OECD ÜLKELERİNİN SUÇ İSTATİSTİKLERİNİN İNCELENMESİ VE TÜRKİYE’NİN GENEL DURUMU

Merve Esra Gulcemal

OECD ÜLKELERİNİN SUÇ İSTATİSTİKLERİNİN İNCELENMESİ VE TÜRKİYE’NİN GENEL DURUMU

Öz

Ülkelerin gelişmesinde suç istatistikleri kritik önem taşımaktadır. Ülkelerin refahı ve gelişmişlik düzeyini arttırmak için bu istatistiklerin değerlendirilmesi ve gerekli çalışmaların yapılması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, OECD ülkelerinin suç istatistiklerini değerlendirmek, Türkiye’nin genel durumunu OECD ülkeleri ile karşılaştırmak ve ülkeleri suç istatistiklerine göre kümelemektir. Çalışmada ilk olarak Türkiye ve diğer OECD ülkelerinin suç istatistikleri grafiklenerek karşılaştırılmıştır. Grafiklerin karşılaştırılmasından sonra ülkeler kümeleme analizine tabi tutulmuş ve K-ortalamalar yöntemi ile kümeleme analizi yapılmıştır. Grafiklerle Türkiye ve diğer OECD ülkelerin suç istatistiklerinin karakteri belirlenmiştir. İstatistikler, yaşa göre, cinsiyete göre ve suç türüne göre benzer dağılım göstermiştir. Kümeleme analizi sonuçlarına göre OECD ülkeleri suç istatistikleri bakımından iki kümede kümelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Teşekkür

Makalemi okuyup değerlendirdiğiniz için çok teşekkürler. Saygılarımla.

Kaynakça

Artuk M. E. & Gökcen A. & Alşahin M. E. & Çakır K. (2018). Ceza Hukuku Genel Hükümler, 15. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara.
Aslan, A. (2008), “Türkiye’de Suç Oranları Sürekliliğinin Analizi”, Munich Personal RePEch Archive (MPRA), No. 10610, çevrimiçi http://mpra.ub.uni-muenchen.de/10610/ (Erişim tarihi 20.05.2024).
Bayram, N. ve Aytaç, M. (2004) “Suç Türlerinin Karar Ağaçları İle İncelenmesi: Bursa Örneği”, 4. İstatistik Günleri Sempozyumu, İzmir 20–21 Mayıs 2004.
Bayram, N., Güneş, İ., Yıldız S., (2005) “Kentte İşlenen İş Yeri Suçlarında Çocuk Suçlularının Oranı Ve Yaş Faktörünün Suç İşleme Eğilimindeki Rolü”, Uluslararası İstanbul Demokrasi ve Küresel Güvenlik Konferansı, İstanbul 9 – 11 Haziran 2005.
Cömertler, N. ve Kar, M. (2007) “Türkiye’de Suç Oranının Sosyo-ekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Analizi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 62/2, 37–57.
Emsen, Ö. S. ve Değer, M. K. (2004) “Turizm Üzerine Terörizmin Etkileri: 1984– 2001 Türkiye Deneyimi”, Akdeniz İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4/7, 67–83.
Dağ, Halil, (2002), “Suçla Mücadelede Suç Analizlerinin Yeri Ve Önemi”, Polis Dergisi, 8/30, 39-40.
Demirbaş Timur, (2001), Kriminoloji, 5. Baskı, Seçkin Yayınevi, Ankara.

Demirci, Süleyman ve Çoban, Erin, (2002), “Adli Birimlerin Uygulamalar içinde Suç Analizi Kavramı”, Polis Dergisi, 8/30, 137-143.
Dönmezer, Sulhi, (1984), Kriminoloji, 6. Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul.
Göksel, M.A. (2008). Türkiye’de Polis İstatistiklerinin Özellikleri ve Analizinin Önemi. (Yüksek Lisans Tezi). T.C. Polis Akademisi Güvenlik Birimleri Enstitüsü. Ankara.
Gürer, Cüneyt, (2004), “Suç Analizi: Çagdas Polisin Vazgeçilmez Silahi” Polis Dergisi, 10/41, 23-29.
Hair, J. F., Anderson, R.E., Tatham, RL. (1998). Multivariate Data Analysis, 8. Edition, New Jersey: Prentice Hall Inc.
Huang, Z. (1998). Extensions to the k-Means Algorithm for Clustering Large Data Sets with Categorical Values. Data Mining and Knowledge Discovery, 2, 283-304.
Inekwe, J., Maharaj, E., & Bhattacharya, M. (2020). Drivers of carbon dioxide emissions: an empirical investigation using hierarchical and nonhierarchical clustering methods. Environ Ecol Stat, 27, 1- 40. 10 Yıl (Year): 2024 Cİlt (Volume):2 Sayı (Issue): 1
Koç, C. (2019). Suçun Konusunun Yokluğu Durumunda Teşebbüse Elverişlilik Sorunu.Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 147, 49-73.
Likas, A., Vlassis, N., & Verbeek, J. J. (2003). The global k-means clustering algorithm. Pattern Recognition, 36, 451-461.
Neil, T. H. (2002). Applied Multivariate Analysis, 1. Edition, Secaucus, NJ, USA: Springer-Verlag New York. Özdamar, K. (1999). Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi-2, 9. Baskı, Kaan Yayınevi,, İstanbul.
Pazarlıoğlu, M. V. ve Turgutlu, T. (2007) “Gelir, İşsizlik ve Suç: Türkiye Örneği”, 8. Türkiye Ekonometri ve İstatistik Sempozyumu, İnönü Üniversitesi, Malatya 24–25 Mayıs 2007.
Sarıtarla, İ.H. (2016). Bilecik Merkez İlçe Kırsalında Suç (2010-2014) ve Suçların Dağılışı. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bilecik.
Sharma, S. (1996). Applied Multivariate Techniques, 1. Edition, New York: John Wiley and Sons Inc.
Seyhan, K. (2002). Polislik ve Suçun Önlenmesi. Editör. Hasan Hüseyin Çevik, Turkut Göksu, Türkiye de Devlet Toplum ve Polis. Seçkin Yayınları.
Sutherland, Edwin H., (1956), Priciples of Criminology, Fifth Edition, Chicago: Lipphcatt Co.
Tüzüntürk, S. (2009). Çok Boyutlu Ölçekleme Analizi: Suç İstatistikleri Üzerine Bir Uygulama. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(2), 71-91.
White, Rob and Haines, Fiona, (2008), Crime and Criminology, Fourth Edition, Melbourne: University of Melbourne.
Wu, J. (2012). Advances in K-means Clustering: A Data Mining Thinking, First Edition, Berlin Heidelberg: Springer.
Yamak, N. ve Topbaş, F. (2005) “Suç ve İşsizlik Arasındaki Nedensellik İlişkisi” 14 üncü İstatistik Araştırma Sempozyumu Bildirileri, Ankara 5–6 Mayıs 2009

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Merve Esra Gulcemal ^*
0000-0002-6243-2023
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

20 Ağustos 2024

Yayımlanma Tarihi

20 Ağustos 2024

Gönderilme Tarihi

4 Haziran 2024

Kabul Tarihi

6 Ağustos 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 2 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA85MS99RJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Gulcemal, M. E. (2024). OECD ÜLKELERİNİN SUÇ İSTATİSTİKLERİNİN İNCELENMESİ VE TÜRKİYE’NİN GENEL DURUMU. İktisadi Araştırmalar Dergisi, 2(1), 1-10. https://izlik.org/JA85MS99RJ