ADAPTATION OF THE ENTREPRENEURIAL LEADERSHIP SCALE INTO TURKISH

Öz

In today's organizations, it has become almost a necessity for managers to possess entrepreneurial qualities alongside leadership skills in order to sustain entrepreneurial processes to continue and employees to engage in entrepreneurial efforts. Entrepreneurial leaders exhibit both entrepreneurial characteristics and leadership characteristics. Entrepreneurial leaders are innovative, creative, visionary, forward-thinking individuals who can transform risks into opportunities. Entrepreneurial leadership plays a crucial role in achieving organizational goals and objectives and effectively managing organizational resources. This research presents the findings from the validity and reliability analysis conducted within the scope of Turkish adaptation of the Entrepreneurial Leadership Scale developed by Fontana and Musa (2017). In the study, data were collected from 398 white-collar employees working in finance, education, health, tourism and public sectors. The survey method was used as a data collection tool in the study. Participants were selected using a convenience sampling method and voluntary participation was ensured. According to the results of the exploratory and confirmatory factor analysis; it was determined that the four-factor structure of the entrepreneurial leadership scale, as in its original form, including “strategic”, “motivation”, “communication” and “organizational/ individual” factors, is suitable for use in the national literature. The total variance rate explained by the four factor structure of the scale was 87%. According to the reliability analysis results of the entrepreneurial leadership scale, the reliability level was 0.97, and when the item total analysis results were examined, it was determined that the correlation was between 0.806 and 0.915. According to the confirmatory factor analysis results, it was determined that the goodness-of- fit indices of the four factor structure were within acceptable to good ranges. The results obtained show that the entrepreneurial leadership scale is valid and reliable for use in national literature. According to the results, it can be stated that the entrepreneurial leadership scale is a valid and reliable data collection tool in measuring the entrepreneurial leadership perceptions of employees towards their managers and can be used in future research.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship
• Entrepreneurial Leadership
• Entrepreneurial Leadership Scale

GİRİŞİMCİ LİDERLİK ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI

Öz

Günümüz örgütlerinde girişimcilik süreçlerinin devam edebilmesi, çalışanların girişimci çaba gösterebilmesi için yöneticilerin liderlik özellikleriyle birlikte girişimcilik özelliklerini taşıması adeta bir gereklilik haline gelmiştir. Girişimci liderler hem girişimcilik özelliklerini hem de liderlik özelliklerini bir arada bulundururlar. Girişimci liderler, yenilikçi, yaratıcı, riskleri fırsatlara dönüştürebilen, ileri görüşlü, vizyon sahibi olan liderlerdir. Girişimci liderlik örgüt amaç ve hedeflerinin ulaşılmasında, örgütsel kaynakların yönetilmesinde büyük öneme sahiptir. Bu araştırma; Fontana ve Musa (2017) tarafından geliştirilen Girişimci Liderlik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanma çalışması kapsamında, geçerlilik ve güvenirlik analizi sonuçlarına ilişkin bulgulardan oluşmaktadır. Çalışmada finans, eğitim, sağlık, turizm sektörleri ve kamu sektöründe çalışan 398 beyaz yakalı çalışandan veri toplanmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak anket yönteminden yararlanılmıştır. Katılımcıların belirlenmesinde kolayda örneklem yöntemi seçilerek gönüllü katılımın sağlanması esas alınmıştır. Yapılan keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre; girişimci liderlik ölçeğinin orijinal halindeki gibi “stratejik”, “motivasyon”, “iletişim” ve “örgütsel / bireysel” faktörler olmak üzere dört faktörlü yapısının ulusal literatürde kullanımının uygun olduğu tespit edilmiştir. Ölçeğin 4 faktörlü yapısının açıklanan toplam varyans oranı %87’dir. Girişimci liderlik ölçeğinin güvenirlik analizi sonuçlarına göre güvenirlik düzeyinin 0,97 olduğu, madde toplam analizi sonuçları incelendiğinde ise korelasyonun 0,806 ve 0,915 arasında olduğu tespit edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre dört faktörlü yapının uyum iyiliği değerlerinin kabul edilebilir ve iyi düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar girişimci liderlik ölçeğinin ulusal yazında kullanabilmek için geçerli ve güvenilir nitelikte olduğunu göstermektedir. Araştırma sonuçlarına göre; girişimci liderlik ölçeğinin, çalışanların yöneticilerine yönelik girişimci liderlik algılarının ölçülmesinde geçerli ve güvenilir bir veri toplama aracı olduğu ve gelecek araştırmalarda kullanılabileceği ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci Liderlik
• Girişimci Liderlik Ölçeği
• Girişimcilik

Kaynakça

1. Akca, M. (2020). Girişimcilikten Girişimci Liderliğe, International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 6(2), 80-89.
2. Akkaya, R. ve Çetin, M. (2024). Girişimci Liderlik, Öğretmen Girişimciliği ve Pozitif Psikolojik Sermaye: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Sınaması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (60), 337-366.
3. Akram, U. ve Tariq, A. (2021). Entrepreneurial Leadership: The Key to Develop Creativity in Organizations, Leadership & Organization Development Journal, 42(3), 434-452.
4. Aziz, S. A. A. ve Abiddin, N. Z. (2022). Leadership Style and Entrepreneurial Leadership among University Students: A Literature Review, International Journal of Learning and Development, 12(3), 15-22.
5. Bagheri, A., Newman, A., ve Eva, N. (2022). Entrepreneurial Leadership of CEOs and Employees’ Innovative Behavior in High-Technology New Ventures, Journal of Small Business Management, 60(4), 805-827.
6. Bekmezci, M., Saygın, M., ve Orçanlı, K. (2021). Girişimci Liderlik Ölçeği’ nin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması ve Girişimci Liderliğin Bireysel Performansa Etkisi, Savunma Bilimleri Dergisi, (39), 249-274.
7. Büyüköztürk Ş. (2007). Çok Değişkenli İstatistikler Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, Ankara: Pegem Akademi.
8. Chen, M. H. (2007). Entrepreneurial Leadership and New Ventures: Creativity in Entrepreneurial Teams, Creativity and Innovation Management, 16(3), 239-249.

9. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests, Psychometrika, 16(3), 297-334. Çelebi, F. (2021). Dijital Çağda Liderlik ve Girişimcilik, Ankara: İksad Yayınevi.
10. Demir, F. (2023). Girişimci Liderlik: Kavram, İlişki ve Yaklaşımlar, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (43), 444-478.
11. Demir, F. ve Çelik, A. (2022). Girişimci Liderliğin Kurumsallaşmaya Etkisinin İncelenmesinde Karşılaştırmalı Bir Çalışma, İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 7(18), 263-284.
12. Drucker, P. F. (1985). Innovation and Entrepreneurship Practice and Principles USA: Butterworld-Heinemann.
13. Durgut, A. İ., ve Günay, G. Y. (2020). Etik Liderlik, İşe Adanmışlık ve Yönetsel Yaratıcılık Arasındaki İlişki: Yapı Malzemeleri Sektöründe Bir Uygulama, Journal of Organizational Behavior Review, 2(2), 149-171.
14. Durukan, T. (2006). Dünden Bugüne Girişimcilik ve 21. Yüzyılda Girişimciliğin Önemi, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 25-37.
15. Erkal, P. (2020). Örgütlerde Algılanan Desteğin İç Girişimcilik Düzeyine Etkisi: İş Tatmininin Aracılık Rolü. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22,597-621.
16. Eren, E. (2008). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayınları.
17. Ersarı, G. ve Naktiyok, A. (2020). Yöneticilerin Girişimci Liderlik Davranışlarının İşletme Performansına Etkisinde Farklılaştırma Stratejisinin Aracı Rolü, Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, (1), 221-236.
18. Faridian, P. H. (2023). Leading Open Innovation: the Role of Strategic Entrepreneurial Leadership in Orchestration of Value Creation and Capture in Github Open Source Communities, Technovation, 119, 1-12.
19. Fernald, L. W., Solomon, G. T. ve Tarabishy, A. (2005). A New Paradigm: Entrepreneurial Leadership, Southern Business Review, 30(2), 1-11.
20. Fontana, A., ve Musa, S. (2017). The Impact of Entrepreneurial Leadership on Innovation Management and Its Measurement Validation, International Journal of Innovation Science, 9(1), 2-19.
21. Gupta, V., MacMillan, I. C. ve Surie, G. (2004). Entrepreneurial Leadership: Developing and Measuring A Cross-Cultural Construct, Journal of Business Venturing, 19(2), 241-260.
22. Gürbüz, S. (2019). Amos ile Yapısal Eşitlik Modellemesi, Ankara: Seçkin Yayınları.
23. Hair, J. F., Black, W. C, Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective, 7th Edition, New Jersey: Pearson Prentice Hall.
24. Hoang, G., Luu, T. T., Nguyen, T. T., Du, T. ve Le, L. P. (2022). Examining the Effect of Entrepreneurial Leadership on Employees’ Innovative Behavior in SME Hotels: A Mediated Moderation Model, International Journal of Hospitality Management, 102, 103-142.
25. Kalaycı, Ş.(2010). Spss Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayınları.
26. Kansikas, J., Laakkonen, A., Sarpo, V. ve Kontinen, T. (2012). Entrepreneurial Leadership and Familiness as Resources for Strategic Entrepreneurship, International Journal of Entrepreneurial Behaviour and Research, 18(2), 141-158.
27. Karmarkar, Y., Chabra, M. ve Deshpande, A. (2014). Entrepreneurial Leadership Style(s): A Taxonomic Review, Pune Annual Research Journal of Symbiosis Centre for Management Studies, 2(1), 156–189.
28. Leitch, C. M. ve Volery, T. (2017). Entrepreneurial Leadership: Insights and Directions, International Small Business Journal, 35(2), 147-156.
29. Liu, J., Zhou, X., ve Wang, Q. (2023). The Influence of Entrepreneurial Leadership on Employee Improvisation in New Ventures: Based on Cognitive-Affective Processing System Framework, Kybernetes, 52(9), 3566-3587.
30. Özbolat, G. (2023). Türkiye’de Girişimci Liderlik: Ahmet Mukdat Ziylan’ın Bir Kooperatifçilik Hikayesi Analizi, Journal of Organizational Behavior Review, 5(1), 56-71.
31. Renko, M., El Tarabishy, A., Carsrud, A. L. ve Brännback, M. (2015). Understanding and Measuring Entrepreneurial Leadership Style, Journal of small business Management, 53(1), 54-74.
32. Sapta, I. K. S., Rustiarini, N. W., Kusuma, I. G. A. E. T. ve Astakoni, I. M. P. (2021). Spiritual Leadership and Organizational Commitment: The Mediation Role of Workplace Spirituality, Cogent Business & Management, 8(1), 1-15.
33. Sürücü, L., Şeşen, H. ve Maslakçı, A. (2021). SPSS, AMOS ve PROCESS Macro İle İlişkisel, Aracı/Düzenleyici ve Yapısal Eşitlik Modellemesi (Uygulamalı Analizler), Ankara: Detay Yayıncılık.
34. Sürücü, L., Yıkılmaz, İ. ve Maşlakçı, A. (2024). Exploratory Factor Analysis (EFA) in Quantitative Researches and Practical Considerations. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(2), 947-965.
35. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics Pearson, Boston: Pearson Education Inc. TDK, Türk Dil Kurumu Sözlüğü https://sozluk.gov.tr/ Erişim Tarihi: 09.12.2025
36. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
37. Yolcu, İ. U. (2017). Girişimcilik ve Liderliğe Farklı Bir Bakış: Girişimci Liderlik, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (60), 182-195.
38. Zorlu, K. ve Tetik, F. (2018). Girişimci Liderlik Davranışının Çalışan Yaratıcılığına Etkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 39, 297-307.