Yerel Kalkınmışlık Seviyesinin Ölçülmesi: Çanakkale İli Meslek Kuruluşlarının Algısı Üzerine Ampirik Bir Çalışma
Öz
1980’li yıllarda ortaya çıkan küreselleşme akımıyla birlikte, aslında bir paradoks olarak, yerelleşme olgusu da hızlanmış, bununla birlikte merkezden yerele doğru hazırlanan politikalar yerelden merkeze doğru hazırlanmaya başlanmış ve böylece yerelleşme olgusunun önemi zamanla artmıştır. Buna ek olarak özünde karmaşık yapılar içeren kalkınma terimi de günümüzde ulusal anlamdan yerel anlama doğru kaymaya başlamıştır. Yerel anlamda kalkınma kavramı, en basit şekliyle, yerel aktörlerin birbiriyle uyum ve işbirliği içinde olması ve yereldeki kaynakların mümkün olan en verimli biçimde kullanılarak maksimum katma değerin yaratılmasını ifade etmektedir.
Yerel kalkınmada rol alan aktörler; belediye, il özel idaresi, üniversite, bölgesel kalkınma ajansı ve sivil toplum kuruluşları ve mesleki kuruluşlar olarak sıralanmaktadır. Çalışmanın odak noktası mesleki kuruluşlardan olan ticaret borsaları ile ticaret ve sanayi odalarıdır. Çalışmanın amacı, Çanakkale’de faaliyette bulunan ticaret borsaları ile ticaret ve sanayi odaları meclis üyelerinin Çanakkale’nin yerel kalkınmışlık seviyesi ile ilgili algılarının belirlenebilmesidir. Bu kapsamda Çanakkale’de faaliyette bulunan ticaret borsaları ile ticaret ve sanayi odaları bu çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Çalışmada verilerin toplanmasında anket yöntemi kullanılmış olup, toplanan verilere frekans analizi uygulanmış ve Çanakkale ilinin yerel kalkınmasının sağlanabilmesi için bir takım tespit ve önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Teşekkür
Kaynakça
- Ağcakaya, S. ve Armağan, A. (2012). Mesleki Parafiskal Kurumlar: Isparta Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 99-127.
- Aydın, H.İ. ve Yıldırım, H. (2013). Kırsal Kalkınmanın Yeniden Yapılanması Sürecinde Yerel Aktörler: Bölgesel Kalkınma Ajansları – Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu. Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 2(4), 28-42.
- Aydın, N. (2013). Yerel Yönetimlerin Bölgesel Kalkınmada Rolü: Isparta Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta.
- Başar, A. ve Oktay, E. (2001). Uygulamalı İstatistik – I, İstanbul: Aktif Yayınevi.
- Bilgin, M. (2002). Yerel Yönetimlerin Bölgesel Kalkınmadaki Etkinliği: Göller Bölgesi Uygulaması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 313-330.
- Campero, C. and Barton, J.R. (2015). ‘You have to be with God and the Devil’: Linking Bolivia’s Extractive Industries and Local Development through Social Licences. Bulletin of Latin American Research, 34(2), 167–183.
- Canzanelli, G. (2001). Overview and Learned Lessons on Local Economic Development, Human Development, and Decent Work, Universitas Working Papers, http://www.yorku.ca/ishd/LEDCD.SP/Links%20BQ/37_led1.pdf (Erişim Tarihi: 10.10.2018)
- Eroğlu, H.T. (2006). Yönetime Katılma Biçimleri ve Yerel Yönetimlerde Demokratik Mekanizmalar. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 11, 191-206.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
13 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
29 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
5 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 17 Sayı: 34