Kalite Elçilerinin Yükseköğretimde Kalite Yönetimine ve Teknoloji Engellerine İlişkin Görüşleri

Öz

Anahtar Kelimeler

• kalite,kalite elçileri,kalite süreci,Dışsal ve içsel teknoloji engelleri,yükseköğretim

The Views of The Quality Ambassadors on Quality Management in Higher Education and the Technological Barriers Encountered

Öz

In this study, it was aimed to examine the views of quality ambassadors about general structure of quality processes in higher education and technology barriers in depth. For this purpose, the study was carried out based on the case study criteria sampling method which is one of the qualitative research method and therefore the study group consisted of eight participants who were working at a state university in Turkey and involved actively in the quality processes. A semi-structured interview form created by the researchers to collect data. Descriptive analysis was used in the analysis of data. It was found that there were some findings about the advantages of quality processes in higher education such as creation of standardization, inclusion of students in the process, elimination of arbitrariness, and ease of gaining professional skills, while there were the views on the disadvantages of quality processes in higher education, work load, formality of process, failure to meet different demands from students, the difficulty of creating new activity plans. Besides, among the views on the necessity of quality processes in higher education there were such findings as standardization, including students in the process, performance measurement, and communication with stakeholders. Finally, the external (infrastructure problems, resource constraints, vision) and the internal (individual deficiencies, beliefs) technology barriers were identified among the views on technological barriers in achieving goals and objectives in higher education during quality processes.

Anahtar Kelimeler

• Quality,Quality ambassadors,Quality process,External and internal technology barriers,Higher education

Kaynakça

1. Akbacak, Ş. (1996). Toplam kalite yönetiminde karşılaşılan sorunlar ve başarısızlık nedenleri. Kovan Dergisi (1. H.I.B.M. Komutanlığı Bülteni),2(1), 11.
2. Alkan, C. (2011). Eğitim teknolojisi. (8. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
3. Akçatepe, G. A. (2013). Eğitim fakülteleri eğitim bilimleri bölümü akademisyenlerinin yükseköğretimin amaçlarına ilişkin görüşleri. Yayınlanmış Yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı, Ankara.
4. Aktan, C. C. (2007). Yükseköğretimde değişim: Global trendler ve yeni paradigmalar. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 39-48.
5. Arkorful, V., & Abaidoo, N. (2015). The role of e-learning, advantages and disadvantages of its adoption in higher education. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 12(1), 29-42.
6. Armstrong, L. (2016). Barriers to innovation and change in higher education. TIAA-CREF Institute.
7. Ayaz, N. ve Arakaya, A. (2019). Yükseköğretimde hizmet kalitesi ölçümü: Öğrenci İşleri Daire Başkanlığı Örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 9(1), 123-133.
8. Bayrak, B. (2007). Yükseköğretim kurumlarından beklenen hizmet kalitesi ve hizmet kalitesinin algılanmasına yönelik bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Becker, S. A., Cummins, M., Davis, A., Freeman, A., Hall, C. G., & Ananthanarayanan, V. (2017). NMC horizon report: 2017 Higher Education Edition (pp. 1-60). The New Media Consortium.
10. Bektaş, H. ve Akman, S. U. (2013). Yükseköğretimde Hizmet Kalitesi Ölçeği: Güvenilirlik ve Geçerlilik Analizi. Ekonometri ve İstatistik e-Dergisi, 18, 116-133.
11. Belenli, İ., Günay, D., Öztemel, E., Demir, A., Şerifoğlu, F. S., Elmas, M., ... ve Kılıç, M. (2011). Türkiye yükseköğretim kurumları için kalite güvence oluşumu üzerine bir model önerisi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(3), 128-133.
12. Bengisu, M. (2007). Yüksek eğitimde toplam kalite yönetimi. Journal of Yaşar University, 2(7), 739-749.
13. Bidabadi, N. S., Isfahan, A. N., Rouhollahi, A., & Khalili, R. (2016). Effective teaching methods in higher education: Requirements and barriers. Journal of advances in medical education & professionalism, 4(4), 170.
14. Castelló-Climent, A., & Hidalgo-Cabrillana, A. (2012). The role of educational quality and quantity in the process of economic development. Economics of Education Review, 31(4), 391-409.
15. Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 37–46.
16. Çavdar, E. (2009). Yüksek öğretimde hizmet kalitesi unsurları ve bir uygulama. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 100.
17. Bozkurt, Ö. (2015). Sosyal hizmet işletmelerinde yenilik yönetimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 89-106.
18. Çelik, K. ve Gencer, M. Öğretmenlerin örgütsel güven algılarının değişime ilişkin tutumlarına etkisi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(1), 108-124.
19. Daniel, B. (2015). Big data and analytics in higher education: Opportunities and challenges. British Journal of Educational Technology, 46(5), 904-920.
20. Dolček-Alduk, Z., Sigmund, V., & Lončar-Vicković, S. (2008). Osiguranje kvalitete visokog obrazovanja u europskom obrazovnom prostoru, Technical Gazette, 15(1), 39-44.
21. Dotong, C. I., De Castro, E. L., Dolot, J. A., & Prenda, M. (2016). Barriers for educational technology ıntegration in contemporary classroom environment. Asia Pacific Journal of Education, Arts and Sciences, 3(2), 13-20.
22. Dawson, B., & Trap, R. G. (2004). Basic and clinical biostatistics (3rd edition). Lange Medical Books/McGraw-Hill.
23. Elmas, M (2012). YÖK yasa tasarısı üzerine. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi,2(3), 38.
24. Endozo, A. N. (2019). Barriers to e-learning in developing countries: A comparative study. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 97(9), 2606-2618.
25. Englund, C., Olofsson, A. D., & Price, L. (2017). Teaching with technology in higher education: understanding conceptual change and development in practice. Higher Education Research & Development, 36(1), 73-87.
26. Ergüder, Ü., Şahin, M., Terzioğlu, T. ve Vardar, Ö. (2009). Neden yeni bir yükseköğretim vizyonu? İstanbul: İstanbul Politikalar Merkezi.
27. European Commission (2018). Quality assurance for school development. guiding principles for policy development on quality assurance in school education 28.11.2019 tarihinde https://www.schooleducationgateway.eu/downloads/Governance/2018-wgs2-quality-assurance-school_en.pdf adresinden erişildi.
28. Falowo, R. O. (2007). Factors impeding implementation of web-based distance learning. AACE Journal, 15(3), 315-338.
29. Federal Register of Legislation. (2011). Tertiary education quality and standards agency. https://www.legislation.gov.au/Details/C2017C00271 adresinden 09.07.2019 adresinden erişildi.
30. Gardiner, B. (2003). Regional competitiveness ındicators for europe - Audit, database construction and analysis regional studies Association International Conference.Pisa.
31. Gür, B. S., Özoğlu, M. ve Bakış, T. (2015). Türkiye’de yükseköğretim politikaları: Erişim, kalite ve yönetim. Türkiye’de eğitim politikaları, 299-321.
32. Government of Ireland, (1999). Electronic Irish statute book. 09 Temmuz 2019 tarihindehttp://www.irishstatutebook.ie/eli/cons/en/html#article42 adresinden erişildi.
33. Gümüş, A. (2015). Türkiye’de eğitim politikaları. Ankara: Nobel Gencel, U. (2001). Yükseköğretim hizmetlerinde toplam kalite yönetimi ve akreditasyon. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(3), 164-218.
34. Gündüz, H. B. ve Hamedoğlu, A. (2011). İlköğretimde toplam kalite yönetimi uygulamalarında görülen engeller (Sakarya ili örneği). Internet Adresi: http://yunus. hacettepe. edu. tr/~ mhamed/yayinlar/tky_yonetsel_engel. pdf, Erişim Tarihi, 13.2. 2019.
35. Hacıfazlıoğlu, Ö. (2006). Avrupa birliği yükseköğretim kalite göstergeleri ve Türkiye örneği. Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
36. Hamutoğlu, N. B. ve Başarmak, U. (2020). External and internal barriers in technology integration: A structural regression analysis. Journal of Information Technology Education: Research, 19, 17-040. https://doi.org/10.28945/4497
37. Hamutoğlu, N. B., Ünveren-Bilgiç, E. N. ve Elmas, M. (2020). Yükseköğretimde kalite süreçleri: İnsani gelişme endeksi raporlarına göre ülkelerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Yükseköğretim Dergisi, 10(1).
38. Han, T. ve Yolcu, H. H. (2017). Türkiye'deki üniversite öğrencilerinin kampüs teknolojileri ile ilgili memnuniyetlerinin incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(3), 593-600.
39. Hartwig, L. (2002). Quality assessment and quality assurance in higher education institutions in Germany. 24th annual EAIR Forum in Prague, 8–11 September 2002.
40. Hergüner, G. (1998). Eğitimde toplam kalite uygulamasının sağlayacağı yararlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 4(1), 11-22.
41. Hesapçıoğlu, M. (2006). Eğitim kurumlarında kalite olgusu ve kalite güvence sistemleri, M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 23, 143-160.
42. Jaramillo, S. G. (2017). Horizon report-2017 Higher Education Edition. Cuaderno Activa, (9), 2-53.
43. Josefsson, P., Baltatziz, A., Bälter, O., Enoksson, F., Hedin, B., & Riese, E. (2018). Drivers and barriers for promoting technology enhanced learning in higher education. In 12th International Technology, Education and Development Conference (INTED), MAR 05-07, 2018, Valencia, SPAIN (pp. 4576-4584).
44. Kaya, M. ve Selvitopu, A. (2017). Öğretmen eğitimi kalite güvence uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ve öneriler. Harran Maarif Dergisi, 2(1), 14-25.
45. Kılıçer, K. (2008). Teknolojik yeniliklerin yayılmasını ve benimsenmesini arttıran etmenler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 209-222.
46. Kondakçı, Y. (2003). Avrupa’da yüksek öğretim için yeni bir vizyon. Eğitim ve Bilim, 28(129) ,74-82.
47. Landis, J, R., & Koch, G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33, 159–174.
48. Mayer-Latermann, K. (2014). Country report Germany. Quality assurance of cross-border higher education (QACHE) Project. https://enqa.eu/wp-content/uploads/2015/02/QACHE-Country-Report-Germany.pdf adresinden 25 Ağustos 2019 tarihinde çevrimiçi olarak erişilmiştir.
49. National Qualifications Authority of Ireland, (2009). Referencing of the Irish national framework of qualifications (NFQ) to the European qualifications framework for lifelong learning, Natioanl report, Dublin, Ireland. 25 Eylül 2019 tarihinde http://www.isfol.it/eqf/eqf-in-europa/rapporti-europei/irlanda adresinden erişildi.
50. Özdemir, S. M. (2005). Eğitim kurumlarında toplam kalite uygulamalarını olumsuz etkileyen etmenler. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(3). 1-23.
51. Özden, Y. (1998). Yeni Kurulan Üniversitelerde Toplam Kalite Yönetiminin Uygulanması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 4(1), 39-47.
52. Özer, M., Gür, B. S. ve Küçükcan, T. (2011). Kalite güvencesi: Türkiye yükseköğretimi için stratejik tercihler. Journal of Higher Education & Science/Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 59-65.
53. Özer, M. (2012). Türkiye'de yükseköğretimin yeniden yapılandırılması ve kalite güvence sistemi. Journal of Higher Education and Science, 2(3), 018-023
54. Patton, M.Q. (1997). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury park, CA: SAGE Publications.
55. Reisberg, L. (2011). Where the quality discussion stands: Strategies and ambiguities. In Leadership for World-Class Universities (pp. 146-162). Routledge.
56. Rogers, P. L. (2000). Barriers to adopting emerging technologies in education. Journal of educational computing research, 22(4), 455-472.
57. Rogers, E. M. (1962). Diffusion of innovation. New York: Free Press.
58. Saydan, R. (2008). Üniversite öğrencilerinin öğretim elemanlarından kalite beklentileri: Yüzüncü yıl üniversitesi İİBF örneği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(1), 63-79.
59. Serin, H. ve Aytekin, A. (2009). Yükseköğretimde toplam kalite yönetimi. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 11(15), 83-93.
60. Schneckenberg, D. (2009). Understanding the real barriers to technology-enhanced innovation in higher education. Educational Research, 51(4), 411-424.
61. Sim, J., & Wright, C. C. (2005) The kappa statistic in reliability studies: Use, interpretation, and sample size requirements. Physical Theraphy, 85(3), 258–268.
62. Stukalina, Y. (2010). Using quality management procedures in education: Managing the learner‐centered educational environment. Technological and Economic Development of Economy, 16(1), 75-93.
63. Swiss Agency of Accreditation and Quality Assurance (2018). Institutional accreditation. 25 Ağustos 2019 tarihinde http://aaq.ch/en/accreditation/institutional-accreditation/ adresinden tarihinde erişildi.
64. Şeremet, M. (2015). Türkiye ve İngiltere yükseköğretimindeki uluslararasılaşma politikalarına karşılaştırmalı bir yaklaşım. Journal of Higher Education & Science/Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 5(1), 27-31.
65. Taşkıran, A. (2017). Dijital çağda yükseköğretim. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(1), 96-109.
66. Tekeli, İ. (2012). Yükseköğretim’de yeniden düzenleme arayışlarının nasıl temellendirilebileceği üzerine. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2, 6-10.
67. Tepe, F. D. Y. ve Adıgüzel, T. (2017). Eğitim kurumlarında teknoloji ile değişim süreci: Bir yükseköğretim kurumu örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(63), 1242-1261.
68. Tezsürücü, D. ve Bursalıoğlu, S. A. (2013). Yükseköğretimde değişim: Kalite arayışları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 97- 08.
69. Töremen, F. (2002). Eğitim örgütlerinde değişimin engel ve nedenleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 185-202.
70. Türkay, O. (2016). Hizmet kalitesini geliştirmenin önündeki engeller: Vergi dairesi çalışanlarına yönelik kritik olay tekniği uygulaması. International Journal of Economic & Social Research, 12(1), 251-270.
71. Quality and Qualifications Ireland. (2017). Quality within higher education 2017 A summary report. 25 Ağustos 2019 tarihinde https://www.qqi.ie/Downloads/Quality%20within%20Higher%20Education%202017%20Summary%20report.pdf adresinden erişildi.
72. Udam, M., & Heidmets, M. (2013). Conflicting views on quality: Interpretations of ‘a good university’by representatives of the state, the market and academia. Quality in Higher Education, 19(2), 210-224.
73. Uğurlu, Z. (2016). İşletmelerde kalite kültürü kazandırmak üzere düzenlenen eğitim etkinlikleri. EYUDER Yayınları. https://www.academia.edu/31388871/%C4%B0%C5%9ELETMELERDE_KAL%C4%B0TE_K%C3%9CLT%C3%9CR%C3%9C_KAZANDIRMAK_%C3%9CZERE_D%C3%9CZENLENEN_E%C4%9E%C4%B0T%C4%B0M_ETK%C4%B0NL%C4%B0KLER%C4%B0_QUALITY_CULTURE_TRAINING_IN_ORGANIZATIONS_adresinden 25.08.2019 tarihinde çevrimiçi olarak erişildi.
74. Ulutürk, S. (2015). Yeni kamu işletmeciliği yaklaşımından hareketle üniversitelerde performans uygulaması üzerine bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(4), 395-414.
75. Uysal, Ö. ve Kuzu, A. (2011). Çevrimiçi eğitimde kalite standartları: Amerika örnekleri. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 1(1), 49-74.
76. Ünal, S. (1999). Eğitim örgütlerinde toplam kalite yönetimi öğeleri ve uygulamalarda karşılaşılan engeller. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 5(3), 341-351.
77. SAUDEK, 2019. Sakarya üniversitesi akademik değerlendirme ve kalite geliştirme kurulu. http://saudek.sakarya.edu.tr/tr/icerik/8037/33118/kalite-elcilleri adresinden 26.08.2019 tarihinde erişilmiştir.
78. Vinther-Jorgensen, T., Dragojevic, D., Nokkala, T., & Blum, H. (2018). Enqa agency review: Norwegian agency for quality assurance in education (NOKUT). European Association for Quality Assurance in Higher Education, Oslo, Norway. 25 Ağustos 2019 tarihinde https://enqa.eu/wp-content/uploads/2018/07/External-Review-Report-NOKUT-FINAL.pdf adresinden erişildi.
79. Yenen, Z. V. ve Gözlü, S. (2003). Yükseköğretimde müşteri beklentileri: Türkiye’den örnekler. İTÜ Dergisi,2(2), 28-38.
80. Yıldız, G. ve Ardıç, K. (1999). Eğitimde toplam kalite yönetimi. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 73-82.
81. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2003). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (3. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
82. Yılmaz, M. (2003). Bilgi merkezleri ve toplam kalite yönetimi ilişkisi: Bir uygulama. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4(2), 257-268.
83. Yılmaz, T. ve Yenihan, B. (2016). Yükseköğretimin geleneksel işlevleri doğrultusunda akademik performansın değerlendirilmesi: Sorunlar ve çözümler. 1st International Scientific Researches Congress Humanity and Social Sciences, Madrid- IBAD.
84. Yumak, H. (1994). Toplam kalite içinde yönetimin rolü. Önce Kalite Dergisi, 3(6), s. 31-37.
85. Yüksek Öğretim Kurulu (2007). Türkiye'nin yükseköğretim stratejisi. Ankara: YÖK Yayınları.
86. Yükseköğretim Kalite Kurulu Başkanlığı, (2015). Yükseköğretim kalite güvencesi yönetmeliği. 09 Temmuz 2019 tarihinde http://yok.gov.tr/documents/23233405/23540205/Y%C3%9CKSEK%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M+KAL%C4%B0TE+G%C3%9CVENCES%C4%B0%20Y%C3%96NETMEL%C4%B0%C4%9E%C4%B0.pdf/e5812b5a-5b41-4b2d-a194-25842b4aa315 adresinden erişildi.