Teachers’ curriculum adaptation scale: Validity and reliability study

Öz

This study aims to develop a measurement tool to identify teachers’ curriculum adaptation practices. The research was designed using a descriptive survey model. The sample consisted of primary and secondary school teachers working in public schools affiliated with the Ministry of National Education in the central district and two counties of Balıkesir province. Theoretical foundations of curriculum adaptation were examined by reviewing national and international qualitative studies in the relevant literature. Within this scope, patterns of adaptation were defined, and an item pool was created. The item pool was then reviewed by experts, and a draft form was prepared and subjected to pilot testing. In the first pilot study (N=286), exploratory factor analysis revealed that the scale consisted of four components and 20 items. The components of the scale -omitting, adding, reordering, and creating- explain 51.972% of the total variance. In the second pilot study (N=590), confirmatory factor analysis showed that the model fit indices were at acceptable and good levels (χ²/df=405.595/143, RMSEA=.056, CFI=.927, TLI=.912, SRMR=.054). The reliability coefficients for the overall scale were α=.80 and ω=.82. These findings indicate that the developed scale is a valid and reliable tool for assessing teachers’ curriculum adaptation practices.

Anahtar Kelimeler

• Curriculum
• curriculum adaptation
• scale development

Öğretmenlerin öğretim programını uyarlama ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması

Öz

Bu çalışma, öğretmenlerin öğretim programı uyarlamalarını belirlemeye yönelik bir ölçme aracı geliştirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma, betimsel tarama modelinde tasarlanmıştır. Balıkesir il merkezi ve iki ilçesinde MEB’e bağlı ilkokul ve ortaokulda görev yapan öğretmenler çalışmanın örneklem grubunu oluşturmuştur. Ulusal ve uluslararası alanyazındaki nitel araştırmalar taranarak öğretim programı uyarlamalarına ilişkin kuramsal temeller incelenmiştir. Bu kapsamda uyarlama örüntüleri tanımlanmış ve madde havuzu oluşturulmuştur. Oluşturulan madde havuzu uzman görüşüne sunularak taslak form haline getirilmiş ve pilot uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Birinci pilot uygulamada (N=286) ölçme aracının açımlayıcı faktör analizi sonucunda 4 bileşen ve 20 maddeden meydana geldiği belirlenmiştir. Ölçekte yer alan “Atlama, ekleme, yeniden düzenleme ve yaratma” bileşenleri toplam varyansın 51.972’sini açıklamaktadır. İkinci pilot uygulamada (n=590) ise doğrulayıcı faktör analizi sonucunda modelin uyum indeksleri kabul edilebilir ve iyi düzeyde değerler göstermiştir (χ²/sd=405.595/143, RMSEA=.056, CFI=.927, TLI=.912, SRMR=.054). Ölçeğin geneline ait güvenirlik değerleri α=0.80, ω = 0.82’dir. Bu bulgular, geliştirilen ölçeğin öğretmenlerin program uyarlamalarını değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim programı
• öğretim programını uyarlama
• ölçek geliştirme

Etik Beyan

Bu çalışmada etik ilkelere uyulmuştur. Veri toplama sürecinde ilgili kurumlardan gerekli izinler alınmış, katılımcılardan gönüllü olarak veri toplanmıştır.

Kaynakça

1. Apsari, Y. (2018). Teachers' problems and solutions in implementing Curriculum 2013. Acuity: Journal of English Language Pedagogy, Literature and Culture, 3(1), 11–23. https://doi.org/10.35974/acuity.v3i1.620
2. Bernard, A. M. (2017). Curriculum decisions and reasoning of middle school teachers [Master’s thesis]. Brigham Young University. http://scholarsarchive.byu.edu/etd/6488
3. Brown, M. (2002). Teaching by design: Understanding the intersection between teacher practice and the design of curricular innovations [Doctoral dissertation]. Northwestern University Institutional Repository. https://arch.library.northwestern.edu/
4. Brown, M. W. (2009). The teacher-tool relationship: Theorizing the design and use of curriculum materials. J. T. Remillard, B. A. Herbel-Eisenmann, & G. M. Lloyd (Eds.), In Mathematics teachers at work: Connecting curriculum materials and classroom instruction (pp. 17–36). Routledge.
5. Burkhauser, M. A., ve Lesaux, N. K. (2015). Exercising a bounded autonomy: Novice and experienced teachers’ adaptations to curriculum materials in an age of accountability. Journal of Curriculum Studies. http://doi.org/10.1080/00220272.2015.1088065
6. Bümen, N. T. (2019). Türkiye’de merkeziyetçiliğe karşı özerklik kıskacında eğitim programları: Sorunlar ve öneriler. Kastamonu Education Journal, 27(1), 175-185. http://doi.org/10.24106/kefdergi.2450
7. Bümen, N. T., Çakar, E. ve Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203-228. http://doi.org/10.12738/estp.2014.1.2020
8. Bümen, N. ve Yazıcılar, Ü. (2020). Öğretmenlerin öğretim programı uyarlamaları üzerine bir durum çalışması: Devlet ve özel lise farklılıkları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 183-224. http://doi.org/10.17152/gefad.595058

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. Bs.). Pegem Akademi Yayıncılık.
11. Campbell, D. T., ve Fiske, D. W. (1959). Convergent and discriminant validation by the multitrait-multimethod matrix. Psychological Bulletin, 56(2), 81-105. http://doi.org/10.1037/h0046016
12. Comrey, A. L., ve Lee, H. B. (2013). A first course in factor analysis (2nd ed.). Psychology press. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (6. Bs.). Pegem Akademi.
13. DeVellis, R. F. (2014). Ölçek geliştirme: Kuram ve uygulamalar (T. Totan, Çev.). Nobel Akademi. (Orijinali 1991’de yayımlanmıştır).
14. Drake, C., ve Sherin, M. G. (2006). Practicing change: Curriculum adaptation and teacher narrative in the context of mathematics reform education. Curriculum Inquiry, 36(2), 153-187. https://doi.org/10.1111/j.1467-873X.2006.00351.x
15. Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M., ve Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18 (2), 237- 256. https://doi.org/10.1093/her/18.2.237
16. Field, A. P. (2009). Discovering statistics using SPSS: And sex and drugs and rock 'n' roll (3rd ed.). Sage.
17. Fornell, C., ve Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50. http://dx.doi.org/10.2307/3151312 Gelmez-Burakgazi, S. (2019). Programa bağlılık: Kara kutuyu aralamak. Başkent University Journal of Education, 6(2), 236-249.
18. Gelmez-Burakgazi, S. (2020). Curriculum adaptation and fidelity: A qualitative study on elementary teachers' classroom practices. Issues in Educational Research, 30 (3), 920-942.
19. George, D. ve Mallery, P. (2003). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (4th ed.). Allyn & Bacon.
20. Gomendio, M. (2017). Empowering and enabling teachers to improve equity and outcomes for all, international summit on the teaching profession, Paris, OECD Publishing. 12/04/2024 tarihinde http://dx.doi.org/10.1787/9789264273238-en adresinden erişildi.
21. Güzel-Yüce, S. (2022). Öğretim programına bağlılık ve öğretim programını uyarlama ikilemini aşmak: bir öğretmenin öğretim programını kullanma modeli. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 1-21.
22. Hill, L. G., Maucione, K., ve Hood, B. K. (2007). A focused approach to assessing program fidelity. Prevention Science, 8, 25-34. https://doi.org/10.1007/s11121-006-0056-4
23. Karakuyu, A. (2023). Investigation of the teachers' curriculum adaptation patterns. Journal of Social Sciences and Education, 6(2), 297-324. https://doi.org/10.53047/josse.1350026
24. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford publications. Köklü, N. (1995). Tutumların ölçülmesi ve likert tipi ölçeklerde kullanılan seçenekler. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 28(2), 81-93.
25. Leite, C., Fernandes, P., ve Figueiredo, C. (2013). National curriculum vs curricular adaptation: teachers’ perspectives. C. Leite, P. Fernandes & C. Figueiredo (Eds.), Future directions: uncertainty and possibility: European Conference on Curriculum Studies (117–123). Universidade do Minho, Institute of Education, Research Centre in Education (CIEd).
26. Li, Z., ve Harfitt, G. J. (2017) An examination of language teachers’ enactment of curriculum materials in the context of a centralised curriculum. Pedagogy, Culture & Society, 25(3), 403-416. http://dx.doi.org/10.1080/14681366.2016.1166467
27. McCarthey, S. J., ve Woodard, R. (2017). Faithfully following, adapting, or rejecting mandated curriculum: Teachers’ curricular enactments in elementary writing instruction. Pedagogies: An International Journal, http://dx.doi.org/10.1080/1554480X.2017.1376672
28. McDonald, R. P. (1999). Test theory: A unified treatment. Lawrence Erlbaum Associates. Meidl, T., ve Meidl, C. (2011). Curriculum integration and adaptation: Individualizing pedagogy for linguistically and culturally diverse students. Current Issues in Education, 14(1), 1-30.
29. MEB (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. 20.03.2025 tarihinde https://tymm.meb.gov.tr/okul-temelli-planlama adresinden erişildi.
30. Miller‐Day, M., Pettigrew, J., Hecht, M. L., Shin, Y., Graham, J., ve Krieger, J. (2013). How prevention curricula are taught under real‐world conditionsTypes of and reasons for teacher curriculum adaptations. Health Education, 113(4), 324-344. http://dx.doi.org/10.1108/09654281311329212
31. Raykov, T. (1997). Estimation of composite reliability for congeneric measures. Applied Psychological Measurement, 21(2), 173-184. http://dx.doi.org/10.1177/01466216970212006
32. Remillard, J. T. (1999). Curriculum materials in mathematics education reform: A framework for examining teachers' curriculum development. Curriculum Inquiry, 29(3), 315-342. http://dx.doi.org/10.1111/0362-6784.00116
33. Remillard, J. T. (2018). Mapping the relationship between written and enacted curriculum: Examining teachers’ decision making. G. Kaiser, H. Forgasz, M. Graven, A. Kuzniak, E. Simmt, & B. Xu (Eds.), In Invited lectures from the 13th International Congress on Mathematical Education (pp. 483–500). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-72170-5
34. Revelle, W., ve Zinbarg, R. E. (2009). Coefficients alpha, beta, omega, and the glb: Comments on Sijtsma. Psychometrika, 74(1), 145-154. http://dx.doi.org/10.1007/s11336-008-9102-z
35. Sherin, M.G., ve Drake, C. (2009). Curriculum strategy framework: Investigating patterns in teachers’ use of a reform based elementary mathematics curriculum. Journal of Curriculum Studies, 41(4), 467-500. http://dx.doi.org/10.1080/00220270802574368
36. Şahin, A., ve Kumral, O. (2013). Öğretmen adaylarının öğretim programına ve program rollerine ilişkin imgeleri. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(14), 19–32.
37. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2015). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
38. Tavşancıl, E. (2018). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (10. Bs.). Nobel Akademik Yayıncılık.
39. Tokgöz, M., ve Bümen, N. T. (2021). Turkish teachers' autonomy in using and adapting curriculum: A mixed methods study. Issues in Educational Research, 31(4), 1270-1292. http://dx.doi.org/10.3326/iier.2021.20330
40. Troyer, M. (2017). Teachers’ adaptations to and orientations towards an adolescent literacy curriculum. Journal of Curriculum Studies. 51(2), 1-27. http://dx.doi.org/10.1080/00220272.2018.1425390
41. Troyer, M. (2019). Productivity of teacher adaptations to an adolescent literacy curriculum. The Elementary School Journal. 119(3), 1-35. http://dx.doi.org/10.1086/701421
42. Ünal, M. (2023). An investigation of teachers' curriculum adaptation patterns in terms of various variables. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 2329-2383.
43. Yazıcılar, Ü. (2016). Öğretmenlerin matematik dersi öğretim programını uyarlama sürecinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
44. Yazıcılar, Ü., ve Bümen, N. (2019). Crossing over the brick wall: adapting the curriculum as a way out. Issues in Educational Research, 29(2), 583–609.
45. Yazıcılar-Nalbantoğlu, Ü., Bümen, N. T. ve Uslu, Ö. (2022). Teachers’ curriculum adaptation patterns: a scale development study. Teacher Development, 26(1), 94-116. http://dx.doi.org/10.1080/13664530.2021.1946416
46. Yazıcılar-Nalbantoğlu, Ü., ve Bümen, N. T. (2024). Changes in the curriculum adaptation skills of teachers as a result of professional development support: A Turkish case study. Teaching and Teacher Education, 137, 104386. https://doi.org/10.1016/j.tate.2024.104386