The Effectiveness of Special Education Teacher Leadership Practice on the Professional Development of a Turkish Language Teacher and in Acquiring Target Academic Skills of a Student with Special Needs

Öz

Lider Özel Eğitim Öğretmenliği Uygulamasının Türkçe Öğretmeninin Mesleki Gelişimine ve Özel Gereksinimli Öğrencinin Hedef Akademik Becerileri Edinmesine Olan Etkisi

Öz

Milli Eğitim Bakanlığı güncel verilerine göre özel gereksinimli öğrencilerin yaklaşık dörtte üçü genel eğitim (GE) sınıflarında eğitim almaktadır. Ancak, GE öğretmenlerinin özel gereksinimli öğrencilerin eğitimi konusunda yeterli donanımda olmadıkları, dolayısıyla da kaynaştırma uygulamalarından istendik sonuçların elde edilemediği bilinmektedir. Bu olumsuz durumu ortadan kaldırmada ise hizmet içi mesleki gelişimi sağlamada etkili ve verimli bir uygulama modeli olarak lider özel eğitim (LÖE) öğretmenliği uygulaması önerilmektedir. LÖE öğretmenliği ile GE öğretmenleri özel eğitim uygulamaları kapsamında desteklenebilir ve özel gereksinimli öğrencilerin başarıları artırılabilir. Bu uygulama modeli dikkate alınarak bu çalışmada da bir okulda yer alan bir özel eğitim öğretmeninin LÖE öğretmenliği rollerinden akran koçluğu uygulaması ile bir Türkçe öğretmenine (TÖ) eğitim sunması sağlanmıştır. Bu mesleki gelişim uygulamasının TÖ’nin bilimsel dayanaklı bir uygulama olan doğrudan öğretim uygulamasını yüksek doğrulukta sergilemesine ve TÖ’nin doğrudan öğretim uygulaması ile öğretim sunmasının özel gereksinimli öğrencisinin hedef akademik becerileri edinmesine olan etkisi incelenmiştir. Araştırmada LÖE öğretmeninin ve TÖ’nin gerçekleştirdikleri uygulamalar uygulama güvenirliği kapsamında değerlendirilmiştir. Öğrenciye yönelik gerçekleştirilen öğretimin etkililiğini belirlemede ise beceriler arası yoklama denemeli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Bu kapsamda öğrenci ile çalışılan beceriler bireyselleştirilmiş eğitim planından seçilmiş olup dört farklı zaman ekini kavraması olarak tanımlanmıştır. Bulgular, özel eğitim öğretmeninin desteklenmesi halinde doğru bir şekilde LÖE öğretmenliği yapabileceğini, TÖ’nin doğrudan öğretim uygulamasını yüksek doğrulukta sergileyebildiğini ve TÖ tarafından gerçekleştirilen doğrudan öğretim uygulamasının öğrencinin zaman eklerini öğrenmesinde ve öğretim uygulaması bittikten sonra da kalıcı bir şekilde sürdürmesinde etkili olduğunu göstermiştir. Katılımcıların tamamı çalışma sürecine ilişkin olumlu görüş bildirmiş olup elde edilen bulgular tartışılarak ileri araştırmalara yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Lider Özel Eğitim Öğretmenliği
• Akran Koçluğu
• Mesleki Gelişim
• Kaynaştırma
• Doğrudan Öğretim.

Kaynakça

1. Ainscow, M., Booth, T., & Dyson, A. (2006). Inclusion and the standards agenda: Negotiating policy pressures in England. International Journal of Inclusive Education, 10(4-5), 295-308. https://doi.org/10.1080/13603110500430633
2. Appelbaum, M., Cooper, H., Kline, R. B., Mayo-Wilson, E., Nezu, A. M., & Rao, S. M. (2018). Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA publications and communications board task force report. American Psychologist, 73(1), 3–25. https://doi.org/10.1037/amp0000191
3. Avcı, N. & Ersoy, Ö. (1999). Okul öncesi dönemde entegrasyonun önemi ve uygulamalarda dikkat edilecek noktalar. Milli Eğitim Dergisi, 144, 68-70.
4. Aydın, O. (2022). Kuramdan uygulamaya lider öğretmenlik uygulaması: Lider özel eğitim öğretmenlerinin genel eğitim öğretmenlerinin mesleki gelişimlerine ve kaynaştırma öğrencilerinin başarılarına olan etkisi. [Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi]. Yüksek Öğretim Kurulu Tez Merkezi (Tez No: 773304). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
5. Aydın, O. & Yılmaz, N. (2024). Genel eğitim lisans programındaki öğretmen adaylarının özel eğitime ilişkin bilgi düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.
6. Aydin, O. (2024). Rise of single-case experimental designs: A historical overview of the necessity of single-case methodology. Neuropsychological Rehabilitation, 34(3), 301–334. https://doi.org/10.1080/09602011.2023.2181191
7. Aydin, O. & Tanious, R. (2022). Performance criteria-based effect size (PCES) measurement of single-case experimental designs: A real-world data study. Journal of Applied Behavior Analysis, 55(3), 891–918. https://doi.org/10.1002/jaba.928
8. Babaoğlan, E. ve Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 345-354.

9. Baker, P. H. (2005). Managing student behavior: How ready are teachers to meet the challenge? American Secondary Education, 33(3), 51–64. https://www.jstor.org/stable/41064554
10. Bakkaloğlu, H., Yılmaz, B., Altun-Könez, N., & Yalçın, G. (2018). Türkiye’de okul öncesi kaynaştırma konusunda yapılan araştırmalar bize neler söylüyor? İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 119-150. https://doi.org/10.17679/inuefd.302031
11. Barned, N. E., Knapp, N. F., & Neuharth-Pritchett, S. (2011). Knowledge and attitudes of early childhood preservice teachers regarding the inclusion of children with autism spectrum disorder. Journal of Early Childhood Teacher Education, 32(4), 302–321. https://doi.org/10.1080/10901027.2011.622235
12. Barry, L., Holloway, J., Gallagher, S., & McMahon, J. (2022). Teacher characteristics, knowledge and use of evidence-based practices in autism education in Ireland. Journal of Autism and Developmental Disorders, 52, 3536-3546. https://doi.org/10.1007/s10803-021-05223-1
13. Batu, S., Kırcaali-İftar, G., & Uzuner, Y. (2000). Özel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırıldığı bir kız meslek lisesindeki öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüş ve önerileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(02), 33-50. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000082
14. Baydık, B. (1997). Özel eğitimde kaynaştırma ve okul öncesi kurumların kaynaştırmadaki önemi. Milli Eğitim Dergisi, 136, 27-29.
15. Begeny, J. C. & Martens, B. K. (2007). Inclusionary education in Italy: A literature review and call for more empirical research. Remedial and Special Education, 28(2), 80-94. https://doi.org/10.1177/07419325070280020701
16. Billingsley, B. S. (2007). Recognizing and supporting the critical roles of teachers in special education leadership. Exceptionality, 15(3), 163-176. https://doi.org/10.1080/09362830701503503
17. Brock, M. E. & Carter, E. W. (2016). Efficacy of teachers training paraprofessionals to implement peer support arrangements. Exceptional Children, 82, 354–371. https://doi.org/10.1177/0014402915585564
18. Brownell, M. T. & Pajares, F. (1999). Teacher efficacy and perceived success in mainstreaming students with learning and behavior problems. Teacher Education and Special Education, 22(3), 154-164. https://doi.org/10.1177/088840649902200303
19. Burke, J., Goriss-Hunter, A., & Emmett, S. (2023). Policy, discourse and epistemology in inclusive education. In Inclusion, Equity, Diversity, and Social Justice in Education: A Critical Exploration of the Sustainable Development Goals (pp. 13-27). Singapore: Springer Nature Singapore.
20. Carnine, D. (1997). Bridging the research-to-practice gap. Exceptional Children, 63(4), 513-521. https://doi.org/10.1177/001440299706300406
21. Collins, B. C. (2018). Eight paths to leadership: A guide for special educators. Baltimore MD: Brookes Publishing.
22. Collins, B. C., Leahy, M. M., & Ault, M. J. (2017). Guidelines for becoming a teacher leader in rural special education. Rural Special Education Quarterly, 36(4), 203-213. https://doi.org/10.1177/8756870517732038
23. Cook, B. G. & Cook, S. C. (2011). Unraveling evidence-based practices in special education. The Journal of Special Education, 47(2), 71-82. https://doi.org/10.1177/0022466911420877
24. Cook, B. G. & Odom, S. L. (2013). Evidence-based practices and implementation science in special education. Exceptional Children, 79(2), 135-144. https://doi.org/10.1177/001440291307900201
25. Cook, B. G., Buysse, V., Klingner, J., Landrum, T. J., McWilliam, R. A., Tankersley, M., & Test, D. W. (2015). CEC's standards for classifying the evidence base of practices in special education. Remedial and Special Education, 36(4), 220-234. https://doi.org/10.1177/0741932514557271
26. Çelik, S. & Vuran, S. (2014). Comparison of direct instruction and simultaneous prompting procedure on teaching concepts to individuals with intellectual disability. Education and Training in Autism and Developmental Disabilities, 49, 127-144. https://www.jstor.org/stable/23880660
27. De Boer, A., Pijl, S. J., & Minnaert, A. (2011). Regular primary schoolteachers’ attitudes towards inclusive education: A review of the literature. International Journal of Inclusive Education, 15(3), 331-353. https://doi.org/10.1080/13603110903030089
28. De Bruin, K. (2019). The impact of inclusive education reforms on students with disability: An international comparison. International Journal of Inclusive Education, 23(7-8), 811-826. https://doi.org/10.1080/13603116.2019.1623327
29. Degirmenci, H. D., & Tekin-Iftar, E. (2023). Web-based professional development with and without coaching to train Turkish special education teachers. Education and Training in Autism and Developmental Disabilities, 58(3), 299-314.
30. Deniz, E. & Çoban, A. (2019). Kaynaştırma eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri. Electronic Journal of Social Sciences, 18(70), 734-761. https://doi.org/10.17755/esosder.448379
31. Diken, İ. H. & Sucuoğlu, B. (1999). Sınıfında zihin engelli çocuk bulunan ve bulunmayan sınıf öğretmenlerinin zihin engelli çocukların kaynaştırılmasına yönelik tutumlarının karşılaştırılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 2(3), 25-39. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000042
32. Dikici-Sığırtmaç, A., Hoş, G., & Abbak, B. S. (2011). Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitiminde yaşanan sorunlara yönelik kullandıkları çözüm yolları ve önerileri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(4), 205-223.
33. Fidan, A. & Tekin-Iftar, E. (2022). Effects of hybrid coaching on middle school teachers’ teaching skills and students’ academic outcomes in general education settings. Education and Treatment of Children, 45(2), 193-210. https://doi.org/10.1007/s43494-021-00069-9
34. Flores, M. M. & Ganz, J. B. (2007). Effectiveness of direct instruction for teaching statement inferences, use of facts, and analogies to students with developmental disabilities and reading delays. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 22(4), 244–251. https://doi.org/10.1177/10883576070220040601
35. Flower, A., McKenna, J. W., & Haring, C. D. (2017). Behavior and classroom management: Are teacher preparation programs really preparing our teachers? Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth, 61(2), 163-169. https://doi.org/10.1080/1045988X.2016.1231109
36. Gage, N. A., & Stevens, R. N. (2018). Rigor, replication, and reproducibility: Increasing the relevance of behavioral disorders research. Education and Treatment of Children, 41(4), 567-588.
37. Ganz, J. B. & Flores, M. M. (2009). The effectiveness of direct instruction for teaching language to children with autism spectrum disorders: Identifying materials. Journal of Autism and Developmental Disorders, 39(1), 75–83. https://doi.org/10.1007/s10803-008-0602-6
38. Godinez, E. S., Brand, D., Miguel, C. F., & Penrod, B. (2024). A further investigation regarding the efficacy of and preference for positive and corrective feedback. Advanced online publication. Journal of Applied Behavior Analysis. https://doi.org/10.1002/jaba.1096
39. Gregori, E., Rispoli, M. J., Lory, C., Kim, S. Y., & David, M. (2022). Effects of teachers as coaches for paraprofessionals implementing functional communication training. Journal of Positive Behavior Interventions, 24(2), 133–144. https://doi.org/10.1177/1098300720983538
40. Gün, N., & Zorluoğlu, S. L. (2023). Fen bilimleri öğretmenlerinin kaynaştırma yoluyla eğitimin uygulanmasına yönelik metaforik algıları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 1243-1270.
41. Hamrick, J., Cerda, M., O’Toole, C., & Hagen-Collins, K. (2021). Educator knowledge and preparedness for educating students with autism in public schools. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 36(4), 213-224. https://doi.org/10.1177/1088357621989310
42. Jia, L., Tan, R., & Santi, M. (2024). Teachers’ understanding of inclusive education: comparing perspectives in China and Italy. Asia Pacific Journal of Education, 44(2), 503-515. https://doi.org/10.1080/02188791.2022.2066628
43. Kelley, M. E., Shillingsburg, M. A., Castro, M. J., Addison, L. R., LaRue Jr, R. H., & Martins, M. P. (2007). Assessment of the functions of vocal behavior in children with developmental disabilities: A replication. Journal of Applied Behavior Analysis, 40(3), 571-576. https://doi.org/10.1901/jaba.2007.40-571
44. Kılıçkaya, A. & Zelyurt, H. (2015). Okul öncesi programlarında özel gereksinimli bireylerin yer alma durumlarının incelenmesi (1989-2013). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2015(4), 200-212.
45. Kıyak, U. E. & Tekin‐Iftar, E. (2022). General education teacher preparation in core academic content teaching for students with developmental disabilities. Behavioral Interventions, 37(2), 363-382. https://doi.org/10.1002/bin.1847
46. Kirkpatrick, M., Akers, J., & Rivera, G. (2019). Use of behavioral skills training with teachers: A systematic review. Journal of Behavioral Education, 28(3), 344-361. https://doi.org/10.1007/s10864-019-09322-z
47. Knight, V. F., Huber, H. B., Kuntz, E. M., Carter, E. W., & Juarez, A. P. (2019). Instructional practices, priorities, and preparedness for educating students with autism and intellectual disability. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 34(1), 3-14. https://doi.org/10.1177/1088357618755694
48. Knight, V. F., Smith, B. R., Spooner, F., & Browder, D. (2012). Using explicit instruction to teach science descriptors to students with autism spectrum disorder. Journal of Autism and Developmental Disorders, 42(3), 378-389. https://doi.org/10.1007/s10803-011-1258-1
49. Kretlow, A. G. & Bartholomew, C. C. (2010). Using coaching to improve the fidelity of evidence-based practices: A review of studies. Teacher Education and Special Education, 33(4), 279-299. https://doi.org/10.1177/0888406410371643
50. Kurt, A. (2022). Bütünleştirmenin tarihsel gelişimi, mevcut durumu ve yaşanan sorunlar. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(1), 16-34.
51. Lalli, J. S., Pinter‐Lalli, E., Mace, F. C., & Murphy, D. M. (1991). Training interactional behaviors of adults with developmental disabilities: A systematic replication and extension. Journal of Applied Behavior Analysis, 24(1), 167-174. https://doi.org/10.1901/jaba.1991.24-167
52. Lindsay, G. (2007). Educational psychology and the effectiveness of inclusive education/mainstreaming. British Journal of Educational Psychology, 77(1), 1-24. https://doi.org/10.1348/000709906X156881
53. Liu, D., Lory, C., Lei, Q., Cai, W., Mao, Y., & Yang, X. (2024). Using explicit instruction and virtual manipulatives to teach measurement concepts for students with autism spectrum disorder. The Journal of Special Education, 58(1), 3-13. https://doi.org/10.1177/00224669231171558
54. Ludlow, B. (2011). Teacher leadership: Why teachers must be leaders. TEACHING Exceptional Children, 43(5), 6. Mason, L. & Otero, M. (2021). Just how effective is direct instruction? Perspectives on Behavior Science, 44(2), 225-244. https://doi.org/10.1007/s40614-021-00295-x
55. Mavropoulou, S., Mann, G., & Carrington, S. (2021). The divide between inclusive education policy and practice in Australia and the way forward. Journal of Policy and Practice in Intellectual Disabilities, 18(1), 44-52. https://doi.org/10.1111/jppi.12373
56. McKissick, B. R., Spooner, F., Wood, C. L., & Diegelmann, K. M. (2013). Effects of computer-assisted explicit instruction on map-reading skills for students with autism. Research in Autism Spectrum Disorders, 7(12), 1653-1662. https://doi.org/10.1016/j.rasd.2013.09.013
57. McLeskey, J., Billingsley, B., & Ziegler, D. (2018). Using high-leverage practices in teacher preparation to reduce the research-to-practice gap in inclusive settings. Australasian Journal of Special and Inclusive Education, 42(1), 3-16. https://doi.org/10.1017/jsi.2018.3
58. McNeil, J. (2019). Social validity and teachers’ use of evidence-based practices for autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 49(11), 4585–4594. https://doi.org/10.1007/s10803-019-04190-y
59. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (2th ed.). Thousand Oaks: Sage Publications.
60. Milli Eğitim Bakanlığı (2023). Resmi istatistikler. http://sgb.meb.gov.tr/www/resmi-istatistikler/icerik/64 (Erişim tarihi: 04.05.2024)
61. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Uygulama öğrencilerinin Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı eğitim öğretim kurumlarında yapacakları öğretmenlik uygulamasına ilişkin yönerge. http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1961.pdf (Erişim tarihi: 04.05.2024)
62. Morin, K. L., Sam, A., Tomaszewski, B., Waters, V., & Odom, S. L. (2021). Knowledge of evidence-based practices and frequency of selection among school-based professionals of students with autism. The Journal of Special Education, 55(3), 143-152. https://doi.org/10.1177/0022466920958688
63. Nacaroğlu, G. (2014). Okul öncesi kaynaştırma eğitimi uygulamalarının öğretmen tutumlarına göre incelenmesi (Gaziantep ili örneği). [Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep]. Yüksek Öğretim Kurulu Tez Merkezi (Tez No: 376446). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
64. Nguyen, D., Harris, A. & Ng, D. (2019). A review of the empirical research on teacher leadership (2003–2017). Journal of Educational Administration, 58(1), 60–80. www.emeraldinsight.com/0957-8234.htm Nikles, J., Onghena, P., Vlaeyen, J. W., Wicksell, R. K., Simons, L. E., McGree, J. M., & McDonald, S. (2021). Establishment of an International Collaborative Network for N-of-1 Trials and Single-Case Designs. Contemporary Clinical Trials Communications, 23, 1-8. https://doi.org/10.1016/j.conctc.2021.100826 Odom, S. L., Vitztum, J., Wolery, R., Lieber, J., Sandall, S., Hanson, M. J., Beckman, P., Schwartz, I., & Horn, E. (2004). Preschool inclusion in the United States: A review of research from an ecological systems perspective. Journal of Research in Special Educational Needs, 4(1), 17-49. https://doi.org/10.1111/J.1471-3802.2004.00016.x
65. Orel, A., Zerey, Z., & Töret, G. (2004). Sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırmaya yönelik tutumlarının incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Özel Eğitim Dergisi, 5(1), 23-33.
66. Plucker, J. A. & Makel, M. C. (2021). Replication is important for educational psychology: Recent developments and key issues. Educational Psychologist, 56(2), 90-100. https://doi.org/10.1080/00461520.2021.1895796
67. Rakap, S. & Kaczmarek, L. (2010). Teachers’ attitudes towards inclusion in Turkey. European Journal of Special Needs Education, 25(1), 59-75. https://doi.org/10.1080/08856250903450848
68. Ries, F., Cabrera, C. Y., & Carriedo, R. G. (2016). A study of teacher training in the United States and in Europe. The European Journal of Social and Behavioural Sciences, 27, 2029-2054. https://doi.org/10.15405/ejsbs.184
69. Root, J. R. (2019). Effects of explicit instruction on acquisition and generalization of mathematical concepts for a student with autism spectrum disorder. Research in Autism Spectrum Disorders, 57, 1-6. https://doi.org/10.1016/j.rasd.2018.09.005
70. Rosenshine, B. V. (1986). Synthesis of research on explicit teaching. Educational Leadership, 43(7), 60–69.
71. Scheeler, M. C., Congdon, M. & Stansbery, S. (2010). Providing immediate feedback to co-teachers through bug-in-ear technology: An effective method of peer coaching in inclusion classrooms. Teacher Education and Special Education, 33(1), 83-96. https://doi.org/10.1177/0888406409357013
72. Schnell‐Peskin, L. K., Day‐Watkins, J., Mery, J. N., & Vladescu, J. C. (2023). The influence of video‐based training on caregiver arrangement of infant sleeping environments. Journal of Applied Behavior Analysis, 56(3), 656-663. https://doi.org/10.1002/jaba.997
73. Scruggs, T. E. & Mastropieri, M. A. (1994). Successful mainstreaming in elementary science classes: A qualitative study of three reputational cases. American Educational Research Journal, 31(4), 785-811. https://doi.org/10.3102/00028312031004785
74. Smith, R. G., Russo, L., & Le, D. D. (2013). Distinguishing between extinction and punishment effects of response blocking: A replication. Journal of Applied Behavior Analysis, 32(3), 367-370. https://doi.org/10.1901/jaba.1999.32-367
75. Snyder, P. A., Hemmeter, M. L., & Fox, L. (2015). Supporting implementation of evidence-based practices through practice-based coaching. Topics in early childhood special education, 35(3), 133-143. https://doi.org/10.1177/0271121415594925
76. Spencer, T. D. (2021). Ten instructional design efforts to help behavior analysts take up the torch of direct instruction. Behavior Analysis in Practice, 14, 816-830. https://doi.org/10.1007/s40617-021-00640-1
77. Şahan, G., Uğurlu, M., Özdemir, N., & Nazik, A. (2021). Kaynaştırma uygulamalarının başarısını etkileyen etmenler, sorunlar ve ailelerden beklentilerin öğretmen görüşlerine göre analizi (karma yöntem araştırması). Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 136-150.
78. Tarbox, R. S., Wallace, M. D., & Williams, L. (2013). Assessment and treatment of elopement: A replication and extension. Journal of Applied Behavior Analysis, 36(2), 239-244. https://doi.org/10.1901/jaba.2003.36-239
79. Tate, R. L., & Perdices, M. (2019). Single-case experimental designs for clinical research and neurorehabilitation settings: Planning, conduct, analysis, and reporting. Routledge.
80. Tekin-Iftar, E., Collins, B. C., Spooner, F., & Olcay-Gul, S. (2017). Coaching teachers to use a simultaneous prompting procedure to teach core content to students with autism. Teacher Education and Special Education, 40(3), 225-245. https://doi.org/10.1177/0888406417703751
81. Tekin-Iftar, E., Olcay, S., Sirin, N., Bilmez, H., Degirmenci, H. D., & Collins, B. C. (2021). Systematic review of safety skill interventions for individuals with autism spectrum disorder. The Journal of Special Education, 54(4), 239-250. https://doi.org/10.1177/0022466920918247
82. Tekin-İftar, E. (2018). Eğitim ve davranış bilimlerinde tek denekli araştırmalar (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık
83. Tekin-İftar, E. & Kırcaali-İftar, G. (2020). Yanlışsız öğretim yöntemleri (7. Baskı). Ankara: Vize Akademik
84. Tekin-İftar, E., Kıyak, U.E., Fidan, A., Aydın, O., & Acar, Ç. (değerlendirmede). Special education teachers’ teacher leadership experiences and opinions in Türkiye.
85. Travers, J. C. (2017). Evaluating claims to avoid pseudoscientific and unproven practices in special education. Intervention in School and Clinic, 52(4), 195-203. https://doi.org/10.1177/1053451216659466
86. Travers, J. C., Cook, B. G., Therrien, W. J., & Coyne, M. D. (2016). Replication research and special education. Remedial and Special Education, 37(4), 195-204. https://doi.org/10.1177/0741932516648462
87. Twyman, J. S. (2021). Faultless communication: The heart and soul of DI. Perspectives on Behavior Science, 44(2), 169-193. https://doi.org/10.1007/s40614-021-00310-1
88. Ünal, A. M. & Bulunuz, M. (2024). Çankırı ilinde kaynaştırma eğitimi uygulamalarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-38.
89. Vaz, S., Wilson, N., Falkmer, M., Sim, A., Scott, M., Cordier, R., & Falkmer, T. (2015). Factors associated with primary school teachers’ attitudes towards the inclusion of students with disabilities. PLoS One, 10(8), 1–12. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0137002
90. Vlaeyen, J. W., Wicksell, R. K., Simons, L. E., Gentili, C., De, T. K., Tate, R. L., Vohra, S., Punja, S., Linton, S. J., Sniehotta, F. F., & Onghena, P. (2020). From Boulder to Stockholm in 70 years: Single case experimental designs in clinical research. The Psychological Record, 70(4), 659–670. https://doi.org/10.1007/s40732-020-00402-5
91. Wehmeyer, M. L., Shogren, K. A., & Kurth, J. (2021). The state of inclusion with students with intellectual and developmental disabilities in the United States. Journal of Policy and Practice in Intellectual Disabilities, 18(1), 36-43. https://doi.org/10.1111/jppi.12332
92. Wenner, J. A. & Campbell, T. (2017). The theoretical and empirical basis of teacher leadership: A review of the literature. Review of Educational Research, 87(1), 134-171. https://doi.org/10.3102/0034654316653478
93. York-Barr, J. & Duke, K. (2004). What do we know about teacher leadership? Findings from two decades of scholarship. Review of Educational Research, 74(3), 255–316. https://doi.org/10.3102/00346543074003255
94. Yüksek Öğretim Kurulu. (2018). Yeni öğretmen yetiştirme lisans programları. https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari (Erişim tarihi: 05.05.2024)