İTİBAR RİSKİ VE ETİK

Öz

Kurumların bilançoda görünmemekle birlikte en önemli değerleri itibarlarıdır. Bu nedenle itibarlarını zedeleyecek riskleri belirlemek ve yönetmek kurumların stratejik olarak ön en önemli işleri arasındadır. İyi bir itibar paydaşların kurumu tercih etmesine neden olan önemli etkenler arasına girmiş olup, kurumun itibarı ile iş sonuçları arasında olumlu ilişki olduğu bulgulanmıştır. Bu anlamda itibar kurum için stratejik bir kaynak olarak tanımlanabilir. Etik uygulamalar kurumlarda risk yönetiminin en önemli unsurlarından birini oluşturur. Etik uygulamalar yalnızca güçlü bir kamu imajı, iyi bir halkla ilişkiler, sağlayıp kurumun imajını iyileştirmekle kalmazlar ayrıca çıkabilecek sorunların teşhisi, suistimalin engellenmesi kurumsal itibarın korunması, yasal cezaların en aza indirilmesi gibi çok önemli faydalar sağlarlar. Bu çalışmada, itibarın güçlendirilerek itibar riskinin daha iyi yönetilmesine katkıda bulunacak etik uygulamaların üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda kurumlarda etkili bir kurumsal etik uygulaması için uyulması gereken etik programının unsurlarına değinilmiş ve itibarı güçlendirmek, itibar riskini azaltmak için yapılması gereken başlıca etik uygulamalar konusunda uygulama deneyimimizden kaynaklanan önerilerimiz ile çalışma tamamlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Risk Yönetimi,İtibar Riski,İtibar Yönetimi,İş Etiği,Etik Yönetimi

REPUTATIONAL RISK AND ETHICS

Öz

The most important value of institutions is their reputation notwithstanding that reputation is an invisible item from the point of balance sheet. Therefore, detection and management of risks, which have a potential for bringing institutions into discredit, are strategically among the most important operations of institutions. Being ranked among the important factors, which lead stakeholders to make their choice in favor of an institution, of a good reputation, a positive correlation between corporate reputation and business results has been discovered. In this sense, the term ‘reputation’ can be defined as a strategical resource for an institution. Ethical practises constitute one of the most important factors of risk management in institutions. Ethical practises not only improve corporate image before public opinion by way of good public relations, but also provide vital benefits such as detection of potential problems, prevention of fraud, protection of corporate reputation, minimization of penalties. This paper dwells upon ethical practises, which would contribute to better management of reputational risk by strengthening reputation. The factors of an ethics program, which should be complied with, have been addressed in the paper for a effective corporate ethics practice in institutions and the paper has been completed with our recommendations based on our own work experience with regard to major ethics practises needing to be performed in order to strengthen reputation and mitigate reputational risk.

Anahtar Kelimeler

• Risk Management,Reputational Risk,Rep- utation Management,Business Ethics,Ethics Management

Kaynakça

1. AKGÜÇ, Ö. (2007). Banka Yönetimi ve performans analizi. İstanbul: Arayış Basım ve yayıncılık.
2. ARGÜDEN, Y. (2003). İtibar Yönetimi. A. Danışmanlık içinde, İtibar Yönetimi (s. 7-12). İstanbul: Arge Danışmanlık.
3. BALKAN, B. (2018). Bankacılık Etiği. Ankara: Nobel Yayınevi.
4. BALKAN, B. (2017). Bir Suistimal Tespit ve Önleme Aracı Olarak Etik Bildirim Hatları ve Bankacılık Açısından Bir Değerlendirme. K. T. ÇALIYURT, & S. G. GÜNAY içinde, Prof. Dr. Fehmi yıldız Anısına Muhasebe ve Finansta Güncel Konular 2017 (s. 284-311). Edirne: Trakya Üniversitesi.
5. BASANEZ, F., & CORTES, L. (1995 ). Ethics and Regula tion in Financial Institutions and Markets. A. Argandona içinde, The Ethical Dimension of Financial Institutions and Markets. Berlin: Springer Verlag.
6. BOYD, B., CARROLL, W. O., & DESS, G. G. (1996). Determining The Strategic Value of Firm Reputation: A Resource-Based View. Working Paper. Old Dominion Univercity.
7. CARMELI, A., & TISHLER, A. (2005). Percieved organizational Reputation and organizational performance; An Emperical Investigation of Industrial enterprises. Corporate reputaion review vol 8 no 1 , 13-20.
8. ÇAKIR, T. (2012). İtibar risklerinin yönetiminde risk iletişimini rolü. Marmara Üniversitesi İletişim Dergisi , 94-112.

9. DIENHART, J., & SHRONTZ, F. (2010). Enterprise Risk Management: Why the Ethics and Compliance Function Adds Value. 11.2018 tarihinde https://web.actuaries.ie: https://web.actuaries.ie/sites/default/files/erm-resources/erm.pdf adresinden alındı
10. DUTTON, J. E., & DUKERICH, J. E. (1991). Keeping on eye on the mirror: İmageand identity in organizational adaptation. Academy of Management Journal , s. 517-554.
11. ERC Ethics Resource Center. (2007). Organizasyonlarda İş Etiği Programlarının Geliştirilmesi ve Uygulanması. İstanbul: Tedmer Türkiye Etik Değerler Merkezi.
12. FOMBURN, C., & SHANLEY, M. (1990). What’s in a Name? Reputation Building and corporate strategy. Academy of Management Journal , 232-258.
13. FRANCIS, R., & ARMASTRONG, A. (2003). Ethics as a Risk ManagmentStrategy; The Australian Exprience. Journal of BusinessEthics , s. 375-385.
14. HILLMAN, A. J., & KEIM, G. D. (2001). Shareholder Value, Stakeholder Management, and Social Issues: What’s the Bottom Line? Strategic Management Journal, s. 125-139.
15. HONEY, G. (2009). A short guide to reputation risks . Burlington: Gower Publishing Ltd.
16. KADIBEŞEGİL, S. (2013). İtibar yönetimi. itibarınızı yönetmekten daha önemli işiniz var mı? istanbul: MediaCat Kitapları.
17. KANDİL GÖKER, İ. E., ARAR, T., & UYSAL, B. (2017). Kurumsal itibar Kavramı ve Hisse senedi Fiyatlarının Etkisi. Muhasebe ve Finansman Dergisi , 133-155.
18. KIREL, Ç. (2000). Örgütlerde Etik Davranışlar, Yönetimi ve Bir Uygulama Çalışması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi.
19. MCGUIRE, J., ShweneeweIs, T., & BRANCH, B. (1990). Perceptions of Firm Quality: A Case or Result of Firm Performance. Journal of Management, 167- 180.
20. MCNAMARA, C. (tarih yok). 10 Benefits of Managing Ethics in the Workplace. 12.1.2018 tarihinde https://managementhelp.org/businessethics/ethics-guide.htm#anchor33077 adresinden alındı
21. NAKRA, P. (2001). Kurumsal itibar Yönetimi: ‘’KİY’’ staratejik bir dönüşümmü? Kurgu Dergisi, 401-416.
22. ÖZASLAN, R. K., & ÖZŞAHİN KOÇ, F. (2016). Kurumun sürdürülebilirliğinde ‘’itibar riski’’ yönetiminin yeri ve önemi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 273-283.
23. PRUZAN, P. (2001). Corporate reputation; İmage and identity. Corporate reputation Review , 50-64.
24. SAYLI, H., & YAŞAR UĞURLU, Ö. (2007). Kurumsal itibar ve yönetsel Etik İlişkisinin analizine yönelik bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve idari Bilimler Fakültesi dergisi , 75-96.
25. SMAIZIENE, I. (2008). Revealing the value of corporate reputation for increasing competitiveness. Economics and Management , 718-723.
26. TDK. (tarih yok). TDK Bilim ve Sanat Terimleri Ana Sözlüğü. 12.1.2018 tarihinde www.tdk.gov.tr: http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bilimsanat&arama=kelime&guid=TDK.GTS.5c18c8523406b2.49129045 adresinden alındı
27. TDK Türkçe Sözlük. (1998). Türkçe Sözlük 9.baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu.
28. Tedmer Türk İşgücünün İş Etiğine Yaklaşımı Araştırma Raporu GFK Türkiye. (2006, 1 6). 12.1.2018 tarihinde https://slideplayer.biz.tr/slide/1908853/ adresinden alındı
29. TUCKER, L., & MELEWAR, T. (2005). Corporate reputation and crisis Management;The threat and mannageability of anti-corporatism. Corporate nreputation review, 377-387.
30. WILLIAMS, R. J., SHNAKE, J. M., & FREDENBERGER, W. (2005). TheImpact of Corporate Strategy on a firm’s reputation. Corporate Reputation review , 187-200.
31. YENER, M., & ERGUN, S. (2014). İtibar yönetimi: tanım ölçüm ve teori. H. SUMER, & H. PERNSTEINER içinde, itibar Yönetimi. Reputation Management (s. 3-24). İstanbul: Beta Basım AŞ.