Primary School Teachers and Teacher Candidates' Perceptions of Efficiency in Designing and Implementing Teaching Based on Individual Differences

Öz

The purpose of this research is to examine the designing of the characteristics such as "prior knowledge and skills, the speed of learning and the level of reasoning, learning style and multiple intelligence" which are accepted as individual differences and the perception of application efficiency of primary school teachers and teacher candidates. The study was designed according to phenomenology which is one of the qualitative research methods. Participants in the study were selected according to the criterion sampling among primary school teachers working in schools in different socio-economic levels in Adana and Gaziantep in the fall semester of the 2017-2018 academic year and primary school teacher candidates continuing their education in the same period. In this case, 13 female, 10 male out of 23 primary school teachers and 17 female 3 male out of 20 primary school teacher candidates attended. In the research, the data were collected through "Daily Lesson Plans" and "Demographic Specifications Form", "Semi-structured Interview Form Based on Individual Differences" developed by the researchers. The obtained data were converted into findings by content and descriptive analysis. The analyzes show that primary school teachers have included the implementations for determining the prior knowledge and skills, learning styles and dominant intelligence areas, and teacher candidates have an awareness of how to do this too. However, primary school teachers and teacher candidates do not find themselves efficiency in designing and implementing the teaching process based on different prior knowledge and skills, the speed of learning and the level of reasoning, learning styles, and multiple intelligence activities.

Anahtar Kelimeler

• Individual differences,Instructional design,Efficiency perception

Sınıf Öğretmenleri ve Adaylarının Bireysel Farklılıklara Dayalı Öğretimi Tasarlama ve Uygulama Yeterlik Algıları

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin ve adaylarının bireysel farklılık olarak kabul gören “ön bilgi ve beceri, öğrenme hızı ve muhakeme seviyesi, öğrenme stili ve çoklu zeka” gibi özellikleri öğretim süreçlerinde tasarlama ve uygulama yeterlik algılarının incelenmesidir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilime göre desenlenmiştir. Araştırmada katılımcılar 2017-2018 eğitim öğretim yılı güz döneminde Adana ve Gaziantep illerinde farklı sosyo ekonomik düzeydeki okullarda görev yapan sınıf öğretmenleri ve aynı dönemde eğitim-öğretime devam eden sınıf öğretmeni adayları arasından ölçüt örnekleme göre seçilmiştir. Bu durumda araştırmaya 13’ü kadın, 10’u erkek 23 sınıf öğretmeni ve 17’si kadın, 3’ü erkek 20 öğretmen adayı katılmıştır. Araştırmada veriler “Günlük Ders Planları” ve araştırmacılar tarafından geliştirilen “Demografik Özellikler Formu”, “Bireysel Farklılıklara Dayalı Öğretim Uygulamaları Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu” yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler içerik ve betimsel analiz yoluyla bulgulara dönüştürülmüştür. Yapılan analizler ön bilgi ve becerilerin, öğrenme stillerinin ve baskın zekâ alanlarının tespit edilmesine yönelik uygulamalara sınıf öğretmenlerinin yer verdiklerini, öğretmen adaylarının ise nasıl yapılabileceği konusunda farkındalığa sahip olduklarını göstermektedir.  Ancak sınıf öğretmenleri ve adayları farklı ön bilgi ve becerilere, öğrenme hızı ve muhakeme seviyesine, öğrenme stillerine ve çoklu zekâ etkinliklerine dayalı öğretim sürecini tasarlama ve uygulama konusunda kendilerini yeterli görmemektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Bireysel farklılıklar,Öğretim tasarımı,Yeterlik algısı.

Kaynakça

1. Akbaş, A.,&Çelikkaleli, Ö. (2006).Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretimi özyeterlik inançlarının cinsiyet, öğrenim türü ve üniversitelerine göre incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 98-110.
2. Bandura, A. (1993).Perceived self-efficiency in cognitive development and fuctioning.Educational Psychologist, 28 (2), 117-148.
3. Bandura, A. (1997). Self efficiency: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company.
4. Bloom, B. S. (1998).İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme. (Trans. D.A. Özçelik).(1.bs.). İstanbul: MEB.
5. Çapri, B.,&Çelikkaleli, Ö. (2008).Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (15), 33–53.
6. Çevik, D. B. (2011).Sınıf öğretmeni adaylarının müzik öğretimi özyeterlik düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 145-168.
7. Creswell, J. W. (2016).Nitel araştırma yöntemleri beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. In M. Bütün & S. B. Demir (Eds.)Beş nitel araştırma yaklaşımı. (pp. 69-110) (Trans. M. Aydın). Ankara: Siyasal Kitapevi.
8. Creswell, J.W., & Miller, D.L. (2000).Determining validity in qualitative inquiry.Theory Into Practice, 39 (3),124-130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2

9. Çubukçu, Z., &Girmen, P. (2007).Öğretmen adaylarının fen öğretimi öz-yeterlik inançları ile sosyal öz-yeterlikleri arasındaki ilişki.Eskişehir OsmangaziÜniversitesi Sosyal BilimlerEnstitüsü Dergisi, 8 (1), 57-74.
10. Demirtaş, H., Cömert, M., & Özer, N. (2011).Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları.Eğitim ve Bilim, 36 (159), 96-111.
11. Doğanay, A. (2008). Çağdaş sosyal bilgiler anlayışı ışığında yeni sosyal bilgiler programının değerlendirilmesi.Ç.Ü. Sosyal BilimlerEnstitüsü Dergisi, 17 (2), 77-96.
12. Doyle, M. (1997). Beyond life history as a student:Preservice teachers’ beliefs about teaching and learning. College Student Learning, 31 (4), 519-532.
13. Durdukoca, Ş. F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
14. Ersoy, F. (2016).Fenemoloji. In A. Saban & A. Ersoy (Eds.). Eğitimde nitel araştırma desenleri, (pp.51-105). Ankara: AnıYayıncılık.
15. Gibson, S., & Dembo, M.H. (1984). Teacher efficiency: A construct validation. Journal of Educational Psychology,76 (4), 569-582. http://dx.doi.org/10.1037/0022-0663.76.4.569
16. Hailikari,T., Katajavuori,N., &Lindblom-Ylanne,S. (2007). The relevance of prior knowledge in learning and instructional design. American Journal of Pharmaceutical Education, 72(5),1-9.
17. Heacox, D. (2012). Differentiating instruction in the regular classroom: How to reach and teach all learners.(Update anniversary ed.). Minneapolis, MN: Free Spirit Publising Inc.
18. Hervie,D.M., &Winful, E.C. (2018). Enhancing teachers’ performance through training and development in Ghana education service (a case study of ebenezer senior high school). Journal of Human Resource Management, 6(1),1-8. doi:10.11648/j.jhrm.20180601.11
19. Izgar, H., & Dilmaç, B. (2008).Yönetici adayı öğretmenlerin özyeterlilik algıları ve epistemolojik inançlarının incelenmesi. SelçukÜniversitesi Sosyal BilimlerEnstitüsü Dergisi, 20, 437- 446.
20. Jonassen, D.H., & Grabowski, B.L. (1993).Handbook of individual differences, learning, and instruction.(1th ed.). New Jersey:Lawrence Erlbaum Associates.
21. Kaf Hasırcı Ö. (2005). Görsel öğrenme stillerine göre düzenlenen öğretimin akademik başarı ve kalıcılığa etkisi.ÇukurovaÜniversitesi Sosyal BilimlerDergisi, 14(2), 299-314.
22. Karaduman, B., & Emrahoğlu, N. (2011).Sınıf öğretmeni adaylarının bazı değişkenler açısından fen öğretimi öz-yeterlik inanç düzeylerinin ve sonuç beklentilerinin incelenmesi üzerine bir araştırma.Türk Fen Eğitimi Dergisi,8 (3),69-79.
23. Kılıç, E., & Karadeniz, Ş. (2004). Cinsiyet ve öğrenme stilinin gezinme stratejisi ve başarıya etkisi.Gazi Eğitim FakültesiDergisi, 24(3),129-146.
24. Koç, G. (2006). Öğretimin planlanması ve uygulanması. In A. Doğanay & E. Karip, (Eds.).Öğretimde planlama ve değerlendirme, (pp.207-244). Ankara: PegemYayıncılık.
25. Korkut, K., & Babaoğlan, E. (2012).Sınıf öğretmenlerinin özyeterlik inançları.Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 8 (16),269-281.
26. Kuzgun, Y., & Deryakulu, D. (2006).Bireysel farklılıklar ve eğitime yansımalar. In Y. Kuzgun & D. Deryakulu (Eds.). Eğitimde bireysel farklılıklar, (pp.1-12). Ankara: Nobel YayınDağıtım
27. Merriam, B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. In S. Turan (Eds.) Nitel vaka (durum) çalışması. (pp.39-54) (Trans. E. Karadağ) Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
28. Miles, B. M., &Huberman, A.M. (1994).Qualitative data analysis (2nd.ed.).SAGE Publication, Thousand Oaks, California.
29. Milli Eğitim Bakanlığı (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. http://oygm.meb.gov.tr/www/ogretmenlik-meslegi-genel-yeterlikleri/icerik/39 Erişim tarihi:01.07.2017.
30. Morrison, G.R., Ross, S.M., & Kemp, J.E. (2004). Designing effective instruction. (4th ed.). USA: John Wiley&Sons, Inc.
31. Oğuz, A. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik inançları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2 (2), 15-28.
32. Osamwonyi,E.F. (2016). In-service education of teachers:Overview, problems and the way forward. Journal of Educationand Practice,7(26),83-87.
33. Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz-yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi,(54), 277-306.
34. Özerkan, E. (2007) Öğretmenlerin öz-yeterlik algıları ile öğrencilerin sosyal bilgilerbenlik kavramları arasındaki ilişki.(Yayımlanmamış yüksek lisans tezi),TrakyaÜniversitesi Sosyal BilimlerEnstitüsü, Edirne.
35. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırmada çeşitlilik, kuramsal yönelimler. In M. Bütün & B. Demir, (Eds.)Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri, (pp.75-118) (Trans. E. Bukova Güzel & H. Demircioğlu) Ankara: PegemYayıncılık.
36. Saracaloğlu, A.S., Yenice, N., & Özden, B. (2013).Fen bilgisi, sosyal bilgiler ve sınıf öğretmeni adaylarının öğretmen öz-yeterlik algılarının ve akademik kontrol odaklarının incelenmesi.Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34 (2), 227-250. https://dx.doi.org/10.9779/PUJE555
37. Seferoğlu, S.S. (2004). Öğretmenlerin hizmet içi eğitiminde yeni yaklaşımlar.AkdenizÜniversitesi Eğitim FakültesiDergisi, 1, 83-95.
38. Shunk, D.H. (2009). Sosyal bilişsel teori. In M. Şahin (Ed.) Eğitimsel bir bakışla öğrenme teorileri. (pp.77-129).(Trans. M.Y. Demir & K.Celasun & Z.H.Kaçkar & E.Üzümcü &B.E.Şahin) Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
39. Şimşek, A. (2006).Önbilgi. In Y. Kuzgun & D. Deryakulu (Eds.). Eğitimde bireysel farklılıklar, (pp.139-168). Ankara: Nobel Yayıncılık
40. Slavin, R.E. (1996). Educational psychology: Theory and practice. (5th. ed.). Boston: Allyn& Bacon.
41. TED, (2009).Öğretmen yeterlikleri.(1.bs). Ankara: Adım Okan Matbaacılık BasımYayım.
42. Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A., & Hoy, W.K.(1998). Teacher efficiency: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68(2), 202-248. https://doi.org/10.3102/00346543068002202
43. Turgut, Ü., Salar, R., Aksakallı, A., & Gürbüz, F. (2016). Bireysel farklıkların öğretim sürecine yansımasına dair öğretmen görüşlerinin incelenmesi: Nitel bir araştırma. Bayburt Eğitim FakültesiDergisi,11(2),431-444.
44. Türk Dil Kurumu (2017). Türkçe sözlük.http://www.tdk.gov.tr/Erişim tarihi: 01.07.2017.
45. Uysal, K., & Kösemen, S. (2013). Öğretmen adaylarının genel öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi,2 (2), 217-226.
46. Yeşilpınar, M., &Doğanay, A. (2014).Sınıf öğretmenleri ve öğretmen adaylarının eleştirel düşünmenin öğretimine yönelik öz-yeterlik algıları.Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2),57-82. doi: 10.14812/cufej.2014.013
47. Yıldırım, A.,&Şimşek. H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma (10.bs.). Ankara: Seçkin Yayıncılık
48. Yılmaz, K. B., &Çokluk-Bökeoğlu, Ö. (2008).İlköğretim okulu öğretmenlerinin yeterlik inançları.Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 41(2), 143-167. doi:10.1501/Egifak_0000001128