Fen Öğretiminde Karma Öğrenme: Öz-yeterlik İnancı ve Teknolojiye Yönelik Tutuma Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı, karma öğrenme yönteminin fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarına ve teknolojiye yönelik tutumlarına etkisini araştırmaktır. Çalışma, 2014-2015 öğretim yılı güz döneminde 88 Fen Bilgisi öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Bir dönem boyunca devam eden çalışmada dersler, deney grubunda karma öğrenme yöntemi ile yürütülürken, kontrol grubunda geleneksel yüz yüze eğitim ile yürütülmüştür. Veri toplama araçları olarak “Fen Öğretiminde Öz-yeterlik İnancı Ölçeği” ve “Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Bunlara ek olarak, deney grubundan seçilen katılımcılarla yarı yapılandırılmış görüşme yapılarak nitel veriler toplanmıştır. Elde edilen nicel bulgular, her iki grubun da fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı puanlarında düşüş olduğunu gösterirken, deney grubunda bu düşüşün daha fazla olduğu görülmüştür. Buna ek olarak deney grubunun teknolojiye yönelik tutum puanlarında düşüş olurken, kontrol grubunun puanlarında artış olduğu görülmüştür. Nitel verilerden elde edilen bulgular, bu olumsuz etkinin sebeplerini, bu çalışmada karma öğrenme ortamının bileşeni olarak kullanılan Moodle öğrenme yönetim sistemi ve katılımcıların lisans eğitimleri olarak açıklamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• karma öğrenme,fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı

Blended Learning in Science Teaching: Effects on Self-efficacy Belief and Attitude towards Technology

Öz

Abstract: The purpose of this study was to investigate the effects of blended learning method on preservice science teachers’ self-efficacy beliefs towards science teaching and attitudes towards technology. The study was carried out with 88 preservice science teachers in fall semester of the academic year 2014-2015. In this one semester length study, courses in experimental group were conducted using blended learning method while traditional face to face method was used in the control group. As data collection tools, “Self-efficacy Beliefs Instrument in Science Teaching” and “Scale for Attitudes Towards Technology” were used. In addition, qualitative data was collected via semi-structured interviews with participants from the experimental group. The quantitative findings showed that experimental group had lower scores while both groups’ scores decreased in self-efficacy beliefs towards science teaching. In addition, control group’s scores of attitudes towards technology increased while the experimental group’s score decreased. Qualitative findings explained the reasons for this negative effect with Moodle learning management system which was used as a component of blended learning environment in the study and participants’ undergraduate education.

 

                Key Words: blended learning, self-efficacy belief towards science teaching, attitude towards technology.

Anahtar Kelimeler

• blended learning,self-efficacy belief towards science teaching

Kaynakça

1. Akbaba, S. (2002). Okul yöneticilerinin teknolojiye karşı tutumlarının incelenmesi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 286, 9-14.
2. Akgündüz, D., Akınoğlu, O. (2016). The effect of blended learning and social media-supported learning on the students’ attitude and self-directed learning skills in science education. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 15(2), 106-115.
3. Altıparmak, M., Kurt, İ. D., Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XIII. Akademik Bilişim Konferansı, İnönü Üniversitesi, Malatya.
4. Aytaç, T. ve Altunçekiç, A. (2012). Karma öğrenme yönteminin başarıya etkisi ve eğitim yöneticilerinin görüşleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3), 867-884.
5. Balcı, M. (2008). Karma öğrenme ile ilgili öğrenci görüşleri. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Barkley, B. W. (2010). The effects of blended online versus face-to-face learning environments on student outcomes for eighth grade algebra I students. Doctoral Thesis, Trevecca Nazarena University.
7. Barrios, M., Gonzalez-Teruel, A., Cosculluela, A., Fornieles, A., Turbany, J. (2014). Structure and performance assessment in traditional face-to-face and blended learning statistics courses. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 141, 1259-1262.
8. Bıkmaz, F. (2002). Fen öğretiminde öz-yeterlik inancı ölçeği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(2), 197-210.

9. Caner, M. (2009). A study on blended learning model for teaching practice course ın pre-service English language teacher training program. Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
10. Chang, N. (2006). E-discussions as a complement to traditional instruction: Did the students like online communication and why? Journal of Early Childhood Teacher Education, 27, 249-264.
11. Chou, A.Y., Chou, D.C. (2011). Course management systems and blended learning: an innovative learning approach. Decision Sciences Journal Of Innovative Education, 9(3), 463-484.
12. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni (Çeviri Edt: S. Beşir Demir). Eğiten Kitap: Ankara.
13. Demirer, V. (2009). Eğitim materyali geliştirilmesinde karma öğrenme yaklaşımının akademik başarı, bilgi transferi, tutum ve öz-yeterlik algısına etkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya
14. Elmas, Ç., Doğan, N., Biroğul, S., Koç, M. S. (2008). Moodle eğitim yönetim sistemi ile örnek bir dersin uzaktan eğitim uygulaması. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1(2), 53-62.
15. Güler, B. (2013). Karma öğrenme yönteminin ilköğretim fen ve teknoloji öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarına ve özdüzenleme ve bilimsel süreç becerilerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
16. İşman, A., Abanmy, F. A., Hussein, H. B., Al Saadany, M. A. (2012). Using blended learning ın developing student teachers teaching skills. The Turkish Online Journal Of Educational Technology, 11(4), 336-342.
17. Karaman, S., Özen, Ü., Yıldırım, S., Kaban, A. (2009). Açık kaynak kodlu öğretim yönetim sistemi üzerinden internet destekli (harmanlanmış) öğrenim deneyimi. XI. Akademik Bilişim Konferansı, Şanlıurfa.
18. Kayalar, F. (2016). Coress-cultural comparison of teachers’ views upon integration and use of technology in classroom. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 15(2), 11-19.
19. Lim, D. H., Morris, M. L., Kupritz, V. W. (2007). Online vs. blended learning: differences in instructional outcomes and learner satisfaction. Journal of Asynchronous Learning Networks, 11(2), 27-42
20. Panga, G. C. (2010). A study of adult students’ perceptions of the traditional distance education programs and the option of a blended learning model ın sub-saharan africa. Doctoral Thesis, Capella University.
21. Relan, A. ve Gillani B. B. (1997). Web-based ınstruction and the traditional classroom: similarities and differences. Web-based Instruction, 25-37. New Jersey: Educational Technology Publications
22. Riggs, I. M. ve Enochs, L. G. (1990). Toward the development of an elementary teacher’s science teaching efficacy belief instrument. Science Education, 74(6), 625-637.
23. Rovai, A. P., Jordan, H. M. (2004). Blended learning and sense of community: a comparative analysis with traditional and fully online graduate courses. International Review of Research in Open and Distance Learning, 5(2).
24. Sinecen, M. (2010). Uzaktan eğitimde moodle kullanımı ve kurulumu. Akademik Dizayn Dergisi, 1, 14-21.
25. Turney, C. S. M., Robinson, D., Lee, M., Soutar, A. (2009). Using technology to direct learning in higher education: the way forward? Active Learning in Higher Education, 10, 71.
26. Usta, E., Mahiroğlu, A. (2008). Harmanlanmış öğrenme ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının akademik başarı ve doyuma etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 1-15.
27. Uzun, A., Şentürk, A. (2010). Blending makes the difference: comparison of blended and traditional ınstruction on students’ performance and attitudes in computer literacy. Contemporary Educational Technology, 1(3), 196-207.
28. Ünsal, H. (2007). Harmanlanmış öğrenme etkinliğinin çoklu düzeyde değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
29. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.