Classroom Teachers' Questions: A Research Based on the Experiences of Classroom Teachers

Öz

The purpose of this research is to determine the problems of classroom teachers based on their teacher experiences. In order to achieve this goal, the problems of class teachers working in primary and secondary schools with low socio-economic level were handled separately. In the study, the pattern of qualitative research was used. 10 of the class teachers participating in the research have low socio-economic level, 11 are in the socio-economic level, and 9 are in the primary school with high socio-economic level. The data of the study were obtained through focus group interviews using a semi-structured interview form. The group interviews were conducted in 3 different schools and in groups of 4, 5 and 6 classroom teachers. Each interview lasted 30-40 minutes on average. In the analysis of the data, the content analysis method which is frequently used in the qualitative researches was used. According to research findings, the problems of classroom teachers working in primary schools with low socioeconomic level were gathered under the themes of "Problems from Educational System", "Parents and Envivaired Problems" and "Problems from Teacher Problems". Teachers working in primary schools with a socioeconomic level of moderate socioeconomic level and high socioeconomic level are grouped under the themes of "Problems from Educational System," "Parents and Conviventual Problems," "Problems from Teachers" and "Problems from School and Classroom Problems"

Anahtar Kelimeler

• Classroom teacher,Teacher problems,Qualitative research

Sınıf Öğretmenlerinin Sorunları: Sınıf Öğretmenlerinin Deneyimlerine Dayalı Bir Araştırma

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin sorunlarını öğretmen deneyimlerine dayalı olarak tespit etmektir. Bu amaca ulaşmak için sosyo-ekonomik düzeyi düşük, orta ve yüksek ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin sorunları ayrı ayrı ele alınmıştır. Araştırmada, nitel araştırma desenlerinden olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmaya katılan sınıf öğretmenlerinden 10’u sosyo-ekonomik düzeyi düşük, 11’i sosyo-ekonomik düzeyi orta ve 9’u ise sosyo-ekonomik düzeyi yüksek ilkokulda görev yapmaktadır. Araştırmanın verileri, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak odak grup görüşmeleri yoluyla elde edilmiştir. Grup görüşmeleri 3 farklı okulda ve 4, 5 ve 6 sınıf öğretmeninden oluşan gruplar halinde gerçekleştirilmiştir. Her bir görüşme ortalama 30-40 dakika sürmüştür. Verilerin analizinde nitel araştırmalarda sıkça kullanılan içerik analizi yönteminden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, SED düşük olan ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin sorunları, “Eğitim Sisteminden Kaynaklı Sorunlar”, “Veli ve Çevreden Kaynaklı Sorunlar” ve “Öğretmenden Kaynaklı Sorunlar” temaları, SED orta ve yüksek olan ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin sorunları ise “Eğitim Sisteminden Kaynaklı Sorunlar”, “Veli ve Çevreden Kaynaklı Sorunlar”, “Öğretmenden Kaynaklı Sorunlar” ve “Okul ve Sınıf Ortamından Kaynaklı Sorunlar” temaları altında toplanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Sınıf öğretmeni,Öğretmen sorunları,Nitel araştırma

Kaynakça

1. Akdemir, A. S. (2013). Türkiye’deÖğretmenyetiştirmeprogramlarınıntarihçesivesorunlari.Electronic Turkish Studies, 8(12), 15-28.
2. Akyol, H. (2010). Türkçe ilk okumayazmaöğretimi (9. baskı). Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
3. Akyüz, Y. (2007). Türkeğitimtarihi (11. baskı). Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
4. Anıl, D. veAcar, M. (2008).Sınıföğretmenlerininölçmedeğerlendirmesürecindekarşılaştıklarısorunlarailişkingörüşleri.YüzüncüYılÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 5(2), 44-61.
5. Aydın, R., Şahin, H. veTopal, T. (2008).Türkiye’deilköğretimesınıföğretmeniyetiştirmedenitelikarayışları.TürkiyeSosyalAraştırmalarDergisi, 12(2), 119-142.
6. Azar, A. (2011). Türkiye’dekiöğretmeneğitimiüzerinebirsöylem: Nitelik mi, nicelik mi. YükseköğretimveBilimDergisi, 1(1), 36-38.
7. Baskan, G. A. (2001). Öğretmenlikmesleğiveöğretmenyetiştirmedeyenidenyapılanma.HacettepeÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 20(20), 16-25.
8. Baştürk, S. (2012).Sınıföğretmenlerininöğrencilerinmatematikdersindekibaşarıya dabaşarısızlığınaatfettiklerinedenler.Mehmet AkifErsoyÜniversitesiSosyalBilimlerEnstitüsüDergisi, 4(7), 105-118.

9. Bilasa, P. (2013). Türkiye’deilköğretimintarihselgelişimi (1. baskı ). Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
10. Bloor, M., & Wood, F. (2006).Keywords in qualitative methods: A vocabulary of research concepts. London: Sage Publications Inc.
11. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. California: Sage Publications Inc.
12. ÇamAktaş, B. (2016). Sınıföğretmeniadaylarınınmeslekiyaşamlarındakarşılaşabileceklerinidüşündüklerisorunlar.Mehmet AkifErsoyÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 16(38), 16-30.
13. Dağlı, A. (2006). 2547 sayılıyükseköğretimkanunuveöğretmenyetiştirenkurumlarınüniversiteleredevredilmesi.ElektronikSosyalBilimlerDergisi, 18, 44-53.
14. Demir, M. K. ve Arı, E. (2013). Öğretmensorunları-Çanakkaleiliörneği. OndokuzMayısÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 32(1), 107-126.
15. Deringöl,Y(2007).Türkiye'decumhuriyetdönemindengünümüzeilköğretimöğretmenleriyetiştirilmesinintarihselboyutuveeğitimcileringörüşlerinindeğerlendirilmesiüzerinebiraraştırma.Hasan Ali YücelEğitimFakültesiDergisi, 2, 17-27.
16. Doğan, C. (2005). Türkiyedesınıföğretmeniyetiştirmepolitikalarıvesorunları.Bilig: Journal of Social Sciences of The Turkish World, 35, 133-149.
17. Doğan, S., Demir, S. B. ve Pınar, M. A. (2014). 4+ 4+ 4 kesintilizorunlueğitimsistemininsınıföğretmenleriningörüşleridoğrultusundadeğerlendirilmesi.Ilkogretim Online, 13(2), 503-517.
18. Doğan, S., Uğurlu, C. T. veDemir, A. (2014).4+ 4+ 4 eğitimsistemininokulpaydaşlarınaolumluveolumsuzetkilerininyöneticigörüşlerinegöreincelenmesi.Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13(1), 115-138.
19. Durukafa, G. veKiriş, S.(2000)AlmanyaveTürkiye'deilköğretimokullarınaöğretmenyetiştirmeprogramlarınındünüvebugünü.PamukkaleÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 8(8), 4-13.
20. Epçaçan, C. (2014). İlkokulveortaokulöğretmenveyöneticilerinin 4+ 4+ 4 eğitimsistemineilişkingörüşleri (Siirtiliörneği). EkevAkademiDergisi, 18(58), 505-522.
21. Erdem,A.R(2010).Sınıföğretmenlerininkarşılaştığıtoplumsalsorunlarvetoplumsalsorunlarınperformansınaetkisikonusundakigörüşleri.PamukkaleÜniversitesiEğitim FakültesiDergisi, 28, 147-163.
22. Ergün, M. (1987).Türkiye'deöğretmenyetiştirmeçalışmalarınıngelişmesi.HacettepeÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 2(2), 10-18.
23. Ersoy, A. F. (2016). Fenomenoloji. A. Sabanve A. Ersoy (Editörler), Eğitimdenitelaraştırmadesenleriiçinde (51-109). Ankara: AnıYayıncılık.
24. Ersözlü,Z.N.,Maviş,F.Ö.,Özel,Ö.veKürşadoğlu,A.E(2014).Alandeğişikliğiyapansınıföğretmenleriningeçtiklerialanlailgiliuyumsorunlarıveçözümönerileri.EğitimdePolitika AnaliziDergisi, 3(1), 8-23.
25. Eskicumalı, A. (2002). Eğitim, öğretimveöğretmenlikmesleği. Y. Özden (Editör), ÖğretmenlikMesleğineGiriş. Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
26. Gedik, N. (2016). Olgubilim (Fenomenoloji). M. Y. Özdenve L. Durdu (Editörler), Eğitimdeüretimtabanlıçalışmalariçinnitelaraştırmayöntemleriiçinde (37-47). Ankara: AnıYayıncılık.
27. Genç, S. Z. (2005).Sınıföğretmeniyetiştirmemeselemiz. Atatürk ÜniversitesiKazımKarabekirEğitimFakültesiDergisi, 11, 86-99.
28. Gömleksiz,M.N.,Kan,A.Ü.,Biçer,S.veYetkiner,A(2010).Mesleğeyenibaşlayansınıföğretmenlerininyaşadıklarızorluklarlaöğretmenadaylarınınyaşayabilecekleri zorluklaraillgılarınınkarşılaştırılması.E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 12-23.
29. Güçlü, M. (2013).1950 ve 1980 yıllarıarasındaTürkiye’deöğretmenyetiştirmealanındagörülentemeleğilimler.OPUS TürkiyeSosyalPolitikaveÇalışmaHayatıAraştırmalarıDergisi, 3(4), 83-91.
30. Habacı, İ., Karataş, E., Adıgüzelli, F., Ürker, A. veAtıcı, R. (2013).Öğretmenleringüncelsorunları.Electronic Turkish Studies, 8(6), 263-277.
31. Karahan, N. (2008). ÖğretmenyetiştirmedüzeniTürkiyeörneği.Yayımlanmamışyükseklisanstezi.BeykentÜniversitesiSosyalBilimlerEnstitüsü, İstanbul.
32. Kavcar, C. (1980). Nitelikliöğretmensorunu.EğitimveBilim, 5(28), 17-22.
33. Kilimci,S(2006).Almanya,Fransa,İngiltereveTürkiye’desınıföğretmeniyetiştirmeprogramlarınınkarşılaştırılması.Yayınlanmamışdoktoratezi.ÇukurovaÜniversitesiSosyalBilimlerEnstitüsü, Adana.
34. Korkmaz, İ., Saban, A. veAkbaşlı, S. (2004).Göreveyenibaşlayansınıföğretmenlerininkarşılaştıklarıgüçlükler.KuramveUygulamadaEgitimYönetimiDergisi, 10(2), 266-277.
35. Küçükahmet, L. (2007). 2006-2007 öğretimyılındauygulamayabaşlananöğretmenyetiştirmelisansprogramlarınındeğerlendirilmesi.TürkEğitimBilimleriDergisi, 5(2), 203-218.
36. Miles, M. B. &Huberman, A. M. (2015).Nitelverianalizi, (Trans. Ed. S. Akbabave A. Ersoy). Ankara: PegemAkademi.
37. Özden, Y. (2013). Eğitimdeyenideğerler: Eğitimdedönüşüm. (9. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
38. Özer, B. (2014). MilliEğitimBakanlığı “Alo 147” iletişimmerkezininkullaniminailişkinöğretmengörüşlerinindeğerlendirilmesi.UşakÜniversitesiSosyalBilimlerDergisi, 7(2), 215-231.
39. Özpınar, M. veSarpkaya, R. (2010).Köydegörevyapansınıföğretmenlerininsorunları.PamukkaleÜniversitesiEğitimFakultesiDergisi, 27, 17-29.
40. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods (3rd ed.). London: Sage Publications, Inc.
41. Sağ, R., Savaş, B. veSezer, R. (2009).Burdur’dakibirleştirilmişsınıföğretmenlerininözellikleri, sorunlarıveihtiyaçları.İnönüÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 10(1), 37-56.
42. Sağlam, M. (2007).Türkeğitimsistemindeveöğretmeneğitimindeyapısaldüzenlemelerve program geliştirmeçalışmaları.S. A. Kilimci (Editör), Türkiye’deöğretmenyetiştirmeiçinde (137-179). Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
43. Sağlam, M. veÇiçekSağlam, A. (2005).Öğretmenlikmesleğininmaddiyönüneilişkingenelbirdeğerlendirme.TürkEğitimBilimleriDergisi, 3(3), 317-328.
44. Sarı, M. H. ve Altun, Y. (2015).Göreveyenibaşlayansınıföğretmenlerininkarşılaştıklarısorunlar.HacettepeÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 30(1), 213-226.
45. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmenyeterliliklerivemeslekigelişim.BilimveAklınAydınlığındaEğitim, 58, 40-45.
46. Seferoğlu, S. S. (2001). Sınıföğretmenlerininkendimeslekîgelişimleriyleilgiligörüşleri, beklentileriveönerileri.MillîEğitimDergisi, 149, 12-18.
47. Taneri, P. O. ve Ok, A. (2014).Alandanvealandışındanöğretmenliksertifikasıileatananyenisınıföğretmenlerininsorunları. EğitimveBilim, 39(173), 418-429.
48. Taşkaya, S. M., Turhan, M. veYetkin, R. (2015). Kırsalkesimdegörevyapansınıföğretmenlerininsorunları (Ağrıiliörneği). UluslararasıAvrasyaSosyalBilimlerDergisi, 6(18), 198-210.
49. Tekışık, H. H. (1987). Türkiye'deöğretmenlikmesleğivesorunları.HacettepeÜniversitesiEğitimFakültesiDergisi, 2(2), 24-33.
50. TokerGökçe, A. (2013).Sınıföğretmenlerininadaylıkdönemlerindeyaşadıklarımeslekisorunlar.DicleÜniversitesiZiyaGökalpEğitimFakültesiDergisi, 21, 137-156.
51. Vural, B. (2004). Yetkin, ideal, vizyoneröğretmen. İstanbul: Hayat Yayınları.
52. Yazıcı, H. (2009). Öğretmenlikmesleği, motivasyonkaynaklarivetemeltutumlar: Kuramsalbirbakış. KastamonuEğitimDergisi, 17(1), 33-46.
53. Yıldırım, A. veŞimşek, H. (2011).Sosyalbilimlerdenitelaraştırmayöntemleri (8. baskı). Ankara: SeçkinYayıncılık.
54. Yıldızlar, M. (2011).Öğretmeneğitimineyönverenönemliyasalar.S. A. Kilimci (Editör), Türkiye’deöğretmenyetiştirmeiçinde (87-116). Ankara: PegemAkademiYayıncılık.
55. Yılman, M. (2006).Türkiye’deöğretmeneğitiminintemelleri (2. baskı). Ankara: Nobel YayınDağıtım.
56. YÖK, (2007).Öğretmenyetiştirmeveeğitimfakülteleri (1982-2007). Ankara: YüksekÖğretimKurulu, Eğitim-ÖğretimDaireBaşkanlığı.
57. YÖK, (1998).Eğitimfakülteleriöğretmenyetiştirmeprogramlarınınyenidendüzenlenmesi. Ankara: YüksekÖğretimKuruluBaşkanlığı.
58. Yüksel, S. (2011).Türküniversitelerindeeğitimfakülteleriveöğretmenyetiştirme. Ankara: PegemAkademiYayıncılık.