KAMUDA DİJİTAL SENDİKACILIĞIN BENİMSENMESİ VE BAŞARISI: EĞİTİM-BİR-SEN ÖRNEĞİ

Öz

Sendikaların temel faaliyetlerini daha etkili ve verimli bir şekilde gerçekleştirebilmeleri için bilgi ve iletişim teknolojilerini etkin bir biçimde kullanmaları gerekmektedir. Dijitalleşmenin hız kazanmasıyla birlikte sendikal süreçlerde önemli değişiklikler yaşanmıştır. Özellikle kamu sendikalarının, artan üye sayılarıyla birlikte daha karmaşık bir organizasyon yapısına ihtiyaç duyması, e-sendikacılık uygulamalarının benimsenmesini zorunlu kılmıştır. Bu çalışmada, Eğitimciler Birliği Sendikası’nın (Eğitim-Bir-Sen) geliştirdiği "Üye Takip Sistemi" (ÜTS) incelenmiş ve sistemin kamu sendikacılığında nasıl benimsendiği ile başarısı değerlendirilmiştir. Çalışmada, Bilgi Sistemleri Başarı Modeli 2 temel alınarak, hizmet kalitesi, sistem kalitesi, eğitim kalitesi ve kullanıcı memnuniyeti gibi faktörlerin sistem kullanımını ve net faydayı nasıl etkilediği araştırılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, hizmet kalitesi ve eğitim kalitesinin kullanım üzerinde, sistem kalitesi ve eğitim kalitesinin ise kullanıcı memnuniyeti üzerinde pozitif bir etkisi olduğu görülmüştür. Ayrıca, sistem kullanımının ve kullanıcı memnuniyetinin net faydayı olumlu yönde etkilediği saptanmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda, sendikaların e-sendikacılık faaliyetlerinde başarılı olabilmeleri için hizmet ve eğitim kalitesine odaklanmaları, kullanıcı memnuniyetini ve sistem kullanımını düzenli olarak ölçmeleri gerektiği önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sendikacılık
• Kamu Sendikacılığı
• Dijitalleşme
• Dijital Sendikacılık
• Benimseme.

ADOPTION AND SUCCESS OF DIGITAL UNIONISM IN THE GOVERNMENT: THE CASE OF EĞİTİM-BİR-SEN

Öz

In order for trade unions to perform their core activities in a more effective and efficient manner, it is essential that they utilise information and communication technologies in an effective manner. The acceleration of digitalization has precipitated significant alterations to the processes undertaken by trade unions. In particular, the necessity for a more intricate organisational structure of public unions, in conjunction with their growing number of members, has rendered the adoption of e-unionism practices imperative. This study analyses the "Member Tracking System" (ÜTS) developed by the Union of Educators' Union (Eğitim-Bir-Sen) and evaluates its adoption and success in public trade unionism. In accordance with the Information Systems Success Model 2, the study examined the influence of various factors, including service quality, system quality, training quality and user satisfaction, on system utilisation and net benefits. The analysis yielded the following findings: service quality and training quality have a positive effect on usage, while system quality and training quality have a positive effect on user satisfaction. Furthermore, it was found that system utilisation and user satisfaction have a positive effect on net benefit. In light of these findings, it is recommended that unions should prioritise the quality of their services and training and regularly assess user satisfaction and system usage in order to ensure the success of their e-unionism activities.

Anahtar Kelimeler

• Unionism
• Public Unionism
• Digitalization
• Digital Unionism
• Adoption.

Kaynakça

1. Almutairi, H., & Subramanian, G. H. (2005). An empirical application of the DeLone and McLean model in the Kuwaiti private sector. Journal of Computer Information Systems, pp. 113-122.
2. Alzahrani, A. I., Mahmud, I., Ramayah, T., Alfarra, O., & Alalwan, N. (2017). Modelling digital library success using the DeLone and McLean information system success model. The Electronic Library, pp. 347-367.
3. Delone, W. H., & McLean, E. R. (2003). he DeLone and McLean model of information systems success: a ten-year update. Journal of management information systems,, 9-30.
4. Fiorito, J., & Royle, M. T. (2005). Information and communications technology use in British unions. Critical perspectives on international business, 180-193.
5. Gürses, F. (2021). Kamu Kurumlarında Bilişim Sistemlerinin Benimsenmesi ve Başarısı Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlilik ve Güvenilirlik. In F. Gürses, Teori Ve Uygulamada Kamu Yönetimi Ve Siyaset Alanında Yaşanan Bilimsel Gelişmeler. Gazi Kitapevi.
6. Halawi, L. A., Mcarthy, R. V., & Aronson, J. E. (2008). An empirical investigation of knowledge management systems' success. Journal of computer information systems, pp. 121-135.
7. Hassanzadeh, A., Kanaani, F., & Elahi, S. (2012). A model for measuring e-learning systems success in universities. Expert Systems with Applications, pp. 10959-10966.
8. Hyman, R. (2001). Understanding European Trade Unionism: Between Market, Class and Society. Londra: Sage Publications.

9. İlhan, M., & Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS Programları Kullanılarak Gerçekleştirilen Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) Analizlerine İlişkin Sonuçların Karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 36-42. doi:10.21031/epod.31126
10. Işıklı, A. (2002). Türkiye’de Sendikacılık Hareketleri İçinde Demokrasi Kavramının Gelişmesi. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
11. Kocaoğlu, P. D. (2000). Türkiye’de ve Dünyada Memur Sendikacılığının Gelişimine Panoramik Bakış. Tühis İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 15(5), 25.
12. Lin, H.-F., & Lee, G.-G. (2007). Determinants of success for online communities: an empirical study. Behaviour & Information Technology, pp. 479-488.
13. Mohammadi, H. (2015). Investigating users’ perspectives on e-learning: An integration of TAM and IS success model. Computers in Human Behavior, pp. 359-374.
14. Petter, S., DeLone, W., & McLean, E. (2008). Measuring information systems success: models, dimensions, measures,and interrelationships. European Journal of Information Systems, pp. 236-263.
15. Pitt, L. F., Watson, R. T., & Kavan, B. (1995). Service Quality: A Measure of Information Systems Effectiveness. MIS Quarterly, pp. 173-187.
16. Rai, A., Lang, S. S., & Welker, R. B. (2002). Assessing the Validity of IS Success Models: An Empirical Testand Theoretical Analysis. Information Systems Research, 50-69.
17. Saruhan, Ş. C., & Özdemirci, A. (2020). Bilim, Felsefe ve Metodoloji (6 ed.). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
18. Seddon, P. B. (1997). A Respecification and Extension of the DeLone and McLean Model of IS Success. Information Systems Research, pp. 240-253.
19. Stacie, P., & Ann, F. (2011). Evaluating the success of an emergency response medical information system. International Journal of Medical Informatics, pp. 480-489.
20. Taş, H. Y. (2012). Toplumsal Sınıfların Değişim Sürecinde, Sendikalar ve Sendikaların Geleceği. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 60-80.
21. Templer, A., & Solomon, N. A. (1988). Unions and Technology: A Survey of Union Use of Information Technology. Relations industrielles, 378-393.
22. Wang, Y.-S., & Liao, Y.-W. (2008). Assessing eGovernment systems success: A validation of the DeLone and McLean model of information systems success. Government Information Quarterly, pp. 717-733.
23. Wu, J.-H., & Wang, Y.-M. (2006). Measuring KMS success: A respecification of the DeLone and McLean’s model. Information & Management, pp. 728-739.
24. Yıldırım, H. (2019). Memur-Sen Tarihi (Vol. 1). Ankara: Semih Ofset Matbaacılık.