It is evident that language shifts in bilingual children are influenced by factors such as education and family, and that this has an effect on the preservation of the mother tongue. This study examined the language behaviors of preschool-aged Kurdish–Turkish bilingual children in relation to factors such as language of education, family communication style, environmental exposure, technological input, and type of bilingualism. The aim is to understand how these factors shape language shift behaviors and contribute to the development of the mother tongue. Qualitative analysis was used as the method; at the beginning of the educational process, a family language background form and an initial language assessment were collected, and at the end, an educational process evaluation form, family interviews, and a final language assessment were gathered. The data were analyzed using qualitative methods. The significance of the study lies in demonstrating the effects of mother-tongue education in early childhood, thereby providing evidence-based scientific knowledge for multilingual education policies. Family perspectives gathered during the educational process revealed that children receiving Kurdish-medium education showed development in their mother tongue (Kurdish) and used language shifts as a strategic communicative tool, while those receiving Turkish-medium education experienced mother-tongue attrition. Family reports confirmed that families using mixed languages increased language shifting, whereas families speaking exclusively in Kurdish supported mother-tongue maintenance. The findings also indicate that language policies in Turkey, by restricting minority languages, increase the risk of language loss, while mother-tongue-oriented education reduces this risk and supports multilingualism.
Guherîna zimanî di zarokên duzimanî de di bin bandora perwerde û malbatê de ye û ev yek bandorê li parastina zimanê mîrasê dike. Ev xebat, tevgerên bikaranîna zimanî yên zarokên duziman yên Kurdî-Tirkî yên di temenê berî xwendingehê de bi bandora faktorên wekî zimanê perwerdeyê, şêwaza axaftina malbatê, xwepêşandana derdorê, têketina teknolojîk û cureya duzimanîbûnê lêkolîn dike. Armanc ew e ku were têgihiştin ka ev faktor çawa tevgerên guherîna zimanî şekil didin û beşdariya wan ji bo pêşveçûna zimanê mîrasê çi ye. Rêbaz wekî analîza nîtel hatiye bikaranîn; di destpêka proseya perwerdeyê de nêrînên malbatan bi forma rewşa zimanî ya malbatê û bikaranîna zimanî ya zarokan jî bi pêştesteke zimanî û di dawiyê de bi forma nirxandina proseya perwerdeyê û bi paştesteke zimanî hatine wergirtin, dane bi awayekî nîtel hatine nirxandin. Girîngîya xebatê di wê yekê de ye bandora bi zimanê zikmakî perwerdehê nîşan dide, loma jî ji bo polîtîkayên pirsimanî datayên zanistî peşkeş dike. Nêrînên malbatan diyar dikin ku zarokên perwerdeya Kurdî digirin di zimanê mîrasê (kurdî) de pêşveçûn nîşan didin û guherîna zimanî wekî amûreke danûstandinê ya stratejîk bikar tînin, lê yen ku perwerdeya tirkî digirin zimanê wan yê mîrasê lawaz dibe. Raportên malbatan piştrast dikin ku malbatên di bikaranîna zimanî de tevlihev guherîna zimanî zêde dikin, lê malbatên bi temamî bi Kurdî diaxivin zimanê mîrasê diparêzin. Polîtîkayên zimanî yên li Tirkiyeyê zimanên kêmîne sînordar dikin û metirsiya wendabûna zimanî zêde dikin; perwerdeya bi zimanê mîrasê vê metirsiyê kêm dike û pirzimanîbûnê piştgirî dike. Encam nîşan didin ku perwerdeya bi zimanê mîrasê dewlemendîya zimanî diparêze û pêşveçûna pirzimanîbûnê bi hêz dike.
İki dilli çocuklarda dil geçişlerinin eğitim ve aile gibi faktörlerden etkilendiği ve bunun anadil korunması etkisininin olduğu aşikardır. Bu çalışma, okul öncesi çağdaki Kürtçe-Türkçe iki dilli çocukların dil kullanım davranışlarını, eğitim dili, aile konuşma tarzı, çevre maruziyeti, teknolojik girdi ve iki dillilik türü gibi faktörlerin etkisiyle incelemiştir. Amaç, bu faktörlerin dil geçişi davranışlarını nasıl şekillendirdiğini ve anadil gelişimine katkısını anlamaktır. Yöntem olarak nitel analiz kullanılmış; eğitim sürecinin başında aile dil durum formu, ön dil ölçümü ve sonunda eğitim süreci değerlendirme formu, aile görüşleri ve son dil ölçümü toplanmış, veriler nitel yöntemle değerlendirilmiştir. Çalışmanın önemi, okul öncesi çağda anadil eğitiminin etkilerini göstererek çok dilli eğitim politikalarına veriye dayalı bilimsel bilgi sağlamasıdır. Eğitim sürecinde ailelerden alınan görüşler, Kürtçe eğitim alan çocukların anadilinde (Kürtçe) gelişim gösterip dil geçişlerini stratejik bir iletişim aracı olarak kullandığını, Türkçe eğitim alanların ise anadil zayıflaması yaşadığını ortaya koymuştur. Aile raporları, karışık diller kullanan ailelerin dil geçişlerini artırdığını, tamamen Kürtçe konuşan ailelerin anadili koruduğunu doğrular niteliktedir. Türkiye’deki dil politikaları, azınlık dillerini kısıtlayarak dil kaybı riskini artırırken, anadil odaklı eğitim bu riski azaltarak çok dilliliği desteklediği noktasında veriler elde edilmiştir.
| Birincil Dil | Kürtçe |
|---|---|
| Konular | Kürt Dili, Edebiyatı ve Kültürü |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 10 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 41 |