Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

FİNANSAL RAPORLAMA KALİTESİ İLE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK RAPORLAMA KALİTESİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN NEDENSELLİK İNCELENMESİ

Yıl 2026, Cilt: 27 Sayı: 1 , 916 - 939 , 27.03.2026
https://doi.org/10.31671/doujournal.1684711
https://izlik.org/JA72CJ57EW

Öz

Bu araştırma, 2018-2023 yılları arasında BIST 50 endeksinde faaliyet gösteren elektrik, teknoloji, inşaat, ulaştırma ve iletişim şirketlerinin finansal raporlama kalitesi ile sürdürülebilirlik raporlama kalitesi arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Korelasyon testi doğrultusunda, yalnızca finansal raporlama kalitesi ile denetim şirketi arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki bulunmuştur. Araştırmanın hipotezlerine göre, Finansal Raporlama Kalitesi ile Kadın Yönetim Kurulu Üye Sayısı arasında ve Finansal Raporlama Kalitesi ile Kurumsal Yönetim Derecelendirme Notu arasında çift yönlü nedensellik vardır. Ancak, Finansal Raporlama Kalitesi ile Sürdürülebilirlik Raporlaması, Denetim Şirketi, Bağımsız Yönetim Kurulu Üyeleri ve Halka Arz Oranı arasında herhangi bir nedensellik bulunamamıştır.

Kaynakça

  • Akyüz, H.E. (2023). Yapısal kırılmalı durağanlık testi ve Granger nedensellik analizi: Türkiye’de kadın intihar oranının ekonomik değişkenler ile ilişkisi (Çevik, E.İ. ve Kırcı Altınkeski, B. ed.). Gaziantep: Özgür Press. DOI: https://doi.org/10.58830/ozgur.pub64.c177
  • Al-Shaer, H. (2020). Sustainability reporting quality and post-audit financial reporting quality: Empirical evidence from the UK. Business Strategy and the Environment, 29(6), 2355-2373. https://doi.org/10.1002/bse.2507
  • Al-Shaer, H. ve Zaman, M. (2016). Board gender diversity and sustainability reporting quality. Journal of Contemporary Accounting & Economics, 12(3), 210-222.
  • Alves, S. (2014). The effect of board independence on the earnings quality: Evidence from Portuguese listed companies. Australasian Accounting, Business and Finance Journal, 8(3), 23-44.
  • Amran, A., Lee, S.P. ve Devi, S.S. (2014). The influence of governance structure and strategic corporate social responsibility toward sustainability reporting quality. Business Strategy and the Environment, 23(4), 217-235.
  • Biddle, G.C., Hilary, G. ve Verdi, R.S. (2009). How does financial reporting quality relate to investment efficiency? Journal of Accounting and Economics, 48 (2009), 112-131.
  • Brown, L. ve Caylor, M. (2006). Corporate governance and firm valuation. Journal of Accounting and Public Policy, 25(4), 409-434.
  • Budai, E., Denich, E. ve Hajdu, D. (2021). Financial reporting quality at smes-a theoretical approach. Annales Universitatis Apulensis Series Oeconomica, 23(1), 109-121. DOI: 10.29302/oeconomica.2021.23.1.11
  • Chen, L., Srinidhi, B., Tsang, A. ve Yu, W. (2016). Audited financial reporting and voluntary disclosure of corporate social responsibility (CSR) reports. Journal of Management Accounting Research, 28(2), 53-76.
  • Cheng, Q., Lee, J. ve Shevlin, T. (2016). Internal governance and real earnings management. The Accounting Review, 91(4), 1051-1085.
  • Campbell, J.L. (2015). The fair value of cash flow hedges, future profitability, and stock returns. Contemporary Accounting Research, 32(1), 243-279. Doi: https://doi.org/10.1111/1911-3846.12069
  • Cengiz, S. ve Tosunoğlu, B. (2017). Uluslararası finansal raporlama standartlarının finansal raporlama kalitesi üzerindeki etkisine yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 31(5), 1201-1219.
  • Cho, E. ve Chun, S. (2016). Corporate social responsibility, real activities earnings management, and corporate governance: Evidence from Korea. Asia-Pacific Journal of Accounting & Economics, 23(4), 400-431.
  • Clayton, A.F., Rampedi, I. ve Rogerson, J.M. (2015). Integrated reporting vs. sustainability reporting for corporate responsibility in South Africa. Bulletin of geography, SocioEconomic Series, 29(29), 7-17.
  • Czerney, K., Schmidt, J.J. ve Thompson, A.M. (2014). Does auditor explanatory language in unqualified audit reports indicate increased financial misstatement risk?. Accounting Review, 89(6), 2115-2149. Doi: https://doi.org/10.2308/accr-50836
  • Dayı, F. (2022). Halka açıklık oranının firma değerine etkisi: BİST’de bir uygulama. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 14(26), 102-117. DOI: 10.14784/marufacd.1055184
  • Dechow, P. M., Sloan, R. G. ve Sweeney, A. P. (1995). Detecting earnings management. Accounting Review, 193-225.
  • De Villiers, C., Venter, E.R. ve Hsiao, P. C. K. (2017). Integrated reporting: Background, measurement issues, approaches and an agenda for future research. Accounting & Finance, 57(4), 937-959.
  • Dumay, J., Bernardi, C., Guthrie, J. ve Demartini, P. (2016). Integrated reporting: A structured literature review, Accounting Forum, 40(3), 166-185.
  • Doğan, S. (2024a). Sustainability reporting in Turkey (yearly basis). (Temelli, F., Ed.). İstanbul: Efe Akademi. https://doi.org/10.59617/efepub20242248
  • Doğan S. (2024b). Çevre, sosyal ve kurumsal yönetim (ÇSY) kriterleri ile sürdürülebilir kalkınma hedeflerine yönelik açıklamaların finansal performansa etkisi: BİST sürdürülebilirlik endeksindeki işletmelere yönelik analiz. (Yayımlanmış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
  • Doğan, S. ve Başar, A.B. (2025). The impact of corporate disclosures regarding sustainable development goals and environmental, social, and governance scores of companies on financial performance: The case of Türkiye. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(3), 813-838. Doi: 10.17153/oguiibf.1571557
  • Düzer M. ve Önce S. (2017). Kurumsal sürdürülebilirlik raporlaması ve finansal performans: BİST’te işlem gören şirketler için karşılaştırmalı bir analiz. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 637-648.
  • Düzer, M. (2023). Finansal raporlama kalitesinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi: BİST’te bir araştırma. (Hacıhasanoğlu, T., Özdemir, N., Dalkılıç. E., Ed). Gaziantep: Özgür Yayınları. DOI: https://doi.org/10.58830/ozgur.pub139
  • Dyllick, T. ve Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2), 130- 141, doi:10.1002/bse.323
  • FASB. (2010). Conceptual framework for financial reporting: Qualitative characteristics of useful financial information. (September). (2025, 15 Mart) Erişim adresi https://www.ifrs.org/content/dam/ifrs/publications/pdf-standards/english/2021/issued/part-a/conceptual-framework-for-financial-reporting.pdf
  • Firth, M., Fung, P.M.Y. ve Rui, O.M. (2007). Ownership, two-tier board structure, and the informativeness of earnings: Evidence from China. Journal of Accounting and Public Policy, 26(4), 463-496.
  • Francis, J., LaFond, R., Olsson, P. ve Schipper, K. (2004). Costs of capital and earnings attributes. Accounting Review, 79(4), 967-1010.
  • Gaynor, L.M., Kelton, A.S., Mercer, M. ve Yohn, T.L. (2016). Understanding the relation between financial reporting quality and audit quality. Auditing, 35(4), 1-22. Doi: https://doi.org/10.2308/ajpt-51453
  • GRI (2021). The GRI standards. Erişim adresi: https://www.globalreporting.org/about-gri/mission-history
  • Herzig, C. ve Schaltegger, S. (2006). Corporate sustainability reporting: An overview. Sustainability Accounting and Reporting, doi:10.1007/978-1-4020-4974-3_13.
  • Hillman, A.J. ve Dalziel, T. (2003). Boards of directors and firm performance: Integrating agency and resource dependence perspectives. The Academy of Management Review, 28(3), 383-396.
  • Hong, Y. ve Andersen, M. L. (2011). The relationship between corporate social responsibility and earnings management: An exploratory study. Journal of Business Ethics, 104(4), 461-471.
  • Jones, J.J. (1991). Earnings management during import relief investigations. Jornal of Accounting Research, 29(2), 193-228.
  • Karamanou, I. ve Vafeas, N. (2005). The association between corporate boards, audit committees and management earnings forecasts: An empirical analysis. Journal of Accounting Research, 43(3), 453-486.
  • Kayalı, N. ve Doğan, İ. (2018). Kurumsal yönetim derecelendirme notu ile işletmelerin finansal başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, Nisan(2018), 111-124.
  • Klein, A. (1998). Firm performance and board committee structure. The Journal of Law & Economics, 41(1), 275-304.
  • Köse, E. (2022). Kurumsal yönetim özelliklerinin çevresel, sosyal ve yönetişim (ESG) açıklamalarına etkisi. Uluslararası İşletme, Ekonomi ve Yönetim Perspektifleri Dergisi, 6(5), 464-474.
  • Lemma, T.T., Feedman, M., Mlilo, M. ve Park, J.D. (2019). Corporate carbon risk, voluntary disclosure, and cost of capital: South African evidence. Business Strategy and the Environment, 28(1), 111-126. https://doi.org/10.1002/bse.2242
  • Lim, H. ve Choi, J. (2013). Corporate social responsibility and earnings management: Does the external business ethics portray internal ethics? Korean Accounting Journal, 22(5), 257-309.
  • Maguire, M. (2011). The future of corporate social responsibility reporting. Boston University, Frederick S. Pardee Center for the Study of the Longer Range, (2025, 15 Mart) Erişim adresi https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/22727/PardeeIIB-019-Jan2011.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • Martinez-Ferrero, J., Garcia-Sanchez, I. ve Cuadrado-Ballesteros, B. (2013). Effect of financial reporting quality on sustainability information disclosure. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 22(1), 45-64. https://doi.org/10.1002/csr.1330
  • Martínez-Ferrero, J. (2014). Consequences of financial reporting quality on corporate performance: Evidence at the international level. Estudios de Economía, 41(1), 49-88.
  • Martínez-Ferrero, J., Garcia-Sanchez, I. M. ve Cuadrado-Ballesteros, B. (2015). Effect of financial reporting quality on sustainability information disclosures. Corporate social responsibility and environmental management, 22(1), 45-64.
  • Muttakin, M.B., Khan, A. ve Azim, M.I. (2015). Corporate social responsibility disclosures and earnings quality. Managerial Auditing Journal, 30(3), 277-298.
  • Öcal, N. (2022). Yönetim kurulunda kadın üye varlığının şirket performansına etkisi. Journal of Business and Trade (JOINBAT), 3(1), 1-19.
  • Önce, S. ve Çavuş, G. (2020). Sürdürülebilirlik raporlaması ve finansal raporlama kalitesi ilişkisi: BİST’e Kote İmalat İşletmelerinde Araştırma. Muhasebe Enstitüsü Dergisi, 62, 1-10.
  • Özbay, D. (2019). Türkiye’de finansal olmayan raporlama ve gelişim trendi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15(2), 445-462.
  • Özcan, İ. (2024). The Association between independent audit firm rotation, key audit matters and financial reporting quality: BİST 30 analysis. International Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 10(6), 785-795. DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.14249908
  • Prior, D., Surroca, J. ve Tribó, J. A. (2008). Are socially responsible managers really ethical? Exploring the relationship between earnings management and corporate social responsibility. Corporate Governance: An International Review, 16(3), 160-177.
  • Qi, B., Lin, J.W., Tian, G. ve Lewis, H.C.X. (2017). The impact of top management team characteristics on the choice of earnings management strategies: Evidence from China. Accounting Horizons, 32(1), 143-164.
  • Rezaee, Z. ve Tuo, L. (2019). Are the quantity and quality of sustainability disclosures associated with the innate and discretionary earnings quality? Journal of Business Ethics, 155(3), 763-786.
  • Romero, S., Ruiz, S. ve Fernandez-Feijoo, B. (2019). Sustainability reporting and stakeholder engagement in Spain: Different instruments, different quality. Business Strategy and the Environment, 28(1), 221-232.
  • Souza, J.A.S., Flach, L., Borba, J.A. ve Broietti, C. (2019). Financial reporting quality and sustainability information disclosure in Brazil. Brazilian Business Review, 16, 555-575. DOI: http://dx.doi.org/10.15728/bbr.2019.16.6.2
  • Scholtens, B. ve Kang, F.C. (2013). Corporate social responsibility and earnings management: Evidence from Asian economies. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 20(2), 95-112.
  • Selimefendigil, S. (2023). Denetim kalitesinin finansal raporlama kalitesi üzerine etkisi: BİST şirketleri örneği. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 9(1), 66-79. Doi: https://doi.org/10.30855/gjeb.2023.9.1.005
  • Süklüm, N. ve Hiçyorulmaz, E. (2019). BİST Sürdürülebilirlik endeksindeki işletmelerin sosyal sorumluluk ve çevre muhasebesi ilişkisi açısından incelenmesi: Bir içerik analizi. Business and Management Studies: An International Journal, 17(4), 1806-1824. DOI: https://doi.org/10.15295/bmij.v7i4.1152
  • Şahin, K., Eser, B., Kaplan, T. ve Özdündar, G. (2018). Yönetim kurullarında kadın yönetici temsili: Türkiye’de yönetim kurulları yapısının cinsiyet bağlamında incelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(4), 1147-1166.
  • Şeker, Y. (2020). Finansal raporlama kalitesi ile çevresel sosyal ve kurumsal yönetim (ESG) performansı arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik uluslararası bir araştırma. (Yayımlanmış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  • Tarı, R. (2012), Ekonometri, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  • Tuan, K. ve Yenel, Ö. (2022). Bağımsız denetim firması özelliklerinin finansal raporlama kalitesine etkisi: Borsa İstanbul’da bir araştırma. International Social Sciences Studies Journal, 8(103), 3335-3346. Doi: http://dx.doi.org/10.29228/sssj.64814
  • Varzaru, A.A., Bocean, C.G. ve Nicolescu, M.M. (2021). Rethinking corporate responsibility and sustainability in light of economic performance. Sustainability, 13(5), 1-21. https://doi.org/10.3390/su13052660
  • Yalçın, S. (2022), Muhasebe mevzuatı ve standartlarında tarımsal faaliyetler: Muhasebeleştirme ve ölçüm. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 71, 24-43.
  • Yalçın, N. (2019). Türkiye’deki akademik araştırmalarda kullanılan ihtiyari tahakkuk modellerinin değerlendirilmesi. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 5(17), 576-591.
  • Yip, E., Van Staden, C. ve Cahan, S. (2011). Corporate social responsibility reporting and earnings management: The role of political costs. Australasian Accounting, Business and Finance Journal, 5(3), 17-34.
  • Yoon, B., Kim, B. ve Lee, J.H. (2019). Is earnings quality associated with corporate social responsibility? Evidence from the Korean market. Sustainability, 11(15), 1-20.

CAUSALITY ANALYSIS OF THE RELATIONSHIP BETWEEN FINANCIAL REPORTING QUALITY AND SUSTAINABILITY REPORTING QUALITY

Yıl 2026, Cilt: 27 Sayı: 1 , 916 - 939 , 27.03.2026
https://doi.org/10.31671/doujournal.1684711
https://izlik.org/JA72CJ57EW

Öz

This study examines the relationship between financial reporting quality and sustainability reporting quality of companies operating in the Electricity, Technology, Construction, Transportation, and Communication sectors listed in the BIST 50 index between 2018 and 2023. In line with the results of the correlation test, a significant and positive relationship was found only between financial reporting quality and audit firm. According to the study’s hypotheses, there is bidirectional causality between financial reporting quality and the number of female board members, as well as between financial reporting quality and corporate governance rating. However, no causality was found between financial reporting quality and sustainability reporting, audit firm, independent board members, or public offering rate.

Kaynakça

  • Akyüz, H.E. (2023). Yapısal kırılmalı durağanlık testi ve Granger nedensellik analizi: Türkiye’de kadın intihar oranının ekonomik değişkenler ile ilişkisi (Çevik, E.İ. ve Kırcı Altınkeski, B. ed.). Gaziantep: Özgür Press. DOI: https://doi.org/10.58830/ozgur.pub64.c177
  • Al-Shaer, H. (2020). Sustainability reporting quality and post-audit financial reporting quality: Empirical evidence from the UK. Business Strategy and the Environment, 29(6), 2355-2373. https://doi.org/10.1002/bse.2507
  • Al-Shaer, H. ve Zaman, M. (2016). Board gender diversity and sustainability reporting quality. Journal of Contemporary Accounting & Economics, 12(3), 210-222.
  • Alves, S. (2014). The effect of board independence on the earnings quality: Evidence from Portuguese listed companies. Australasian Accounting, Business and Finance Journal, 8(3), 23-44.
  • Amran, A., Lee, S.P. ve Devi, S.S. (2014). The influence of governance structure and strategic corporate social responsibility toward sustainability reporting quality. Business Strategy and the Environment, 23(4), 217-235.
  • Biddle, G.C., Hilary, G. ve Verdi, R.S. (2009). How does financial reporting quality relate to investment efficiency? Journal of Accounting and Economics, 48 (2009), 112-131.
  • Brown, L. ve Caylor, M. (2006). Corporate governance and firm valuation. Journal of Accounting and Public Policy, 25(4), 409-434.
  • Budai, E., Denich, E. ve Hajdu, D. (2021). Financial reporting quality at smes-a theoretical approach. Annales Universitatis Apulensis Series Oeconomica, 23(1), 109-121. DOI: 10.29302/oeconomica.2021.23.1.11
  • Chen, L., Srinidhi, B., Tsang, A. ve Yu, W. (2016). Audited financial reporting and voluntary disclosure of corporate social responsibility (CSR) reports. Journal of Management Accounting Research, 28(2), 53-76.
  • Cheng, Q., Lee, J. ve Shevlin, T. (2016). Internal governance and real earnings management. The Accounting Review, 91(4), 1051-1085.
  • Campbell, J.L. (2015). The fair value of cash flow hedges, future profitability, and stock returns. Contemporary Accounting Research, 32(1), 243-279. Doi: https://doi.org/10.1111/1911-3846.12069
  • Cengiz, S. ve Tosunoğlu, B. (2017). Uluslararası finansal raporlama standartlarının finansal raporlama kalitesi üzerindeki etkisine yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 31(5), 1201-1219.
  • Cho, E. ve Chun, S. (2016). Corporate social responsibility, real activities earnings management, and corporate governance: Evidence from Korea. Asia-Pacific Journal of Accounting & Economics, 23(4), 400-431.
  • Clayton, A.F., Rampedi, I. ve Rogerson, J.M. (2015). Integrated reporting vs. sustainability reporting for corporate responsibility in South Africa. Bulletin of geography, SocioEconomic Series, 29(29), 7-17.
  • Czerney, K., Schmidt, J.J. ve Thompson, A.M. (2014). Does auditor explanatory language in unqualified audit reports indicate increased financial misstatement risk?. Accounting Review, 89(6), 2115-2149. Doi: https://doi.org/10.2308/accr-50836
  • Dayı, F. (2022). Halka açıklık oranının firma değerine etkisi: BİST’de bir uygulama. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 14(26), 102-117. DOI: 10.14784/marufacd.1055184
  • Dechow, P. M., Sloan, R. G. ve Sweeney, A. P. (1995). Detecting earnings management. Accounting Review, 193-225.
  • De Villiers, C., Venter, E.R. ve Hsiao, P. C. K. (2017). Integrated reporting: Background, measurement issues, approaches and an agenda for future research. Accounting & Finance, 57(4), 937-959.
  • Dumay, J., Bernardi, C., Guthrie, J. ve Demartini, P. (2016). Integrated reporting: A structured literature review, Accounting Forum, 40(3), 166-185.
  • Doğan, S. (2024a). Sustainability reporting in Turkey (yearly basis). (Temelli, F., Ed.). İstanbul: Efe Akademi. https://doi.org/10.59617/efepub20242248
  • Doğan S. (2024b). Çevre, sosyal ve kurumsal yönetim (ÇSY) kriterleri ile sürdürülebilir kalkınma hedeflerine yönelik açıklamaların finansal performansa etkisi: BİST sürdürülebilirlik endeksindeki işletmelere yönelik analiz. (Yayımlanmış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
  • Doğan, S. ve Başar, A.B. (2025). The impact of corporate disclosures regarding sustainable development goals and environmental, social, and governance scores of companies on financial performance: The case of Türkiye. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 20(3), 813-838. Doi: 10.17153/oguiibf.1571557
  • Düzer M. ve Önce S. (2017). Kurumsal sürdürülebilirlik raporlaması ve finansal performans: BİST’te işlem gören şirketler için karşılaştırmalı bir analiz. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 637-648.
  • Düzer, M. (2023). Finansal raporlama kalitesinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi: BİST’te bir araştırma. (Hacıhasanoğlu, T., Özdemir, N., Dalkılıç. E., Ed). Gaziantep: Özgür Yayınları. DOI: https://doi.org/10.58830/ozgur.pub139
  • Dyllick, T. ve Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2), 130- 141, doi:10.1002/bse.323
  • FASB. (2010). Conceptual framework for financial reporting: Qualitative characteristics of useful financial information. (September). (2025, 15 Mart) Erişim adresi https://www.ifrs.org/content/dam/ifrs/publications/pdf-standards/english/2021/issued/part-a/conceptual-framework-for-financial-reporting.pdf
  • Firth, M., Fung, P.M.Y. ve Rui, O.M. (2007). Ownership, two-tier board structure, and the informativeness of earnings: Evidence from China. Journal of Accounting and Public Policy, 26(4), 463-496.
  • Francis, J., LaFond, R., Olsson, P. ve Schipper, K. (2004). Costs of capital and earnings attributes. Accounting Review, 79(4), 967-1010.
  • Gaynor, L.M., Kelton, A.S., Mercer, M. ve Yohn, T.L. (2016). Understanding the relation between financial reporting quality and audit quality. Auditing, 35(4), 1-22. Doi: https://doi.org/10.2308/ajpt-51453
  • GRI (2021). The GRI standards. Erişim adresi: https://www.globalreporting.org/about-gri/mission-history
  • Herzig, C. ve Schaltegger, S. (2006). Corporate sustainability reporting: An overview. Sustainability Accounting and Reporting, doi:10.1007/978-1-4020-4974-3_13.
  • Hillman, A.J. ve Dalziel, T. (2003). Boards of directors and firm performance: Integrating agency and resource dependence perspectives. The Academy of Management Review, 28(3), 383-396.
  • Hong, Y. ve Andersen, M. L. (2011). The relationship between corporate social responsibility and earnings management: An exploratory study. Journal of Business Ethics, 104(4), 461-471.
  • Jones, J.J. (1991). Earnings management during import relief investigations. Jornal of Accounting Research, 29(2), 193-228.
  • Karamanou, I. ve Vafeas, N. (2005). The association between corporate boards, audit committees and management earnings forecasts: An empirical analysis. Journal of Accounting Research, 43(3), 453-486.
  • Kayalı, N. ve Doğan, İ. (2018). Kurumsal yönetim derecelendirme notu ile işletmelerin finansal başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, Nisan(2018), 111-124.
  • Klein, A. (1998). Firm performance and board committee structure. The Journal of Law & Economics, 41(1), 275-304.
  • Köse, E. (2022). Kurumsal yönetim özelliklerinin çevresel, sosyal ve yönetişim (ESG) açıklamalarına etkisi. Uluslararası İşletme, Ekonomi ve Yönetim Perspektifleri Dergisi, 6(5), 464-474.
  • Lemma, T.T., Feedman, M., Mlilo, M. ve Park, J.D. (2019). Corporate carbon risk, voluntary disclosure, and cost of capital: South African evidence. Business Strategy and the Environment, 28(1), 111-126. https://doi.org/10.1002/bse.2242
  • Lim, H. ve Choi, J. (2013). Corporate social responsibility and earnings management: Does the external business ethics portray internal ethics? Korean Accounting Journal, 22(5), 257-309.
  • Maguire, M. (2011). The future of corporate social responsibility reporting. Boston University, Frederick S. Pardee Center for the Study of the Longer Range, (2025, 15 Mart) Erişim adresi https://open.bu.edu/bitstream/handle/2144/22727/PardeeIIB-019-Jan2011.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  • Martinez-Ferrero, J., Garcia-Sanchez, I. ve Cuadrado-Ballesteros, B. (2013). Effect of financial reporting quality on sustainability information disclosure. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 22(1), 45-64. https://doi.org/10.1002/csr.1330
  • Martínez-Ferrero, J. (2014). Consequences of financial reporting quality on corporate performance: Evidence at the international level. Estudios de Economía, 41(1), 49-88.
  • Martínez-Ferrero, J., Garcia-Sanchez, I. M. ve Cuadrado-Ballesteros, B. (2015). Effect of financial reporting quality on sustainability information disclosures. Corporate social responsibility and environmental management, 22(1), 45-64.
  • Muttakin, M.B., Khan, A. ve Azim, M.I. (2015). Corporate social responsibility disclosures and earnings quality. Managerial Auditing Journal, 30(3), 277-298.
  • Öcal, N. (2022). Yönetim kurulunda kadın üye varlığının şirket performansına etkisi. Journal of Business and Trade (JOINBAT), 3(1), 1-19.
  • Önce, S. ve Çavuş, G. (2020). Sürdürülebilirlik raporlaması ve finansal raporlama kalitesi ilişkisi: BİST’e Kote İmalat İşletmelerinde Araştırma. Muhasebe Enstitüsü Dergisi, 62, 1-10.
  • Özbay, D. (2019). Türkiye’de finansal olmayan raporlama ve gelişim trendi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15(2), 445-462.
  • Özcan, İ. (2024). The Association between independent audit firm rotation, key audit matters and financial reporting quality: BİST 30 analysis. International Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 10(6), 785-795. DOI: https://doi.org/10.5281/zenodo.14249908
  • Prior, D., Surroca, J. ve Tribó, J. A. (2008). Are socially responsible managers really ethical? Exploring the relationship between earnings management and corporate social responsibility. Corporate Governance: An International Review, 16(3), 160-177.
  • Qi, B., Lin, J.W., Tian, G. ve Lewis, H.C.X. (2017). The impact of top management team characteristics on the choice of earnings management strategies: Evidence from China. Accounting Horizons, 32(1), 143-164.
  • Rezaee, Z. ve Tuo, L. (2019). Are the quantity and quality of sustainability disclosures associated with the innate and discretionary earnings quality? Journal of Business Ethics, 155(3), 763-786.
  • Romero, S., Ruiz, S. ve Fernandez-Feijoo, B. (2019). Sustainability reporting and stakeholder engagement in Spain: Different instruments, different quality. Business Strategy and the Environment, 28(1), 221-232.
  • Souza, J.A.S., Flach, L., Borba, J.A. ve Broietti, C. (2019). Financial reporting quality and sustainability information disclosure in Brazil. Brazilian Business Review, 16, 555-575. DOI: http://dx.doi.org/10.15728/bbr.2019.16.6.2
  • Scholtens, B. ve Kang, F.C. (2013). Corporate social responsibility and earnings management: Evidence from Asian economies. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 20(2), 95-112.
  • Selimefendigil, S. (2023). Denetim kalitesinin finansal raporlama kalitesi üzerine etkisi: BİST şirketleri örneği. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 9(1), 66-79. Doi: https://doi.org/10.30855/gjeb.2023.9.1.005
  • Süklüm, N. ve Hiçyorulmaz, E. (2019). BİST Sürdürülebilirlik endeksindeki işletmelerin sosyal sorumluluk ve çevre muhasebesi ilişkisi açısından incelenmesi: Bir içerik analizi. Business and Management Studies: An International Journal, 17(4), 1806-1824. DOI: https://doi.org/10.15295/bmij.v7i4.1152
  • Şahin, K., Eser, B., Kaplan, T. ve Özdündar, G. (2018). Yönetim kurullarında kadın yönetici temsili: Türkiye’de yönetim kurulları yapısının cinsiyet bağlamında incelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(4), 1147-1166.
  • Şeker, Y. (2020). Finansal raporlama kalitesi ile çevresel sosyal ve kurumsal yönetim (ESG) performansı arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik uluslararası bir araştırma. (Yayımlanmış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  • Tarı, R. (2012), Ekonometri, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  • Tuan, K. ve Yenel, Ö. (2022). Bağımsız denetim firması özelliklerinin finansal raporlama kalitesine etkisi: Borsa İstanbul’da bir araştırma. International Social Sciences Studies Journal, 8(103), 3335-3346. Doi: http://dx.doi.org/10.29228/sssj.64814
  • Varzaru, A.A., Bocean, C.G. ve Nicolescu, M.M. (2021). Rethinking corporate responsibility and sustainability in light of economic performance. Sustainability, 13(5), 1-21. https://doi.org/10.3390/su13052660
  • Yalçın, S. (2022), Muhasebe mevzuatı ve standartlarında tarımsal faaliyetler: Muhasebeleştirme ve ölçüm. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 71, 24-43.
  • Yalçın, N. (2019). Türkiye’deki akademik araştırmalarda kullanılan ihtiyari tahakkuk modellerinin değerlendirilmesi. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 5(17), 576-591.
  • Yip, E., Van Staden, C. ve Cahan, S. (2011). Corporate social responsibility reporting and earnings management: The role of political costs. Australasian Accounting, Business and Finance Journal, 5(3), 17-34.
  • Yoon, B., Kim, B. ve Lee, J.H. (2019). Is earnings quality associated with corporate social responsibility? Evidence from the Korean market. Sustainability, 11(15), 1-20.
Toplam 66 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Finans ve Yatırım (Diğer), İşletme
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Seda Doğan 0000-0003-2347-1107

Gönderilme Tarihi 26 Nisan 2025
Kabul Tarihi 22 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 27 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.31671/doujournal.1684711
IZ https://izlik.org/JA72CJ57EW
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 27 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Doğan, S. (2026). FİNANSAL RAPORLAMA KALİTESİ İLE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK RAPORLAMA KALİTESİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN NEDENSELLİK İNCELENMESİ. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 27(1), 916-939. https://doi.org/10.31671/doujournal.1684711

Amaç ve Kapsam

Doğuş Üniversitesi Dergisi, iktisat, işletme ve finans konularında Türkçe ve İngilizce özgün bilimsel makalelerin yayımlanmasını amaçlamaktadır. Dergi mevcut literatüre ve/veya uygulamalara katkı sunan özgün makaleleri yayınlamayı hedeflemekte olup, alana katkı sağlayan disiplinler-arası yayınlara da açıktır. 

Derginin hedef kitlesini akademisyenler, araştırmacılar, profesyoneller, öğrenciler ve ilgili mesleki, akademik kurum ve kuruluşlar oluşturmaktadır.

DOĞUŞ ÜNİVERSİTESİ DERGİSİ YAZIM KURALLARI

Doğuş Üniversitesi Dergisi’nde yayımlanması için değerlendirilmek üzere gönderilecek makaleler aşağıda belirtilen kurallar doğrultusunda hazırlanmalıdır. Turnitin ve iThenticate gibi alıntı programlarında yapılan taramalar sonucunda benzerlik oranları %15’i aştığı tespit edilen makaleler veya aşağıda belirtilen kurallara uygun olmayan başvurular değerlendirmeye alınmazlar.

1. Yazarlar makalelerini makale şablon dosyasını kullanarak hazırlamalıdırlar. Makale şablon dosyasını buradan indirebilirsiniz. 


2. Kaynakça yazım biçimi (APA formatı) için "Kaynakça Yazım Örnekleri"ne bakılmalıdır. Karar verilemeyen durumlarda derginin son sayısında yayımlanmış makaleler incelenebilir. Kaynakçaları "Kaynakça Yazım Örnekleri"nde belirtilen formata uygun olarak hazırlanmayan makaleler yayımlanmaz. "Kaynakça Yazım Örnekleri" dosyasını pdf olarak buradan indirebilirsiniz. 

3. Yazarlar makalelerini sisteme iki ayrı word  dosyası olarak yüklemelidir. İlk makale dosyası yazarların ad, soyad, kurum (üniversite, fakülte, bölüm, program vb.), e-posta ve ORCID bilgilerini içermelidir. Hakemlere gönderilecek ikinci makale dosyasında ise yazar bilgileri yer almamalıdır.

4. Yazarların sisteme yükleyecekleri ilk makale dosyasında yazar bilgileri gerekli kısımlara girilmeli; hakemlere gönderilecek ikinci dosyada ise bu kısımlar boş bırakılmalıdır.  İlk sayfada yer alan alt bilgi kısmındaki yazar bilgileri üniversite, fakülte/yüksek okul, bölüm, mail ve ORCID numarasını içerecek şekilde eksiksiz doldurulmalı ve aynı bilgiler Dergipark'taki "Makale Üst Veri" kısmında ve Telif Hakkı Formu'nda da eksiksiz verilmelidir. Yazarlar kullandıkları makale şablonundaki şeklî formatı, düzenlemeyi zorlaştıracak veya engelleyecek şekilde değiştirmemelidir (örnek: sayfa sonu eklemek). Makale şablon dosyasını buradan indirebilirsiniz. 

5. Telif Hakkı Formu tüm yazarların bilgilerini içerecek şekilde, başvuruyu yapan sorumlu yazar tarafından imzalanarak taratılıp (jpg veya pdf formatında) makale dosyalarıyla birlikte sisteme yüklenmelidir. Telif Hakkı Formu'nu buradan indirebilirsiniz. 

6. Doğuş Üniversitesi Dergisi’ne gönderilecek yazılar Türkçe veya İngilizce olabilir. Yazının uzunluğu 20 sayfayı geçmemelidir. Yazının elektronik kopyası Microsoft Word programında Times New Roman yazı karakteri ile hazırlanmalıdır. Marj ayarları; üstten 5cm, alttan 4cm, sağ ve soldan 4.5cm olmalıdır.

7. Başlık, makale hangi dilde ise önce o dilde TÜM HARFLER BÜYÜK olacak şekilde 12 punto, koyu ve sayfaya ortalı olarak verilmelidir. Makalenin diğer dildeki karşılığı ise, bir satır boşluk bırakılarak yine TÜM HARFLER BÜYÜK olacak şekilde, 10 punto, koyu ve sayfaya ortalanmış, ancak italik olarak verilmelidir. Tez veya sözlü bildiriden türetilmiş makalelerde başlığa * işareti eklenerek, dipnotuna çalışmanın hangi tez veya bildiriden türetildiği belirtilmelidir.

8. Makale hangi dilde ise önce o dilde yaklaşık 150-200 kelimelik bir “Öz” ve altında diğer dilde çevirisi olacak şekilde ikinci bir “Öz” verilmelidir. İkinci "Öz" italik yazı karakterinde olmalıdır. Türkçe ve İngilizce özetlerin her ikisinin de altında, anahtar kelimeler (en az 3, en çok 5 kelime/kelime grubu) olmalıdır. İkinci "Öz"de anahtar kelimeler italik olmalıdır. Anahtar kelimelerde ilk kelimelerin ilk harfleri büyük olmalıdır (ör: Ekonomik Kalkınma, Para Politikası). İkinci "Öz"ün altındaki anahtar kelimeler italik olmalıdır.

9. Yazarlar makalelerine Journal of Economic Literature (JEL) sınıflama numarası eklemelidir. Journal of Economic Literature (JEL) sınıflama numarası sadece İngilizce özetin altında verilmelidir. Türkçe özetin altında Journal of Economic Literature (JEL) sınıflama numarası verilmemelidir. 

10. Metin içinde başlıklar (Giriş kısmından Sonuç kısmına kadar) Arap rakamıyla numaralandırılmalı (1., 1.1., 1.1.2. gibi) ve sola dayalı olmalıdır. Birinci düzey başlıklar 12 punto ve koyu, ikinci düzey ve daha sonraki başlıklar 10 punto ve koyu olarak verilmelidir. Başlıklarda ilk kelimelerin ilk harfleri büyük olmalıdır. Başlık numaralarında noktadan sonra bir boşluk bırakılmalıdır (Örnek: 1. Giriş). “Referanslar” başlığı numaralandırılmamalıdır. Her başlıktan sonra bir boşluk bırakılmalıdır.

Örnek:

1. Giriş
2. Literatür
3. Model ve Veri Seti
3.1. Birim Kök Testi
3.2. Nedensellik Analizi
3.2.1. Tado-Yamamoto Nedensellik Testi
3.2.2. Granger Nedensellik Testi
4. Sonuç
Referanslar


11. Metin 10 punto ve tek satır aralıkla iki yana yaslı olarak yazılmalıdır. Her paragraftan sonra bir satır boşluk bırakılmalı ya da paragraflar arasında önce ve sonra 6 nk boşluk aralığı seçilmelidir ve paragraflar sola yaslı/girintisiz olarak başlamalıdır.

12. Dipnotlar Times New Roman yazı karakterinde, 9 punto ve iki yana yaslı olarak verilmelidir. 

13. Başka kaynaklardan yapılan aktarmalar üç satırı (veya 40 kelimeyi) geçmiyor ise tırnak içinde italik olarak, üç satırı geçiyor ise ayrı bir paragrafta sağdan ve soldan birer santim içeri çekilerek 9 punto ve italik olarak verilmelidir.

14. Tablo ve şekillere başlık ve sıra numarası verilmeli, başlıklar tabloların üzerinde (Tablo 1. Tablo Adı), şekillerin ise altında (Şekil 1. Şekil Adı) yer almalıdır.  Tablo ve şekil başlıkları ve açıklamaları 10 punto olarak bold karakterle yazılmalı ve tablo ve şekle göre ortalanmalıdır. Tablo ve şekiller dikey olarak (tam sayfa olan tablo ve şekiller yatay olarak yerleştirilebilir), denklemler sayfaya ortalı olarak verilmeli ve denklemlerin sıra numaraları parantez içinde olup sayfanın sağ tarafına yaslanmalıdır. Tablo ve şekillerin paragraf hizasını aşmamasına ve sayfalar arasında bölünmemesine özen gösterilmelidir. Tablo ve şekil uzunluğu bir sayfayı geçmiyorsa tek sayfa içerisinde verilmelidir. Tablo ve şekilleri sayfaya ve paragraf hizasına sığdırmak için tablo ve şekillerin içerisindeki metinlerin puntosu da okunurluğu zorlaştırmayacak düzeyde küçültülebilir.  Tablo ve şekillerin altında yer alan tablo ve şekil referansları/kaynakları APA formatına uygun metin içi referans yöntemine göre, tablo veya şekle bitişik ve 9 punto olarak verilmelidir (örnek: Kaynak: Yazar/kurum adı, yayım yılı: sayfa numarası). Şekillerde (varsa) kaynak şekil açıklamasının üzerinde olmalıdır. "Kaynak" yazısı bold, referans düz yazı karakterinde olmalıdır (Örnek: Kaynak: TÜİK, 2022). 

15. Kaynaklara göndermeler, metin içi parantez yöntemi ile yapılmalıdır. Parantez içindeki sıra; yazar/yazarların soyadı (yazarı olmayan kaynaklarda eser adının ilk üç kelimesi ve izleyen üç nokta), kaynağın yılı, iki nokta üst üste, sayfa numarası/numaraları şeklinde olmalıdır (örnek: Soyad, tarih: sayfa numarası).

16. Metin içinde, yukarıdaki gibi gönderme yapılan bütün kaynaklar, “Referanslar” listesinde APA formatına uygun olarak belirtilmeli, gönderme yapılmayan kaynaklar bu listede yer almamalıdır. Kaynakçada "Referanslar" başılığı kullanılmalı ve başlık numaralandırılmamalıdır. Referanslar arasında boşluk olmamalı, referanslar 1,25 cm asılı/hanging girintiyle verilmelidir (örnek için makale şablon dosyası incelenebilir). Kaynakçada referanslar alfabetik sırayla ve "Kaynakça Yazım Örnekleri"nde belirtildiği gibi APA formatında yazılmalı; referanslarda referans türüne göre cilt ve sayfa numarası, yayım yeri, yayınevi, sayfa aralıkları gibi bilgiler eksiksiz verilmelidir. Makale, kitap ve tez adları, özel isimler dışında sadece ilk kelimelerinin ilk harfi büyük, diğer harfleri küçük olacak şekilde yazılmalıdır. Dergi adlarında ise her kelimenin ilk harfi büyük olmalıdır.  Dergi, kitap ve tez adları ile dergilerin cilt numaraları italik yazılmalıdır. 

17. Makaleler yazım ve imla kurallarına uygun formatta hazırlanmalıdır. Noktalama işaretlerinden sonra bir boşluk bırakılmalıdır. APA formatına uygun referans gösteriminde de bu husus dikkate alınmalıdır [(Gürsoy, 2009:175) değil, (Gürsoy, 2009: 175) şeklinde olmalıdır]. Nokta parantezden önce değil, parantezden sonra konulmalıdır. Örnek:

Tablo ve şekillerin altında yer alan tablo ve şekil referansları/kaynakları APA formatına uygun metin içi referans yöntemine göre, tablo veya şekle bitişik ve 9 punto olarak verilmelidir (örnek: Kaynak: Yazar/kurum adı, yayım yılı: sayfa numarası). Şekillerde (varsa) kaynak şekil açıklamasının üzerinde olmalıdır. "Kaynak" yazısı bold, referans düz yazı karakterinde olmalıdır (Örnek: Kaynak: TÜİK, 2022). 

18. Makalelerin basıma girecek son şeklini yazım kurallarına uygun olarak sunmak yazarların sorumluluğundadır; makaleler yazım kurallarına uygun şekilde sunulana kadar yayımlanmaz. 

Yayın Etiği
Doğuş Üniversitesi Dergisin'de uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır. Doğuş Üniversitesi Dergisi yayın etiği kapsamında tüm paydaşların aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklenmektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Yazarların Etik Sorumlulukları
Doğuş Üniversitesi Dergisi'ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
Yazar(lar)ın gönderdikleri çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır.
Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir; böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış çalışma Doğuş Üniversitesi Dergisi'ne gönderilemez.
Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.
Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
Doğuş Üniversitesi Dergisi editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde aşağıdaki etik görev ve sorumluluklara sahip olmalıdır:
Genel görev ve sorumluluklar
Editörler, Doğuş Üniversitesi Dergisi'nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarfetme,
Sürekli olarak derginin gelişimini sağlama,
Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütme,
Düşünce özgürlüğünü destekleme,
Akademik açıdan bütünlüğü sağlanma,
Fikri mülkiyet hakları ve etik standartlardan taviz vermeden iş süreçlerini devam ettirme,
Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık gösterme.
Okuyucu ile ilişkiler
Editörler tüm okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcıların ihtiyaç duydukları bilgi, beceri ve deneyim beklentilerini dikkate alarak karar vermelidir. Yayınlanan çalışmaların okuyucu, araştırmacı, uygulayıcı ve bilimsel literatüre katkı sağlamasına ve özgün nitelikte olmasına dikkat etmelidir. Ayrıca editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
Yazarlar ile ilişkiler
Editörlerin yazarlara karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Editörler, çalışmaların önemi, özgün değeri, geçerliliği, anlatımın açıklığı ve derginin amaç ve hedeflerine dayanarak olumlu ya da olumsuz karar vermelidir.
Editörler, yayın kapsamına uygun olan çalışmaları ciddi problemi olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına almalıdır.
Editörler, çalışma ile ilgili ciddi bir sorun olmadıkça, olumlu yöndeki hakem önerilerini göz ardı etmemelidir.
Yeni editörler, çalışmalara yönelik olarak önceki editör(ler) tarafından verilen kararları ciddi bir sorun olmadıkça değiştirmemelidir.
"Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" mutlaka yayınlanmalı ve editörler tanımlanan süreçlerde yaşanabilecek sapmaların önüne geçmelidir.
Editörler, yazarlar tarafından kendilerinden beklenecek her konuyu ayrıntılı olarak içeren bir "Yazar Rehberi" yayınlamalıdır. Bu rehberler belirli zaman aralıklarında güncellenmelidir.
Yazarlara açıklayıcı ve bilgilendirici şekilde bildirim ve dönüş sağlanmalıdır.
Hakemler ile ilişkiler
Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır.
Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Hakem havuzunun dinamik şekilde güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellemelidir.
Hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması için adımlar atmalıdır.
Yayın kurulu ile ilişkiler
Editörler, tüm yayın kurulu üyelerinin süreçleri yayın politikaları ve yönergelere uygun ilerletmesini sağlamalıdır. Yayın kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir. Yeni yayın kurulu üyelerini yayın politikaları konusunda eğitmeli, ihtiyaç duydukları bilgileri sağlamalıdır.
Ayrıca editörler;
Yayın kurulu üyelerinin çalışmaları tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
Yeni yayın kurulu üyelerini, katkı sağlayabilir ve uygun nitelikte belirlemelidir.
Yayın kurulu üyelerinin uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
Yayın kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
Yayın kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Dergi sahibi ve yayıncı ile ilişkiler
Editörler ve yayıncı arasındaki ilişki editöryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır.

Editöryal ve kör hakemlik süreçleri
Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
Kalite güvencesi
Editörler; dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
Kişisel verilerin korunması
Editörler; değerlendirilen çalışmalarda yer alan deneklere veya görsellere ilişkin kişisel verilerin korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan bireylerin açık rızası belgeli olmadığı sürece çalışmayı reddetmekle görevlidir. Ayrıca editörler; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korumaktan sorumludur.

Etik kurul, insan ve hayvan hakları

Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.

Etik kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
• Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar,
• İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
• İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
• Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
• Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar

Ayrıca;
• Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
• Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
• Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi

Olası suistimal ve görevi kötüye kullanmaya karşı önlem
Editörler; olası suistimal ve görevi kötüye kullanma işlemlerine karşı önlem almakla yükümlüdür. Bu duruma yönelik şikayetlerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi konusunda titiz ve nesnel bir soruşturma yapmanın yanı sıra, konuyla ilgili bulguların paylaşılması editörün sorumlulukları arasında yer almaktadır.
Akademik yayın bütünlüğünü sağlamak
Editörler çalışmalarda yer alan hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirme içeren yargıların hızlı bir şekilde düzeltilmesini sağlamalıdır.
Fikri mülkiyet haklarının korunması
Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
Yapıcılık ve tartışmaya açıklık
Editörler;
Dergide yayınlanan eserlere ilişkin ikna edici eleştirileri dikkate almalı ve bu eleştirilere yönelik yapıcı bir tutum sergilemelidir.
Eleştirilen çalışmaların yazar(lar)ına cevap hakkı tanımalıdır.
Olumsuz sonuçlar içeren çalışmaları göz ardı etmemeli ya da dışlamamalıdır.
Şikayetler
Editörler; yazar, hakem veya okuyuculardan gelen şikayetleri dikkatlice inceleyerek aydınlatıcı ve açıklayıcı bir şekilde yanıt vermekle yükümlüdür.
Politik ve Ticari kaygılar
Dergi sahibi, yayıncı ve diğer hiçbir politik ve ticari unsur, editörlerin bağımsız karar almalarını etkilemez.
Çıkar çatışmaları
Editörler; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
Tüm çalışmaların "Körleme Hakemlik" ile değerlendirilmesi yayın kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu süreç yayının nesnel ve bağımsız değerlendirilmesi ile güven sağlar. Doğuş Üniversitesi Dergisi değerlendirme süreci çift taraflı kör hakemlik ilkesiyle yürütülür. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişime geçemez, değerlendirme ve yorumlar dergi yönetim sistemi aracılığıyla iletilir. Bu süreçte değerlendirme formları ve tam metinler üzerindeki hakem yorumları editör aracılığıyla yazar(lar)a iletilir. Bu bağlamda Doğuş Üniversitesi Dergisi için çalışma değerlendiren hakemlerin aşağıdaki etik sorumluluklara sahip olması beklenmektedir:
Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışmaları değerlendirmeyi kabul etmelidir.
Tarafsızlık ve gizlilik içerisinde değerlendirme yapmalıdır.
Değerlendirme sürecinde çıkar çatışması ile karşı karşıya olduğunu düşünürse, çalışmayı incelemeyi reddederek, dergi editörünü bilgilendirmelidir.
Gizlilik ilkesi gereği inceledikleri çalışmaları değerlendirme sürecinden sonra imha etmelidir. İnceledikleri çalışmaların sadece nihai versiyonlarını ancak yayınlandıktan sonra kullanabilir.
Değerlendirmeyi nesnel bir şekilde sadece çalışmanın içeriği ile ilgili olarak yapmalıdır. Milliyet, cinsiyet, dini inançlar, siyasal inançlar ve ticari kaygıların değerlendirmeye etki etmesine izin vermemelidir.
Değerlendirmeyi yapıcı ve nazik bir dille yapmalıdır. Düşmanlık, iftira ve hakaret içeren aşağılayıcı kişisel yorumlar yapmamalıdır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
Doğuş Üniversitesi Dergisi yayıncısı olan Doğuş Üniversitesi, kâr amacı gütmeyen bir vakıf üniversitesidir. Bu bağlamda Doğuş Üniversitesi, Doğuş Üniversitesi Dergisi ile ilgili aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:
Editörler, Doğuş Üniversitesi Dergisi'ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
Etik Olmayan Bir Durumla Karşılaşırsanız
Doğuş Üniversitesi Dergisi'nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen journal@dogus.edu.tr adresine e-posta yoluyla bildiriniz.

Doğuş Üniversitesi Dergisi; yazarlardan makale gönderim, değerlendirme, yayımlanma süreçlerinde herhangi bir ücret talebinde bulunmaz.

Editör Kurulu

Ekonometri, Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler

Lisans eğitimini 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme (İngilizce) Bölümünde tamamlayan Sunay Çıralı, 2020 yılında Pamukkale Üniveristesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalından Muhasebe ve Finansman yüksek lisans derecesi almaya hak kazanmıştır. Halen Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalında Muhasebe ve Finans Doktora öğrenimine devam eden Çıralı, Doğuş Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümünde araştırma görevlisi olarak akademik hayatını sürdürmektedir. Sunay Çıralı'nın Uluslararası Sermaye Piyasaları, Piyasa Etkinliği, Kurumsal Yönetim, Kurumsal Sosyal Sorumluluk, Sürdürülebilir Kalkınma  konularındaki çalışmaları bulunmaktadır ve Sürdürülebilir Finans alanın bilimsel araştırma projelerinde yer almaktadır.

Finans ve Yatırım, Çevre ve İklim Finansmanı, Muhasebe, Denetim ve Mali Sorumluluk
Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Örgütsel Davranış
Tüketici Davranışı
Bankacılık ve Sigortacılık, Banka Yönetimi, Finansal Öngörü ve Modelleme, Finansal Piyasalar ve Kurumlar
Yönetim Bilişim Sistemleri, Örgütsel Davranış
Yönetim Bilişim Sistemleri, Reel ve Kompleks Fonksiyonlar
İşletme
Siyasal Akımlar, Uluslararası İlişkiler
Makro İktisat, Büyüme, Dış Ticaret
Uygulamalı Mikro Ekonometri, Uluslararası Finans, Finansal Kurumlar, Finansal Risk Yönetimi
Uluslararası Finans
Dil Çalışmaları (Diğer)

Semih Evciman, lisans öğrenimine 2009 yılında İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi, İşletme Bölümü’nde başladı. İşletme Fakültesi’nden 2011’de ayrılarak ise İstanbul Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü’ne başladı. 2016 yılında bölümden ikincilikle mezun oldu. 2018 yılında, "Platon'da Siyasal Bir Kavram Olarak 'Mutlak Hakikat'in Gelişimi ve Dönüşümü" başlıklı teziyle, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler (Siyasal) Programı’ndan yüksek lisans derecesini aldı ve aynı yıl, aynı programda doktoraya başladı. Programdan "Fransız Devrimi'nden I. Meşrutiyet'e Osmanlı Bürokrasisinin Hürriyet Anlayışı" başlıklı teziyle 2024 yılında mezun olarak doktora derecesini aldı. Akademik ilgi alanları Antik Yunan siyasal düşüncesi, Osmanlı siyasal düşüncesi, sanal cemaatler, hafıza mekânları, toplumsal cinsiyet ve feminizmdir. Bu alanlarda yayımlanmış makale ve kitap bölümleri bulunmaktadır. 2017 yılında Sabancı Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Mükemmeliyet Merkezi'nin düzenlediği Dicle Koğacıoglu Makale Ödülü yarışmasında, "Türkiye’de Zorunlu Askerlik Bağlamında Vatandaşlık, Milliyetçi-Militarist (Hegemonik) Erkeklik, ‘Sakatlık’- Gazilik ve Yazı Tura Örneği" başlıklı çalışmasıyla teşekkür plaketi almıştır. 2020 yılı Ocak ayından beri Doğuş Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’ne Araştırma Görevlisi olarak çalışmaktadır. 2023 ve 2024 yıllarında Erasmus+ Personel Hareketliliği Eğitim Alma (Training) programı kapsamında kısa süreli olarak Köln Üniversitesi Karşılaştırmalı Politika Merkezi'nde (Cologne Center for Comparative Politics) çalışmıştır. 2024 yılından beri Doğuş Üniversitesi Kadın Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi (DOUKAM) danışma kurulundadır. 

Siyaset Bilimi, Siyasal Teori ve Siyaset Felsefesi, Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset, Osmanlı Düşünce Tarihi

Danışma Kurulu

Pazarlama, Fiyatlandırma , Tüketici Davranışı

Çağ Üniversitesi İİBF-İşletme Lisans Çağ Üniversitesi-2003

Çağ Üniversitesi SOBE, İşletme Yönetimi Yüksek lisans -2006

Çukurova Üniversitesi, SOBE - İşletme Pazarlama  Doktora- 2012

 ÜAK- Pazarlama Doçent-2017

 Çağ Üniversitesi  2003- Devam ediyor.

Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji, Pazarlama, Dijital Pazarlama, Girişimcilik
Ekonometri Teorisi

Erkut Altındağ is a professor of economic and administrative sciences at Doğuş University. His papers have been published in several prestigious SSCI-indexed journals, demonstrating his significant contributions to the academic community and underscoring the high quality and impact of his research. His research interests include family firms, strategic management, technology management, modern management theories and strategic human resources management.

Yönetim Bilişim Sistemleri, İşletme , Organizasyon
Endüstri Mühendisliği, İmalat Süreçleri ve Teknolojileri, İmalat Yönetimi, Üretim ve Hizmet Sistemleri
Davranışsal Finans, Finansal Öngörü ve Modelleme, Finansal Piyasalar ve Kurumlar, Finansal Risk Yönetimi
Finansal Piyasalar ve Kurumlar

Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Doktora Programından mezun olduktan sonra, 1992 yılında doçent, 1997 yılında profesör unvanlarını aldım. 1989-1990 yılları arasında Kaliforniya (Berkeley) Üniversitesi'nde misafir akademisyen olarak bulundum. Afyon Kocatepe Üniversitesinden emekli olarak önce Uluslararası Kıbrıs sonra Doğuş Üniversitelerinde çalıştım. Halen Doğuş Üniversitesi İİBF Dekanı ve işletme bölüm başkanı olarak görev yapmaktayım.

İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku, Sosyal Politika, Sosyal Güvenlik, Strateji
Maliye Politikası, Kamu Ekonomisi, Kamu Ekonomisi - Kamu Seçimi
Çalışma Ekonomisi, Oyun Teorisi, Sanayi Ekonomisi
Uygulamalı Mikro Ekonometri, Uluslararası Finans, Finansal Kurumlar, Finansal Risk Yönetimi

Doğuş Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dekanı ve Maltepe Üniversitesi İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi Dekanı olarak görev yapmıştır. Satış, Dijital Pazarlama, Stratejik Pazarlama ve Bütünleşik Pazarlama, E-ticaret, Sosyal Medya, Müşteri İlişkileri Yönetimi ve Dijital Dönüşüm gibi konularda çalışmalarını sürdürmektedir. Prof. Dr. TELLİ’nin yukarıda geçen alanlarda ulusal ve uluslararası pek çok kitabı ve makalesi bulunmaktadır. Son yıllarda özellikle mobil pazarlama, e-öğrenme ve dijitalleşme üzerinde araştırmalarını yoğunlaştıran Prof. Dr. TELLİ'nin 2009 yılında yazmış olduğu “Mobilized Marketing and The Consumer Technological Developments and Challenges” başlıklı kitabı ABD’de İşletme Referans Kitapları arasında yer almıştır. 30’dan fazla kitap, kitap bölümü ve kitap editörlükleri ve 100’den fazla makalesi yayınlanmıştır. Türkiye’de hem akademik hem de uygulayıcılık yönüyle “Uzaktan Öğrenme” ve “E-öğrenme” çalışmaları gerçekleştiren nadir araştırmacılardandır. 2018 yılında “Kamuda Dijital Dönüşüm” adlı kitabın, 2019 yılında da “Yapay Zeka ve Gelecek” adlı kitabın editörlüğünü yürütmüştür. 2020’de Dijital Dönüşüm ve Bilgi Çağında Müşteri İlişkileri Yönetimi başlıklı kitapların editörlüğünü gerçekleştirmiştir. 2021 yılında Pazarlamada Dönüşüm kitabının editörlüğünü gerçekleştirmiştir. Ayrıca gerçekleştirdiği Mobil Yaşam ve Uygulamaları Konferansları, Lise ve Üniversitelerarası Sosyal Sorumluluk Reklam Tasarımları Yarışması (2010) ve Maltepe Üniversitesinde düzenlediği Dekanla Çay Saati (2018’den itibaren) ve Maltepe Üniversitesi Plogging Yarışları (2019) gibi çizgi dışı çok yönlü çalışmaları bulunmaktadır. Türk Proje Yönetim Meslek Enstitüsü tarafından 2020’de yılın en iyi proje yöneticisi seçilmiştir.



Öğretim Teknolojileri, Teknoloji Yönetimi ve İş Modelleri, E-Ticaret, Teknoloji Yönetimi, Pazarlama, Dijital Pazarlama, Müşteri İlişkileri Yönetimi, Satış Yönetimi, Tüketici Davranışı, Uluslararası Pazarlama
Planlama ve Karar Verme, Nicel Karar Yöntemleri, Çok Ölçütlü Karar Verme
Tüketici Davranışı
Kalkınma Ekonomisi - Makro, Dış Ticaret, Uluslararası Ticaret
Ekonometri Teorisi, Ekonomik Modeller ve Öngörü, Panel Veri Analizi , Uygulamalı Makro Ekonometri
Çok Ölçütlü Karar Verme, Katılım Bankacılığı, Finansal Piyasalar ve Kurumlar, Finansal Risk Yönetimi, İslami Mikrofinans
Organizasyon
Ekonomi Politik Teorisi, Makro İktisat, Uluslararası İktisatta Bölgesel Gelişme ve Küreselleşme