Synthesizing the Concept of Normal/Healthy in the Context of Integrative Psychotherapy

Öz

The definition of the concepts of normal and healthy has been at a point of continuity and variability before and during the history of psychotherapy. One of the reasons for this is that psychotherapy theories have tried to define the concepts in their own perspectives and these definitions have been lacking. Academics and clinicians working in the field of psychotherapy have categorized these definitions by blending them with their own perspectives. These approaches can be divided into the normal definitions of existentialist approaches, which are based on the problems arising from human existence; the normal definitions of cognitive approaches that focus on problems by addressing cognition, emotions and behaviors; and the normal definitions of psychodynamic approaches that focus on the effects of past experiences on the present mind structure. In addition to these approaches, there are a limited number of definitions of normal by integrative approaches that emphasize the inadequacy of a single approach in explaining human beings and consider human beings as a whole. When the literature was examined for these definitions, it was found that even though there are various definitions of normal within the integration of psychotherapy, this definition does not consist of theoretical knowledge syntheses or theoretical syntheses of cognition, existential and psychodynamic psychotherapies. The aim of this study, which developed at this point, is to synthesize the definitions of normal in the psychotherapy integration movement with the definitions of cognition, psychodynamic and existential psychotherapy approaches.

Anahtar Kelimeler

• normal
• healthy
• synthesis
• integrative psychotherapy

Normal/Sağlıklı Kavramının Bütüncül Psikoterapi Bağlamında Sentezlenmesi: Dinamik-Bilişsel-Varoluşsal (DBV) Sentez Modeli

Öz

Normal ve sağlıklı kavramlarının tanımlanma çalışmaları psikoterapi tarihi öncesinde ve sırasında süreklilik ve değişkenlik gösteren bir noktada olmuştur. Bunun sebepleri arasında psikoterapi kuramlarının tanımlama çalışmalarını kendi perspektiflerinde yapmaya çalışmaları ve bu tanımların eksikliği söz konusu olmuştur. Psikoterapi alanında çalışan akademisyen ve klinisyenler bu tanımlamaları kendi bakış açılarıyla harmanlayarak kategorize etmişlerdir. Bu yaklaşımlar arasında insanın varoluşundan kaynaklanan sorunların temel alındığı varoluşçu yaklaşımların normal tanımlamaları; biliş, duygu ve davranışlarını ele alarak sorunlara odaklanan bilişsel yaklaşımların normal tanımlamaları; geçmiş yaşantıların bugünkü zihin yapısına etkisine odaklanan psikodinamik yaklaşımların normal tanımlamaları olarak ayrılabilir. Bu yaklaşımlara ek olarak, insanı izah etmede tek bir yaklaşımın yetersizliğini vurgulayarak insanı bir bütün olarak el alan bütüncül yaklaşımların normal tanımlamaları sınırlı sayıda mevcuttur. Bu tanımlamalar için literatür incelendiğinde normalin psikoterapi entegrasyonu içinde çeşitli tanımlamaları mevcut olsa dahi bu tanımın teorik bilgi sentezlerinden veya biliş, varoluş ve psikodinamik psikoterapilerin teorik sentezlerinden oluşmadığı tespit edilmiştir. Bu çalışmanın bu noktada gelişen amacı, psikoterapi entegrasyonu hareketinde normal tanımlamalarının biliş, psikodinamik ve varoluşçu psikoterapi yaklaşımların tanımlamalarıyla sentezleyip ortaya koyduğu tanımla formülasyon ve araştırmalar noktasında klinisyen ve akademisyenlere ortak bir tanım oluşturarak entegrasyon hareketine klinik ve akademik olarak katkı sağlamaktır.

Anahtar Kelimeler

• normal
• sağlık
• sentez
• bütüncül psikoterapi

Kaynakça

1. Acar, M.C. (2012). Varoluşçu yaklaşım odaklı sorumluluk eğitimi programının ilköğ retim 8. sınıf öğ rencilerinin sorumluluk düzeylerine etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
2. Artıran, M. (2019). Genel Tutumlar ve İnanışlar Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Inonu University Journal of the Faculty of Education (INUJFE), 20(3), 701-715.
3. Aydın, M. (2010). Masterson yaklaşımında borderline kişilik bozukluğunda gelişimsel yaklaşım. Unpublished Master Thesis) Istanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi.
4. Beck, J. S., & Dozois, D. J. A. (2011). Cognitive Therapy: Current Status and Future Directions. Annual Review of Medicine, 62 397–409.
5. Corey, G. (2008). Psikolojik Danışma ve Psikoterapi Kuram ve Uygulamaları (T. Ergene, Çev. Ed.). Mentis Yayıncılık.
6. Çevik, Y. (2013). Ego Fonksiyonları Değerlendirme Ölçeği’nin Türkiye Koşullarına Uygun Geçerlik, Güvenirlik Çalışması [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
7. DiGiuseppe, R.A., Doyle, K.A., Dryden, W., Backx, W. (2014). A Practitioner’s Guide to Rational Emotive Behavior Therapy (3rd ed.). Oxford University Press, USA.
8. Duyan, V. (2016). Sosyal Hizmet Kuram ve Yaklaşımları. Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Yayınları.

9. Ellis, A. (1990). Rational and Irrational Beliefs in Counseling Psychology. Journal of Rational Emotive and Cognitive Behaviour Therapy, 8(4): 221-231.
10. Fenichel, O. (1945). Problems of Psychoanalytic Technique. New York, NY: Psychoanalytic Quarterly.
11. Freud, A. (2004). Ben ve Savunma Mekanizmaları (Y. Erten, Çev.). Metis Yayınları.
12. Freud, S. (2001). Haz İlkesinin Ötesinde Ben ve İd (A. Babaoğlu, Çev.). Metis Yayınları. (Orijinal eserin yayım tarihi 1923).
13. Freud, S. (2018). Mutluluk Dediğimiz Şey (P. Demirel, Çev. Ed.). Aylak Adam Yayınları.
14. Froggatt, W. (2005). A Brief Introduction into Rational Emotive Behaviour Therapy, Hastings. Stortford Lodge, 1–15.
15. Hartmann, H. (1939). Ego Psychology and the Problem of Adaptation. Madison, CT: International Universities Press, 1958, Türkçesi: Ben Psikolojisi ve Uyum Sorunu, Metis, 2011.
16. Hartmann, H., Loewenstein, R.M. (1962). Notes on the superego. The psychoanalytic study of the child, 17(1), 42-81.
17. Klein, M. (1999). Haset ve Şükran (O. Koçak ve Y. Erten, Çev.). Metis Yayınları.
18. Maddux, J.E., Gossellin, J.T., & Winstead, B.A. (2005). Conceptions of psychopathology: A social constructionist perspective. In J.E. Maddux & B. A. Winstead (Eds.). Psychopathology: Foundatlons for a contemporary understanding. Mahwah, NJ: Lawrance Erlbaum Associates.
19. Masterson, J. (1985). The Real Self -A Developmental, Self, and Object Relations Approach. New York: Brunner/Mazel.
20. Özakkaş, T. (2004). Bütüncül Psikoterapi. Litera Yayıncılık.
21. Özakkaş, T. (2018). Alan kuramının diğer psikanalitik kuramlarla ilişkisi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 1(2), 1-28.
22. Özcan, Ö., Çelik, G.G. (2017). Bilişsel davranışçı terapi. Türkiye Klinikleri, 3(2), 115-120.
23. Özen, Y., & Taşdemir, O. (2022). Anormal Kavramına Ruh Sağlığı Üzerinden Bir Bakış. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 14(2), 174-184.
24. Reich, W. (1941). Character Analysis. New York, NY: Orgone Institute Press.
25. Safran, D.J. (2014). Psikanaliz ve Psikanalitik Terapiler. İstanbul: Okuyan Us Yayınları.
26. Sharf, R. S. (2012). Theories of Psychotherapy and Counseling: Concepts and Cases (5th ed.)California, USA: Brooks/Cole, Cengage Learning.
27. Snowden, R. (2011). Freud Kilit Fikirler. İstanbul: Optimist Yayım Dağıtım Tilki.
28. Şensöz, B. (2023). Terk depresyonu kuramının Türk Kültürü açısından incelenmesi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 6(11), 67-72.
29. Şensöz, B. (2024). Varoluşsal, Psikodinamik ve Bilişsel Yaklaşımlar Açısından Ruh Sağlığı Süreçlerinin Bir Analizi: Bir Yapısal Eşitlik Modellemesi. Yüksek Lisans Tezi, Rumeli Üniversitesi. İstanbul, Türkiye.
30. Tura S.M. Günümüzde Psikoterapi. Metis Yayınları. 1998, İstanbul.
31. Tuzcuoğlu, N. (1995). Psikanaliz Kuramı ve Özellikleri. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(7), 275-285.
32. Türkçapar M.H. (2006). Bilişsel Terapi: Temel İlkeler ve Uygulamalar. HYB Basım Yayın.
33. Van Deurzen, E. (2012). Existential Counselling and Psychotherapy in Practice (2nd ed.). Sage.