OKULÖNCESİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÇOKLU ZEKÂ ALANLARININ FARKLI DEĞİŞKENLERE GÖRE DEĞERLENDİRMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı; okulöncesi öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanlarını farklı değişkenlere göre değerlendirmektir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu toplam 147 öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak 80 maddelik Çoklu Zekâ Anketi kullanılmıştır. Uygulanan Çoklu Zekâ Anketinin geneli için hesaplanan Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı.90'dır. Araştırmada verilerin analizi için SPSS 18.0 paket programı kullanılmıştır. Veriler, betimsel istatistik, iç tutarlılık güvenirlik katsayısı (Cronbach Alpha) analizi, bağımsız gruplar için t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarak yorumlanmıştır. Verilerin analiziyle şu sonuçlara ulaşılmıştır: okulöncesi öğretmen adaylarının en fazla mantıksal- matematiksel zekâyı en az ise kişiler arası-sosyal zekâyı kullanmayı tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca okulöncesi öğretmen adaylarının kullanmayı tercih ettikleri zekâ türleri ile cinsiyetleri, sınıfları, mezun oldukları lise türleri ve genel akademik başarı düzeyleri arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çoklu zekâ alanları, Çoklu zekâ kuramı, Okul öncesi öğretmen adayları

EVALUATION OF PRE-SCHOOL PRE-SERVICE TEACHERS’ MULTIPLE INTELLIGENCES ACCORDING TO DIFFERENT VARIABLES

Abstract

The current study aims to evaluate pre-school pre-service teachers’ multiple intelligences according to different variables. Survey model was applied in the study. The participants were 147 pre-service teachers. As a data collection instrument, an 80- item Multiple Intelligence Survey was used. The validity of the survey was calculated through Cronbach’s Alpha and determined as .90. SPSS 18.0 was used to analyze the data collected in the study. The data were analyzed and discussed through descriptive statistics, internal validity chi-square (Cronbach’s Alpha), independent samples t-test and one-way variance analysis (ANOVA). The results of the study revealed that Preschool pre-service teachers preferred logical-mathematical intelligence the most but interpersonal-social intelligence the least. Moreover, according to the results, it was determined that the types of intelligences that pre-school pre-service teachers preferred to use did not statistically differ in terms of gender, class, types of high schools and their general academic achievement.

Keywords

• Types of multiple intelligences, Theory of multiple intelligences, Preschool pre-service teacher candidates

Kaynakça

1. Abacı, R. ve Baran, A. (2007). Üniversite öğrencilerinin çoklu zekâ düzeyleri ile bazı değişkenler arasındaki ilişki. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 4 (1):1-13.
2. Altun, D.G. (2006). Çoklu zekâ ünitesine göre hazırlanmış ses ve ışık ünitesinin öğrenci başarısına, hatırlama düzeylerine, fen bilgisine karşı tutumlarına ve öğretmen ve öğrenci görüşleri üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitü- sü. Muğla.
3. Armstrong, T. (1994). Multiple intelligences: Seven ways to approach curriculum. Educational Leadership, 52 (3): 26-28.
4. Armstrong, T. (2009) Multiple intelligences in the classroom. Association for Supervision and Curriculum Development Alexandria, Virginia.
5. Babacan, T. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının üstbilişsel okuma stratejileri ile çoklu zekâ alanları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
6. Başaran, I. (2004). Etkili öğrenme ve çoklu zekâ kuramı: Bir inceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5, 5-12.
7. Brualdi, A.C. (1994). Multiple intelligences: Gardner’s theory. http://ericae2. educ.cua.edu/ digests/ tm 9601. htm.
8. Campbell, L. (1996). Teaching and learning through multiple intelligences. Needham Heights, Massachusetts: A Simon & Schuster Company.

9. Checkly, K. (1997). “The first seven... and the eight: A conversation with Howard Gardner”. Educational Leadership, 55 (1): 8-13.
10. Cohen, L., Manion, L. and Morrison, K. (2000). Research methods in education. 5th ed. London New York: Routledge Falmer.
11. Doğan, Y. ve Alkış, S. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının sosyal bilgiler derslerinde çoklu zekâ alanlarını kullanabilmelerine yönelik görüşleri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 327-339.
12. Durmaz, H. ve Özyıldırım, H. (2005). Fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği öğrencilerinin kimya dersine karşı tutumları ve çoklu zekâ alanları İle kimya ve Türkçe derslerindeki başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1), 67-76.
13. Eyyam, R., Meneviş, İ. ve Doğruer, N. (2010, 11-13 November). Çoklu zekâ ve akademik başarı arasındaki ilişki. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya.
14. Gardner, H. (1993). Frames of Mind: The theory of multiple intelligences. New York: Basic Books.
15. Gardner, H. (1997). Multiple intelligences as a partner in school improvement. Educational Leadership, 55 (1): 20–21.
16. Gardner, H. & Hatch, T. ( 1990). Multiple intelligences go to school: educational implications of the theory of multiple intelligences. CTE Technical Report Issue No: 4. http: // www. Edc. Org / CCT / ccthome/ reports / tr4. html.
17. Gardner, H. (1993). Multiple Intelligences, The Theory and practice, Basic Books. New York: A Division of Harper Collins Publishers.
18. Gannon, M. (2004). Identifying teachers dominant multiple intelligence and the influence on classroom instruction. Unpublished Ph. D. Thesis, Immaculate University, USA.
19. Gray, H. J. and Viens, J. (1994). “The theory of multiple intelligences: Understanding cognitive diversity in school”. National Forum, 74 (1): 22- 25.
20. Güneş, G. ve Gökçek, T. (2010). Lisansüstü öğrencilerin çoklu zekâ türleri üzerine özel durum çalışması. İlköğretim Online, 9 (2): 459-473.
21. Hamurcu, H. Günay, Y. ve Özyılmaz, G. (2002). Buca eğitim fakültesi fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin çoklu zekâ kuramına dayalı profilleri. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresinde sunuldu, Ankara.
22. Hoerr, T. (1998). The Naturalist Intelligence. http: //www. newhorizons. org/ trm_ hoerrmi. html.
23. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağı- tım.
24. Korkmaz, Ö., Yeşil, R. ve Aydın, D. (2009). Öğretmen adaylarının çoklu zekâ algıları. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 221-239.
25. Oral, B. (2001). Branşlara göre üniversite öğrencilerinin zekâ alanlarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 26 (122): 19-31 . Saban, A. (2000). Öğrenme öğretme süreci: Yeni teori ve yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayınları.
26. Saban, A. (2002). Çoklu zekâ teorisi ve eğitimi. Ankara: Nobel Yayınları.
27. Saraç, N., (2007). İlköğretim ve ortaöğretim matematik bölümü öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanlarının belirlenmesi ve matematik ile öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
28. Sarıcaoğlu, A. ve Arıkan, A. (2009). Zekâ türleri, öğrencilerin yabancı dil ba- şarıları ve seçilmiş değişkenler üzerine bir çalışma. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 5(2): 110-122.
29. Silver, H., Strong, R. and Perini, M. (2000). So Each May Learn “Integrating Learning Styles and Multiple Intelligences. USA: ASCD, 2nd, Alexand ria.
30. Terry, K. and Wayman, M. (1996). Multiple intelligences Key. http://www. athena.ivv. nasa.gov/curric/ weather/ adptcty/ multint. html.
31. Yalmancı, S. (2011). Çoklu zekâ türleri ile öğretmen adaylarının öğrenim gördükleri bölümler arasındaki ilişki, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (1): 1269-1289.
32. Yenice, N. ve Aktamış, H. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının çoklu zekâ alanlarının demografik özelliklere göre incelenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 3, 86-99.