Öğretmen Adayları İçin Biyofili Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abdurrahman Sefalı; Esra Özay Köse

doi:10.35675/befdergi.670236

Öğretmen Adayları İçin Biyofili Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmada, öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmek amaçlanmıştır. Biyofili ölçeği için Bayburt Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde 2013-2014 ve 2017-2018 eğitim öğretim yıllarında öğrenim gören fen bilgisi öğretmenliği ve sınıf öğretmenliği olmak üzere iki programdan veriler toplanmıştır. İlk olarak madde analizi ve açımlayıcı faktör analizinin yapılması amacıyla 599 öğrenciye deneme formu uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen modelin sınanması amacıyla 269 öğrenciden veri toplanarak doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeğin geçerlik aşamalarında yapılan madde analizi, açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi sonrasında ölçeğin toplam varyansın %50.41’ini açıklayan ve 25 maddeden oluşan dört faktörlü bir yapıya sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, faktör yapısının verilerle uyumlu olduğunu göstermiştir. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için hesaplanan Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı ise 0.88 olarak hesaplanmıştır. Bulgular ışığında, Biyofili Ölçeği’nin çeşitli biyofili seviyelerindeki öğretmen adaylarının biyofili düzeylerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

Teşekkür

Çalışmanın yürütüldüğü Bayburt Üniversitesi'ne teşekkür ederiz.

Kaynakça

Bandalos, D. L., & Finney, S. J. (2010). Exploratory and confirmatory factor analysis. Quantitative methods in the social and behavioral sciences: A guide for researchers and reviewers. New York: Routledge.
Başaran, B. I. (2004). Etkili öğrenme ve çoklu zekâ kurami: Bir inceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5(1), 7-15.
Bellanca, J. (1997). Active learning handbook for the multiple ıntelligences classroom.shoebox curriculum. K-12.Arlington: IRI/Skylight Training and Publishing.
Bryman, A. (2001).Social research methods. Oxford: Oxford University Press.
Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi Yayıncılık.
Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic concepts, applications, and programming. Psychology Press.
Clements, P. T., Benasutti, K. M., & Carmone, A. (2003). Support for bereaved owners of pets. Perspectives in Psychiatric Care, 39(2), 49-54.

Disinger, J., F. & Howe, R. W. (1992). Environmental Education Research News, The Environmentalist, 12(1): 3-7.
Dursun, M. T., & Argan, M. T., (2019). Park Ziyaret Motivasyonu, Doğaya Bağlılık ve Psikolojik İyi Oluş İlişkisi: Sazova Kültür Parkı Örneği. 2. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi içinde (s. 141-146). Antalya-Bodrum: Rekreasyon Çalışmaları ve Araştırmaları Derneği.
Gerlach-Spriggs, N., Kaufman, R. E., & Warner, S. B. (2004). Restorative gardens: The healing landscape. USA, New Haven:Yale University Press.
Glock, J., Meyer, M., & Wertz, S. (1999). Discovering the naturalist intelligence: Science in the school yard. Zephyr Press.
Grahn, P., & Stigsdotter, A.U. (2004). Landscape planing and stres. Urban Forestry, 2(1), 1-18.
Gullone, E. (2000). The biophilia hypothesis and life in the 21st century: Increasing mental health or increasing pathology? Journal of Happiness Studies, 1(1), 293–321.
Hartig, T., Evans, G. W., Jamner, L. D., Davis, D. S., & Gärling, T. (2003). Tracking restoration in natural and urban field settings. Journal of Environmental Psychology, 23(2), 109-123.
Hartig, T., Mang, M.,& Evans, G.W. (1991). Restorative effects of natural environment experiences. Environment and Behavior, 23(1), 3–26.
Haslip, J. (1960). Le Sultan: la tragédie d'Abdul Hamid. Hachette.
İncazlı, S. B., Özer, S., & Yıldırım, Y. (2016). Rehabilitasyon hemşireliğinde hayvan destekli uygulamalar. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(2), 88-93. doi: 10.5505/bsbd.2016.98700
Johnson, R. A., & Meadows, R. L. (2002). Older Latinos, pets, and health. Western Journal of Nursing Research, 24(6), 609-620. doi: 10.1177/019394502320555377
Joye, Y. (2007). Architectural lessons from environmental psychology: The case of biophilic architecture. Review of General Psychology, 11(4), 305-328. doi: 10.1037/1089-2680.11.4.305
Kellert, S. R. (2005). Building for life: Designing and understanding the human-nature connection.Nature and Childhood Development,1(1), 63-89.
Khan Jr, P. H. (1997). Developmental psychology and the biophilia hypothesis: Children's affiliation with nature. Developmental review, 17(1), 1-61.
Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). New York, NY: The Guilford Press.
Larson, L. R., Green, G. T., & Cordell. H. K. (2011). Children’s time outdoors: results and implications of the national kids survey. Journal of Park and Recreation Administration, 29(2), 1–20.
Leroi-Gourhan, A. (1975). The flowers found with Shanidar IV, a Neanderthal burial in Iraq. Science, 190, 562-564.
Lumber, R., Richardson, M., & Sheffield, D. (2017). Beyond knowing nature: Contact, emotion, compassion, meaning, and beauty are pathways to nature connection. PloS one, 12(5), 1-24. doi: 10.1371/journal.pone.0177186
Lust, E., Ryan-Haddad, A., Coover, K., & Snell, J. (2007). Measuring clinical outcomes of animal-assisted therapy: Impact on resident medication usage. The Consultant Pharmacist, 22(7), 580-585.
Maas, J., Verheij, R. A., Groenewegen, P. P., De Vries, S., & Spreeuwenberg, P. (2006). Green space, urbanity, and health: how strong is the relation?. Journal of Epidemiology & Community Health, 60(7), 587-592. doi: 10.1136/jech.2005.043125
Manaker, G. H. (1996). Interior plantscapes: Installation, maintenance, and management. USA: Upper Saddle River. Prentice-Hall.
Mitsch, W. J., & Gosselink, J. G. (2000). The value of wetlands: importance of scale and landscape setting. Ecological economics, 35(1), 25-33.
Özdamar, K. (2004). Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi 1 (5. Baskı). Eskişehir: Kaan Kitabevi.
Perkins, H. E. (2010). Measuring love and care for nature. Journal of environmental psychology, 30(4), 455-463.
Postel, S., Allsopp, M., Page, R., Johnston, P.,& Santıllo, D. (2010). Suları Nasıl Tükettik? (A. Başçı, çev. ed.)İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. (Çalışmanın orijinali 1827’de yayımlanmıştır.)
Schultz, P. W. (2000). Empathizing with nature: The effects of perspective taking on concern for environmental issues. Journal of Social Issues, 56, 391–406.
Schultz, P.W. (2001). The structure of environmental concern: concern for self, other people, and the biosphere. Journal of Environmental Psychology, 21(4), 327-339.
Shore, E. R., Douglas, D. K., & Riley, M. L. (2005). What's in it for the companion animal? Pet attachment and college students' behaviors toward pets. Journal of Applied Animal Welfare Science, 8(1), 1-11. doi: 10.1207/s15327604jaws0801_1
Solecki, R. S. (1975). Shanidar IV, a Neanderthal flower burial in northern Iraq. Science, 190, 880-881.
Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (4th ed.). Hillsdale, NS: Erlbaum.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics, 6th edt Boston. Ma: Pearson.
Thomashow, M. (1996) Ecological Identity: Becoming A Reflective Environmentalist, The MIT Press, London, 228s
Tilbury, D. (1995). Environmental education for sustainability: Defining the new focus of environmental education in the 1990s. Environmental Education Research, 1(2), 195-212.
Ulrich, R. S., Simons, R. F., Losito, B. D., Fiorito, E., Miles, M. A., & Zelson, M. (1991). Stress recovery during exposure to natural and urban environments. Journal of Environmental Psychology, 11(3), 201-230.
Wilson, E.O. (1984). Biophilia. Massachusetts: Harvard University Press.
Yılmaz, C., & Ersoy, N. (2014). Animal Interaction with Chronic and Critical Patient-Kronik ve Kritik Hasta ile Hayvan Etkileşimi. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi, 1, 34.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Abdurrahman Sefalı ^*
0000-0002-0092-0857
Türkiye

Esra Özay Köse
0000-0001-9085-7478
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2022

Gönderilme Tarihi

4 Ocak 2020

Kabul Tarihi

9 Ocak 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 17 Sayı: 34

DOI

https://doi.org/10.35675/befdergi.670236

IZ

https://izlik.org/JA24BA28HJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Sefalı, A., & Özay Köse, E. (2022). Öğretmen Adayları İçin Biyofili Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(34), 669-687. https://doi.org/10.35675/befdergi.670236