THE MODERATING ROLE OF TALENT MANAGEMENT IN THE EFFECT OF FLEXIBLE WORKING SYSTEMS ON EMPLOYEE PERFORMANCE

Öz

This study aims to examine the effect of flexible working systems on employee performance and to reveal the moderating role of talent management in this relationship. Conducted within the participation banking sector, the research develops a conceptual model inspired by the growing importance of flexible work arrangements in contemporary work life and analyzes the causal relationships among three core variables: flexible working system, talent management, and employee performance. The target population consists of employees working in participation banks in Türkiye, and data were collected from 335 employees in Istanbul through convenience sampling. The analysis process was carried out using SPSS and AMOS; the validity and reliability of the measurement scales were tested through Confirmatory Factor Analysis (CFA) in AMOS, while the moderating effect between flexible working and performance was examined using Hayes’ PROCESS Macro Model 1 in SPSS. Within the CFA, factor loadings, model fit indices, CR–AVE values, and Fornell–Larcker discriminant validity criteria were evaluated, and the normality assumption was assessed based on skewness and kurtosis values. The moderation analysis revealed that flexible working significantly increases employee performance only when talent management levels are low. As talent management increases, this effect weakens, disappears, and ultimately reverses direction, indicating a strong and direction-changing moderating influence.

Anahtar Kelimeler

• Flexible Working System
• Talent Management
• Employee Performance

Destekleyen Kurum

İstanbul Commerce University

Etik Beyan

For the purpose of conducting this study, ethical approval was obtained from the Istanbul Commerce University Ethics Committee with the decision dated April 21, 2025 and numbered E-65836846-044-351912.

ESNEK ÇALIŞMA SİSTEMİNİN ÇALIŞAN PERFORMANSINA ETKİSİNDE YETENEK YÖNETİMİNİN DÜZENLEYİCİ ROLÜ

Öz

Bu çalışma, esnek çalışma sisteminin çalışan performansı üzerindeki etkisini inceleyerek bu ilişkide yetenek yönetiminin düzenleyici rolünü ortaya koymayı amaçlamaktadır. Katılım bankacılığı sektöründe yürütülen araştırma, esnek çalışma uygulamalarının günümüz iş yaşamında artan öneminden hareketle kavramsal bir model geliştirmekte ve modelde yer alan üç temel değişken; esnek çalışma sistemi, yetenek yönetimi ve çalışan performansı arasındaki nedensel ilişkileri analiz etmektedir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki katılım bankası çalışanları oluşturmakta olup kolayda örnekleme yöntemiyle İstanbul’daki bankalardan 335 çalışan üzerinden veriler toplanmıştır. Verilerin analiz süreci SPSS ve AMOS programları kullanılarak yürütülmüş; AMOS’ta doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile ölçeklerin geçerlilik ve güvenirlik yapıları test edilmiş, SPSS’te ise Hayes PROCESS Macro Model 1 aracılığıyla esnek çalışma sistemi ile çalışan performansı arasındaki moderasyon etkisi analiz edilmiştir. DFA kapsamında faktör yükleri, uyum indeksleri, CR–AVE değerleri ve Fornell–Larcker ayrışma kriterleri değerlendirilmiş; normallik varsayımı çarpıklık ve basıklık değerleri üzerinden incelenmiştir. Moderasyon analizi sonucunda, esnek çalışmanın çalışan performansını yalnızca yetenek yönetimi düzeyi düşük olduğunda anlamlı biçimde artırdığı, yetenek yönetimi yükseldikçe bu etkinin zayıflayarak ortadan kalktığı ve yön değiştirici bir moderasyon etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Esnek Çalışma Sistemi
• Yetenek Yönetimi
• çalışan performansı

Destekleyen Kurum

İstanbul Ticaret Üniversitesi

Etik Beyan

Bu çalışmanın gerçekleştirilmesi amacıyla, İstanbul Ticaret Üniversitesi Etik Kurulu’ndan 21.04.2025 tarihli E-65836846-044-351912 sayılı etik onayı alınmıştır.

Kaynakça

1. Aktaş, B. N. (2024). Yüksek performanslı iş sistemleri ölçeği'nin türkçeye uyarlanması: geçerlilik ve güvenilirlik analizi. Sosyal Mucit Academic Review, 5(3), 365-388. https://doi.org/10.54733/smar.1539657
2. Al Omar, A., Lolli, J., Chen-McCain, S. L. ve Dickerson, J. (2011). A comparison between full and part-time lodging employees on job satisfaction, organizational commitment, and job performance. International CHRIE Conference-Refereed Track, (6), 1-15.
3. Alayoğlu, N. (2010). İnsan kaynakları yönetiminde yeni dönem yetenek yönetimi. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 68-97.
4. Albion, M. J. (2004). A Measure of attitudes towards flexible work options. Australian Journal of Management, 29(2), 275-294. https://doi.org/10.1177/031289620402900207
5. Ali, M., Lei, S., Ali, S. ve Hussain, S. (2017). Relationship of external knowledge management and performance of chinese manufacturing firms: The mediating role of talent management. International Business Research, 10(6), 248-258. https://doi.org/10.5539/ibr.v10n6p248
6. Arar, T. (2020). Akademide iş yeri mutluluğu ile performans arasındaki ilişkide iş yaşam dengesi ve duygusal zekânın rolü . Kırıkkale Üniversitesi, Kırıkkale.
7. Ardi, A., Cahyadi, H., Meilani, Y. F. ve Pramono, R. (2024). Talent attraction through flexible work anytime from anywhere. Journal of Infrastructure, Policy and Development, 8(3), 1-20. https://doi.org/10.24294/jipd.v8i3.29
8. Armstrong, M. (2010). Armstrong's essential human resource management practice: A guide to people management. Londra: Kogan Page Limited.

9. Aslantaş, M. (2024). Yetenek yönetimi ile performans arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(1), 466-499.
10. Bentler, P. M. ve Bonett, D. G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88(3), 588-606. https://doi.org/10.1037/0033-2909.88.3.588
11. Booth, A. L. ve Frank, J. (2005). Gender and work-life flexibility in the labour market. D. M. Houston (Ed.), Work- life balance in the 21st century. New York: Palgrave Macmıllan. https://doi.org/10.1057/9780230373594_2
12. Browne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit in testing structural equation models. 21(2), 136-166. https://doi.org/10.1177/0049124192021002005
13. Bryman, A. (2016). Social research methods. Oxford University Press.
14. Campbell, J. P., McHerny, J. J. ve Wise, L. L. (1990). Modeling job performance in a population of jobs. Personnel Psychology, 43(2), 313-333. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1990.tb01561.x
15. Campbell, V. ve Hirsh, W. (2013). Talent management: A four-step approach. Brighton, United Kingdom: Institute for Employment Studies (IES).
16. Chadee , D. ve Raman, R. (2012). External knowledge and performance of offshore IT service providers in India: The mediating role of talent management. Asia Pacific Journal of Human Resources, (50), 459-482. https://doi.org/10.1111/j.1744-7941.2012.00039.x
17. Coulson-Thomas, C. (2013). Aiming for the stars can bring an organization down to earth: Affordable talent management may mean making the most of what you have. Human Resource Management International Digest, 21(1), 28-30. https://doi.org/10.1108/09670731311296483
18. Çalışkan, A., & Köroğlu, Ö. (2022). Job performance, task performance, contextual performance: development and validation of a new scale. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(2), s. 180-201. doi:10.29131/uiibd.1201880
19. Çankır, B. ve Semiz Çelik, D. (2018). Çalışan performansı ve mali performans: Pozitif ses çıkarma, psikolojik iyi oluş ve çalışmaya tutkunluk ile ilişkileri ve otel işletmeleri örneği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 54-67. https://doi.org/10.17336/igusbd.387588
20. Çelik, M. ve Zaim, A. H. (2012). Yetenek yönetimi yaklaşımı. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, (10), 33-38.
21. Dang, N. T., Nguyen, Q. T., Habaradas, R., Ha, V. D. ve Nguyen, V. T. (2020). Talent conceptualization and talent management approaches in the Vietnamese Banking sector. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 7(7), 453-462. https://doi.org/10.13106/jafeb.2020.vol7.no7.453
22. Doğrul, B. ve Tekeli, S. (2010). İş-yaşam dengesinin sağlanmasında esnek çalışma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(2), 11-18.
23. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), s. 39-50. doi:https://doi.org/10.2307/3151312
24. Fegley, S. (2006). Talent management survey report. Society For Human Resource Management Reseach,, 1-30.
25. Grady, M. (1991). Performance measurement, implementing strategy. Management Accounting, 49.
26. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8. Baskı). Cengage Learning.
27. Harris, L. (2023). Promoting the engagement and retention of higher education remote employees through emerging practices: A qualitative study (Yayımlanmamış doktora tezi). City University of Seattle.
28. Hayes, A. F. (2017). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: a regression-based approach. New York: Guilford Press.
29. Hu, L. T. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysi: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/ 10705519909540118
30. Kaçik, S. ve Aykan, E. (2022). Esnek çalışmanın iş-yaşam dengesi, iş tatmini ve iş performansı üzerindeki etkisi: bankacılık sektöründe bir araştırma. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi İktisadi ve Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 40-64. https://doi.org/ 0000-0003-1354-8086
31. Kaya, B. ve Fidan, Y. (2023). Katılım bankacılığı sektöründe kariyer ve yetenek yönetimi uygulamalarının çalışan performansı ve çalışan memnuniyeti üzerine etkileri. Ekonomi, İşletme ve Yönetim Dergisi, 7(1), 1-42. https://doi.org/10.7596/jebm.30062023.001
32. Kaya, M. ve Burtan Doğan, B. (2016). Esnek çalışma modeli; ev eksenli çalışma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(58), 1069-1099. https://doi.org/10.17755/esosder.55157
33. Klett, F. (2010). The design of a sustainable competency-based human resources management: A holistic approach. Knowledge Management & E-Learning: An International Journal, 2(3), 278-292. https://doi.org/10.34105/ j.kmel.2010.02.020
34. Klindzic, M. ve Maric, M. (2019). Flexible work arrangements and organizational performance the difference between employee and employer driven practices. Faculty of Economics and Business, 28(1), 89-108. https://doi.org/10.5559/di.28.1.05
35. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4. Baskı). The Guilford Press.
36. Kossek, E. ve Kelliher, C. (2023). Making flexibility more I-deal: Advancing work-life equality collectively. Group & Organization Management, 48(1), 317-349. https://doi.org/10.1177/10596011221098823
37. Kotey, B. ve Sharma, B. (2019). Pathways from Flexible work arrangements to financial performance. Personnel Review, 48(3), 731-747. https://doi.org10.1108/PR-11-2017-0353
38. Labrador Fernández, J., Martínez Morán, P. ve Delfino, G. (2023). Lessons learned in people management after COVID-19 crisis. A qualitative study in Spain. Cogent Business & Management, 10(3), 1-20. https://doi.org/10.1080/23311975.2023.2275370
39. Menezes, L. ve Kelliher, C. (2017). Flexible working, individual performance, and employee attitudes: Comparing formal and informal arrangements. Human Resource Management, 56(6), 1051–1070. https://doi.org/10.1002/ hrm.21822
40. O’Brien, T. ve Hayden, H. (2008). Flexible work practices and the LIS sector: Balancing the needs of work and life. Library Management, 29(3), 199-228. https://doi.org/10.1108/01435120810855322
41. Örnek, Z., Toker, K. ve Güney, A. (2018). İşe Alım sürecinde yetenek yönetimi uygulamasının etkisi: Bankacılık sektöründe nitel bir araştırma. Yönetim, Ekonomi ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 2(5), 23-38. https://doi.org/10.29226/TR1001.2018.51
42. Özçelik, Z. (2021). Covid-19 nedeniyle evden çalışma süreci performans değerlemesi: Bir kamu kurumu çağrı merkezi örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi(58), s. 221-240. doi:https://doi.org/10.18070/erciyesiibd.798088
43. Özdemir, S. ve Parlak, Z. (2011). Kobilerde esnek çalışmanın ulaştığı boyuta ilişkin alan araştırması. İstanbul: İnter Basım Yayın.
44. Pawar, B. (2019). Employee performance and well-being, leadership, justice, support, and workplace spirituality. Londra. https://doi.org/10.4324/9780429244193
45. Saadat, V. ve Eskandari, Z. (2016). Talent management: the great challenge of leading organizations. International Journal of Organizational Leadership, 5(3), 103-109. https://doi.org/10.33844/ijol.2016.60413
46. Serim Bahadınlı, H. (2013). İşletmelerde yetenek yönetimi uygulamalarının çalışanların iş tatmini ve örgüte bağlılıkları üzerindeki etkisi (ilaç, tekstil ve otomotiv sektörlerinde araştırma).
47. Shifrin, N. V. ve Michel, J. (2022). Flexible work arrangements and employee health: A meta analytic review. Work & Stress, 36(1), 60-85. https://doi.org/10.1080/02678373.2021.1936287
48. Shockley, K. M. ve Allen, T. D. (2012). Motives for flexible work arrangement use. Community, Work & Family, 15(2), 217-231. http://dx.doi.org/ 10.1080/13668803.2011.609661
49. Shockley, K. ve Allen, T. (2007). When flexibility helps: Another look at the availability of flexible work arrangements and workfamily conflict. Journal of Vocational Behavior, 71, 479-493. https://doi.org/10.1016 /j.jvb.2007.08.006
50. Sivathanu, B. ve Pillai, R. (2020). Technology and talent analytics for talent management – a game changer for organizational performance. International Journal of Organizational Analysis, 28(2), 457-473. https://doi.org/10.1108/ IJOA-01-2019-1634
51. Stredwick, J. ve Ellis, S. (2005). Flexible working. London, 151 The Broadway: Chartered Institute of Personnel and Development.
52. Şirin, B. (2022). Çalışanların dijital teknolojiye ilişkin tutumlarının uzaktan çalışma ve diğer esnek çalışma biçimlerine yönelik algılarına etkisinde yetenek yönetiminin düzenleyici rolü.
53. Türkiye Metal Sanayiciler Sendikası . (2002). Çalışma sürelerinde esneklik. İstanbul.
54. Ugwu, K. E. ve Osisioma, H. E. (2017). Talent management and performance of selected commercial banks in owerri. International Journal of Management, Accounting and Economics, 4(3), 282-310.
55. West, S. G., Finch, J. F. ve Curran, P. J. (1995). Structural equation models with non normal variables: problems and remedies. Structural Equation Modeling: Concepts, Issues, and Applications içinde (s. 56-75). Sage.
56. Yağar, F. ve Dökme, S. (2018). Niteliksel araştırmaların planlanması: Araştırma soruları, örneklem seçimi, geçerlik ve güvenilirlik. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(3), 1-9.
57. Zake, G., Jonck, P. ve Pelser, A. (2024). Impact of contextual factors on organisational performance mediated by talent management. Journal of Industrial Psychology, 50, 1-12. https://doi.org/10.4102/sajip.v50i0.2184 |