BİREYSEL KARAR STİLLERİ VE YÖNETSEL DEĞER İLİŞKİSİ

Öz

Yönetim alanında yapılan çalışmalar, yönetsel davranışların anlaşılmasında kişisel değerlerin önemli bir yere sahip olduğuna dikkat çekmişlerdir. Yapılan çalışmalarda yöneticilerin sahip oldukları bireysel değerler ile karar alma davranışı arasında ilişki olduğu ileri sürülmektedir. Değerler bireylerin belirli durumlara ilişkin tercih kriterlerini oluşturması nedeniyle karar davranışları üzerinde etkili olmaktadır. Bireysel değer sistemleri ile yönetsel karar verme davranışı arasındaki ilişki bu çalışmanın temel çıkış noktasını oluşturmaktadır. Rokeach’ın bireysel değer ölçeği ile Scott ve Bruce tarafından geliştirilmiş olan Genel Karar Verme Stilleri ölçeğinin kullanıldığı araştırmanın örneklemini 157 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda Rokeach’ın değer envanterindeki en yüksek frekansa sahip olan amaçsal ve araçsal değerler ile kaçınmacı karar verme stili arasında ilişki olduğu temeline dayalı bir dizi sonuç elde edilmiş, bahse konu sonuçlar tartışmaya konu edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Bireysel değerler, karar alma, Rokeach Value Survey

THE RELATIONSHIP BETWEEN PERSONAL DECISION MAKING STYLES AND MANAGERIAL VALUE

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Bacanli, H. (1999). Üniversite Ögrencilerinin Değer Tercihleri, Eğitim Yönetimi Dergisi, 20, 597-610.
2. Basel, J. S. ve Brühl, R. (2013). Rationality and Dual Process Models of Reasoning in Managerial Cognition and Decision Making, European Management Journal, 31.6, 745-754.
3. Boyacıgiller, N. (2000). Örgüt Biliminden Türk Yöneticilerinin Alacağı Dersler: Bazı Uyarılar ve Öneriler, Türkiye’de Yönetim, Liderlik ve İnsan Kaynakları Uygulamaları, Türk Psikologlar Derneği Yayını, 21, 3-22.
4. Connor, P. E. Ve Becker, B. W. (2003). Personal Value Systems And Decision-Making Styles Of Public Managers, Public Personnel Management, 32(1), 155-180.
5. Cyert, R. M. ve March, J. G. (1963), A Behavioral Theory of The Firm, Englewood Cliffs, New Jersey.
6. Davis, H. J. ve Rasool, S. A. (1988). Values Research And Managerial Behavior: Implications For Devising Culturally Consistent Managerial Styles, Management International Review, 11-20.
7. Elizur, D., Borg, I., Hunt, R., & Beck, I. M. (1991). The structure of work values: A cross cultural comparison. Journal of Organizational Behavior, 12(1), 21-38.
8. England, G.ve Whitely, W. (1980). Variability in Dimensions of Managerial Values Due to Value Orientation and Country Differences, Personnel Psychology, 33(1), 77-89.

9. Ericson, R. F. (1969), The Impact of Cybernetic Information Technology on Management Value Systems, Management Science, 16/ 2, 40-60.
10. Gandal, N. ve Roccas, S. (2002). Good Neighbours/Bad Citizens: Personal Value Priorities Of Economists, London: Centre for Economic Policy Research.
11. Guth, W. D. ve Tagiuri, R. (1965). Personal Values And Corporate-Strategy, Harvard Business Review, 43(5), 123-132.
12. Harrison, E. F. ve Pelletier, M. A. (2000). The Essence Of Management Decision, Management Decision, 38(7), 462-470.
13. Hofstede, G. (1980). Culture And Organizations, International Studies of Management & Organization, 10(4), 15-41.
14. Kağıtçıbaşı, Ç. (1996). İnsan ve İnsanlar, Sosyal Psikolojiye Giriş, İstanbul.
15. Kahneman D. (1991). Judgment and Decision Making: A Personal View, Psychological Science, 2(3), 142-145.
16. Karçkay, A. T. (2004). Karar Verme Stilleri Ölçeğinin Öğretmen Adayları İçin Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması, Eurasian Journal of Educational Research (EJER), (16).
17. Kristiansen, C. M. ve Hotte, A. M. (1996). Morality And The Self: Implications For The When And How Of Value-Attitude-Behavior Relations, In The psychology of values: The Ontario symposium (Vol. 8, pp. 77-105). Erlbaum Hillsdale, NJ.
18. Lipshitz, R. ve Strauss, O. (1997). Coping With Uncertainty: A Naturalistic Decision-Making Analysis, Organizational Behavior And Human Decision Processes, 69(2), 149-163.
19. Lyles, M. A. ve Mitroff, I. I. (1980). Organizational Problem Formulation: An Empirical Study, Administrative Science Quarterly, 102-119.
20. March, J. G. (1978). Bounded Rationality, Ambiguity and the Engineering of Choice, The Bell Journal of Economics, 9(2), 587-608.
21. McGuire, D., Garavan, T. N., Saha, S. K. ve O'Donnell, D. (2006). The İmpact Of İndividual Values On Human Resource Decision-Making By Line Managers, International Journal of Manpower, 27(3), 251-273.
22. Mellahi, K. (2001). Differences And Similarities İn Future Managerial Values: A Five Cultures Comparative Study, Cross Cultural Management: An İnternational Journal, 8(1), 45-58.
23. Mintzberg, H., Raisinghani, D. ve Theoret, A. (1976). The Structure Of" Unstructured" Decision Processes, Administrative Science Quarterly, 246-275.
24. Oktay, M. (1996). İletişimciler İçin Davranış Bilimlerine Giriş, İstanbul: Der Yayınları
25. Özen, Ş. (1996). Bürokratik Kültür 1, Yönetsel Değerlerin Toplumsal Temelleri, Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Yayın No.272.
26. Posner, B. Z. ve Munson, J. M. (1979). The Importance Of Values In Understanding Organizational Behavior, Human Resource Management, 18(3), 9-14.
27. Ralston, D. A., Gustafson, D. J., Terpstra, R. H., Holt, D. H., Cheung, F. ve Ribbens, B. A. (1993). The Impact Of Managerial Values On Decision-Making Behaviour: A Comparison Of The United States And Hong Kong, Asia Pacific Journal of Management, 10(1), 21-37.
28. Robbins S. P. ve Timothy A. J. (2012), Örgütsel Davranış, çev. İ. Erdem, İstanbul: Nobel.
29. Rokeach, M. (1973). The Nature of Human Values: New York: The Free Press.
30. Schwartz, S. H. (2006). A Theory Of Cultural Value Orientations: Explication And Applications, Comparative Sociology, 5(2), 137-182.
31. Schwenk, C. R. (1984), Cognitive Simplification Processes in Strategic Decision-Making, Strategic Management Journal, 5(2), 111-128.
32. Schwenk, C. R. (1988), The Cognitive Perspective on Strategic Decision Making, Journal of Management Studies, 25(1), 41-55.
33. Scott, S. G., ve Bruce, R. A. (1995). Decision-Making Style: The Development And Assessment Of A New Measure, Educational And Psychological Measurement, 55(5), 818-831.
34. Selten, R. (1999). What is Bounded Rationality?, Dahlem Conference SFB Discussion Paper, 1-25.
35. Shrum, J. A.ve Shrum, L.J.(2000). The Measures of Personal Values in Survey Research-A Test of Alternative Rating Procedures, Public Opinion Quarterly, 64 /3, 271-298.
36. Simon, H. (1972). Theories of Bounded Rationality, Decision and Organization, 1, 161-176.
37. Simon, H. A. (1979). Rational Decision Making in Business Organizations, The American Economic Review, 69(4), 493-513.
38. Singer, H.A. (1975, August). Human Values and Leadership, Business Horizons, 85-88.
39. Wiener, Y. (1988). Forms of Value Systems: A focus on Organizational Effectiveness and Cultural Change and Maintenance, Academy of Management Review, 13(4), 534-545.