Kan Kültürlerinde Üretilen Yoğun Bakım Ünitesi Hastalarında Candida Epidemiyolojisi ve Antifungal Direnç Değişiminin İncelenmesi, 2015-2019

Amaç: Araştırmanın amacı, 2015-2019 yılları arasında, yoğun bakım ünitesi (YBÜ) hastalarında Candida enfeksiyonlarının görülme sıklığının, antifungal direncinin ve 5 yıl içindeki antifungal direnç değişiminin değerlendirilmesidir. Yöntemler: Kan kültürlerinden izole edilen 402 candida izolatının retrospektif olarak incelendiği araştırma Ocak 2015-Aralık 2019 tarihleri arasında, Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde gerçekleştirildi. Mikroorganizmaların tanımlanmasından sonra Candida tespit edilen izolatların, antifungal duyarlılık kartları kullanılarak, amfoterisin B, kaspofungin, flukonazol, flusitozin mikafungin ve vorikonazole karşı duyarlılıkları araştırıldı. Sonuçlar, Clinical Laboratory Standarts Institute (CLSI) kılavuzlarında antifungal ajanlar için belirlenen eşik değerlere göre değerlendirildi. Bulgular: Araştırmada, en sık rastlanan üç kandida suşu C. albicans (%39,3), C. parapsilosis (%31,3) ve C. tropicalis (%10,2) idi. Yıllara göre antifungal direnç oranları değerlendirildiğinde, beş yıl için antifungal direnç gelişme sıklığı en fazla flukonazolde idi. En sık duyarlılık gösterilen antifungal ise yıllara göre değişkenlik gösterdi. Beş yıl genelinde en yüksek oranda duyarlılık gösterilen antifungal kaspofungin, en yüksek oranda direnç geliştirilen antifungal ise flukonazoldü. Beş yıllık zaman diliminde amfoterisin-B (p=0,651), kaspofungin (p=0,579), flukonazol (p=0,344), flusitozin (p=0,356), mikafungin (p=0,402) ve vorikonazole (p=0,384) gelişen direncin istatistiksel olarak anlamlı değişim göstermediği bulundu. C. albicans’ın flukonazol (%1,9), mikafungin (%0,6) ve vorikonazol’e (%3,8) karşı direnç gösterdiği saptandı. C. parapsilosis’in flusitozin dışındaki tüm antifungallere değişen oranlarda direnç gösterdiği bulundu. C. glabrata’nın kaspofungin (%3,6), flukonazol (%7,1) ve vorikonazole (%7,7), C. tropicalis’in flukonazol (%4,9), mikafungin (%4,9) ve vorikonazole (%2,6) karşı direnç gösterdiği saptandı. Sonuçlar: YBÜ’de karşılaşılan Candideminin en sık nedenleri C.albicans iken, nonalbicans türlerinin toplamı C. albicans’ dan fazla idi. Antifungaller içinde en fazla direnç flukonazol iken, beş yıllık zaman dilimi sonrası antifungal direnç oranları anlamlı değişim göstermediği görüldü. Ampirk tedavide sık kullanılan flukonazol direncindeki artış ise antifungal duyarlılık testlerinin önemini ortaya koymaktadır. Yoğun bakım ünitesindeki hastaların kandidemi nedenleri ve antifungal direnç oranlarının zaman içindeki seyrini araştıran daha kapsamlı prospektif araştırmalara ihtiyaç vardır.