education, California University, California.

9. Bozkurt, A. Ş. (2015). Kuantum öğrenme modelinin öğrencilerin akademik başarısı ve problem çözme becerisi üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yakındoğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa.
10. Büyüköztürk, Ş. (2023). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (30. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
11. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
12. Creswell, J. W. (2017). Eğitim araştırmaları: Nicel ve nitel araştırmanın planlanması, yürütülmesi ve değerlendirilmesi. İstanbul: Edam Yayınları.
13. Çakır, C. (2013). İlköğretim 8. sınıf düzeyinde maddenin yapısı ve özellikleri ünitesinin kuantum öğrenme modeline dayalı öğretimi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
14. Çelik, H. (2021). Ortaokul Türkçe dersinde kuantum öğrenme yaklaşımının uygulanması üzerine bir eylem araştırması. Yayımlanmamış doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
15. Çiftcibaşı, F. (2021). Fen eğitiminde kuantum öğrenme modeli ve etkililiği: Güneş sistemi ve tutulmalar. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Amasya Üniversitesi, Amasya.
16. Çokluk Bökeoğlu, O. & Yılmaz, K. (2005). Üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünmeye yönelik tutumları ile araştırma kaygıları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 41(41), 47-67.
17. Demir, S. (2006). Kuantum öğrenme modelinin ortaöğretim düzeyinde öğrenci basarısına etkisi (Gaziantep örneği), Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
18. Demirboğa, S. E. (2014). Fen bilgisi öğretmen adaylarının kuantum öğrenme yaklaşımına ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
19. DePorter, B., & Hernacki, M. (1992). Quantum learning: Unleashing the genius in you. New York: Random House
20. DePorter, B., Reardon M. & Nourie S. S. (1999). Teaching orchestrating student success. A Viacom Company.
21. Dolu, G., & Ürek, H. (2015). Identification and elimination of several misconceptions of university level students regarding the misconceptions in science course. Croatian Journal of Education: Hrvatski časopis za odgoj i obrazovanje, 17(2), 353-382. https://doi.org/10.15516/cje.v17i2.888
22. Dönderici, Z. S., Dönderici, A., & Başarı, F. (2010). Kaynak sularının fiziksel ve kimyasal kaliteleri üzerine bir araştırma. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 67(4), 167-172.
23. Erkoç, S. S. (2019). Kuantum öğrenme modeline dayalı fen eğitiminin ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin akademik başarı ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Amasya Üniversitesi, Amasya.
24. Girit, D. (2011). Kuantum öğrenme yaklaşımının ı̇lköğretim ı̇kinci kademe öğrencilerinin matematiğe etkisinin tutum, kaygı düzeyleri ve akademik başarıları üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yükseklisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstütisi, Eskişehir.
25. Given, B. K., & Deporter, B. (2015). Excellence in teaching and learning. Learning Forum Publications.
26. Güler, Ç., & Çobanoğlu, Z. (1997). Su kalitesi. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı.
27. Güllü, A. (2010). Kuantum öğrenme modelinin ortaöğretim düzeyinde öğrenci başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
28. Hanbay, O. (2009). Kuantum öğrenme temelli öğreterek öğrenme yönteminin ikinci yabancı dil olarak Almanca’nın öğrenilmesine etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(12), 17–27.
29. Hodges, J. A. (2013). The impact of brain-based strategies: One School’s Perspective. The Unpublished Doctoral Dissertation, Walden University, College of Education.
30. Kalçık, F. (2018). Öğrenci koçluğu destekli kuantum öğrenme yaklaşımının fen bilimleri dersinde öğrencilerin akademik başarısına ve derse karşı tutumuna etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
31. Karamustafaoğlu, S., & Alipaşa, A. (2002). Farklı öğrenim seviyelerindeki öğrencilerin ‘metal, ametal, yarımetal ve alaşım’ kavramlarını anlama düzeyleri ve kavram yanılgıları. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(15), 151-162.
32. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
33. Kaya, M.F., 2015. Öğretim ı̇lke ve yöntemleri (Editörler: Güven, S., Özerbaş, M.A.). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
34. Korkmaz, N., Nale, Z., Çetin, R. Ü., & Narlı, M. B. (2023). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin temel gıda analizlerini anlama düzeylerinin belirlenmesi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 6(2), 161-170. https://doi.org/10.32329/uad.1260513
35. Korkmaz, N., Ürek, H., & Dolu, G. (2024). Improving students’ nutritional knowledge and conceptual understanding: An online course design supported by videos and ımages. Journal of Formative Design in Learning, 1-15. https://doi.org/10.1007/s41686-024-00087-x
36. Landis, J. R., & Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159-174. https://doi.org/10.2307/2529310
37. Mazer, J. P. (2012). Development and validation of the student interest and engagement scales. Communication Methods and Measures, 6(2), 99-125. https://doi.org/10.1080/19312458.2012.679244
38. Nahar, S. (2022). Improving students' collaboration thinking skill under the ımplementation of the quantum teaching model. International Journal of Instruction, 15(3), 451-464. https://doi.org/10.29333/iji.2022.15325a
39. Nourie, S.S. (1998). Results of implementing quantum learning in the Thornton Township High School District, Unpublished Master Dissertation, Saint Xavier University, Chicago.
40. Onwuegbuzie, A. J., & Collins, K. M. (2007). A typology of mixed methods sampling designs in social science research. Qualitative report, 12(2), 281-316. Retrieved from http://www.nova.edu/ssss/QR/QR12-2/onwuegbuzie2.pdf
41. Saracaloğlu A. S. (2008). Lisansüstü öğrencilerin akademik güdülenme düzeyleri, araştırma kaygıları ve tutumları ile araştırma yeterlikleri arasındaki ilişki. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 179-208.
42. Simpson, W.D., & Marek, E.A. (1988). Understanding and misconceptions of biology conceptions helds by students attending small high school and students attending large high schools. Journal of Research in Science Teaching, 25(5), 361 374. https://doi.org/10.1002/tea.3660250504
43. Şimşek, F. (2016). Fen ve teknoloji dersinde kuantum öğrenme modelinin öğrencilerin akademik başarısı fen ve teknoloji dersine yönelik tutumu motivasyon ve bilgilerin kalıcılığı üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.
44. Soruklu, E., & Şentürk, Ş. (2023). Öğretmen adaylarının 21. Yüzyıl becerileri ile yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. The Journal of International Educational Sciences, 10(35), 167-192. https://doi.org/10.29228/INESJOURNAL.66178
45. Thwe, W. P., & Kalman, A. (2023). Lifelong learning in the educational setting: A systematic literature review. The Asia-Pacific Education Researcher, 1-11.
46. Usta, E. (2006). Kuantum öğrenme: Öğretmenlere ve öğrencilere, İlköğretmen Eğitimci Dergisi, 4, 20–25.
47. Ünal, A. İ. (2019). Kuantum öğrenme modelinin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersi başarılarına, kaygılarına, üst bilişsel farkındalıklarına ve akademik risk alma eğilimlerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Uşak Üniversitesi, Uşak.
48. Yadigaroğlu, M. & Demircioğlu, G. (2012). Kimya öğretmen adaylarının kimya bilgilerini günlük hayattaki olaylarla ilişkilendirebilme düzeyleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 165-171.
49. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
50. Yıldırım, G., Sökmen, Y., Yasemin, T. A. Ş., & Dilekmen, M. (2018). Öğrenci katılım ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 68-79. https://doi.org/10.24315/trkefd.364039