Farklılaştırılmış Öğretim Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretimi uygulama düzeylerine yönelik algılarının incelenmesi için kullanılacak ölçek geliştirilmesidir. Çalışma tarama modeli ile yürütülmüştür. Çalışmanın verileri, çevrimiçi anket kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi 371 sınıf öğretmeninin ve doğrulayıcı faktör analizi 300 öğretmenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Bu analizler sonucunda altı alt boyut ve 25 maddeden oluşan ölçek elde edilmiştir. Açımlayıcı faktör analizinde, alt boyutların öz değerlerinin 2,805-6,342 arasında değiştiği ve toplam varyansın %71,635’ini açıkladığı görülmüştür. Ayrıca ölçeğin Cronbach Alfa güvenirlik değeri ,96 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin altı faktörlü yapısı doğrulayıcı faktör analiziyle doğrulanmıştır (x²/sd=3,11; RMSEA=,084; SRMR=,056; NFI=,95; NNFI=,96; CFI=,97; GFI=,82). Çalışma sonucunda, bu değerler doğrultusunda ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda geliştirilen bu ölçeğin öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretimi uygulama düzeylerinin incelenmesi için kullanılabileceği önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Farklılaştırılmış öğretim
• ölçek geliştirme
• öğretmenler

Differentiated Instruction Scale: A study of Validity and Reliability

Abstract

The aim of this study to develop a scale for examining the perceptions of teachers about the application levels of differentiated instruction. The study was carried out with the survey model. The data of the study were collected via an online questionnaire. Exploratory and confirmatory factor analysis was used for the analysis of the data. Exploratory factor analysis was performed with 371 primary school teachers and confirmatory factor analysis with the participation of 300 teachers. As a result of these analyses, a scale consisting of six factors and 25 items was obtained. In exploratory factor analysis, the eigenvalues of the factors ranged between 2,805 and 6,342, explaining 71,635% of the total variance. Further, the Cronbach Alpha reliability coefficient value of the scale was calculated as ,96. The six factors structure of the scale has been confirmed by confirmatory factor analysis (x²/sd=3,11; RMSEA=,084; SRMR=,056; NFI=,95; NNFI=,96; CFI=,97; GFI=,82). The results of the study in line with these values determined that the scale is valid and reliable. At the end of the research, it was suggested that the scale can be used to examine application levels of differentiated instruction of teachers.

Keywords

• Differentiated instruction
• scale development
• teachers

Kaynakça

1. Alquraini, T. & Gut, D. (2012). Critical components of successful inclusion of students with severe disabilities: Literature review. International Journal of Special Education, 27(1), 42-59.
2. Anderson, J. C. & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
3. Arduin, S. (2015). A review of the values that underpin the structure of an education system and its approach to disability and inclusion. Oxford Review of Education, 41(1), 105–121. https://doi.org/10.1080/03054985.2015.1006614
4. Aşiroğlu, S. (2016). Okulöncesi öğretmen adaylarının farklılaştırılmış öğretim konusundaki öz-yeterliklerine ilişkin görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 948-960. https://doi.org/10.17860/mersinefd.282393
5. Avcı, S. & Yüksel, A. (2018). Farklılaştırılmış öğretim (4. bs.). Nobel Yayıncılık.
6. Bartlett, M. S. (1954). A note on the multiplying factors for various χ2 approximations. Journal of the Royal Statistical Societ, Series B (Methodological), 296-298.
7. Beler, Y. (2010). Farklılaştırılmış öğretim ortamının sınıf yönetimine ve öğrencilerin akademik başarısına etkisi (Tez No. 278756) [Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
8. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research (Second ed.). Guilford Press.

9. Burkett, J. A. (2013). Teacher perception on differentiated instruction and its influence on instructional practice (Thesis No. 3588271) [Doctoral dissertation, University of Central Oklahoma Edmond-Oklahoma]. ProQuest.
10. Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
11. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (20. bs.). Pegem Akademi.
12. Byrne, B. M. (1994). Structural equation modeling with EQS and EQS/Windows: Basic concepts, applications, and programming. Sage Publications.
13. Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (4. bs). Pegem Akademi.
14. Cavkaytar, A. (2018). Özel eğitim alanı. A. Cavkaytar & D. T. Ersan (Ed.), Özel eğitim ve kaynaştırma (s. 1-23) içinde. Eğiten Kitap.
15. Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55(4), 584–594. https://doi.org/10.1037/0022-006X.55.4.584
16. Coubergs, C., Struyven, K., Vanthournout, G. & Engels, N. (2017). Measuring teachers’ perceptions about differentiated instruction: The DI-Quest instrument and model. Studies in Educational Evaluation, 53, 41-54. https://doi.org/10.1016/j.stueduc.2017.02.004
17. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2021). Örnekleme (N. Güler & M. İlhan). E. Dinç & K. Kıroğlu (Ed.), Eğitimde araştırma yöntemleri (202-2206) içinde. Pegem Akademi
18. Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. Happer and Row Publishers.
19. Çakıroğlu, O. (2019). Özel eğitimde temel kavramlar. V. Aksoy (Ed.), Özel eğitim (s. 1-18) içinde. Pegem Akademi.
20. Çam, Ş. S. (2013). Öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama ve buna ilişkin yetkinlik düzeyleri (Tez No. 344298) [Yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi-Eskişehir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
21. Çelik, H. E. & Yılmaz, V. (2016). LISREL 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi: Temel kavramlar-uygulamalar-programlama (Yenilenmiş 3. bs.). Anı Yayıncılık.
22. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (5. bs.). Pegem Akademi.
23. Dağlıoğlu, H. E., Turupcu-Doğan, A. & Basit, O. (2017). Kapsayıcı okul öncesi eğitim ortamlarında öğretmenler çocukların bireysel yeteneklerini belirlemek ve geliştirmek için neler yapıyor? GEFAD, 37(3), 883-910. https://doi.org/10.17152/gefad.335127
24. Demirkaya, A. S. (2018). Sınıf öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretime yönelik yeterlik ve uygulama düzeylerine ilişkin algıları (Tez No. 518724) [Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
25. Deryakulu, D. & Büyüköztürk, Ş. (2002). Epistemolojik inanç ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Araştırmaları, 8, 111-125.
26. DeVellis, R. F. (2017). Ölçek geliştirme ilkeleri. T. Totan (Ed.), Ölçek geliştirme (A. S. Sağkal, Çev.) (s. 73-114) içinde. Nobel Yayıncılık.
27. Dugger, K. F. (2008). Teachers’ perceptions of differentiating instruction in a sixth-grade science class of diverse learners in Georgia urban school system (Thesis No. 3297017) [Doctoral dissertation, Capella University-Minneapolis]. ProQuest.
28. Durrett, T. A. (2010). Effective differentiated instructional elements for improving student performance as perceived by secondary principals in exemplary public high schools in Texas: A delphi study (Thesis No. 3436771) [Doctoral dissertation, Texas A&M University-Texas]. ProQuest.
29. Ekiz, D. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (4. bs.). Anı Yayıncılık.
30. Erkuş, A. (2014). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme. Pegem Akademi.
31. Field, A. (2000). Discovering statistics using spss for windows. Sage Publications.
32. Gardner, H. (1983). Frames of mind theory of multiple intelligences. Developing talent in young people. New Basic Books.
33. Gregory, G. H. & Chapman, C. (2002). Differentiated instructional strategies: One size doesn’t fit all. Thousand Oaks: Corwin Pres.
34. Gülay, A. (2021). Sınıf öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretim uygulamalarının incelenmesi (Tez No. 518724) [Doktora tezi, Trabzon Üniversitesi-Trabzon]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
35. Gülay, A. & Altun, T. (2022). Kapsayıcı eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ö. Altındağ-Kumaş & S. Süer (Ed.), Nitelikli kapsayıcı eğitim (kuramdan uygulamaya) (s. 229-265) içinde. Eğiten Kitap.
36. Hallahan, D. P. & Kauffmann, J. M. (1988). Exceptional children. Introduction to special education (4th edition). Allyn & Bacon.
37. Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford University Press.
38. Heacox, D. (2002). Differentiating instruction in the regular classroom: How the reach and teach all learners. Free Spirit Publishing.
39. Hu, L. T. & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
40. Kaiser, H. F. (1974). An index of factorial simplicity. Psychometrika, 39(1), 31-36.
41. Kalaycı, Ş. (2010). Faktör analizi. Ş. Kalaycı (Ed.), Spss uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (5. bs.) (s. 321-331) içinde. Asil Yayın.
42. Kaplan-Sayı, A. (2013). Farklılaştırılmış yabancı dil öğretiminin üstün zekalı öğrencilerde erişiye, eleştirel düşünmeye ve yaratıcılığa etkisi (Tez No. 351517) [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
43. Karadağ, R. (2010). İlköğretim Türkçe dersinde farklılaştırılmış öğretim yaklaşımının uygulanması: Bir eylem araştırması (Tez No. 263134) [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi-Eskişehir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
44. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Yayıncılık.
45. Karip, F. (2016). Farklılaştırılmış görsel sanatlar öğretiminin 7. sınıf öğrencilerinin akademik başarı, tutum ve çalışmalarına etkisi (Tez No. 450179) [Doktora tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
46. Kılıç, S. (2016). Cronbach’ın alfa güvenirlik katsayısı. Journal of Mood Disorders (JMOOD), 6(1), 47-48.
47. Kline, R. B. (2023). Principles and practice of structural equation modeling (Fifth ed.). Guilford Press.
48. Levy, H. M. (2008). Meeting the needs of all students through differentiated instruction: Helping every child reach and exceed standards. The Clearing House, 81(4), 161-164.
49. Marsh, H. W., Balla, J. R. & McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin, 103(3), 391–410. https://doi.org/10.1037/0033-2909.103.3.391
50. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2018a). Hayat Bilgisi Dersi (1-3. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
51. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2018b). 2023 Eğitim Vizyonu. Millî Eğitim Bakanlığı.
52. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2018c). Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim 2017/’18. Millî Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.
53. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2023). Millî Eğitim İstatistikleri Örgün Eğitim 2022/’23. Millî Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı.
54. Mutlu, N., Öztürk, M. & Aktekin, S. (2019). Farklılaştırılmış öğretim öz-yeterlik ölçeği geliştirilmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 185-202. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.466734
55. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.
56. Özdamar, K. (2002). Paket programlar ile istatiksel veri analizi: Çok değişkenli analizler. Kaan Kitabevi.
57. Özer, S. & Yılmaz, E. (2016). Farklılaştırılmış öğretim. E. Yılmaz, M. Çalışkan & S. A. Sulak (Ed.), Eğitim bilimlerinden yansımalar (s. 127-140) içinde. Çizgi Kitabevi.
58. Öztürk, M. & Mutlu, N. (2017). Sosyal bilgiler ve tarih derslerinde farklılaştırılmış öğretime yönelik öğretmen algıları ve uygulamaları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 379-402. https://doi.org/10.24315/trkefd.301189
59. Pallant, J. (2010). SPSS survival manual a step by step guide to data analysis using SPSS. McGraw-Hill Education.
60. Richards-Usher, L. (2013). Teachers perception and implementation of differentiated instruction in the private elementary and middle schools (Thesis No. 3565597) [Doctoral dissertation, Capella University-Minneapolis]. ProQuest.
61. Robinson, L. (2013). A study of teachers' attitudes, thoughts, and perceptions about successful implementation of differentiated instruction (Thesis No. 3602624) [Doctoral dissertation, Walden University-Minneapolis]. ProQuest.
62. Roy, A., Guay, F. & Valois, P. (2013). Teaching to address diverse learning needs: Development and validation of differentiated instruction scale. International Journal of Inclusive Education, 17(11), 1186-1204. https://doi.org/10.1080/13603116.2012.743604
63. Salvucci, S., Walter, E., Conley, V., Fink, S. & Mehrdad, S. (1997). Measurement error studies at the National Center for Education Statistics (NCES 97-464). National Center for Education Statistics.
64. Saucier, G. & Goldberg, L. R. (1996). The language of personality: Lexical perspectives on the five-factor model. In J. S. Wiggins (Eds.), The five-factor model of personality (pp. 21-50). Guilford Press.
65. Siam, K. & Al Natour, M. (2016). Teacher’s differentiated instruction practices and implementation challenges for learning disabilities in Jordan. International Education Studies, 9(12), 167-181. http://dx.doi.org/10.5539/ies.v9n12p167
66. Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (Fourth edition). Lawrance Erlbaum Association.
67. Sucuoğlu, B. & Kargın, T. (2010). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları (2. bs.). Kök Yayıncılık.
68. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-73.
69. Şaldırdak, B. (2012). Farklılaştırılmış öğretim uygulamalarının matematik başarısına etkisi (Tez No. 347373) [Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
70. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık.
71. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston: Pearson Education. Tatlıdil, H. (1992). Uygulamalı çok değişkenli istatiksel analiz. Engin Yayınları.
72. Tavşancıl, E. (2004). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık.
73. Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association.
74. Thurstone, L. L. (1947). Multiple factor analysis. University of Chicago Press.
75. Tomlinson, C. A. & Allan, S. D. (2000). Leadership for differentiating schools and classrooms. ASCD.
76. Tomlinson, C. A. (1999). The differentiated classroom: Responding to the needs of all learners. ASCD.
77. Tomlinson, C. A. (2009). Intersections between differentiaiton and literacy instruction: Shared principles worth sharing. New England Reading Association Journal, 45(1), 28.
78. UNESCO (2009). Policy guidelines on inclusion in education. UNESCO.
79. Ural, A. & Kılıç, İ. (2006). Bilimsel araştırma süreci ve spss ile veri analizi. Detay Yayıncılık.
80. Uysal, H. & Uysal, Ç. (2019). Kapsayıcı eğitim ve öğretim süreçleri. H. Gürgür & S. Rakap (Ed.), Kapsayıcı eğitim özel eğitimde bütünleştirme içinde (s. 131-153). Pegem Akademi.
81. Whipple, K. A. (2012). Differentiated instruction: A survey study of teacher understanding and implementation in a southeast Massachusetts school district (Thesis No. 3525802) [Doctoral dissertation, Northeastern University-Boston]. ProQuest.
82. Williams, B., Onsman, A. & Brown, T. (2010). Exploratory factor analysis: A five-step guide for novices. Australasian Journal of Paramedicine, 8(3), 1-13. https://doi.org/10.33151/ajp.8.3.93
83. Yücesoy-Özkan, Ş., Kırkgöz, S. & Beşdere, B. (2019). Normalleştirmeden kapsayıcı eğitime: Tarihsel gelişim. H. Gürgür & S. Rakap (Ed.), Kapsayıcı eğitim özel eğitimde bütünleştirme içinde (s. 17-53). Pegem Akademi.