Ortaokullarda Uygulanan Destekleme ve Yetiştirme Kurslarına Dair Öğrenci Görüşleri

Öz

Destekleme ve yetiştirme kurslarıyla ilgili katılımcı öğrencilerin görüşlerinin tespitinin amaçlandığı bu çalışmaya, 2016-2017 eğitim öğretim yılında Türkiye’nin Orta Karadeniz Bölgesinde bulunan iki ildeki 4 ortaokuldan toplam 119 sekizinci sınıf öğrencisi katılmıştır. Katılımcı öğrencilerin ailelerinin ekonomik olarak orta ve düşük gelirli oldukları ve öğrencilerin neredeyse tamamının sadece okulda yürütülen destekleme kursları yardımıyla TEOG sınavlarına hazırlandıkları söylenebilir. Nitel araştırma yaklaşımlarından betimsel tarama yöntemiyle yürütülen bu araştırmayla elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Buna göre, öğrenciler kurslarla normal dersler arasında öğretmenlerinin ders anlatımı bakımından fark olmadığını belirtmişlerdir. En çok tercih edilen dersler Matematik, Türkçe ve İngilizce olup, öğrencilerin kursların sınav başarılarında etkili olduğunu düşünmeleri ve kursların ücretli olması durumunda kursa devam edeceklerini belirtmeleri de araştırmada elde edilen önemli bulgulardandır. Araştırmada ortaya çıkan sonuçların idareciler, öğretmenler ve veliler için kursların daha etkili bir şekilde yürütülebilmesi ve eksikliklerin giderilebilmesi için yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Destekleme,yetiştirme,kurs

Kaynakça

1. Akbaba, Altun ve Çakan, M.(2004).Öğrencilerin Sınav Başarısına Etki Eden Faktörler. ( LGS ve ÖSS Sınavlarındaki Başarılı İller Örneği). Ortaöğretimde Yeniden Yapılanma Sempozyumunda bildiri olarak sunulmuştur. Aralık, 2004.Ankara
2. Akyüz, Y.(2001). Türk Eğitim Tarihi. Ankara: Pegem
3. Balay, R.(2004). Küreselleşme, Bilgi Toplumu ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, yıl: 2004, cilt: 37, sayı: 2, 61-82
4. Baştürk, S. & Doğan, S.(2010). Lise Öğretmenlerinin Özel Dershaneler Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 2010-7(2).
5. Borg, W.R. & Gall, M.D. (1985). Educational research, An İntroduction, (5th ed.). New York: Longman
6. Bosker, R.J. (1999). Educational Science and International Assesment Studies. Lisse, the Netherlands Swets&Zeitlinger Publishers
7. Creswell, J. V. (1998). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five traditions. Thousand Oaks, CA: Sage.
8. Darling-Hammond, l.(2000). Teacher Quality And Student Achievement: A Review Of State Policy Evidence, EPAA.8(1),1-46.

9. Davey, G. & De Lian, C. & Higgins, L. (2007). The university entrance examination system in China. Journal of Further and Higher Education, 31(4), 385-396.
10. Demirel, Ö.(1997). Eğitimde Program Geliştirme, Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Pegem.
11. Eğitim Bilişim Ağı, (EBA). (2014). EBA (Eğitim Bilişim Ağı) Projesi. 07 Ocak 2017 tarihinde http://fatihprojesi.meb.gov.tr/tr/icerikincele.php?id=4 adresinden erişilmiştir.
12. Fidan, N. (2012). Okulda Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Pegem Oliver, A. L.(1965). Curriculum Improvement. s. 339
13. Göksu, İ. & Gülcü, A.(2016). Ortaokul ve Liselerde Uygulanan Destekleme Kurslarıyla İlgili Öğretmen Görüşleri. Journal of Bayburt Education Faculty,2016-11(1).
14. Karasar, N. (1965). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. 7.bs. 3A Araştırma, Eğitim, Danışmanlık Ltd. Şti. , Ankara.
15. Kutner, M.A. & Sherman, J.D. & Williams, M.E.(1996). Federal Policies For Private Schools, Private Education, New York, 1996.
16. Lee, C. J., Park, H. J., & Lee, H. S. (2009). Shadow education systems. G. Sykes, B. L.
17. McMillian, J.H.(2000). Educational research, Fundemantals Fort The Consumer (3th ed.). New York: Longman
18. MEB, (2014). Millî Eğitim Bakanlığı örgün ve yaygın eğitimi destekleme ve yetiştirme kursları yönergesi.20 Kasım 2016 tarihinde https://hbogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2015_11/0204
19. 1613_desteklemeveyetiştirmekursuiiklikmetni.pdf adresinden erişilmiştir.
20. Metin, M. (2013). Öğrencilerin Seviye Belirleme Sınavındaki Başarısına Etki Eden Unsurların Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 2013-14(1).
21. Morgil, İ. & Yılmaz, A. & Geban, Ö.(2001). Özel Dershanelerin Üniversiteye Girişte Öğrenci Başarısına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2001-21(89-96).
22. Oppenheim, A. N. (1992) "Questionnaire design, interviewing and attitude measurement." London: Pinter Publishers.
23. Özgüven, İ.E. (2014). Bireyi Tanıma Teknikleri, Ankara: Nobel
24. Patton, M. Q. (2002). Qualitative methods and evaluation methods. London: Sage Publications
25. Schneider, & D. N. Plank (Eds.), Handbook of educational policy research içinde (ss. 901–919). New York: Routledge.
26. Uluğ, F. (1990). Okulda Başarı (10. Baskı), Ankara: Remzi
27. Ünsal, S. & Korkmaz, F. (2016). Destekleme ve Yetiştirme Kurslarının İşlevlerine İlişkin Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi.
28. Yeşildere, S. & Türnüklü, E.B. (2007). “Öğrencilerin matematiksel düşünme ve akıl yürütme süreçlerinin incelenmesi”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 181–213.
29. Yılmaz, K.(2009). Özel Dershane Öğretmenlerinin Örgütsel Güven Düzeyleri İle Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Arasındaki İlişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(59):471-49.
30. Wilson, N., & McLean, S. (1994). Questionnaire design: A practical introduction. Newtown Abbey, Co. Antrim: University of Ulster Press.