DETERMINATION OF POLITICAL POLARIZATION AT THE LEVEL OF UNIVERSITY STUDENTS: THE CASE OF BIGA FACULTY OF ECONOMICS AND ADMINISTRATIVE SCIENCES

Öz

This study aims to contribute to the literature on political polarization in Türkiye. It simultaneously focuses on the concepts of party system polarization and voter polarization, which are both sub-categories in the polarization literature. For the purpose of the study, it was found useful to conduct a measurement among university students due to their advanced critical thinking skills and their habit of hearing different opinions. The study, which is shaped as a survey model from quantitative research designs, utilizes the Turkish adaptation of the internationally used scale of CSES related to polarization. The study was limited to the students of Çanakkale Onsekiz Mart University Biga Faculty of Economics and Administrative Sciences. The data collected from a total of 387 students through questionnaire method were analyzed using descriptive statistics. As a result, it was found that the level of polarization among the evaluators was high, gender and income level were important factors, and having a political science education was not a definitive solution to polarization.

Anahtar Kelimeler

• Party System Polarization
• Voter Polarization
• Election Studies
• Dalton Index
• Political Polarization

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİ DÜZEYİNDE SİYASAL KUTUPLAŞMANIN BELİRLENMESİ: BİGA İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma, Türkiye’de siyasal kutuplaşma çalışmaları literatürüne katkı yapmayı amaçlamaktadır. Kutuplaşma literatüründe birer alt kategori olarak bulunan parti sistemi kutuplaşması (party system polarization) ve seçmen kutuplaşması (voter polarization) kavramlarına aynı anda odaklanmaktadır. Araştırmanın amacı dahilinde eleştirel düşünce becerilerindeki gelişmişlik ve farklı fikirleri duyma konusundaki alışkanlıkları nedeniyle üniversite öğrencileri arasında bir ölçüm yapılması faydalı bulunmuştur. Nicel araştırma desenlerinden tarama modeli olarak şekillendirilen araştırma, Comparative Study of Election Systems (CSES)’ın uluslararası alanda kullanılan ölçeğinin kutuplaşmayla ilgili olan kısmının Türkçeye uyarlanmış hâlinden yararlanmaktadır. Araştırma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğrencileri ile sınırlandırılmıştır. Toplamda 387 öğrenciden anket yöntemiyle toplanan veriler, tanımlayıcı istatistikler kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçta değerlendiriciler arasında kutuplaşma düzeyinin yüksek seyrettiği, cinsiyetin ve gelir düzeyinin önemli birer faktör oldukları ve siyaset bilimi eğitimi almanın kutuplaşma açısından kesin bir çözüm içermediği anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Parti Sistemi Kutuplaşması
• Seçmen Kutuplaşması
• Seçim Çalışmaları
• Dalton Endeksi
• Siyasal Kutuplaşma

Kaynakça

1. Akdede, S. H. & Keyifli, N., (2020). Politik Kutuplaşma ve Gelirin Kişisel Dağılımı. Yönetim ve Ekonomi, 27(2), 337-351.
2. Bantel, I. (2023). Camps, not just Parties. The Dynamic Foundations of Affective Polarization Inmulti-Party Systems. Electoral Studies(83), 1-11.
3. Başlevent, C., Kirmanoğlu, H., & Şenatalar, B. (2005). Empirical Investigation of Party Preferences and Economic Voting in Turkey. European Journal of Political Research, 44(4), 547-562.
4. Berman, S. (2019). Populism is a Symptom Rather than a Cause: Democratic Disconnect, the Decline of the Center-Left, and the Rise of Populism in Western Europe. Polity, 51(4), 654-667.
5. Bhatti, Y., & Hansen, K. M. (2012). The Effect of Generation and Age on Turnout to the European Parliament. Electoral Studies, 31(2), 262-272.
6. Bilgiç, M. S., Koydemir, F. S., Akyürek, S. (2014). Türkiye’de Kimlikler Arası Kutuplaşmanın Sosyal Mesafe Üzerinden Ölçümü ve Toplumsal Güvenliğe Etkisi. Bilge Strateji, 6(11), 163-205.
7. Bulutay, T., & Yıldırım, N. (1968). Türk Seçmenlerinin Oy Verme Eğilimlerinde İktisadi Sebeplerin Önemi Üzerinde Bir Deneme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 23(4), 7-39.
8. Bümen, N. T. (2020). Türkiye’de Eğitim Programı Uzmanı Olmak. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(2), 757-776.

9. Canan-Sokullu, E. Ş. (2016). Siyasal Kültür. S. Sayarı, & H. D. Bilgin (Dü) içinde, Karşılaştırmalı Siyaset: Temel Konular ve Yaklaşımlar (4 b., s. 101-121). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
10. Comellas, J. M., & Torcal, M. (2023). Ideological Identity, Issue-based Ideology and Bipolar Affective Polarizationin Multiparty Systems: The Cases of Argentina, Chile, Italy, Portugal and Spain. Electoral Studies, (83), 1-12.
11. Curini, L., & Hino, A. (2012). Missing Links in Party-System Polarization: How Institutions and Voters Matter. The Journal of Politics, 74(2), 460–473.
12. Çakır, S. (2019). Polarized Partisanship, Over-Stability and Partisan Bias in Turkey. Turkish Studies, 1–27.
13. Dalton, R. J. (2006). Social Modernization and the End of Ideology Debate: Patterns of Ideological Polarization. Japanese Journal of Political Science, 7(1), 1-22.
14. Dalton, R. J. (2008). The Quantity and the Quality of Party Systems: Party System Polarization, Its Measurement, and Its Consequences. Comparative Political Studies, 41(7), 899-920.
15. Dinler, Z. (2014). Bilimsel Araştırma ve E-Kaynaklar (8 b.). Ekin Yayınları.
16. Erdoğan, E., & Uyan-Semerci, P. (2018). Fanusta Diyaloglar: Türkiye'de Kutuplaşmanın Boyutları. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
17. Erikson, R. S., MacKuen, M. B., & Stimson, J. A. (2000). Bankers or Peasants Revisited. Electoral Studies, 19(2-3), 295-312.
18. Ezrow, L., Tavits, M., & Homola, J. (2013). Voter Polarization, Strength of Partisanship, and Support for Extremist Parties. Comparative Political Studies, 47(11), 1558–1583.
19. Franklin, M. N., & van Spanje, J. (2012). How do Established Voters React to New Parties? The Case of Italy, 1985–2008. Electoral Studies, 31(2), 297-305.
20. Güven, S. K., & Kar, A. (2013). Kutuplaş(tır)manın Yeni Mekânları: Kapalı Siteler. Folklor/Edebiyat, 19(75), 9-36.
21. Helgason, A. F. (2016). Income-based Voting and Polarization over Redistribution under Alternative Electoral Systems. Electoral Studies, 42, 22–32.
22. Iversen, T., & Soskice, D. (2015). Information, Inequality, and Mass Polarization. Comparative Political Studies, 48(13), 1781–1813.
23. Kalaycıoğlu, E. (1994). Elections and Party Preferences in Turkey. Comparative Political Studies, 27(3), 402-424.
24. Kalaycıoğlu, E. (2012). Kulturkampf in Turkey: The Constitutional Referendum of 12 September 2010. South European Society and Politics, 17(1), 1-22.
25. Kalaycıoğlu, E., Akça, B. Ş., Çarkoğlu, A., Aktürk, Ş., & Düzgit, S. A. (2013). Uluslararası İlişkilerde Araştırma Yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
26. Kaltwasser, C. R. (2017). Populism and the Question of How to Respond to It. C. R. Kaltwasser, P. Taggart, P. O. Espejo, & P. Ostiguy (Dü) içinde, The Oxford Handbook of Populism (Online) (s. 1-22). Oxford University Press.
27. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi (24 b.). Nobel Yayıncılık.
28. Keyifli, N., & Akdede, S. H. (2020). Politik Kutuplaşma ve Devletin Ekonomik Boyutu. Sosyoekonomi, 28(44), 319-335.
29. Konzelmann, L., Wagner, C., & Rattinger, H. (2012). Turnout in Germany in the Course of Time: Life Cycle and Cohort Effects on Electoral Turnout from 1953 to 2049. Electoral Studies, 31(2), 250-261.
30. Kuş, E. (2003). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
31. Lupu, N. (2014). Party Polarization and Mass Partisanship: A Comparative Perspective. Political Behavior, 37(2), 331–356.
32. Moral, M. (2017). The Bipolar Voter: On the Effects of Actual and Perceived Party Polarization on Voter Turnout in European Multiparty Democracies. Political Behavior, 39(4), 935–965.
33. Papageorgiou, A., & Autto, H. (2014). Is There a Relationship Between Party System Polarization and Voters’ Proximity to the Parties in the Left–Right Dimension?, Acta Politica, 50(3), 344–361.
34. Rehm, P., & Reilly, T. (2010). United We Stand: Constituency Homogeneity and Comparative Party Polarization. Electoral Studies, 29(1), 40–53.
35. Reiljan, A. (2019). “Fear and Loathing across Party Lines” (also) in Europe: Affective Polarisation in European Party Systems. European Journal of Political Research, 59(2), 1-21.
36. Riera, P., & Madariaga, A. G. (2023). Overlapping Polarization: On the Contextual Determinants of the Interplaybetween Ideological and Affective Polarization. Electoral Studies, (84), 1-12.
37. Saunders, M., Lewis, P., & Thornhill, A. (2007). Research Methods for Business Student (4 b.). Pearson.
38. Sayım, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma ve Tez Yazım Yöntemleri (2 b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
39. Spoon, J.-J., & Klüver, H. (2015). Voter Polarisation and Party Responsiveness: Why Parties Emphasise Divided Issues, But Remain Silent on Unified Issues. European Journal of Political Research, 54(2), 343–362.
40. Stanig, P. (2013). Political Polarization in Retrospective Economic Evaluations during Recessions and Recoveries. Electoral Studies, 32(4), 729–745.
41. Stiers, D., & Dassonneville, R. (2019). Retrospective Voting and the Polarization of Available Alternatives. Canadian Journal of Political Science, 1–17.
42. Urbinati, N. (2017). Populism and the Principle of Majority. C. R. Kaltwasser, P. Taggart, P. O. Espejo, & P. Ostiguy (Dü) içinde, The Oxford Handbook of Populism (Online) (s. 1-22). Oxford University Press.
43. Van der Brug, W., & Kritzinger, S. (2012). Generational Differences in Electoral Behaviour. Electoral Studies, 31(2), 245-249.
44. Wagner, M., & Kritzinger, S. (2012). Ideological Dimensions and Vote Choice: Age Group Differences in Austria. Electoral Studies, 31(2), 285-296.
45. Walczak, A., van der Brug, W., & de Vries, C. E. (2012). Long and Short-term Determinants of Party Preferences: Inter-Generational Differences in Western and East Central Europe. Electoral Studies, 31(2), 273-284.