SAYIŞTAY DENETİMİNDE İNSAN DAVRANIŞLARININ ÖNEMİNİN KLİNİK DENETİM VARSAYIMLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

20 nci yüzyılın ilk yarısında yönetim biliminde klasik teorilerin yetersizliğinin anlaşılması sonucunda, neoklasik anlayışın yönetim bilimi alanına kazandırmış olduğu gelişmeler yalnızca yönetimi değil, bir yönetim süreci olarak görülebilen denetimi de etkilemiştir. Bu süreçte insana verilen önemin artması ile birlikte, denetimde insan davranışlarını dikkate alan klinik denetim yaklaşımı ön plana çıkmıştır. Bu makalede, özellikle denetlenenin de denetim sürecine katılımına önem veren klinik denetim yaklaşımının, Sayıştay denetimi açısından değerlendirilmesi yapılmaktadır. Bu konuda denetim algılaması ve insan doğasına ilişkin görüşler ortaya konularak insan faktörünün denetimde ne gibi etkileri olabileceği tartışılmaktadır. Klinik denetimin, eğitim alanına getirmiş olduğu insana değer veren ve katılımcı denetim anlayışının, Sayıştay denetimi alanına uygulanabilirliği karşılaştırmalı olarak değerlendirilmektedir

Anahtar Kelimeler

• İnsan davranışları, klinik denetim, denetim algılaması, denetimde insan faktörü, Sayıştay denetimi

Kaynakça

1. Ali Balcı, “Klinik Teftiş”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fa- kültesi Dergisi, Cilt 20, Sayı 1, (1987), s.29-34
2. Başak Karacan, “Neoklasik Yönetim”, 2010, http://www.ozyazi- lim.com/ozgur/marmara/orgut/neoklasik.htm (Erişim Tarihi 25 Ağustos 2010).
3. Can Aktan, “Neo-Klasik Yönetim Teorilerinde İnsan Boyutu”, 2009, http://www.phanesacademy.net/yonetim_okulu/insan- yonetim/neo-klasik.htm (Erişim Tarihi: 29.10.2009).
4. Celil Koparal, Yönetim ve Organizasyon, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 2004.
5. Erol Eren, Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, BETA Basım Yayım Dağıtım A.Ş., İstanbul, 2008.
6. Fatma Özmen ve Cengiz Batmaz, “İlköğretim Okul Müdürlerinin Öğretmen Denetimindeki Etkililikleri – Hizmet Yılı ve Görev Türü Değişkenine Göre Öğretmen Görüşleri”, Sosyal Bilimler Araştır- maları Dergisi, Sayı 2, (2006), s.102-120.
7. Fatma Özmen, “Klinik Denetim Öngörüleri Çerçevesinde Denet- çi Görüşleri”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 10, Sayı 1, (2000) s.119-157
8. Fermani Maviş, Genel İşletme, Güneş N. Berberberoğlu (Edit.), 4. Baskı, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları, Eskişehir, 2004.

9. Hüseyin Başar, Eğitim Denetçisi. Pegem Akademi Yayınevi, An- kara. 2000.
10. Mustafa Aydın, Eğitim Yönetimi, Hatiboğlu Yayınları, Ankara, 2000.
11. Mustafa Yalçınkaya, “Klinik Teftiş Farklı Bir Model Mi?”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 2, (1993), s..379-386
12. Nezahat Güçlü, “Stratejik Yönetim”, G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 23, Sayı 2, (2003), s.61-85
13. Ömer Dinçer ve Cevdet Yılmaz, Kamu Yönetiminde Yeniden Ya- pılanma: 1 Değişimin Yönetimi için Yönetimde Değişim, Başba- kanlık Yayınları, Ankara, 2003.
14. Public Audit Forum, “What Public Sector Bodies can expect from their Auditors”, Mart 2000.
15. Sayıştay Başkanlığı, “Mali Denetim Rehberi (Taslak)”, 2008.
16. Sayıştay Başkanlığı, “Performans Denetimi Rehberi (Taslak)”, 2007.
17. Sezen Ünlü, Psikoloji, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakülte- si Yayınları, Eskişehir, 2000.
18. Taşkın Kızılok, “Yönetim Yaklaşımları”, 2009, http://www.genbi- lim.com/content/view/3675/86/, (Erişim Tarihi: 29.10.2009).
19. Ziya Bursalıoğlu, “Eğitim Yönetiminde Denetleme ve Değerlen- dirme”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt 18, Sayı 1, (1985), s.169-170.